|

ببخشید من زن هستم

پوریا عالمی

- الو... میدون دوم... الو...
: سلام سوفیا... سلام عشقم... چی شده؟
- ببین من الان کنار اتوبان ایستادم. یک ماشین سوار بودم که یکهو زد رو ترمز و گفت باید پیاده بشوی چون خطرناک هستید. رانندهه گفت برای خودت خوبه. من اصلا چون برات ارزش قائل هستم کنار اتوبان پیاده‌ات می‌کنم. این‌طوری آسیب کمتری می‌بینی. این‌طوری آدم می‌شوی.
: خب؟ چی شد؟
- هیچی. کنار اتوبان پیاده‌ام کرد. تا الان 600 تا ماشین برام بوق زده‌اند. سه‌تا ماشین هم ترمز کردند و به زور می‌خواهند سوارم کنند. دوبار هم نزدیک بود اتوبوس بزند بهم. یک‌بار هم موتوری خورد بهم که پرت شدم توی جوب بغل اتوبان. خلاصه خیلی به نفعم شد. در همین لحظه هم یک موتوری آمده جلو می‌خواهد روم اسید بپاشد و در برود.
: آخیش... خیالم راحت شد. واقعا اگر پیاده‌ات نمی‌کرد و به مقصد می‌رساندت ممکن بود آسیب بیشتری بخوری.
- پس تو هم موافقی؟ تو هم خیلی مرد خوبی هستی. من خوشحالم که به‌عنوان یک زن، در جامعه‌ای زندگی می‌کنم که مردان دانشمندی مثل تو دارد.
: حالا به نظرم سوفیا، تو به‌عنوان یک زن که کنار خیابان رها شدی باید چی‌کار کنی؟
- آهان. داشت یادم می‌رفت. من از کنار اتوبان‌ها، از کنار خیابان‌ها، از کاربران توییتر، از مسئولان، از مردم، از درخت‌ها، از درها، از دیوارها، از صداوسیما، از همه مردها که آنها را به خطر می‌اندازم، از تو، میدون دوم که روی من غیرت داری، به دلیل زن‌بودنم عذرخواهی می‌کنم. واقعا من را ببخشید، من زن به دنیا آمده‌ام و زن هستم. اصلا دوست نداشتم این‌قدر هر روز شما مردان، شما عقل‌کامل‌ها را به دردسر بیندازم. ببخشید من زن هستم دست خودم نبود. ببخشید من زن هستم، اما خداراشکر آدم هستم. با این ذهنیت ضدزن نهادینه در عمق وجود و قلبت، ای میدون دوم! خدا را شکر کن که مرد به دنیا آمده‌ای و نیازی نداری آدم باشی.

- الو... میدون دوم... الو...
: سلام سوفیا... سلام عشقم... چی شده؟
- ببین من الان کنار اتوبان ایستادم. یک ماشین سوار بودم که یکهو زد رو ترمز و گفت باید پیاده بشوی چون خطرناک هستید. رانندهه گفت برای خودت خوبه. من اصلا چون برات ارزش قائل هستم کنار اتوبان پیاده‌ات می‌کنم. این‌طوری آسیب کمتری می‌بینی. این‌طوری آدم می‌شوی.
: خب؟ چی شد؟
- هیچی. کنار اتوبان پیاده‌ام کرد. تا الان 600 تا ماشین برام بوق زده‌اند. سه‌تا ماشین هم ترمز کردند و به زور می‌خواهند سوارم کنند. دوبار هم نزدیک بود اتوبوس بزند بهم. یک‌بار هم موتوری خورد بهم که پرت شدم توی جوب بغل اتوبان. خلاصه خیلی به نفعم شد. در همین لحظه هم یک موتوری آمده جلو می‌خواهد روم اسید بپاشد و در برود.
: آخیش... خیالم راحت شد. واقعا اگر پیاده‌ات نمی‌کرد و به مقصد می‌رساندت ممکن بود آسیب بیشتری بخوری.
- پس تو هم موافقی؟ تو هم خیلی مرد خوبی هستی. من خوشحالم که به‌عنوان یک زن، در جامعه‌ای زندگی می‌کنم که مردان دانشمندی مثل تو دارد.
: حالا به نظرم سوفیا، تو به‌عنوان یک زن که کنار خیابان رها شدی باید چی‌کار کنی؟
- آهان. داشت یادم می‌رفت. من از کنار اتوبان‌ها، از کنار خیابان‌ها، از کاربران توییتر، از مسئولان، از مردم، از درخت‌ها، از درها، از دیوارها، از صداوسیما، از همه مردها که آنها را به خطر می‌اندازم، از تو، میدون دوم که روی من غیرت داری، به دلیل زن‌بودنم عذرخواهی می‌کنم. واقعا من را ببخشید، من زن به دنیا آمده‌ام و زن هستم. اصلا دوست نداشتم این‌قدر هر روز شما مردان، شما عقل‌کامل‌ها را به دردسر بیندازم. ببخشید من زن هستم دست خودم نبود. ببخشید من زن هستم، اما خداراشکر آدم هستم. با این ذهنیت ضدزن نهادینه در عمق وجود و قلبت، ای میدون دوم! خدا را شکر کن که مرد به دنیا آمده‌ای و نیازی نداری آدم باشی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.