ورود سازمان بازرسی به فدراسیون «کیهانی»
پاداشهای مبهم دوومیدانی
شرق: مجید کیهانی، رئیس فدراسیون دوومیدانی هرچه به روزهای آخر ریاست خود نزدیک میشود، بیشتر مقبولیتش را بین اهالی این رشته از دست میدهد. او که چهار سال گذشته همواره به دلیل خودمحوری در تصمیماتش، بیتوجهی به قهرمانان پیشکسوت که هرکدام از آنها در عین جوانی مربیان توانمندی هستند، بیانضباطیهای مالی و اداری و حضور همیشگیاش در سفرهای خارج از کشور این فدراسیون به سوءمدیریت متهم شده، حالا با چالشی بزرگتر مواجه شده است. دغدغه این روزهای رئیس پرحاشیه، پاداشهای ناعادلانهای است که برای برخی از افراد نزدیک به خود در نظر گرفته است. این پاداشها، مربوط به بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا است که مراسم تقدیر از ورزشکاران و مربیان مدالآور آن چندی پیش برگزار شد.
ماجرا از این قرار است که بر اساس مصوبه ستاد عالی بازیهای آسیایی و المپیک، به مربی هر ورزشکاری که در این دو رویداد صاحب مدال شود نیز پاداش تعلق میگرفت. تیم ملی دوومیدانی ایران در بازیهای آسیایی 2018، توسط احسان حدادی در پرتاب دیسک و حسین کیهانی در دوی 3000 متر با مانع به مدال طلا رسید و امیر مرادی هم در دوی 1500 متر نقره گرفت. مربیگری حدادی را در این بازیها مک ویلکینز آمریکایی بر عهده داشت و سجاد مرادی هم مربی کیهانی و بردارش امیر بود.
حالا بحث بر سر این است که معرفی مربیان به ستاد عالی بازیهای آسیایی و المپیک درست صورت نگرفته است. مجید کیهانی درحالیکه بهعنوان رئیس فدراسیون باید فردی مورداعتماد برای وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک باشد، در فهرست مربیان ورزشکاران مدالآور، بهجز سجاد مرادی، دو فرد دیگر را به دروغ به عنوان مربی این تیم در جاکارتا معرفی کرده است. این دو نفر، یکی تیمور غیاثی، پیشکسوت سالخورده دوومیدانی کشور و دیگری هاشم صیامی، دبیر فدارسیون است. کیهانی در فهرستی که به ستاد عالی بازیها داده غیاثی را بهعنوان مربی ورزشکاران پرتابی و صیامی را بهعنوان مربی دوهای استقامت معرفی کرده است. اما این در حالی است که این دو نفر در واقع به عنوان همراه در ترکیب تیم اعزامی به جاکارتا قرار گرفته بودند. نمایندگان پرتابی ایران در این بازیها بهجز احسان حدادی، علی ثمری و شاهین مهردلان در پرتاب وزنه بودند که هیچوقت با تیمور غیاثی تمرین نکردهاند. مربیان این دو پرتابگر بهترتیب امیر الوند و حمید ابراهیمی بودند که پیش از بازیها تمرینات آنها را زیر نظر داشتند. اتفاق سؤالبرانگیز اینجاست که چرا نباید فدراسیون مربی خارجی حدادی را بهعنوان
مربی اصلی این ورزشکار معرفی کند و زحمات او نادیده گرفته شود؟ بدتر از همه معرفی صیامی است. چرا فردی که وظیفهاش کار اجرائی در فدراسیون است، باید بهعنوان مربی استقامتی معرفی شود؟ مگر نه اینکه سجاد مرادی همراه شاگردانش در جاکارتا حضور داشت و آنها را کُچ میکرد!
رسانهایشدن پاداشهای ناعادلانه در فدراسیون دوومیدانی حالا به کلاف سردرگمی برای مجید کیهانی تبدیل شده است. طوری که شنیده میشود مسئولان وزارت ورزش و جوانان هم از این اقدام نادرست او مکدر شدهاند؛ چراکه معتقدند از اعتمادی که به این رئیس کردهاند سوءاستفاده شده است. نماینده سازمان بازرسی کل کشور مدتی است که در محل فدراسیون دوومیدانی مستقر شده تا به برخی از ابهامات مالی در این فدراسیون رسیدگی کند. گفته میشود این نماینده مأمور شده تا شفافسازی لازم را درباره این پاداشها انجام دهد.
غیاثی: کار را به دادگاه میکشانم
اما قسمت جنجالی این ماجرا تقابل تیمور غیاثی و مجید کیهانی با یکدیگر است. کیهانی برای اینکه بتواند راهحلی برای فرار از چالشی که در آن قرار گرفته، پیدا کند، میخواهد بخشی از پاداشهای غیاثی و صیامی را نپردازد و برای بهترشدن اوضاع آن را بین مربیان دیگر تقسیم کند. اقدامی که خلاف مقررات است؛ چراکه وزارت ورزش و جوانان این هدیه را فقط برای مربیان مدالآور بازیهای آسیایی در نظر گرفته و در غیر این صورت این پاداش که نزدیک به 140 میلیون تومان است، باید به خزانه دولت بازگردانده شود. غیاثی، دارنده مدال طلای پرش ارتفاع بازیهای آسیایی 1970 و 1974 که از این تصمیم کیهانی بهشدت عصبانی است، دراینباره میگوید: «میخواهند کلاهم را بردارند! از طرف وزارت ورزش به کیهانی اولتیماتوم دادهاند که نمیتواند به پاداش شخصی افراد دست بزند. این پاداش برای من مثل بقیه مصوب شده و برایش حکم هم صادر شده است. کیهانی به من گفت که میخواهد از پاداشم کم کند، اما اجازه نداده و نمیدهم این کار را انجام دهد. این پاداش حق قانونیام است. لازم باشد کار را به دادگاه میکشانم. سالها به ورزش ایران خدمت کردهام و سلامتیام را دادهام. من در جاکارتا
در رأس کادر فنی بودم و نیازی نبود که شاگرد داشته باشم. من تیم را ارنج و حتی شماره ورزشکارانمان را هم کنترل کردم که اگر این کار را انجام نمیدادم، ممکن بود مدالمان از دست برود؛ چراکه کمیته برگزاری بازیها شمارهها را اشتباه داده بود، بهطوریکه شماره سپیده توکلی را به احسان حدادی داده بودند که من متوجه این موضوع شدم و به همین دلیل هم کمیته برگزاری از من عذرخواهی هم کرد».
گلایه دیگر را احسان حدادی، رکورددار پرتاب دیسک آسیا، میکند؛ اینکه مربیاش به جرم خارجیبودن حق گرفتن پاداش ندارد. تیمور غیاثی در شرایطی از اظهارات رئیس فدراسیون دوومیدانی بهشدت گلهمند است که او نیز با جرئت تمام میگوید این من هستم که تکلیف پاداشها را مشخص میکنم. اما نکته مبهم دیگر اینجاست چطور شده است کیهانی بعد از مدتها کشمکش با مربیان استان، نرمش به خرج داده و میخواهد این پاداش را بین آنها تقسیم کند. انتشار فهرستی از پاداشهای مربیان که مربوط به سال 96 است، احتمالا دلیل این نرمش رئیس فدراسیون دوومیدانی است. این فهرست در حالی چندی پیش بعد از دو سال در رسانهها منتشر شده است که موجب اعتراض بسیاری از مربیان شد؛ مربیانی که فکر میکردند پاداشهایشان درست پرداخت شده اما در حقیقت با رسانهایشدن این فهرست متوجه شدهاند کمتر از میزبان مصوب پاداش گرفتهاند. محمد محسن ربانی، مربی پرش با نیزه، در اینباره میگوید: «من میدانستم فدراسیون دوومیدانی پاداش من را در سال ۹۶ کم کرده است و قرار نبود این پاداش کم شود. کیهانی گفته بود تعدادی از سکهها را به مربیان شهرستانهایی که به مسابقات نیامدند میدهد، اما این کار
را نکرد. رئیس فدراسیون از سکههای خود و دوستانش کم نکرده، اما تعداد سکههای مربیان را کاهش داده است. شاگردانم در مسابقات داخل سالن آسیا در تهران شش مدال گرفتند».
هادی سپهرزاد، مربی دهگانه نیز توضیح میدهد: «من در سه مسابقه کشورهای اسلامی جمهوری آذربایجان، قهرمانی آسیا هند و مسابقات داخل سالن آسیا تهران که در سال ۹۶ برگزار شد، به عنوان مربی با تیم بودم که متأسفانه رئیس فدراسیون اسم مرا در مسابقات هند خط زد و اسم خودش را به عنوان سرپرست رد کرد. کیهانی یک روز بعد از تیم به هند آمد و هتل محل اقامتش دورتر از محل استقرار ورزشکاران بود و به طور کلی همراه تیم نبود. چطور میشود کسی که همراه تیم نبود، اسمش به عنوان سرپرست مطرح شود. تیم در مسابقات هند پنج مدال گرفت، اسمش را به عنوان سرپرست رد کرد تا جایزه بگیرد».
نکته قابل توجه در فهرست پاداشهای مربیان سال 96 قرارگرفتن نام یکی از کارمندان فدراسیون در بین مربیان مدالآور است. مریم رستمی فردی است که هفت سکه به او اختصاص داده شده. سجاد مرادی در واکنش به این موضوع میگوید: «کارمندان باید از رئیس فدراسیون پاداش بگیرند نه اینکه به نام مربی پاداش بگیرند. اگر فدراسیون دوومیدانی قرار است لطفی به کارمندان خود کند، اضافهکاری به آنها بدهند و از حق کسی نگیرند و به آنها بدهند». اینها همه در حالی است که مجید کیهانی به عنوان رئیس فدراسیون بعد از تیمور غیاثی با 11 سکه بیشترین میزان پاداش را برای سال 96 دریافت کرده است. بسیاری از مربیان دوومیدانی چندی پیش در انتقاد به عملکرد کیهانی مدعی شده بودند او پیش از اعزام به مسابقات از آنها و شاگردانشان تعهد میگیرد که نباید ادعایی برای گرفتن پاداش داشته باشند. باید منتظر ماند و دید موضع وزرات ورزش در قبال حواشی این روزهای ورزش مادر چیست.
شرق: مجید کیهانی، رئیس فدراسیون دوومیدانی هرچه به روزهای آخر ریاست خود نزدیک میشود، بیشتر مقبولیتش را بین اهالی این رشته از دست میدهد. او که چهار سال گذشته همواره به دلیل خودمحوری در تصمیماتش، بیتوجهی به قهرمانان پیشکسوت که هرکدام از آنها در عین جوانی مربیان توانمندی هستند، بیانضباطیهای مالی و اداری و حضور همیشگیاش در سفرهای خارج از کشور این فدراسیون به سوءمدیریت متهم شده، حالا با چالشی بزرگتر مواجه شده است. دغدغه این روزهای رئیس پرحاشیه، پاداشهای ناعادلانهای است که برای برخی از افراد نزدیک به خود در نظر گرفته است. این پاداشها، مربوط به بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا است که مراسم تقدیر از ورزشکاران و مربیان مدالآور آن چندی پیش برگزار شد.
ماجرا از این قرار است که بر اساس مصوبه ستاد عالی بازیهای آسیایی و المپیک، به مربی هر ورزشکاری که در این دو رویداد صاحب مدال شود نیز پاداش تعلق میگرفت. تیم ملی دوومیدانی ایران در بازیهای آسیایی 2018، توسط احسان حدادی در پرتاب دیسک و حسین کیهانی در دوی 3000 متر با مانع به مدال طلا رسید و امیر مرادی هم در دوی 1500 متر نقره گرفت. مربیگری حدادی را در این بازیها مک ویلکینز آمریکایی بر عهده داشت و سجاد مرادی هم مربی کیهانی و بردارش امیر بود.
حالا بحث بر سر این است که معرفی مربیان به ستاد عالی بازیهای آسیایی و المپیک درست صورت نگرفته است. مجید کیهانی درحالیکه بهعنوان رئیس فدراسیون باید فردی مورداعتماد برای وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک باشد، در فهرست مربیان ورزشکاران مدالآور، بهجز سجاد مرادی، دو فرد دیگر را به دروغ به عنوان مربی این تیم در جاکارتا معرفی کرده است. این دو نفر، یکی تیمور غیاثی، پیشکسوت سالخورده دوومیدانی کشور و دیگری هاشم صیامی، دبیر فدارسیون است. کیهانی در فهرستی که به ستاد عالی بازیها داده غیاثی را بهعنوان مربی ورزشکاران پرتابی و صیامی را بهعنوان مربی دوهای استقامت معرفی کرده است. اما این در حالی است که این دو نفر در واقع به عنوان همراه در ترکیب تیم اعزامی به جاکارتا قرار گرفته بودند. نمایندگان پرتابی ایران در این بازیها بهجز احسان حدادی، علی ثمری و شاهین مهردلان در پرتاب وزنه بودند که هیچوقت با تیمور غیاثی تمرین نکردهاند. مربیان این دو پرتابگر بهترتیب امیر الوند و حمید ابراهیمی بودند که پیش از بازیها تمرینات آنها را زیر نظر داشتند. اتفاق سؤالبرانگیز اینجاست که چرا نباید فدراسیون مربی خارجی حدادی را بهعنوان
مربی اصلی این ورزشکار معرفی کند و زحمات او نادیده گرفته شود؟ بدتر از همه معرفی صیامی است. چرا فردی که وظیفهاش کار اجرائی در فدراسیون است، باید بهعنوان مربی استقامتی معرفی شود؟ مگر نه اینکه سجاد مرادی همراه شاگردانش در جاکارتا حضور داشت و آنها را کُچ میکرد!
رسانهایشدن پاداشهای ناعادلانه در فدراسیون دوومیدانی حالا به کلاف سردرگمی برای مجید کیهانی تبدیل شده است. طوری که شنیده میشود مسئولان وزارت ورزش و جوانان هم از این اقدام نادرست او مکدر شدهاند؛ چراکه معتقدند از اعتمادی که به این رئیس کردهاند سوءاستفاده شده است. نماینده سازمان بازرسی کل کشور مدتی است که در محل فدراسیون دوومیدانی مستقر شده تا به برخی از ابهامات مالی در این فدراسیون رسیدگی کند. گفته میشود این نماینده مأمور شده تا شفافسازی لازم را درباره این پاداشها انجام دهد.
غیاثی: کار را به دادگاه میکشانم
اما قسمت جنجالی این ماجرا تقابل تیمور غیاثی و مجید کیهانی با یکدیگر است. کیهانی برای اینکه بتواند راهحلی برای فرار از چالشی که در آن قرار گرفته، پیدا کند، میخواهد بخشی از پاداشهای غیاثی و صیامی را نپردازد و برای بهترشدن اوضاع آن را بین مربیان دیگر تقسیم کند. اقدامی که خلاف مقررات است؛ چراکه وزارت ورزش و جوانان این هدیه را فقط برای مربیان مدالآور بازیهای آسیایی در نظر گرفته و در غیر این صورت این پاداش که نزدیک به 140 میلیون تومان است، باید به خزانه دولت بازگردانده شود. غیاثی، دارنده مدال طلای پرش ارتفاع بازیهای آسیایی 1970 و 1974 که از این تصمیم کیهانی بهشدت عصبانی است، دراینباره میگوید: «میخواهند کلاهم را بردارند! از طرف وزارت ورزش به کیهانی اولتیماتوم دادهاند که نمیتواند به پاداش شخصی افراد دست بزند. این پاداش برای من مثل بقیه مصوب شده و برایش حکم هم صادر شده است. کیهانی به من گفت که میخواهد از پاداشم کم کند، اما اجازه نداده و نمیدهم این کار را انجام دهد. این پاداش حق قانونیام است. لازم باشد کار را به دادگاه میکشانم. سالها به ورزش ایران خدمت کردهام و سلامتیام را دادهام. من در جاکارتا
در رأس کادر فنی بودم و نیازی نبود که شاگرد داشته باشم. من تیم را ارنج و حتی شماره ورزشکارانمان را هم کنترل کردم که اگر این کار را انجام نمیدادم، ممکن بود مدالمان از دست برود؛ چراکه کمیته برگزاری بازیها شمارهها را اشتباه داده بود، بهطوریکه شماره سپیده توکلی را به احسان حدادی داده بودند که من متوجه این موضوع شدم و به همین دلیل هم کمیته برگزاری از من عذرخواهی هم کرد».
گلایه دیگر را احسان حدادی، رکورددار پرتاب دیسک آسیا، میکند؛ اینکه مربیاش به جرم خارجیبودن حق گرفتن پاداش ندارد. تیمور غیاثی در شرایطی از اظهارات رئیس فدراسیون دوومیدانی بهشدت گلهمند است که او نیز با جرئت تمام میگوید این من هستم که تکلیف پاداشها را مشخص میکنم. اما نکته مبهم دیگر اینجاست چطور شده است کیهانی بعد از مدتها کشمکش با مربیان استان، نرمش به خرج داده و میخواهد این پاداش را بین آنها تقسیم کند. انتشار فهرستی از پاداشهای مربیان که مربوط به سال 96 است، احتمالا دلیل این نرمش رئیس فدراسیون دوومیدانی است. این فهرست در حالی چندی پیش بعد از دو سال در رسانهها منتشر شده است که موجب اعتراض بسیاری از مربیان شد؛ مربیانی که فکر میکردند پاداشهایشان درست پرداخت شده اما در حقیقت با رسانهایشدن این فهرست متوجه شدهاند کمتر از میزبان مصوب پاداش گرفتهاند. محمد محسن ربانی، مربی پرش با نیزه، در اینباره میگوید: «من میدانستم فدراسیون دوومیدانی پاداش من را در سال ۹۶ کم کرده است و قرار نبود این پاداش کم شود. کیهانی گفته بود تعدادی از سکهها را به مربیان شهرستانهایی که به مسابقات نیامدند میدهد، اما این کار
را نکرد. رئیس فدراسیون از سکههای خود و دوستانش کم نکرده، اما تعداد سکههای مربیان را کاهش داده است. شاگردانم در مسابقات داخل سالن آسیا در تهران شش مدال گرفتند».
هادی سپهرزاد، مربی دهگانه نیز توضیح میدهد: «من در سه مسابقه کشورهای اسلامی جمهوری آذربایجان، قهرمانی آسیا هند و مسابقات داخل سالن آسیا تهران که در سال ۹۶ برگزار شد، به عنوان مربی با تیم بودم که متأسفانه رئیس فدراسیون اسم مرا در مسابقات هند خط زد و اسم خودش را به عنوان سرپرست رد کرد. کیهانی یک روز بعد از تیم به هند آمد و هتل محل اقامتش دورتر از محل استقرار ورزشکاران بود و به طور کلی همراه تیم نبود. چطور میشود کسی که همراه تیم نبود، اسمش به عنوان سرپرست مطرح شود. تیم در مسابقات هند پنج مدال گرفت، اسمش را به عنوان سرپرست رد کرد تا جایزه بگیرد».
نکته قابل توجه در فهرست پاداشهای مربیان سال 96 قرارگرفتن نام یکی از کارمندان فدراسیون در بین مربیان مدالآور است. مریم رستمی فردی است که هفت سکه به او اختصاص داده شده. سجاد مرادی در واکنش به این موضوع میگوید: «کارمندان باید از رئیس فدراسیون پاداش بگیرند نه اینکه به نام مربی پاداش بگیرند. اگر فدراسیون دوومیدانی قرار است لطفی به کارمندان خود کند، اضافهکاری به آنها بدهند و از حق کسی نگیرند و به آنها بدهند». اینها همه در حالی است که مجید کیهانی به عنوان رئیس فدراسیون بعد از تیمور غیاثی با 11 سکه بیشترین میزان پاداش را برای سال 96 دریافت کرده است. بسیاری از مربیان دوومیدانی چندی پیش در انتقاد به عملکرد کیهانی مدعی شده بودند او پیش از اعزام به مسابقات از آنها و شاگردانشان تعهد میگیرد که نباید ادعایی برای گرفتن پاداش داشته باشند. باید منتظر ماند و دید موضع وزرات ورزش در قبال حواشی این روزهای ورزش مادر چیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.