|

ادامه ناکامی‌های «راجر فدرر»

آیا سلطان تنیس به پایان خط رسیده؟

به نظر می‌رسد که روزهای افول راجرفدرر از راه رسیده است. البته اقرار به این واقعیت برای هواداران تنیسوری که روزگاری اسطوره بسیاری از تنیس‌دوستان و تنیس‌بازان بوده تلخ است اما چه‌کسی است که بازی‌ها و رکوردهای اخیر این تنیسور را دیده باشد و به این واقعیت هرچند تلخ ایمان نیاورده باشد. شکست در دور دوم ویمبلدون، شکست در نیمه‌نهایی اوپن استرالیا و حذف در دور چهارم رولند گاروس فرانسه باعث شده متعصب‌ترین هوادار فدرر هم افت محسوس او را قبول کند. ماه سپتامبر همین امسال بود که دارنده پنج عنوان قهرمانی رقابت‌های تنیس اوپن آمریکا با شکست مقابل تامی روبردو اسپانیایی از دور این رقابت‌ها کنار رفت تا نخستین شوک در این گرنداسلم معتبر رقم بخورد. همین شکست سبب شد تا همه ایمان بیاورند که حداقل سال 2013 برای این ستاره سال خوبی نبوده است. او که بعد از ۱۰سال حکمرانی بر زمین‌های تنیس استرالیا، فرانسه، انگلستان و آمریکا در این سال نتوانست به هیچ گرنداسلمی برسد، اوپن استرالیا را هم در نیمه‌نهایی از دست داد و در اوپن فرانسه هم نتیجه‌ای بهتر از باخت نصیبش نشد، فدرر مجبور شد با قبول شکست، در یک‌چهارم نهایی از دور مسابقات بیرون برود. نتایج بد امسال اما در ویمبلدون؛ زمینی که بیش از هرجای دیگری شاهد قهرمانی فدرر بوده است، بدترین نتیجه ۱۰سال گذشته را به خود دید؛ او در مرحله دوم از سرجی استاخفسکی، صدوشانزدهمین بازیکن تنیس مردان شکست خورد. این نتایج برای کسی که به باور خیلی‌ها بهترین تنیس‌باز تاریخ این رشته بوده جز فاجعه نام دیگری نمی‌گیرد اما این تمام داستان نیست. او بعد از ترک ویمبلدون در دور دوم در جواب سوال خبرنگاری که پرسید «آیا با نظر طرفدارانت که معتقدند بهتر است خداحافظی کنی، موافقی؟»، گفت: «نه! به این دلیل که برای سال‌هایی که می‌آیند برنامه دارم.» این برنامه‌ریزی اما باز هم اشتباه از آب درآمد. پنجشنبه‌شب راجر فدرر با شکست مقابل گائل مونفیس فرانسوی که در رده چهل‌ودوم برترین تنیسورهای مرد جهان قرار دارد از دور رقابت‌های مسترز شانگهای کنار رفت تا مردی که با 17 قهرمانی در گرنداسلم‌ها رکوردی دست‌نیافتنی از خود به‌جا گذاشته است باز هم هوادارانش را ناامید به خانه بفرستد. فدرر که در این دیدار با نتیجه 2 بر یک و با نتایج 6 بر 4، 6 بر 7 و 6 بر 3 مغلوب مونفیس شد و برای دومین‌بار مقابل این تنیسور تن به شکست داد، بعد از این شکست، در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت: «از آن دست بازی‌هایی بود که ممکن بود نتیجه‌ای دیگر در آن رقم بخورد. من در ست دوم خیلی خوش شانس بودم که بازی را واگذار نکردم. در ست سوم «مونفیس» بسیار بهتر بازی کرد و سرویس‌های بسیار خوبی زد و کار برای من سخت شد. در کل در این بازی پرفرازونشیب بودم.» روزگار بلندپروازی‌های راجر فدرر آهسته‌آهسته روبه افول است. حالا که عظمتش در دنیای تنیس درهم شکسته شده است باید منتظر ماند و دید که می‌تواند به روزهای اوجش برگردد؟ فراموش نکنیم که فدرر یک‌بار دیگر هم با این بحران دست‌به‌گریبان شده بود؛ سال 2010 که از گرند اسلم رولان گاروس حذف شد. او که مدافع عنوان قهرمانی این تورنمنت به حساب می‌آمد خیلی زود حذف شد تا همه امیدهایش را برای رقابت‌های تنیس «هال» نگه دارد، اما در آن تورنمنت هم برای اولین‌بار به لیتون هیوییت باخت و حذف شد. آخرین امیدهای راجر به گرنداسلم ویمبلدون بود؛ جایی که او در هفت دوره آخرش شش عنوان قهرمانی به دست آورده بود و مدعی اصلی فتح آن به‌شمار می‌آمد. اما راجر در آن تورنمنت هم موفق نبود تا پس از شکست برابر توماس بردیچ وداع تلخی با این جام داشته باشد و علاوه بر ناکامی در فتح جام در جدول رده‌بندی کلی هم به رتبه سوم- بدترین رتبه‌اش از سال 2003- سقوط کند و جایش در رتبه دوم را به جوکوویچ بدهد. تمام این اتفاقات دست‌به‌دست هم داد تا راجر به‌سراغ یک مربی دیگر برود. بعد از آن روزهای تلخ بود که بخت دوباره به راجر‌ رو کرد و حالا دوباره همان روزهای تلخ پشت‌سر هم تکرار می‌شود.
به نظر می‌رسد که روزهای افول راجرفدرر از راه رسیده است. البته اقرار به این واقعیت برای هواداران تنیسوری که روزگاری اسطوره بسیاری از تنیس‌دوستان و تنیس‌بازان بوده تلخ است اما چه‌کسی است که بازی‌ها و رکوردهای اخیر این تنیسور را دیده باشد و به این واقعیت هرچند تلخ ایمان نیاورده باشد. شکست در دور دوم ویمبلدون، شکست در نیمه‌نهایی اوپن استرالیا و حذف در دور چهارم رولند گاروس فرانسه باعث شده متعصب‌ترین هوادار فدرر هم افت محسوس او را قبول کند. ماه سپتامبر همین امسال بود که دارنده پنج عنوان قهرمانی رقابت‌های تنیس اوپن آمریکا با شکست مقابل تامی روبردو اسپانیایی از دور این رقابت‌ها کنار رفت تا نخستین شوک در این گرنداسلم معتبر رقم بخورد. همین شکست سبب شد تا همه ایمان بیاورند که حداقل سال 2013 برای این ستاره سال خوبی نبوده است. او که بعد از ۱۰سال حکمرانی بر زمین‌های تنیس استرالیا، فرانسه، انگلستان و آمریکا در این سال نتوانست به هیچ گرنداسلمی برسد، اوپن استرالیا را هم در نیمه‌نهایی از دست داد و در اوپن فرانسه هم نتیجه‌ای بهتر از باخت نصیبش نشد، فدرر مجبور شد با قبول شکست، در یک‌چهارم نهایی از دور مسابقات بیرون برود. نتایج بد امسال اما در ویمبلدون؛ زمینی که بیش از هرجای دیگری شاهد قهرمانی فدرر بوده است، بدترین نتیجه ۱۰سال گذشته را به خود دید؛ او در مرحله دوم از سرجی استاخفسکی، صدوشانزدهمین بازیکن تنیس مردان شکست خورد. این نتایج برای کسی که به باور خیلی‌ها بهترین تنیس‌باز تاریخ این رشته بوده جز فاجعه نام دیگری نمی‌گیرد اما این تمام داستان نیست. او بعد از ترک ویمبلدون در دور دوم در جواب سوال خبرنگاری که پرسید «آیا با نظر طرفدارانت که معتقدند بهتر است خداحافظی کنی، موافقی؟»، گفت: «نه! به این دلیل که برای سال‌هایی که می‌آیند برنامه دارم.» این برنامه‌ریزی اما باز هم اشتباه از آب درآمد. پنجشنبه‌شب راجر فدرر با شکست مقابل گائل مونفیس فرانسوی که در رده چهل‌ودوم برترین تنیسورهای مرد جهان قرار دارد از دور رقابت‌های مسترز شانگهای کنار رفت تا مردی که با 17 قهرمانی در گرنداسلم‌ها رکوردی دست‌نیافتنی از خود به‌جا گذاشته است باز هم هوادارانش را ناامید به خانه بفرستد. فدرر که در این دیدار با نتیجه 2 بر یک و با نتایج 6 بر 4، 6 بر 7 و 6 بر 3 مغلوب مونفیس شد و برای دومین‌بار مقابل این تنیسور تن به شکست داد، بعد از این شکست، در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت: «از آن دست بازی‌هایی بود که ممکن بود نتیجه‌ای دیگر در آن رقم بخورد. من در ست دوم خیلی خوش شانس بودم که بازی را واگذار نکردم. در ست سوم «مونفیس» بسیار بهتر بازی کرد و سرویس‌های بسیار خوبی زد و کار برای من سخت شد. در کل در این بازی پرفرازونشیب بودم.» روزگار بلندپروازی‌های راجر فدرر آهسته‌آهسته روبه افول است. حالا که عظمتش در دنیای تنیس درهم شکسته شده است باید منتظر ماند و دید که می‌تواند به روزهای اوجش برگردد؟ فراموش نکنیم که فدرر یک‌بار دیگر هم با این بحران دست‌به‌گریبان شده بود؛ سال 2010 که از گرند اسلم رولان گاروس حذف شد. او که مدافع عنوان قهرمانی این تورنمنت به حساب می‌آمد خیلی زود حذف شد تا همه امیدهایش را برای رقابت‌های تنیس «هال» نگه دارد، اما در آن تورنمنت هم برای اولین‌بار به لیتون هیوییت باخت و حذف شد. آخرین امیدهای راجر به گرنداسلم ویمبلدون بود؛ جایی که او در هفت دوره آخرش شش عنوان قهرمانی به دست آورده بود و مدعی اصلی فتح آن به‌شمار می‌آمد. اما راجر در آن تورنمنت هم موفق نبود تا پس از شکست برابر توماس بردیچ وداع تلخی با این جام داشته باشد و علاوه بر ناکامی در فتح جام در جدول رده‌بندی کلی هم به رتبه سوم- بدترین رتبه‌اش از سال 2003- سقوط کند و جایش در رتبه دوم را به جوکوویچ بدهد. تمام این اتفاقات دست‌به‌دست هم داد تا راجر به‌سراغ یک مربی دیگر برود. بعد از آن روزهای تلخ بود که بخت دوباره به راجر‌ رو کرد و حالا دوباره همان روزهای تلخ پشت‌سر هم تکرار می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.