قتل، بدون قصد ظلم
رابعه موحد . روانشناس
تا ستمی نباشد صحبت از بخشش بیمورد است. اگر به طلب گذشت و رحمتی نیاز است بیگمان بر کسی ظلمی روا شده است. بسیاری از خشونتها و خشمهای فروخورده میتواند دریچههای صبر و مقاومت را در اتفاقی ساده کنار بزند و فوران کند و به فاجعه منجر شود اما این اتفاق نه به قصد ظلم انجام میشود و نه برای حقکشی. روانشناسان معتقد هستند هر موجود زندهای و حتی انسان را با همه شعور و منطقش باید در متن زندگیاش و فضایی که در آن قرار گرفته و عمل میکند ارزیابی کرد. ما نمیتوانیم انسان را مستقل و بهدور از هر تاثیری که از درون و برون بر او وارد میشود بررسی کنیم و نتیجه درست و منصفانهای بگیریم.
محمد، پسر اهوازی متهم به قتل خانوادهای دارد که پدر خانواده به علت فقر و ناچاری در دور معیوبی افتاده و توان بیرون آمدن از آن را ندارد و اکنون در حبس بهسر میبرد. در چنین شرایطی جوان ناآرام تحقیر شده از شرایط زندگی خانوادگی و اجتماعی نامطلوب برای مهار خواستهها و آرزوهایش، سردرگم راه نجاتی است و میتوان انتظار داشت یک نزاع خیابانی، یک توهین، یک تحقیر کوچک و ناچیز، رشته صبر و تحمل و آیندهنگری را از دست کنترل اندک جوان بیمهارت و آموزشندیده برباید و منجر به قتل شود، قتلی که ناخواسته است اما برای والدینی که فرزند خود را از دست دادهاند خواسته یا ناخواسته بودن آن چه تفاوتی دارد؟ اندوه خانواده مقتول، محمد را تا پای دار برد و گذشت و بزرگواریشان او را دوباره به زندگی بازگرداند. باید بدانیم زندگی را با همه کمبودهایش اگر به ظلم نیالاییم امید ترمیم و بهبود است و زندگی همچنان زیباست حتی اگر پدر بیچیز باشد، خانه کوچک و سفره محقر. هربار که شاهد چنین اتفاقات تلخی میشویم باید به یاد مسوولان بیاوریم در سبد فقیرانه آموزشهای مدارس، دانشگاهها و رسانهها جای آموزش مهارتهای زندگی و مهارتهای اجتماعی که میتواند راههای کنترل مدیریت هیجانات و تربیت و رشد تفکر منطقی را به کودکان و نوجوانان ما بدهد خالی است. این آموزشها باید از مهدکودکها بهصورت جدی و قبل از همه آموزشهای غیرضروری اجرا شود تا نوجوانان ما قربانی ندانمکاریهای بزرگترها و مسوولان نشوند و زندگی گرامی خود را برای لحظهای بیمنطقبودن از دست ندهند. باید باور کنیم لحظهای غفلت برای فرزند ما میتواند فاجعهآفرین باشد بیآنکه وی واقعا قاتل باشد یا قصد ستمگری داشته باشد.
محمد، پسر اهوازی متهم به قتل خانوادهای دارد که پدر خانواده به علت فقر و ناچاری در دور معیوبی افتاده و توان بیرون آمدن از آن را ندارد و اکنون در حبس بهسر میبرد. در چنین شرایطی جوان ناآرام تحقیر شده از شرایط زندگی خانوادگی و اجتماعی نامطلوب برای مهار خواستهها و آرزوهایش، سردرگم راه نجاتی است و میتوان انتظار داشت یک نزاع خیابانی، یک توهین، یک تحقیر کوچک و ناچیز، رشته صبر و تحمل و آیندهنگری را از دست کنترل اندک جوان بیمهارت و آموزشندیده برباید و منجر به قتل شود، قتلی که ناخواسته است اما برای والدینی که فرزند خود را از دست دادهاند خواسته یا ناخواسته بودن آن چه تفاوتی دارد؟ اندوه خانواده مقتول، محمد را تا پای دار برد و گذشت و بزرگواریشان او را دوباره به زندگی بازگرداند. باید بدانیم زندگی را با همه کمبودهایش اگر به ظلم نیالاییم امید ترمیم و بهبود است و زندگی همچنان زیباست حتی اگر پدر بیچیز باشد، خانه کوچک و سفره محقر. هربار که شاهد چنین اتفاقات تلخی میشویم باید به یاد مسوولان بیاوریم در سبد فقیرانه آموزشهای مدارس، دانشگاهها و رسانهها جای آموزش مهارتهای زندگی و مهارتهای اجتماعی که میتواند راههای کنترل مدیریت هیجانات و تربیت و رشد تفکر منطقی را به کودکان و نوجوانان ما بدهد خالی است. این آموزشها باید از مهدکودکها بهصورت جدی و قبل از همه آموزشهای غیرضروری اجرا شود تا نوجوانان ما قربانی ندانمکاریهای بزرگترها و مسوولان نشوند و زندگی گرامی خود را برای لحظهای بیمنطقبودن از دست ندهند. باید باور کنیم لحظهای غفلت برای فرزند ما میتواند فاجعهآفرین باشد بیآنکه وی واقعا قاتل باشد یا قصد ستمگری داشته باشد.
تا ستمی نباشد صحبت از بخشش بیمورد است. اگر به طلب گذشت و رحمتی نیاز است بیگمان بر کسی ظلمی روا شده است. بسیاری از خشونتها و خشمهای فروخورده میتواند دریچههای صبر و مقاومت را در اتفاقی ساده کنار بزند و فوران کند و به فاجعه منجر شود اما این اتفاق نه به قصد ظلم انجام میشود و نه برای حقکشی. روانشناسان معتقد هستند هر موجود زندهای و حتی انسان را با همه شعور و منطقش باید در متن زندگیاش و فضایی که در آن قرار گرفته و عمل میکند ارزیابی کرد. ما نمیتوانیم انسان را مستقل و بهدور از هر تاثیری که از درون و برون بر او وارد میشود بررسی کنیم و نتیجه درست و منصفانهای بگیریم.
محمد، پسر اهوازی متهم به قتل خانوادهای دارد که پدر خانواده به علت فقر و ناچاری در دور معیوبی افتاده و توان بیرون آمدن از آن را ندارد و اکنون در حبس بهسر میبرد. در چنین شرایطی جوان ناآرام تحقیر شده از شرایط زندگی خانوادگی و اجتماعی نامطلوب برای مهار خواستهها و آرزوهایش، سردرگم راه نجاتی است و میتوان انتظار داشت یک نزاع خیابانی، یک توهین، یک تحقیر کوچک و ناچیز، رشته صبر و تحمل و آیندهنگری را از دست کنترل اندک جوان بیمهارت و آموزشندیده برباید و منجر به قتل شود، قتلی که ناخواسته است اما برای والدینی که فرزند خود را از دست دادهاند خواسته یا ناخواسته بودن آن چه تفاوتی دارد؟ اندوه خانواده مقتول، محمد را تا پای دار برد و گذشت و بزرگواریشان او را دوباره به زندگی بازگرداند. باید بدانیم زندگی را با همه کمبودهایش اگر به ظلم نیالاییم امید ترمیم و بهبود است و زندگی همچنان زیباست حتی اگر پدر بیچیز باشد، خانه کوچک و سفره محقر. هربار که شاهد چنین اتفاقات تلخی میشویم باید به یاد مسوولان بیاوریم در سبد فقیرانه آموزشهای مدارس، دانشگاهها و رسانهها جای آموزش مهارتهای زندگی و مهارتهای اجتماعی که میتواند راههای کنترل مدیریت هیجانات و تربیت و رشد تفکر منطقی را به کودکان و نوجوانان ما بدهد خالی است. این آموزشها باید از مهدکودکها بهصورت جدی و قبل از همه آموزشهای غیرضروری اجرا شود تا نوجوانان ما قربانی ندانمکاریهای بزرگترها و مسوولان نشوند و زندگی گرامی خود را برای لحظهای بیمنطقبودن از دست ندهند. باید باور کنیم لحظهای غفلت برای فرزند ما میتواند فاجعهآفرین باشد بیآنکه وی واقعا قاتل باشد یا قصد ستمگری داشته باشد.
محمد، پسر اهوازی متهم به قتل خانوادهای دارد که پدر خانواده به علت فقر و ناچاری در دور معیوبی افتاده و توان بیرون آمدن از آن را ندارد و اکنون در حبس بهسر میبرد. در چنین شرایطی جوان ناآرام تحقیر شده از شرایط زندگی خانوادگی و اجتماعی نامطلوب برای مهار خواستهها و آرزوهایش، سردرگم راه نجاتی است و میتوان انتظار داشت یک نزاع خیابانی، یک توهین، یک تحقیر کوچک و ناچیز، رشته صبر و تحمل و آیندهنگری را از دست کنترل اندک جوان بیمهارت و آموزشندیده برباید و منجر به قتل شود، قتلی که ناخواسته است اما برای والدینی که فرزند خود را از دست دادهاند خواسته یا ناخواسته بودن آن چه تفاوتی دارد؟ اندوه خانواده مقتول، محمد را تا پای دار برد و گذشت و بزرگواریشان او را دوباره به زندگی بازگرداند. باید بدانیم زندگی را با همه کمبودهایش اگر به ظلم نیالاییم امید ترمیم و بهبود است و زندگی همچنان زیباست حتی اگر پدر بیچیز باشد، خانه کوچک و سفره محقر. هربار که شاهد چنین اتفاقات تلخی میشویم باید به یاد مسوولان بیاوریم در سبد فقیرانه آموزشهای مدارس، دانشگاهها و رسانهها جای آموزش مهارتهای زندگی و مهارتهای اجتماعی که میتواند راههای کنترل مدیریت هیجانات و تربیت و رشد تفکر منطقی را به کودکان و نوجوانان ما بدهد خالی است. این آموزشها باید از مهدکودکها بهصورت جدی و قبل از همه آموزشهای غیرضروری اجرا شود تا نوجوانان ما قربانی ندانمکاریهای بزرگترها و مسوولان نشوند و زندگی گرامی خود را برای لحظهای بیمنطقبودن از دست ندهند. باید باور کنیم لحظهای غفلت برای فرزند ما میتواند فاجعهآفرین باشد بیآنکه وی واقعا قاتل باشد یا قصد ستمگری داشته باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.