|

معاون عملیات ارتش:

پرسنل ارتش درگیر بازی‌های سیاسی نخواهند شد

امیردریادار محمود موسوی، معاون عملیات ارتش جمهوری اسلامی ایران، با خبرآنلاین درخصوص نگرش ارتش درباره سیاست، امکانات و قدرت بازدارنگی ارتش گفت‌وگو کرده که خلاصه آن در ادامه می‌آید:
پرسنل ارتش، نگرش و دید سیاسی دارند. اگر نیاز باشد از توانمندی و قابلیتشان در پست‌ها و مسائل دولتی و سیاسی استفاده و بهره‌برداری شود، این ظرفیت وجود دارد اما به هیچ وجه درگیر بازی‌های سیاسی نخواهند شد. چون تدبیر فرمانده و قانون بر این است. اگر احیانا قانون و تدبیر عوض شد و ابلاغ شد، ما حاضریم به همه نشان دهیم که چه ظرفیت و توانمندی‌اي در سطح ارتش وجود دارد.
صادرات تجهیزات نظامی از کانال دولت و وزارت (دفاع) باید انجام شود چون چارچوب خاص خود را دارد. اما در تولید تمامی محصولات نظامی و دفاعی، فکرها و ایده‌های فنی و عملیاتی نیروهای ارتش تاثیرگذار است. اکنون شاهد هستیم که بخش‌هایی از تولیدهای نظامی ما از طریق وزارت دفاع به کشورهای متقاضی که با آنها در تعامل هستیم، بنا بر نیازشان صادر می‌شود. این یکی از توانمندی‌ها و قابلیت‌های جمهوری اسلامی ایران است که از واردکننده صرف به صادرکننده تبدیل شدیم.
درخصوص دیپلماسی دفاعی با خیلی از کشورها، تبادلات نظامی در حد وابستگان نظامی را به طور طرفینی داریم. با برخی از کشورهای دوست و هم‌پیمان تبادل دانشجو در سطح کارشناسی ارشد و حتی دکترا داریم. عمدتا با کشورهای مسلمان همسایه مثل پاکستان، عمان، در مواردی هندوستان و چین و کشورهایی که ارتباطات مناسب‌تری با ما در بخش‌های مختلف دارند، این تعاملات و ارتباطات را داریم. با کشور روسیه متناسب با دیدگاه و خواسته‌های طرفین این تعاملات و ارتباطات پیش‌گفته وجود دارد؛ در واقع هم به دیپلماسی نظامی هر دو یا چند کشور برمی‌گردد که این ارتباطات و تعاملات وجود داشته باشند.
سوریه هم یکی از کشورهای مسلمانی است که با آن ارتباط و تعامل داریم. در رزمایش‌ها از مسئولانشان دعوت کردیم و آمده‌اند. از نزدیک حضور داشتند و بازدید کرده‌اند. نفرات ما آنجا حضور دارند و مشورت‌های نظامی هم بنا بر نیاز به آن عزیزان داده می‌شود و اگر نیازمندی‌هایی هم باشد که درخواست کنند و در توان مجموعه ما باشد، کمک و همکاری می‌کنیم.
در بحث مقابله با گروهک‌های تکفیری هم کمک‌های خوبی به کشور سوریه شد. توسط سپاه و ارتش پشتیبانی خوبی انجام شد.حمایت‌های بی‌دریغ دولت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در پیروزی‌های مردم و دولت سوریه نقش بی‌بدیلی داشت. در بحث گروهک‌های تکفیری در عراق هم به همین ترتیب. الان مردم خودشان به زبان می‌آورند که کمک‌های جمهوری اسلامی تأثیرگذار بوده است.
با کشورهای همسایه ارتباطات و تعاملات وجود دارد و نیازمندی‌هایشان را هم تأمین می‌کنیم. درخصوص توافق‌نامه‌ها و پیمان‌های نظامی چیزی به نام پیمان نظامی مکتوب که ما نیرو اعزام کنیم یا آنها اعزام کنند، نداریم. اما موردی بنا بر نیاز اگر درخواست شود که کاری انجام شود، همکاری و تعامل داریم که همه اینها از کانال خاص خودش انجام می‌شود. یعنی قطعا و حتما فرماندهی معظم کل قوا به عنوان فرماندهی کل نیروهای مسلح روی کلیه فعالیت‌های نیروهای مسلح نظارت کامل دارند و مواردی که عمدتا با برون‌مرزی مرتبط می‌شود حتما از تدابیر ایشان بهره‌مند می‌شویم و کسب تکلیف می‌شود و بعد از تصمیم‌گیری اقدامات صورت مي‌پذیرد.
هر کشوری بتواند مشاوره و همکاری نظامی به کشورهای دوست و همراه خود بدهد، یک توانمندی و قابلیت برای آن کشور محسوب می‌شود. مگر در کشورهای استکباری غیر از این است؟ مگر شاهد نیستیم که عملا پایگاه‌های دائمی دارند و نیروهایشان به صورت دائم مستقر هستند. تازه ما معتقدیم خیلی از آنها خواسته مردم آن کشورها نیست بلکه تحمیلی است و مسئولان سیاسی حاکم بر آن کشور دست‌نشانده هستند و همراه با خواست مردم نیستند. اما جاهایی که بنا بر ضرورت اقدام می‌کنیم خواست مردم و خواست آن دولت است. بنابراین این دو با همدیگر خیلی متفاوت است.
در بحث سامانه‌های موشکی، ما به یک‌سری بردها محدود بودیم که تولید خارج بودند. فراموش نمی‌کنیم که در طول دوران دفاع مقدس طرف مقابل با چه آزادی موشک شلیک می‌کرد و ما با چه محدودیت و ملاحظاتی. الان آن محدودیت‌ها و ملاحظات نه در تعداد و نه در بُرد وجود ندارد. اگر هم وجود دارد خودمان خودمان را محدود کرده‌ایم. یعنی یک‌سری مؤلفه‌ها و تدابیر را به مجموعه نیروهای مسلح ابلاغ کردیم که در آن چارچوب عمل کنند. اما اگر تدبیر باشد ما موشک با برد بیش از آنچه در اختیار داریم تولید کنیم، این ظرفیت و قابلیت وجود دارد.
در بحث نیروی انسانی قبل از انقلاب صددرصد در آموزش نیروی انسانی وابسته بودیم. افسران هوایی و دریایی ما به کشورهای دیگر جهت آموزش می‌رفتند و حتی در موارد زمینی کارکنان ما در تخصص‌های خاصی خارج از کشور آموزش می‌دیدند. الان در بحث آموزشی به جایی رسیده‌ایم که هم نیاز خودمان را تأمین می‌کنیم و هم آمادگی و توانایی این را داریم که نیاز آموزشی کشورهای دوست و همسایه را هم تأمین کنیم و این را هم بارها اعلام داشته و در برخی سطوح در حال اجرا نیز هست.

امیردریادار محمود موسوی، معاون عملیات ارتش جمهوری اسلامی ایران، با خبرآنلاین درخصوص نگرش ارتش درباره سیاست، امکانات و قدرت بازدارنگی ارتش گفت‌وگو کرده که خلاصه آن در ادامه می‌آید:
پرسنل ارتش، نگرش و دید سیاسی دارند. اگر نیاز باشد از توانمندی و قابلیتشان در پست‌ها و مسائل دولتی و سیاسی استفاده و بهره‌برداری شود، این ظرفیت وجود دارد اما به هیچ وجه درگیر بازی‌های سیاسی نخواهند شد. چون تدبیر فرمانده و قانون بر این است. اگر احیانا قانون و تدبیر عوض شد و ابلاغ شد، ما حاضریم به همه نشان دهیم که چه ظرفیت و توانمندی‌اي در سطح ارتش وجود دارد.
صادرات تجهیزات نظامی از کانال دولت و وزارت (دفاع) باید انجام شود چون چارچوب خاص خود را دارد. اما در تولید تمامی محصولات نظامی و دفاعی، فکرها و ایده‌های فنی و عملیاتی نیروهای ارتش تاثیرگذار است. اکنون شاهد هستیم که بخش‌هایی از تولیدهای نظامی ما از طریق وزارت دفاع به کشورهای متقاضی که با آنها در تعامل هستیم، بنا بر نیازشان صادر می‌شود. این یکی از توانمندی‌ها و قابلیت‌های جمهوری اسلامی ایران است که از واردکننده صرف به صادرکننده تبدیل شدیم.
درخصوص دیپلماسی دفاعی با خیلی از کشورها، تبادلات نظامی در حد وابستگان نظامی را به طور طرفینی داریم. با برخی از کشورهای دوست و هم‌پیمان تبادل دانشجو در سطح کارشناسی ارشد و حتی دکترا داریم. عمدتا با کشورهای مسلمان همسایه مثل پاکستان، عمان، در مواردی هندوستان و چین و کشورهایی که ارتباطات مناسب‌تری با ما در بخش‌های مختلف دارند، این تعاملات و ارتباطات را داریم. با کشور روسیه متناسب با دیدگاه و خواسته‌های طرفین این تعاملات و ارتباطات پیش‌گفته وجود دارد؛ در واقع هم به دیپلماسی نظامی هر دو یا چند کشور برمی‌گردد که این ارتباطات و تعاملات وجود داشته باشند.
سوریه هم یکی از کشورهای مسلمانی است که با آن ارتباط و تعامل داریم. در رزمایش‌ها از مسئولانشان دعوت کردیم و آمده‌اند. از نزدیک حضور داشتند و بازدید کرده‌اند. نفرات ما آنجا حضور دارند و مشورت‌های نظامی هم بنا بر نیاز به آن عزیزان داده می‌شود و اگر نیازمندی‌هایی هم باشد که درخواست کنند و در توان مجموعه ما باشد، کمک و همکاری می‌کنیم.
در بحث مقابله با گروهک‌های تکفیری هم کمک‌های خوبی به کشور سوریه شد. توسط سپاه و ارتش پشتیبانی خوبی انجام شد.حمایت‌های بی‌دریغ دولت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در پیروزی‌های مردم و دولت سوریه نقش بی‌بدیلی داشت. در بحث گروهک‌های تکفیری در عراق هم به همین ترتیب. الان مردم خودشان به زبان می‌آورند که کمک‌های جمهوری اسلامی تأثیرگذار بوده است.
با کشورهای همسایه ارتباطات و تعاملات وجود دارد و نیازمندی‌هایشان را هم تأمین می‌کنیم. درخصوص توافق‌نامه‌ها و پیمان‌های نظامی چیزی به نام پیمان نظامی مکتوب که ما نیرو اعزام کنیم یا آنها اعزام کنند، نداریم. اما موردی بنا بر نیاز اگر درخواست شود که کاری انجام شود، همکاری و تعامل داریم که همه اینها از کانال خاص خودش انجام می‌شود. یعنی قطعا و حتما فرماندهی معظم کل قوا به عنوان فرماندهی کل نیروهای مسلح روی کلیه فعالیت‌های نیروهای مسلح نظارت کامل دارند و مواردی که عمدتا با برون‌مرزی مرتبط می‌شود حتما از تدابیر ایشان بهره‌مند می‌شویم و کسب تکلیف می‌شود و بعد از تصمیم‌گیری اقدامات صورت مي‌پذیرد.
هر کشوری بتواند مشاوره و همکاری نظامی به کشورهای دوست و همراه خود بدهد، یک توانمندی و قابلیت برای آن کشور محسوب می‌شود. مگر در کشورهای استکباری غیر از این است؟ مگر شاهد نیستیم که عملا پایگاه‌های دائمی دارند و نیروهایشان به صورت دائم مستقر هستند. تازه ما معتقدیم خیلی از آنها خواسته مردم آن کشورها نیست بلکه تحمیلی است و مسئولان سیاسی حاکم بر آن کشور دست‌نشانده هستند و همراه با خواست مردم نیستند. اما جاهایی که بنا بر ضرورت اقدام می‌کنیم خواست مردم و خواست آن دولت است. بنابراین این دو با همدیگر خیلی متفاوت است.
در بحث سامانه‌های موشکی، ما به یک‌سری بردها محدود بودیم که تولید خارج بودند. فراموش نمی‌کنیم که در طول دوران دفاع مقدس طرف مقابل با چه آزادی موشک شلیک می‌کرد و ما با چه محدودیت و ملاحظاتی. الان آن محدودیت‌ها و ملاحظات نه در تعداد و نه در بُرد وجود ندارد. اگر هم وجود دارد خودمان خودمان را محدود کرده‌ایم. یعنی یک‌سری مؤلفه‌ها و تدابیر را به مجموعه نیروهای مسلح ابلاغ کردیم که در آن چارچوب عمل کنند. اما اگر تدبیر باشد ما موشک با برد بیش از آنچه در اختیار داریم تولید کنیم، این ظرفیت و قابلیت وجود دارد.
در بحث نیروی انسانی قبل از انقلاب صددرصد در آموزش نیروی انسانی وابسته بودیم. افسران هوایی و دریایی ما به کشورهای دیگر جهت آموزش می‌رفتند و حتی در موارد زمینی کارکنان ما در تخصص‌های خاصی خارج از کشور آموزش می‌دیدند. الان در بحث آموزشی به جایی رسیده‌ایم که هم نیاز خودمان را تأمین می‌کنیم و هم آمادگی و توانایی این را داریم که نیاز آموزشی کشورهای دوست و همسایه را هم تأمین کنیم و این را هم بارها اعلام داشته و در برخی سطوح در حال اجرا نیز هست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.