عبور از گردنه با تجارب پیشین
محمدرضا ظفرقندی . رییس پیشین دانشگاه علومپزشکی تهران
به خاطر دارم که در سال آخر دولت رییسجمهور اسبق جناب آقای خاتمی، بر اساس منش و مرام ایشان برای گفتوگو و تعامل با جوانان و دانشجویان و نیز بر اساس احترامی که ایشان برای دانشگاه و دانشجو و فضای آزاداندیشی در دانشگاه قایل بودند، مثل همه سنوات قبل، برای مراسم بزرگداشت 16 آذر به دانشگاه تهران (دانشکده فنی) آمدند. با توجه به رسم هرساله قرار بود که نمایندگان تشکلهای دانشجویی و چندنفر از دانشجویان، مطالب و انتقادات خود را مطرح کرده و سپس جناب آقای خاتمی سخنرانی کنند. زمانی که نوبت سخنرانی آقای خاتمی شد، حدود 20نفر دانشجو که از یک جریان خاص و افراطی و با هماهنگی قبلی به سالن آمده بودند، شعار میدادند: «حرف بسه، عمل کن» و با این شعار مانع سخنرانی رییسجمهور میشدند. جواب حاکی از دوراندیشی آقای خاتمی به ایشان این جمله بود که: «بعد از من کسانی خواهند آمد که عمل خواهند کرد و شما نتیجه عمل آنها را خواهید دید.» شاید تحمل این اخلال در سخنرانی رییسجمهور، برای من که آنموقع رییس دانشگاه علومپزشکی تهران بودم، مشکل بود. ولی این خاطره درسهای زیادی برای دانشگاه و دانشجویان داشت، پیشبینیهای آقای خاتمی به واقعیت پیوست،
افرادی آمدند که نتیجه آن را همکاران دیدند و لمس کردند.
فضای امنیتی ایجاد شد که به استادان و دانشجویان آسیب زیادی وارد کرد و ارتباط و احترام دوسویه دانشگاه با مسوولان دولتی که از پیشنیازهای رشد علمی کشور است، قطع شد. همیشه میگویند که گذشته چراغ راه آینده است؛ بنابراین باید قدر فضایی که امروز به همت مردم شریف و صبور این مرز و بوم و بعد از انتخابات 24 خرداد 92 ایجاد شده را بدانیم و همه با هم در جهت اصلاح امور و جبران مافات تلاش کنیم. از سنگاندازیها و کفشاندازیهای افراطگران، از مشکلات عدیده و پیچیده اقتصادی و اجتماعی باقیمانده از دولت قبل، تهمتها و دروغپردازیهای بعضی از رسانهها، جهتگیریهای خاص رسانه ملی و... دلسرد و مایوس نشویم و با اتکا به مردم عزیز و فهیم ایرانزمین در جهت پیگیری و نیل به اهداف و وعدههای دولت تدبیر و امید تلاش کنیم. مهرماه 92 و حضور رییسجمهور محترم در دانشگاه مبارک و آغازی مجدد است؛ بنابراین به ذکر دو نکته کوتاه در این زمینه بسنده میکنم:
1- بعد از گذشت چندسال جدایی و قهر دانشگاهیان و دولتمردان سابق و عدم برگزاری مراسم رسمی و سنتی افتتاح سال تحصیلی دانشگاهها در سالهای اخیر، نفس حضور رییسجمهور و دولتمردان در این مراسم نمادین از یکسو و سخنان سنجیده و حاکی از تدبیر جناب آقای روحانی از سوی دیگر موجب ایجاد امید و نشاط دانشگاهیان و دانشجویان عزیز شد؛ سخنانی که از یکسو بر ضرورت تعمیق و اثربخشی و زایندهبودن فعالیتهای علمی در دانشگاهها تاکید میکرد و از سوی دیگر بر ضرورت رفع فضای امنیتی و ایجاد فضای آزاد و گفتوگو و نقادی تاکید داشت و این دو را بالهای شکوفایی و بالندگی دانشگاه و کشور تلقی میکرد. بدیهی است که تامین چنین فضایی نیازمند سعهصدر و تمرین تحمل و صبر از سوی مسوولان دانشگاهی و دولتی است.
2- نکته ارزشمند دیگر امکان حضور نماینده دانشجویان و طرح نظرات و مطالبات ایشان در این مراسم بود. نظراتی که از ضرورت بازسازی فضای علمی و بانشاط در دانشگاهها و کشور، و رفع فضای امنیتی حکایت میکرد و مطالباتی که امروز نهتنها در فضای دانشگاهها بلکه در تمام جامعه بهصورت یک خواست عمومی از شخص آقای رییسجمهور مورد انتظار است. بدیهی است که همه همکاران و دانشجویان عزیز، پیچیدگیها و مشکلات این روند و تغییر شرایط گذشته بر شرایط مورد انتظار را درک میکنند و عبور از این راه پرپیچوخم را بر اساس تجارب گذشته و رعایت مشی اعتدال و بهدور از تندرویها طراحی کرده و البته هیچگاه مطالبات برحق و قانونی خویش را فراموش نمیکنند.
فضای امنیتی ایجاد شد که به استادان و دانشجویان آسیب زیادی وارد کرد و ارتباط و احترام دوسویه دانشگاه با مسوولان دولتی که از پیشنیازهای رشد علمی کشور است، قطع شد. همیشه میگویند که گذشته چراغ راه آینده است؛ بنابراین باید قدر فضایی که امروز به همت مردم شریف و صبور این مرز و بوم و بعد از انتخابات 24 خرداد 92 ایجاد شده را بدانیم و همه با هم در جهت اصلاح امور و جبران مافات تلاش کنیم. از سنگاندازیها و کفشاندازیهای افراطگران، از مشکلات عدیده و پیچیده اقتصادی و اجتماعی باقیمانده از دولت قبل، تهمتها و دروغپردازیهای بعضی از رسانهها، جهتگیریهای خاص رسانه ملی و... دلسرد و مایوس نشویم و با اتکا به مردم عزیز و فهیم ایرانزمین در جهت پیگیری و نیل به اهداف و وعدههای دولت تدبیر و امید تلاش کنیم. مهرماه 92 و حضور رییسجمهور محترم در دانشگاه مبارک و آغازی مجدد است؛ بنابراین به ذکر دو نکته کوتاه در این زمینه بسنده میکنم:
1- بعد از گذشت چندسال جدایی و قهر دانشگاهیان و دولتمردان سابق و عدم برگزاری مراسم رسمی و سنتی افتتاح سال تحصیلی دانشگاهها در سالهای اخیر، نفس حضور رییسجمهور و دولتمردان در این مراسم نمادین از یکسو و سخنان سنجیده و حاکی از تدبیر جناب آقای روحانی از سوی دیگر موجب ایجاد امید و نشاط دانشگاهیان و دانشجویان عزیز شد؛ سخنانی که از یکسو بر ضرورت تعمیق و اثربخشی و زایندهبودن فعالیتهای علمی در دانشگاهها تاکید میکرد و از سوی دیگر بر ضرورت رفع فضای امنیتی و ایجاد فضای آزاد و گفتوگو و نقادی تاکید داشت و این دو را بالهای شکوفایی و بالندگی دانشگاه و کشور تلقی میکرد. بدیهی است که تامین چنین فضایی نیازمند سعهصدر و تمرین تحمل و صبر از سوی مسوولان دانشگاهی و دولتی است.
2- نکته ارزشمند دیگر امکان حضور نماینده دانشجویان و طرح نظرات و مطالبات ایشان در این مراسم بود. نظراتی که از ضرورت بازسازی فضای علمی و بانشاط در دانشگاهها و کشور، و رفع فضای امنیتی حکایت میکرد و مطالباتی که امروز نهتنها در فضای دانشگاهها بلکه در تمام جامعه بهصورت یک خواست عمومی از شخص آقای رییسجمهور مورد انتظار است. بدیهی است که همه همکاران و دانشجویان عزیز، پیچیدگیها و مشکلات این روند و تغییر شرایط گذشته بر شرایط مورد انتظار را درک میکنند و عبور از این راه پرپیچوخم را بر اساس تجارب گذشته و رعایت مشی اعتدال و بهدور از تندرویها طراحی کرده و البته هیچگاه مطالبات برحق و قانونی خویش را فراموش نمیکنند.
به خاطر دارم که در سال آخر دولت رییسجمهور اسبق جناب آقای خاتمی، بر اساس منش و مرام ایشان برای گفتوگو و تعامل با جوانان و دانشجویان و نیز بر اساس احترامی که ایشان برای دانشگاه و دانشجو و فضای آزاداندیشی در دانشگاه قایل بودند، مثل همه سنوات قبل، برای مراسم بزرگداشت 16 آذر به دانشگاه تهران (دانشکده فنی) آمدند. با توجه به رسم هرساله قرار بود که نمایندگان تشکلهای دانشجویی و چندنفر از دانشجویان، مطالب و انتقادات خود را مطرح کرده و سپس جناب آقای خاتمی سخنرانی کنند. زمانی که نوبت سخنرانی آقای خاتمی شد، حدود 20نفر دانشجو که از یک جریان خاص و افراطی و با هماهنگی قبلی به سالن آمده بودند، شعار میدادند: «حرف بسه، عمل کن» و با این شعار مانع سخنرانی رییسجمهور میشدند. جواب حاکی از دوراندیشی آقای خاتمی به ایشان این جمله بود که: «بعد از من کسانی خواهند آمد که عمل خواهند کرد و شما نتیجه عمل آنها را خواهید دید.» شاید تحمل این اخلال در سخنرانی رییسجمهور، برای من که آنموقع رییس دانشگاه علومپزشکی تهران بودم، مشکل بود. ولی این خاطره درسهای زیادی برای دانشگاه و دانشجویان داشت، پیشبینیهای آقای خاتمی به واقعیت پیوست،
افرادی آمدند که نتیجه آن را همکاران دیدند و لمس کردند.
فضای امنیتی ایجاد شد که به استادان و دانشجویان آسیب زیادی وارد کرد و ارتباط و احترام دوسویه دانشگاه با مسوولان دولتی که از پیشنیازهای رشد علمی کشور است، قطع شد. همیشه میگویند که گذشته چراغ راه آینده است؛ بنابراین باید قدر فضایی که امروز به همت مردم شریف و صبور این مرز و بوم و بعد از انتخابات 24 خرداد 92 ایجاد شده را بدانیم و همه با هم در جهت اصلاح امور و جبران مافات تلاش کنیم. از سنگاندازیها و کفشاندازیهای افراطگران، از مشکلات عدیده و پیچیده اقتصادی و اجتماعی باقیمانده از دولت قبل، تهمتها و دروغپردازیهای بعضی از رسانهها، جهتگیریهای خاص رسانه ملی و... دلسرد و مایوس نشویم و با اتکا به مردم عزیز و فهیم ایرانزمین در جهت پیگیری و نیل به اهداف و وعدههای دولت تدبیر و امید تلاش کنیم. مهرماه 92 و حضور رییسجمهور محترم در دانشگاه مبارک و آغازی مجدد است؛ بنابراین به ذکر دو نکته کوتاه در این زمینه بسنده میکنم:
1- بعد از گذشت چندسال جدایی و قهر دانشگاهیان و دولتمردان سابق و عدم برگزاری مراسم رسمی و سنتی افتتاح سال تحصیلی دانشگاهها در سالهای اخیر، نفس حضور رییسجمهور و دولتمردان در این مراسم نمادین از یکسو و سخنان سنجیده و حاکی از تدبیر جناب آقای روحانی از سوی دیگر موجب ایجاد امید و نشاط دانشگاهیان و دانشجویان عزیز شد؛ سخنانی که از یکسو بر ضرورت تعمیق و اثربخشی و زایندهبودن فعالیتهای علمی در دانشگاهها تاکید میکرد و از سوی دیگر بر ضرورت رفع فضای امنیتی و ایجاد فضای آزاد و گفتوگو و نقادی تاکید داشت و این دو را بالهای شکوفایی و بالندگی دانشگاه و کشور تلقی میکرد. بدیهی است که تامین چنین فضایی نیازمند سعهصدر و تمرین تحمل و صبر از سوی مسوولان دانشگاهی و دولتی است.
2- نکته ارزشمند دیگر امکان حضور نماینده دانشجویان و طرح نظرات و مطالبات ایشان در این مراسم بود. نظراتی که از ضرورت بازسازی فضای علمی و بانشاط در دانشگاهها و کشور، و رفع فضای امنیتی حکایت میکرد و مطالباتی که امروز نهتنها در فضای دانشگاهها بلکه در تمام جامعه بهصورت یک خواست عمومی از شخص آقای رییسجمهور مورد انتظار است. بدیهی است که همه همکاران و دانشجویان عزیز، پیچیدگیها و مشکلات این روند و تغییر شرایط گذشته بر شرایط مورد انتظار را درک میکنند و عبور از این راه پرپیچوخم را بر اساس تجارب گذشته و رعایت مشی اعتدال و بهدور از تندرویها طراحی کرده و البته هیچگاه مطالبات برحق و قانونی خویش را فراموش نمیکنند.
فضای امنیتی ایجاد شد که به استادان و دانشجویان آسیب زیادی وارد کرد و ارتباط و احترام دوسویه دانشگاه با مسوولان دولتی که از پیشنیازهای رشد علمی کشور است، قطع شد. همیشه میگویند که گذشته چراغ راه آینده است؛ بنابراین باید قدر فضایی که امروز به همت مردم شریف و صبور این مرز و بوم و بعد از انتخابات 24 خرداد 92 ایجاد شده را بدانیم و همه با هم در جهت اصلاح امور و جبران مافات تلاش کنیم. از سنگاندازیها و کفشاندازیهای افراطگران، از مشکلات عدیده و پیچیده اقتصادی و اجتماعی باقیمانده از دولت قبل، تهمتها و دروغپردازیهای بعضی از رسانهها، جهتگیریهای خاص رسانه ملی و... دلسرد و مایوس نشویم و با اتکا به مردم عزیز و فهیم ایرانزمین در جهت پیگیری و نیل به اهداف و وعدههای دولت تدبیر و امید تلاش کنیم. مهرماه 92 و حضور رییسجمهور محترم در دانشگاه مبارک و آغازی مجدد است؛ بنابراین به ذکر دو نکته کوتاه در این زمینه بسنده میکنم:
1- بعد از گذشت چندسال جدایی و قهر دانشگاهیان و دولتمردان سابق و عدم برگزاری مراسم رسمی و سنتی افتتاح سال تحصیلی دانشگاهها در سالهای اخیر، نفس حضور رییسجمهور و دولتمردان در این مراسم نمادین از یکسو و سخنان سنجیده و حاکی از تدبیر جناب آقای روحانی از سوی دیگر موجب ایجاد امید و نشاط دانشگاهیان و دانشجویان عزیز شد؛ سخنانی که از یکسو بر ضرورت تعمیق و اثربخشی و زایندهبودن فعالیتهای علمی در دانشگاهها تاکید میکرد و از سوی دیگر بر ضرورت رفع فضای امنیتی و ایجاد فضای آزاد و گفتوگو و نقادی تاکید داشت و این دو را بالهای شکوفایی و بالندگی دانشگاه و کشور تلقی میکرد. بدیهی است که تامین چنین فضایی نیازمند سعهصدر و تمرین تحمل و صبر از سوی مسوولان دانشگاهی و دولتی است.
2- نکته ارزشمند دیگر امکان حضور نماینده دانشجویان و طرح نظرات و مطالبات ایشان در این مراسم بود. نظراتی که از ضرورت بازسازی فضای علمی و بانشاط در دانشگاهها و کشور، و رفع فضای امنیتی حکایت میکرد و مطالباتی که امروز نهتنها در فضای دانشگاهها بلکه در تمام جامعه بهصورت یک خواست عمومی از شخص آقای رییسجمهور مورد انتظار است. بدیهی است که همه همکاران و دانشجویان عزیز، پیچیدگیها و مشکلات این روند و تغییر شرایط گذشته بر شرایط مورد انتظار را درک میکنند و عبور از این راه پرپیچوخم را بر اساس تجارب گذشته و رعایت مشی اعتدال و بهدور از تندرویها طراحی کرده و البته هیچگاه مطالبات برحق و قانونی خویش را فراموش نمیکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.