حمايت بساز بفروشهاي «اژدهاي بزرگ» از هنرمندان
«چین»ی که ما شناختیم
مریم امیرفرشی
دوره «تبادل هنری ایران و چین» با هدف ایجاد تعامل، گفتوگوی بینالمللی و آشنایی هنرمندان دو کشور در گالری محسن برگزار شد. این برنامه از دو بخش تشکیل شده بود؛ بخش اول آن شهریور امسال برپاشد و بخش دوم آن فروردین 1393 در شهر «چونچینگ» چین برگزار خواهد شد. این دوره از سوی مرکز هنری رایبن، گالری محسن و مرکز هنری اورگان هاسِچین برپا شد که دو هنرمند چینی و دو هنرمند ایرانی در آن حضور داشتند و از طریق فراخوان انتخاب شده بودند.
میتوان گفت دوره «تبادل هنری ایران و چین» شکلی از اقامت هنری است که در بین هنرمندان با عنوان «رزیدنسی» معروف است. بسیاری از هنرمندان ایرانی با مکاتبه و ارسال رزومه شخصی، سعی در گرفتن چنین اقامتی در کشورهای دیگر دارند البته گاهی این کار نه برای تبادل هنری بلکه روشی برای مهاجرت در یک کشور بهکار گرفته میشود. بههرحال پس از پایان این دوره هنرمندان آثارشان را شامل ویدیو و چیدمان در گالری محسن به نمایش گذاشتند.
در حاشیه این برنامه نشستی با عنوان «چینی که ما شناختیم» از سوی بهنام کامرانی برگزار شد. کامرانی در این نشست به بررسی و تحلیل تاریخ هنر چین، اشتراکات آن با هنر مدرن و معاصر ایران و مقایسه نقاط قوت و ضعف هنرمندان ایرانی و چینی پرداخت. وی همچنین یکی از ویژگیهای بارز هنرمندان چینی را سختکوشی عنوان کرد. در همین حال هنر چین همانند اقتصاد این کشور در عرصههای بینالمللی بسیار پیشتاز بوده و توانسته جایگاه ویژهای در جهان هنر برای خود کسب کند.
شاید این اتفاق کوچک بهانهای باشد که هنرمندان به خود بیایند و همهچیز را بر گردن دولت، گالریدار و دلال هنری فرافکن نکنند. شاید بد نباشد هنرمندان جوان ما که اغلب مایلند یکشبه راه صدساله را طی کنند. رفتار و آثار هنرمندان چینی را دنبال کنند. قابلتوجه اینکه برخی از حمایتهای مالی از هنرمندان در چین توسط بسازبفروشها صورت میگیرد. بههرحال چنین حرکتهایی توسط بخش خصوصی میتواند با همه کاستیها مسیر جدیدی را مقابل هنرمندان ایرانی و چینی بگشاید.
میتوان گفت دوره «تبادل هنری ایران و چین» شکلی از اقامت هنری است که در بین هنرمندان با عنوان «رزیدنسی» معروف است. بسیاری از هنرمندان ایرانی با مکاتبه و ارسال رزومه شخصی، سعی در گرفتن چنین اقامتی در کشورهای دیگر دارند البته گاهی این کار نه برای تبادل هنری بلکه روشی برای مهاجرت در یک کشور بهکار گرفته میشود. بههرحال پس از پایان این دوره هنرمندان آثارشان را شامل ویدیو و چیدمان در گالری محسن به نمایش گذاشتند.
در حاشیه این برنامه نشستی با عنوان «چینی که ما شناختیم» از سوی بهنام کامرانی برگزار شد. کامرانی در این نشست به بررسی و تحلیل تاریخ هنر چین، اشتراکات آن با هنر مدرن و معاصر ایران و مقایسه نقاط قوت و ضعف هنرمندان ایرانی و چینی پرداخت. وی همچنین یکی از ویژگیهای بارز هنرمندان چینی را سختکوشی عنوان کرد. در همین حال هنر چین همانند اقتصاد این کشور در عرصههای بینالمللی بسیار پیشتاز بوده و توانسته جایگاه ویژهای در جهان هنر برای خود کسب کند.
شاید این اتفاق کوچک بهانهای باشد که هنرمندان به خود بیایند و همهچیز را بر گردن دولت، گالریدار و دلال هنری فرافکن نکنند. شاید بد نباشد هنرمندان جوان ما که اغلب مایلند یکشبه راه صدساله را طی کنند. رفتار و آثار هنرمندان چینی را دنبال کنند. قابلتوجه اینکه برخی از حمایتهای مالی از هنرمندان در چین توسط بسازبفروشها صورت میگیرد. بههرحال چنین حرکتهایی توسط بخش خصوصی میتواند با همه کاستیها مسیر جدیدی را مقابل هنرمندان ایرانی و چینی بگشاید.
دوره «تبادل هنری ایران و چین» با هدف ایجاد تعامل، گفتوگوی بینالمللی و آشنایی هنرمندان دو کشور در گالری محسن برگزار شد. این برنامه از دو بخش تشکیل شده بود؛ بخش اول آن شهریور امسال برپاشد و بخش دوم آن فروردین 1393 در شهر «چونچینگ» چین برگزار خواهد شد. این دوره از سوی مرکز هنری رایبن، گالری محسن و مرکز هنری اورگان هاسِچین برپا شد که دو هنرمند چینی و دو هنرمند ایرانی در آن حضور داشتند و از طریق فراخوان انتخاب شده بودند.
میتوان گفت دوره «تبادل هنری ایران و چین» شکلی از اقامت هنری است که در بین هنرمندان با عنوان «رزیدنسی» معروف است. بسیاری از هنرمندان ایرانی با مکاتبه و ارسال رزومه شخصی، سعی در گرفتن چنین اقامتی در کشورهای دیگر دارند البته گاهی این کار نه برای تبادل هنری بلکه روشی برای مهاجرت در یک کشور بهکار گرفته میشود. بههرحال پس از پایان این دوره هنرمندان آثارشان را شامل ویدیو و چیدمان در گالری محسن به نمایش گذاشتند.
در حاشیه این برنامه نشستی با عنوان «چینی که ما شناختیم» از سوی بهنام کامرانی برگزار شد. کامرانی در این نشست به بررسی و تحلیل تاریخ هنر چین، اشتراکات آن با هنر مدرن و معاصر ایران و مقایسه نقاط قوت و ضعف هنرمندان ایرانی و چینی پرداخت. وی همچنین یکی از ویژگیهای بارز هنرمندان چینی را سختکوشی عنوان کرد. در همین حال هنر چین همانند اقتصاد این کشور در عرصههای بینالمللی بسیار پیشتاز بوده و توانسته جایگاه ویژهای در جهان هنر برای خود کسب کند.
شاید این اتفاق کوچک بهانهای باشد که هنرمندان به خود بیایند و همهچیز را بر گردن دولت، گالریدار و دلال هنری فرافکن نکنند. شاید بد نباشد هنرمندان جوان ما که اغلب مایلند یکشبه راه صدساله را طی کنند. رفتار و آثار هنرمندان چینی را دنبال کنند. قابلتوجه اینکه برخی از حمایتهای مالی از هنرمندان در چین توسط بسازبفروشها صورت میگیرد. بههرحال چنین حرکتهایی توسط بخش خصوصی میتواند با همه کاستیها مسیر جدیدی را مقابل هنرمندان ایرانی و چینی بگشاید.
میتوان گفت دوره «تبادل هنری ایران و چین» شکلی از اقامت هنری است که در بین هنرمندان با عنوان «رزیدنسی» معروف است. بسیاری از هنرمندان ایرانی با مکاتبه و ارسال رزومه شخصی، سعی در گرفتن چنین اقامتی در کشورهای دیگر دارند البته گاهی این کار نه برای تبادل هنری بلکه روشی برای مهاجرت در یک کشور بهکار گرفته میشود. بههرحال پس از پایان این دوره هنرمندان آثارشان را شامل ویدیو و چیدمان در گالری محسن به نمایش گذاشتند.
در حاشیه این برنامه نشستی با عنوان «چینی که ما شناختیم» از سوی بهنام کامرانی برگزار شد. کامرانی در این نشست به بررسی و تحلیل تاریخ هنر چین، اشتراکات آن با هنر مدرن و معاصر ایران و مقایسه نقاط قوت و ضعف هنرمندان ایرانی و چینی پرداخت. وی همچنین یکی از ویژگیهای بارز هنرمندان چینی را سختکوشی عنوان کرد. در همین حال هنر چین همانند اقتصاد این کشور در عرصههای بینالمللی بسیار پیشتاز بوده و توانسته جایگاه ویژهای در جهان هنر برای خود کسب کند.
شاید این اتفاق کوچک بهانهای باشد که هنرمندان به خود بیایند و همهچیز را بر گردن دولت، گالریدار و دلال هنری فرافکن نکنند. شاید بد نباشد هنرمندان جوان ما که اغلب مایلند یکشبه راه صدساله را طی کنند. رفتار و آثار هنرمندان چینی را دنبال کنند. قابلتوجه اینکه برخی از حمایتهای مالی از هنرمندان در چین توسط بسازبفروشها صورت میگیرد. بههرحال چنین حرکتهایی توسط بخش خصوصی میتواند با همه کاستیها مسیر جدیدی را مقابل هنرمندان ایرانی و چینی بگشاید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.