|

ارباب زاغه‌نشين‌ها

شرق: ديويد سداريس از نويسندگان معاصر آمريكايي است كه اغلب به واسطه داستان‌هاي كوتاه طنزآميزش شناخته مي‌شود. از سداريس تاكنون چند ترجمه به فارسي منتشر شده و اخيرا هم دو مجموعه‌داستان از او با عناوين «تب بشكه» و «مخمل و جين تن خانواده‌ات كن» به چاپ رسيده است. سداريس به‌جز نويسندگي به‌عنوان طنزپرداز و برنامه‌ساز راديو در آمريكا هم شناخته مي‌شود. داستان‌هاي سداريس گاه شكلي طعنه‌آميز به خود مي‌گيرند و در آنها به طعنه به مسائل اجتماعي هم پرداخته مي‌شود. در اغلب داستان‌هاي سداريس تجربيات زندگي شخصي و خانوادگي‌اش ديده مي‌شود و او اين تجربه‌ها را دستمايه نوشتن داستان‌هاي طنزآميزش قرار مي‌دهد. البته سداريس تجربيات شخصي و خانوادگي‌اش را دستكاري مي‌كند و قصه‌هايي را كه زاييده تخيلش هستند بر پايه اين واقعيات شكل مي‌دهد.
«تب بشكه» مجموعه‌اي است كه سيزده داستان كوتاه از سداريس را دربر گرفته و با ترجمه علي مجتهدزاده منتشر شده است. عناوين داستان‌هاي اين مجموعه عبارتند از: «رژه»، «موسيقي براي عشاق»، «آخرين حرف‌هايم»، «نسخه دست‌نويس رمانم»، «آتشزنه»، «مي‌گذرونيم ديگه»، «قصه دان»، «جمبوري»، «در جستجوي مليسون»، «تب بشكه»، «يادداشت‌هاي روزانه يك سيگاري»، «خانم غوله» و «از اون حلقه‌اي‌‌ها». سداريس نويسنده‌اي از طبقه متوسط جامعه آمريكا است و مسائل مختلف طبقه متوسط مثل زندگي خانوادگي و تحصيلات و شغل‌هاي مختلف از موضوعاتي است كه در داستان‌هاي او ديده مي‌شود. در بخشي از داستان «رژه» از اين مجموعه مي‌خوانيم: «چندوقت پيش رفته بودم برنامه اوپرا و سر اين حرف مي‌زدم كه چطور زماني بدجور توي كار عاشقي زده بودم. باقي مهمان‌ها همه آدم‌هايي بودند كه هنوز توي همان كار بودند و دلم براشان مي‌سوخت، چون من از اين مرحله جسته بودم. وسط آن‌ها من هماني بودم كه از عاشقيت خركي، رسيده بودم به جايي كه حالا ديگر همه هلاكم هستند. اصلا همه عاشقم‌اند. شده‌ام مهم‌ترين آدم زندگي تقريبا همه كساني كه مي‌شناسم و حتي بيشتر آن‌هايي كه نمي‌شناسم. نه كه بخواهم از خودم تعريف كنم‌ها؛ من اين‌طوري‌ام ديگر. حالا روي اين حساب كه ماجرا را از هر دو سرش ديده‌ام، همه ازم راهنمايي مي‌خواهند. همه مي‌خواهند بدانند كه چطور اين كار را كرده‌ام. ازم مي‌خواهند كه بهشان روانكاو و مشاور معرفي كنم. كه چقدر اين كار خرج روي دستم گذاشته و بهبودي‌اش چقدر طول مي‌كشد. آن‌وقت همين‌جوري كه الان دارم بهتان مي‌گويم، به آن‌ها مي‌گويم كه من به عمرم يك‌بار هم پيش روانكاو نرفته‌ام. هميشه خودم مشكلاتم را حل كرده‌ام».
«مخمل و جين تن خانواده‌ات كن» نيز مجموعه‌داستان ديگري از سداريس است كه شامل نوزده داستان است و با ترجمه پويان رجايي منتشر شده است. عناوين داستان‌هاي اين مجموعه عبارتند از: «شكل يك كشتي»، «برگ برنده»، «ستاره‌ها را نگاه كن»، «پول همه‌چيز را تغيير مي‌دهد»، «تغييري در من»، «هجرت»، «ارباب زاغه‌نشين‌ها»، «دختر خانه كناري»، «آزمايش خون»، «پايان رابطه عاشقانه»، «بعد از من تكرار كن»، «خروس روي نرده»، «ملك»، «درش را بگذار»، «يك قوطي كرم»، «جوجه در مرغداني»، «سرآشپز- يا رئيست- كيه؟»، «اينشتين كوچولو» و «شب مردگان زنده». در ابتداي داستان «پول همه‌چيز را تغيير مي‌دهد» مي‌خوانيم: «مادرم عمه‌اي داشت كه حومه كليولند زندگي مي‌كرد و يك‌بار در بينگهامتون نيويورك به ديدن ما آمد. شش‌سالم بود اما خوب يادم مي‌آيد كه ماشينش چطور ورودي تازه‌سنگفرش‌شده خانه را طي كرد. كاديلاكي نقره‌اي بود و مردي كه آن را مي‌راند كلاه لبه‌دار صافي داشت، از آن‌هايي كه پليس‌ها سرشان مي‌گذارند. در عقب را با تشريفات ويژه‌اي باز كرد كه انگار كالسكه است، و ما كفش‌هاي عمه ‌بزرگ را ديديم كه با وجود طبي‌بودن تجملي بودند؛ چرمي كه استادانه كار شده بود با پاشنه‌هايي كوچك به اندازه قرقره. بعد از كفش‌ها لبه پالتو پوست سمور بود و سر عصا و آخر از همه خود عمه بزرگ، كه بزرگ بود چون پول‌دار بود و بچه‌اي نداشت. مادرم گفت: اوه، عمه ميلدرد و ما با تعجب نگاهش كرديم. در غيابش او را عمه ماني صدا مي‌زد، تركيبي از دو كلمه نال و پول، و نام واقعي به گوشمان تازه مي‌آمد. عمه ماني گفت: شارون! به پدرمان و بعد به ما نگاهي انداخت. مادرم گفت: اين شوهرمه، لو و اين‌ها بچه‌هامون‌اند. چه خوب. بچه‌هاتون. راننده چندين كيسه خريد را به دست پدرم داد و در حين اينكه ما وارد خانه مي‌شديم، به ماشين برگشت. مادرم به آرامي گفت: دستشويي يا چيز ديگه‌اي لازم نداره؟ منظورم اينه كه قدمش رو چشمه... عمه ماني طوري خنديد انگار مادرم دارد به خود ماشين تعارف مي‌كند كه بيايد داخل. آه، نه عزيزم، بيرون مي‌مونه. باورم نمي‌شد كه پدرم همان تور گردشگري‌اي را كه براي بيشتر مهمان‌ها به راه مي‌انداخت، براي او هم به راه انداخت».

شرق: ديويد سداريس از نويسندگان معاصر آمريكايي است كه اغلب به واسطه داستان‌هاي كوتاه طنزآميزش شناخته مي‌شود. از سداريس تاكنون چند ترجمه به فارسي منتشر شده و اخيرا هم دو مجموعه‌داستان از او با عناوين «تب بشكه» و «مخمل و جين تن خانواده‌ات كن» به چاپ رسيده است. سداريس به‌جز نويسندگي به‌عنوان طنزپرداز و برنامه‌ساز راديو در آمريكا هم شناخته مي‌شود. داستان‌هاي سداريس گاه شكلي طعنه‌آميز به خود مي‌گيرند و در آنها به طعنه به مسائل اجتماعي هم پرداخته مي‌شود. در اغلب داستان‌هاي سداريس تجربيات زندگي شخصي و خانوادگي‌اش ديده مي‌شود و او اين تجربه‌ها را دستمايه نوشتن داستان‌هاي طنزآميزش قرار مي‌دهد. البته سداريس تجربيات شخصي و خانوادگي‌اش را دستكاري مي‌كند و قصه‌هايي را كه زاييده تخيلش هستند بر پايه اين واقعيات شكل مي‌دهد.
«تب بشكه» مجموعه‌اي است كه سيزده داستان كوتاه از سداريس را دربر گرفته و با ترجمه علي مجتهدزاده منتشر شده است. عناوين داستان‌هاي اين مجموعه عبارتند از: «رژه»، «موسيقي براي عشاق»، «آخرين حرف‌هايم»، «نسخه دست‌نويس رمانم»، «آتشزنه»، «مي‌گذرونيم ديگه»، «قصه دان»، «جمبوري»، «در جستجوي مليسون»، «تب بشكه»، «يادداشت‌هاي روزانه يك سيگاري»، «خانم غوله» و «از اون حلقه‌اي‌‌ها». سداريس نويسنده‌اي از طبقه متوسط جامعه آمريكا است و مسائل مختلف طبقه متوسط مثل زندگي خانوادگي و تحصيلات و شغل‌هاي مختلف از موضوعاتي است كه در داستان‌هاي او ديده مي‌شود. در بخشي از داستان «رژه» از اين مجموعه مي‌خوانيم: «چندوقت پيش رفته بودم برنامه اوپرا و سر اين حرف مي‌زدم كه چطور زماني بدجور توي كار عاشقي زده بودم. باقي مهمان‌ها همه آدم‌هايي بودند كه هنوز توي همان كار بودند و دلم براشان مي‌سوخت، چون من از اين مرحله جسته بودم. وسط آن‌ها من هماني بودم كه از عاشقيت خركي، رسيده بودم به جايي كه حالا ديگر همه هلاكم هستند. اصلا همه عاشقم‌اند. شده‌ام مهم‌ترين آدم زندگي تقريبا همه كساني كه مي‌شناسم و حتي بيشتر آن‌هايي كه نمي‌شناسم. نه كه بخواهم از خودم تعريف كنم‌ها؛ من اين‌طوري‌ام ديگر. حالا روي اين حساب كه ماجرا را از هر دو سرش ديده‌ام، همه ازم راهنمايي مي‌خواهند. همه مي‌خواهند بدانند كه چطور اين كار را كرده‌ام. ازم مي‌خواهند كه بهشان روانكاو و مشاور معرفي كنم. كه چقدر اين كار خرج روي دستم گذاشته و بهبودي‌اش چقدر طول مي‌كشد. آن‌وقت همين‌جوري كه الان دارم بهتان مي‌گويم، به آن‌ها مي‌گويم كه من به عمرم يك‌بار هم پيش روانكاو نرفته‌ام. هميشه خودم مشكلاتم را حل كرده‌ام».
«مخمل و جين تن خانواده‌ات كن» نيز مجموعه‌داستان ديگري از سداريس است كه شامل نوزده داستان است و با ترجمه پويان رجايي منتشر شده است. عناوين داستان‌هاي اين مجموعه عبارتند از: «شكل يك كشتي»، «برگ برنده»، «ستاره‌ها را نگاه كن»، «پول همه‌چيز را تغيير مي‌دهد»، «تغييري در من»، «هجرت»، «ارباب زاغه‌نشين‌ها»، «دختر خانه كناري»، «آزمايش خون»، «پايان رابطه عاشقانه»، «بعد از من تكرار كن»، «خروس روي نرده»، «ملك»، «درش را بگذار»، «يك قوطي كرم»، «جوجه در مرغداني»، «سرآشپز- يا رئيست- كيه؟»، «اينشتين كوچولو» و «شب مردگان زنده». در ابتداي داستان «پول همه‌چيز را تغيير مي‌دهد» مي‌خوانيم: «مادرم عمه‌اي داشت كه حومه كليولند زندگي مي‌كرد و يك‌بار در بينگهامتون نيويورك به ديدن ما آمد. شش‌سالم بود اما خوب يادم مي‌آيد كه ماشينش چطور ورودي تازه‌سنگفرش‌شده خانه را طي كرد. كاديلاكي نقره‌اي بود و مردي كه آن را مي‌راند كلاه لبه‌دار صافي داشت، از آن‌هايي كه پليس‌ها سرشان مي‌گذارند. در عقب را با تشريفات ويژه‌اي باز كرد كه انگار كالسكه است، و ما كفش‌هاي عمه ‌بزرگ را ديديم كه با وجود طبي‌بودن تجملي بودند؛ چرمي كه استادانه كار شده بود با پاشنه‌هايي كوچك به اندازه قرقره. بعد از كفش‌ها لبه پالتو پوست سمور بود و سر عصا و آخر از همه خود عمه بزرگ، كه بزرگ بود چون پول‌دار بود و بچه‌اي نداشت. مادرم گفت: اوه، عمه ميلدرد و ما با تعجب نگاهش كرديم. در غيابش او را عمه ماني صدا مي‌زد، تركيبي از دو كلمه نال و پول، و نام واقعي به گوشمان تازه مي‌آمد. عمه ماني گفت: شارون! به پدرمان و بعد به ما نگاهي انداخت. مادرم گفت: اين شوهرمه، لو و اين‌ها بچه‌هامون‌اند. چه خوب. بچه‌هاتون. راننده چندين كيسه خريد را به دست پدرم داد و در حين اينكه ما وارد خانه مي‌شديم، به ماشين برگشت. مادرم به آرامي گفت: دستشويي يا چيز ديگه‌اي لازم نداره؟ منظورم اينه كه قدمش رو چشمه... عمه ماني طوري خنديد انگار مادرم دارد به خود ماشين تعارف مي‌كند كه بيايد داخل. آه، نه عزيزم، بيرون مي‌مونه. باورم نمي‌شد كه پدرم همان تور گردشگري‌اي را كه براي بيشتر مهمان‌ها به راه مي‌انداخت، براي او هم به راه انداخت».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.