هادي غفاري:
انشقاق جامعه روحانيت و مجمع روحانيون يك اصالت ريشهاي داشت
شرق: هادي غفاري درباره احتمال وحدت بين جامعه روحانيت و مجمع روحانيون مبارز كه زماني يكي بودند اما بعد از اختلافات رخداده در جريان انتخابات مجلس سوم از هم جدا شدند، به خبرآنلاين گفته است: «انشقاق جامعه روحانیت مبارز و مجمع روحانیون یک اصالت ریشهای داشته که آن هم در تفکرات امام(ره) بوده است».
او با بیان اینکه تفاوتهای ریشهای بین مجمع روحانیون و جامعه روحانیت مصادیق مختلفی دارد، افزود: «ببینید راستهای سنتی که امروز به اصولگرا تغییر نام دادهاند، برابر فقهی که مدعی آن بودند، بر این نظر بودند که اگر در خانه کسی چاه نفت کشف شد متعلق به خودش است و دولت حق هیچگونه مخالفتی ندارد یا در موضوع مالیات، سربازی و مرزداری و اختیارات حکومت نظراتی داشتند که وقتی درباره آنها از امام استفسار گرفتیم، امام(ره) جواب دندانشکنی دادند که این چه حرفهایی است و تأکید کردند که مالکیت معنای عرفی دارد».
غفاری ادامه داد: «آقایان جامعه روحانیت مبارز معتقد به مالکیت بسیار بسیار بسته و دور از زمان و مکان بودند، بر این اساس انشقاق مجمع روحانیون و جامعه روحانیت اختلاف نه تنها سلیقهای نبوده بلکه اختلاف مبنایی است».
او با بیان اینکه حکومت و دولت مبنای بسیار روشن و اجتهادی دارد، تأکید کرد: «ببینید در مذهب شیعه که باب اجتهاد در آن باز گذاشته شده شرایط بهگونهای است که برای تصمیمگیری درباره حوادث و مشکلات روز فضا باز گذاشته شده و معتقد است نمیتوان در فضای بسته اعلام نظر کرد؛ موضوعی که آقایان جامعه روحانیت باوری به آن ندارند».
عضو مجمع روحانیون مبارز با تأکید بر اینکه آقایان در جامعه روحانیت در تاریخ 40 ساله انقلاب نشان دادند که اساسا به چیزی به نام اتحاد و وحدت معتقد نیستند، گفت: «اینها تعارفاتی است تا آقایان فقط دور هم بنشینند، گپی بزنند، شوخی کنند و در نهایت بروند اما هیچ برنامه عملی برای وحدت ندارند».
غفاری ادامه داد: «اگر آقایان به وحدت اعتقاد دارند، بفرمایند درباره نظارت استصوابی، معتقد بودند؟ اگر معتقد بودند در نظارت استصوابی به این وسعت عمل نمیکردند. در کشور ما یک آقای زرتشتی رأی آورده به چه حقی ما میتوانیم او را از رأیی که مردم دادند محروم کنیم، آن هم پس از اینکه ابتدا صلاحیت او را احزار کردیم، همه اینها نشان میدهد که اینها به وحدت معتقد نیستند و فقط تعارف می کنند».
این فعال سیاسی اصلاحطلب تأکید کرد: «معتقدم که جامعه روحانیت اعتقادی به وحدت ندارد، به این دلیل که آنها برای افراد نمره صفر و صد در نظر میگیرند؛ یعنی به هر کسی که از آنها نیست نمره صفر میدهند و هر کسی با آنها است نمره صد میگیرد، آنها میگویند که هر کس با ما نیست بر ما است؛ هر کس تسلیم ما نیست، فکر ما را قبول ندارد، ما را نقد میکند، از ما نیست درحالیکه بههیچوجه این تفکر صحیح نیست».
غفاری ادامه داد: «شکی در وجود وحدت در حوزههای مرتبط با منافع ملی وجود ندارد، اما در حوزه مسائل داخلی آیا آقایان بر وحدت تأکید دارند یا همچنان در مسائلی مانند حصر، بر رأی خود پافشاری میکنند و حاضر به تغییر موضع نیستند. با این تفاسیر، برگزاری جلسات مشترک کارگشا نیست».
این چهره سیاسی اصلاحطلب با تأکید بر اینکه وحدت، اتحاد و برگزاری تجمعات مشترک با بخشنامه و دستور و خواهش درست نمیشود، تصریح کرد: «باید مرزها و افکار به هم نزدیک شوند، باید آرمانها به هم نزدیک شود، اما آیا آرمانی که به دنبال آن است که فقط موافقان من سر کار بیایند و بقیه دور شوند، قابل جمعشدن با آرمان وحدت واقعی است؟».
شرق: هادي غفاري درباره احتمال وحدت بين جامعه روحانيت و مجمع روحانيون مبارز كه زماني يكي بودند اما بعد از اختلافات رخداده در جريان انتخابات مجلس سوم از هم جدا شدند، به خبرآنلاين گفته است: «انشقاق جامعه روحانیت مبارز و مجمع روحانیون یک اصالت ریشهای داشته که آن هم در تفکرات امام(ره) بوده است».
او با بیان اینکه تفاوتهای ریشهای بین مجمع روحانیون و جامعه روحانیت مصادیق مختلفی دارد، افزود: «ببینید راستهای سنتی که امروز به اصولگرا تغییر نام دادهاند، برابر فقهی که مدعی آن بودند، بر این نظر بودند که اگر در خانه کسی چاه نفت کشف شد متعلق به خودش است و دولت حق هیچگونه مخالفتی ندارد یا در موضوع مالیات، سربازی و مرزداری و اختیارات حکومت نظراتی داشتند که وقتی درباره آنها از امام استفسار گرفتیم، امام(ره) جواب دندانشکنی دادند که این چه حرفهایی است و تأکید کردند که مالکیت معنای عرفی دارد».
غفاری ادامه داد: «آقایان جامعه روحانیت مبارز معتقد به مالکیت بسیار بسیار بسته و دور از زمان و مکان بودند، بر این اساس انشقاق مجمع روحانیون و جامعه روحانیت اختلاف نه تنها سلیقهای نبوده بلکه اختلاف مبنایی است».
او با بیان اینکه حکومت و دولت مبنای بسیار روشن و اجتهادی دارد، تأکید کرد: «ببینید در مذهب شیعه که باب اجتهاد در آن باز گذاشته شده شرایط بهگونهای است که برای تصمیمگیری درباره حوادث و مشکلات روز فضا باز گذاشته شده و معتقد است نمیتوان در فضای بسته اعلام نظر کرد؛ موضوعی که آقایان جامعه روحانیت باوری به آن ندارند».
عضو مجمع روحانیون مبارز با تأکید بر اینکه آقایان در جامعه روحانیت در تاریخ 40 ساله انقلاب نشان دادند که اساسا به چیزی به نام اتحاد و وحدت معتقد نیستند، گفت: «اینها تعارفاتی است تا آقایان فقط دور هم بنشینند، گپی بزنند، شوخی کنند و در نهایت بروند اما هیچ برنامه عملی برای وحدت ندارند».
غفاری ادامه داد: «اگر آقایان به وحدت اعتقاد دارند، بفرمایند درباره نظارت استصوابی، معتقد بودند؟ اگر معتقد بودند در نظارت استصوابی به این وسعت عمل نمیکردند. در کشور ما یک آقای زرتشتی رأی آورده به چه حقی ما میتوانیم او را از رأیی که مردم دادند محروم کنیم، آن هم پس از اینکه ابتدا صلاحیت او را احزار کردیم، همه اینها نشان میدهد که اینها به وحدت معتقد نیستند و فقط تعارف می کنند».
این فعال سیاسی اصلاحطلب تأکید کرد: «معتقدم که جامعه روحانیت اعتقادی به وحدت ندارد، به این دلیل که آنها برای افراد نمره صفر و صد در نظر میگیرند؛ یعنی به هر کسی که از آنها نیست نمره صفر میدهند و هر کسی با آنها است نمره صد میگیرد، آنها میگویند که هر کس با ما نیست بر ما است؛ هر کس تسلیم ما نیست، فکر ما را قبول ندارد، ما را نقد میکند، از ما نیست درحالیکه بههیچوجه این تفکر صحیح نیست».
غفاری ادامه داد: «شکی در وجود وحدت در حوزههای مرتبط با منافع ملی وجود ندارد، اما در حوزه مسائل داخلی آیا آقایان بر وحدت تأکید دارند یا همچنان در مسائلی مانند حصر، بر رأی خود پافشاری میکنند و حاضر به تغییر موضع نیستند. با این تفاسیر، برگزاری جلسات مشترک کارگشا نیست».
این چهره سیاسی اصلاحطلب با تأکید بر اینکه وحدت، اتحاد و برگزاری تجمعات مشترک با بخشنامه و دستور و خواهش درست نمیشود، تصریح کرد: «باید مرزها و افکار به هم نزدیک شوند، باید آرمانها به هم نزدیک شود، اما آیا آرمانی که به دنبال آن است که فقط موافقان من سر کار بیایند و بقیه دور شوند، قابل جمعشدن با آرمان وحدت واقعی است؟».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.