چگونه فرزندان وابستهای تربیت نکنیم؟
مهرنوش محمدی.کارشناسی ارشد روانشناسی
فرزندپروری، یعنی راه و روشی که در چارچوب خاصی و بر اساس آداب معینی برای تربیت و پرورش فرزندان استفاده میکنیم. بهداشت روانی فرزندان به شیوه تعامل والدین با آنان بستگی دارد. فرزندپروری بر چند نوع است: فرزندپروری مقتدرانه بهترین روش است؛ یعنی برای فرزندانمان قانون و چارچوب مشخص قرار دهیم و با آنها مهربان و مقتدر باشیم تا به حرفهای ما گوش دهند.
فرزندپروری سختگیرانه و سهلانگارانه هر دو به یک اندازه آسیبزا هستند زیرا در آینده فرزندان از ما حرفشنوی نخواهند داشت. فرزندپروری مقتدرانه یعنی پدر مادر هر دو به یک اندازه قاطع عمل کنند و اگر به فرزندان خود نه میگویند باید قاطع باشند، اگر هر کدام از والدین قاطعیت در گفتار و رفتار نداشته باشند، حرفشنوی فرزندان بسیار سخت خواهد شد، زیرا آنها اینگونه میانگارند به دلیل حمایت یکی از والدین، خواستهای که دارند حتما محقق خواهد شد و حرفشان به کرسی خواهد نشست. پس قاطعیت و همکلام و همرأیبودن هر دو یعنی پدر و مادر مهمترین شرط در فرزندپروری است. حتی اگر یکی از والدین اشتباه کردند، نباید جلوی فرزندان به یکدیگر تذکر دهند.
الگوی رفتاری مناسبی برای آنها باشیم. اگر رفتاری از نظر والدین بد است و به فرزند خود میگوییم فلان رفتار را انجام نده؛ نه تنها فرزند، بلکه خودمان هم نباید آن رفتار را انجام دهیم. سبک فرزندپروری مقتدرانه کمک میکند تا فرزند قانونمند بار بیاید و بفهمد هر جا قانون و آداب خاص خود را دارد و این آداب میتواند در مدرسه، در میهمانی، در پارک و هر جایی که باشد باید از آن اطاعت کند.
این روش باعث میشود فرزند مستقل عمل کند، با فکر کار کند و هرگز تسلیم شکست نشود. در ضمن مسئولیت کارش را بر عهده گیرد و از نظر یادگیری مهارتهای اجتماعی و نیز سلامت روان نسبت به همسالان خود در جایگاه بهتری قرار گیرد و نیز اعتماد به نفس بالایی داشته باشد. نکته دیگر درباره فرزندپروری وابستهنکردن فرزندان به والدین است. وابستگی یعنی من به تو محتاجم و دلبستگی یعنی من به تو مشتاقم. دلبستگی لازم و شرط مهم فرزندپروری است ولی وابستگی یعنی محتاجکردن فرزند به والدین خود یا هر شخص دیگری که میتواند از وی حمایت کند.
وقتی فرزند وابسته بار بیاید، نهفقط در آینده دچار مشکل میشود و حتی در انتخابکردن رشته تحصیلی، شغل، انتخاب همسر و روابط بینفردی و حتی تصمیمگیری در سادهترین امور نیز دچار مشکل خواهد شد، در همه امور وابسته است و نمیتواند مستقل فکر کند و تصمیم بگیرد زیرا قائم به خود نخواهد بود و همیشه به دیگران وابسته است تا احساس امنیت کند. ما باید بر رفتار فرزندان نظارت و هر از گاهی و در صورت لزوم از ایشان حمایت کنیم.
فرزندپروری، یعنی راه و روشی که در چارچوب خاصی و بر اساس آداب معینی برای تربیت و پرورش فرزندان استفاده میکنیم. بهداشت روانی فرزندان به شیوه تعامل والدین با آنان بستگی دارد. فرزندپروری بر چند نوع است: فرزندپروری مقتدرانه بهترین روش است؛ یعنی برای فرزندانمان قانون و چارچوب مشخص قرار دهیم و با آنها مهربان و مقتدر باشیم تا به حرفهای ما گوش دهند.
فرزندپروری سختگیرانه و سهلانگارانه هر دو به یک اندازه آسیبزا هستند زیرا در آینده فرزندان از ما حرفشنوی نخواهند داشت. فرزندپروری مقتدرانه یعنی پدر مادر هر دو به یک اندازه قاطع عمل کنند و اگر به فرزندان خود نه میگویند باید قاطع باشند، اگر هر کدام از والدین قاطعیت در گفتار و رفتار نداشته باشند، حرفشنوی فرزندان بسیار سخت خواهد شد، زیرا آنها اینگونه میانگارند به دلیل حمایت یکی از والدین، خواستهای که دارند حتما محقق خواهد شد و حرفشان به کرسی خواهد نشست. پس قاطعیت و همکلام و همرأیبودن هر دو یعنی پدر و مادر مهمترین شرط در فرزندپروری است. حتی اگر یکی از والدین اشتباه کردند، نباید جلوی فرزندان به یکدیگر تذکر دهند.
الگوی رفتاری مناسبی برای آنها باشیم. اگر رفتاری از نظر والدین بد است و به فرزند خود میگوییم فلان رفتار را انجام نده؛ نه تنها فرزند، بلکه خودمان هم نباید آن رفتار را انجام دهیم. سبک فرزندپروری مقتدرانه کمک میکند تا فرزند قانونمند بار بیاید و بفهمد هر جا قانون و آداب خاص خود را دارد و این آداب میتواند در مدرسه، در میهمانی، در پارک و هر جایی که باشد باید از آن اطاعت کند.
این روش باعث میشود فرزند مستقل عمل کند، با فکر کار کند و هرگز تسلیم شکست نشود. در ضمن مسئولیت کارش را بر عهده گیرد و از نظر یادگیری مهارتهای اجتماعی و نیز سلامت روان نسبت به همسالان خود در جایگاه بهتری قرار گیرد و نیز اعتماد به نفس بالایی داشته باشد. نکته دیگر درباره فرزندپروری وابستهنکردن فرزندان به والدین است. وابستگی یعنی من به تو محتاجم و دلبستگی یعنی من به تو مشتاقم. دلبستگی لازم و شرط مهم فرزندپروری است ولی وابستگی یعنی محتاجکردن فرزند به والدین خود یا هر شخص دیگری که میتواند از وی حمایت کند.
وقتی فرزند وابسته بار بیاید، نهفقط در آینده دچار مشکل میشود و حتی در انتخابکردن رشته تحصیلی، شغل، انتخاب همسر و روابط بینفردی و حتی تصمیمگیری در سادهترین امور نیز دچار مشکل خواهد شد، در همه امور وابسته است و نمیتواند مستقل فکر کند و تصمیم بگیرد زیرا قائم به خود نخواهد بود و همیشه به دیگران وابسته است تا احساس امنیت کند. ما باید بر رفتار فرزندان نظارت و هر از گاهی و در صورت لزوم از ایشان حمایت کنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.