آزادی زندانيان سیاسی برمه
نسرين رضايي
«کنی کویل»، در کتاب خود با عنوان «گامهایی آهسته به سوی آزادی و دموکراسی در میانمار» مینویسد: «هیچ رهبر دیگری با مقام و مرتبه مشابه و قابل مقایسه با سوچی در درون اپوزیسیون دیده نمیشود. اگرچه سمتگیری اقتصادی کنونی نیروهای عمده اپوزیسیون امید زیادی برای چنان تغییراتی برنمیانگیزد که مردم میانمار به آن نیاز دارند، با وجود این، یک مبارزه موفقیتآمیز با هدف آزادی سیاسی میتواند موجب برانگیختن یک جنبش تودهای برای میانماری دموکراتیک، مستقل و برخوردار از عدالت اجتماعی شود که پدر سوچی برای آن پیکار کرد و در راه آن جان خود را از دست داد.»با وجود خبرهای ناخوشایند اینروزهای برمه و حمله به مسلمانان و ادامه کشتار آنها گویا مبارزات رهبر جنبش مردمی میانمار تا لحظه اکنون تاریخ هم چندان بیثمر نبوده است. تین سین، رییسجمهوری میانمار، حدود سهماه گذشته در سخنانی در شهر لندن وعده داد که تمامی زندانیان سیاسی این کشور تا پایان امسال آزاد خواهند شد. او گفت: برقراری آتشبس در میانمار برای نخستینبار در طول ششدهه اخیر امکانپذیر شده است و حالا خبرها حاکی از آنند که دولت میانمار بار دیگر روند آزادی ۵۶نفر از زندانیان سیاسی
دیگر این کشور را در حالی آغاز کرده است که برای زندانیان سیاسی در میانمار امیدواری به آزادی ایجاد شده است. شمار زندانیان سیاسی که در میانمار نگه داشته میشوند متفاوت است، اما حزب آنگسان سوچی اعلام کرد، حدود 140 فعال در زندانهای میانمار بودند. رییسجمهور میانمار گفته است که آزادی همه زندانیان سیاسی را تضمین میکند. او در یک سخنرانی در «چتهم هوس» لندن گفته بود که تصمیم دیگری جز گذار کشور از حکومت نیمقرن نظامی به دموکراسی ندارد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، «هلا مائونگ شو»، مشاور ریاستجمهوری میانمار در اینباره گفت: دولت 56 زندانی سیاسی را آزاد خواهد کرد. حال آنکه صدها زندانی سیاسی از زمان بهقدرترسیدن«تین سین» رییسجمهور میانمار از ماه مارس سال 2011 تاکنون آزاد شدهاند. با این حال راه تا دموکراسی کامل برای برمهایها بسیار طولانی است. فعالان سیاسی دولت تین سین را متهم میکنند که تنها تعداد محدودی از زندانیان سیاسی را برای جلب اذهان عمومی آزاد میکند. پس از دهها سال دیکتاتوری نظامی، تین سین یک سلسله اصلاحات محتاطانه را راهاندازی کرده است تا دروازه این مستعمره پیشین بریتانیا روی سرمایهگذاری خارجیها باز
شود. نخست شماری از زندانیان سیاسی آزاد شدند و آنگ سان سوچی، مخالف سیاسی حکومت و برنده جایزه صلح نوبل که در حبس خانگی بود، آزاد شد. سوچی اجازه خروج از کشور یافت و آزادی زندانیان سیاسی ادامه پیدا کرد. با اینهمه میانمار هنوز درگیر مشکلات زیاد اقتصادی و قومی است. منتقدان میگویند که نظامیان مانند گذشته از نفوذ زیادی در دولت برخوردارند. در میانمار تجاوزات زیادی علیه گروه قومی مسلمان موسوم به«روهینگا» صورت میگیرد و در درگیریهای سال گذشته نزدیک به 200 مسلمان کشته شدند. تا امروز هزاران فرد آوارهشده در اردوگاهها زندگی میکنند. برمه از ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۱ تحت یک رژیم نظامی اداره میشد اما پس از برگزاری انتخابات در سال ۲۰۱۲، این رژیم نظامی در سال ۲۰۱۱ رسما پایان یافت و حکومتی نیمهنظامی جایگزین آن شد.
برمه: در مسیر دموکراسی یا در ورطه خشونت قومی؟
فریدون مجلسی. كارشناس روابط بين الملل
برمه کشوری بالقوه بسیار ثروتمند، دارای تنوع سرزمینی از کوهستانهای منطقه معتدل شمالی تا کشتزارهای مناطق گرمسیری جنوبی و منابع طبیعی فراوان است که به دلیل دیکتاتوری طولانی نظامی دچار فقر و درماندگی شد. در سه سال گذشته سرانجام نظامیان به افکار عمومی و اراده مردم که در مبارزات خانم آنسان سوچی برنده جایزه صلح نوبل متجلی میشد تسلیم شدند و با آزاد سازی او از بازداشت خانگی و انتخابش به نمایندگی در پارلمان نشان دادند که به اصلاحات دموکراتیک تن داده و برای خود کسب اعتبار کردهاند. این تحولات با استقبال جهانی مواجه و موجب کاستن از تحریمهای اقتصادی شد که دنیای غرب بر حکومت نظامیان تحمیل کرده بود. این گشایش در بازسازی اقتصاد برمه اثری سریع گذاشت و آزادی اخیر 80 زندانی سیاسی نشانه دیگری تلقی میشود بر اینکه روند اصلاحات ادامه دارد. اما این تحولات در یک سال اخیر همراه بوده است با تشدید سختگیریها نسبت به پناهندگان مسلمان در مرزهای بنگلادش. اینان مسلمانان غیربنگالی گریخته از هند بودند که در جنگ استقلال بنگلادش جانب پاکستان را گرفتند و در پایان جنگ با انتقامجویی مردم بنگلادش مواجه شدند، به برمه گریختند و پاکستان
نیز پذیرای آنان نیست! مردم بودایی محلی نیز از فرهنگ و مدارای لازم برای تحمل این غریبگانِ از همه جا رانده برخوردار نیستند و در این جهان افراط و تعصب عرصه را بر آنان تنگ کرده و به کشتن و سوزاندن خانه و کاشانه آنان اقدام کردهاند. در شرایطی که تندروان سلفی در شرق و غرب جهان با اتکا به درآمدهای بیحساب حامیان خودشان مردمان را با قتل و غارت و انفجار به راه خود فرامیخوانند، بهتر است به فکر پناهدادن به برادران بیپناهی باشند که 40سال است در رنج و تحقیر به سر میبرند! و دولت برمه نیز بهتر است در شرایطی که احترام بینالمللی را به خود جلب کرده است، کاری نکند که چنان احترام و امیدی را مخدوش سازد!
«کنی کویل»، در کتاب خود با عنوان «گامهایی آهسته به سوی آزادی و دموکراسی در میانمار» مینویسد: «هیچ رهبر دیگری با مقام و مرتبه مشابه و قابل مقایسه با سوچی در درون اپوزیسیون دیده نمیشود. اگرچه سمتگیری اقتصادی کنونی نیروهای عمده اپوزیسیون امید زیادی برای چنان تغییراتی برنمیانگیزد که مردم میانمار به آن نیاز دارند، با وجود این، یک مبارزه موفقیتآمیز با هدف آزادی سیاسی میتواند موجب برانگیختن یک جنبش تودهای برای میانماری دموکراتیک، مستقل و برخوردار از عدالت اجتماعی شود که پدر سوچی برای آن پیکار کرد و در راه آن جان خود را از دست داد.»با وجود خبرهای ناخوشایند اینروزهای برمه و حمله به مسلمانان و ادامه کشتار آنها گویا مبارزات رهبر جنبش مردمی میانمار تا لحظه اکنون تاریخ هم چندان بیثمر نبوده است. تین سین، رییسجمهوری میانمار، حدود سهماه گذشته در سخنانی در شهر لندن وعده داد که تمامی زندانیان سیاسی این کشور تا پایان امسال آزاد خواهند شد. او گفت: برقراری آتشبس در میانمار برای نخستینبار در طول ششدهه اخیر امکانپذیر شده است و حالا خبرها حاکی از آنند که دولت میانمار بار دیگر روند آزادی ۵۶نفر از زندانیان سیاسی
دیگر این کشور را در حالی آغاز کرده است که برای زندانیان سیاسی در میانمار امیدواری به آزادی ایجاد شده است. شمار زندانیان سیاسی که در میانمار نگه داشته میشوند متفاوت است، اما حزب آنگسان سوچی اعلام کرد، حدود 140 فعال در زندانهای میانمار بودند. رییسجمهور میانمار گفته است که آزادی همه زندانیان سیاسی را تضمین میکند. او در یک سخنرانی در «چتهم هوس» لندن گفته بود که تصمیم دیگری جز گذار کشور از حکومت نیمقرن نظامی به دموکراسی ندارد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، «هلا مائونگ شو»، مشاور ریاستجمهوری میانمار در اینباره گفت: دولت 56 زندانی سیاسی را آزاد خواهد کرد. حال آنکه صدها زندانی سیاسی از زمان بهقدرترسیدن«تین سین» رییسجمهور میانمار از ماه مارس سال 2011 تاکنون آزاد شدهاند. با این حال راه تا دموکراسی کامل برای برمهایها بسیار طولانی است. فعالان سیاسی دولت تین سین را متهم میکنند که تنها تعداد محدودی از زندانیان سیاسی را برای جلب اذهان عمومی آزاد میکند. پس از دهها سال دیکتاتوری نظامی، تین سین یک سلسله اصلاحات محتاطانه را راهاندازی کرده است تا دروازه این مستعمره پیشین بریتانیا روی سرمایهگذاری خارجیها باز
شود. نخست شماری از زندانیان سیاسی آزاد شدند و آنگ سان سوچی، مخالف سیاسی حکومت و برنده جایزه صلح نوبل که در حبس خانگی بود، آزاد شد. سوچی اجازه خروج از کشور یافت و آزادی زندانیان سیاسی ادامه پیدا کرد. با اینهمه میانمار هنوز درگیر مشکلات زیاد اقتصادی و قومی است. منتقدان میگویند که نظامیان مانند گذشته از نفوذ زیادی در دولت برخوردارند. در میانمار تجاوزات زیادی علیه گروه قومی مسلمان موسوم به«روهینگا» صورت میگیرد و در درگیریهای سال گذشته نزدیک به 200 مسلمان کشته شدند. تا امروز هزاران فرد آوارهشده در اردوگاهها زندگی میکنند. برمه از ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۱ تحت یک رژیم نظامی اداره میشد اما پس از برگزاری انتخابات در سال ۲۰۱۲، این رژیم نظامی در سال ۲۰۱۱ رسما پایان یافت و حکومتی نیمهنظامی جایگزین آن شد.
برمه: در مسیر دموکراسی یا در ورطه خشونت قومی؟
فریدون مجلسی. كارشناس روابط بين الملل
برمه کشوری بالقوه بسیار ثروتمند، دارای تنوع سرزمینی از کوهستانهای منطقه معتدل شمالی تا کشتزارهای مناطق گرمسیری جنوبی و منابع طبیعی فراوان است که به دلیل دیکتاتوری طولانی نظامی دچار فقر و درماندگی شد. در سه سال گذشته سرانجام نظامیان به افکار عمومی و اراده مردم که در مبارزات خانم آنسان سوچی برنده جایزه صلح نوبل متجلی میشد تسلیم شدند و با آزاد سازی او از بازداشت خانگی و انتخابش به نمایندگی در پارلمان نشان دادند که به اصلاحات دموکراتیک تن داده و برای خود کسب اعتبار کردهاند. این تحولات با استقبال جهانی مواجه و موجب کاستن از تحریمهای اقتصادی شد که دنیای غرب بر حکومت نظامیان تحمیل کرده بود. این گشایش در بازسازی اقتصاد برمه اثری سریع گذاشت و آزادی اخیر 80 زندانی سیاسی نشانه دیگری تلقی میشود بر اینکه روند اصلاحات ادامه دارد. اما این تحولات در یک سال اخیر همراه بوده است با تشدید سختگیریها نسبت به پناهندگان مسلمان در مرزهای بنگلادش. اینان مسلمانان غیربنگالی گریخته از هند بودند که در جنگ استقلال بنگلادش جانب پاکستان را گرفتند و در پایان جنگ با انتقامجویی مردم بنگلادش مواجه شدند، به برمه گریختند و پاکستان
نیز پذیرای آنان نیست! مردم بودایی محلی نیز از فرهنگ و مدارای لازم برای تحمل این غریبگانِ از همه جا رانده برخوردار نیستند و در این جهان افراط و تعصب عرصه را بر آنان تنگ کرده و به کشتن و سوزاندن خانه و کاشانه آنان اقدام کردهاند. در شرایطی که تندروان سلفی در شرق و غرب جهان با اتکا به درآمدهای بیحساب حامیان خودشان مردمان را با قتل و غارت و انفجار به راه خود فرامیخوانند، بهتر است به فکر پناهدادن به برادران بیپناهی باشند که 40سال است در رنج و تحقیر به سر میبرند! و دولت برمه نیز بهتر است در شرایطی که احترام بینالمللی را به خود جلب کرده است، کاری نکند که چنان احترام و امیدی را مخدوش سازد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.