|

ايرج راد: سنگلج مرا ياد محمد مطيع مي‌اندازد

گروه هنر: یادمان محمد مطیع، هنرمند فقید، عصر شنبه، ۳۰ فروردین ۱۳۹۸ با حضور هنرمندان بنام كشور در تماشاخانه سنگلج برگزار شد.
ایرج راد گفت: هر گوشه از این سالن را که نگاه می‌کنم به یاد محمد مطیع می‌افتم. نقش‌هایی که او خلق می‌کرد، همیشه در اوج قرار داشت و به‌یادماندنی بود. محمد مطیع را در نقش «داوود»، کاری از رکن‌الدین خسروی به یاد می‌آورم که چه خوش درخشید. او عاشق تئاتر بود و برای تئاتر ارزش قائل بود و با شوخ‌طبعی‌اش، نگاه و کارش همواره در یادها خواهد ماند. او پشت هیچ‌کسی حرف نزد و با دل رئوفش همه را دوست داشت. محمد برای من زنده است، همان‌طور که برای همه زنده است.
رئیس هیئت‌مدیره خانه تئاتر در ادامه سخنانش با اشاره به همکاری‌هایش با این هنرمند فقید بیان کرد: نام محمد مطیع همواره در تاریخ تئاتر می‌ماند. او مؤلف تئاتر بود. نوع بازی و ارتباطش با نقش او را شاخص می‌کرد، تقلید نمی‌کرد و همه‌چیز مال خود او بود. زمانی که با رکن‌الدین خسروی کاری می‌کردیم، در تمام تمرین‌ها با عشق حاضر می‌شد. می‌دانم همه شما دوستش دارید و یادش زنده خواهد ماند. محمد مطیع زمانی که اینجا کار می‌کردیم، پا و قلبش درد نمی‌کرد و با عشق روی صحنه می‌آمد. خیلی سعی شد که او را به ایران بیاوریم. من و برادرش، مهران مطیع، با خانواده‌اش صحبت کردیم تا در مملکتش به خاک سپرده شود، اما نشد و پنجشنبه دو هفته گذشته در سوئد به خاک سپرده شد. این بازیگر تئاتر و تلویزیون با بیان اینکه «من از وزیر ارشاد خواهش کردم که سنگی را با نام محمد مطیع در بهشت زهرا (س) داشته باشیم و این قول به ما داده شد»، افزود: امیدوارم این اتفاق بیفتد تا زمانی که به آنجا می‌رویم، از او هم یاد کنیم. محمدعلی کشاورز در يك کلیپ گفت: «مطیع بازیگر خوب ما بود، اما در آن زمان خیلی‌ها فکر می‌کردند اگر از این مملکت بروند رشد می‌کنند، درحالی‌که نمی‌دانستند آدم‌ها در سرزمینی که متولد می‌شوند رشد و پیشرفت می‌کنند. بازیگر خیلی خوبی بود، ولی اشتباه بزرگی کرد که این سرزمین را ترک کرد».
اکبر عالمی با لحنی بغض‌آلود در سخنانی گفت: او 31 اثر تلویزیونی و ١۶ فیلم سینمایی که اولین آن متعلق به حسین ترابی است، از خود به‌جا گذاشت. سرنوشت این‌طور برای او رقم خورد که در گوتنبرگ به خاک سپرده شود. هیچ‌کس نمی‌تواند نقطه سیاه و تاریکی از او بیان کند. علی دهکردی، رئیس انجمن بازیگران خانه سینما، در ادامه گفت: من به نظر خانواده محمد مطیع احترام می‌گذارم، اما هنرمند فقط متعلق به خانواده نیست، بلکه متعلق به همه مردم و هنر سرزمینش است. او افزود: محمد مطیع در شیوه بازیگری منحصربه‌فرد بود، ولی متأسفانه به هر دلیلی زود از میان ما رفت، شاید به قول دوستان، یکی از دلایلش غم غربت بوده؛ غمی که گریبان‌گیر خیلی از هنرمندان ما شده است. بهزاد فراهانی، رئیس انجمن بازیگران خانه تئاتر، هم در سخنانی چنین گفت: محمد مطیع تنها شخصیتی است که برایش دو صفحه نوشتم، چون جرئت این را نداشتم که بداهه از او بگویم. سپس متنی را که برای محمد مطیع نوشته بود برای حاضران خواند.
آرش عباسی، کارگردان آخرین نمایشی که محمد مطیع در آن نقش‌آفرینی کرده بود، در سخنانی گفت: من برخلاف بقیه، مرگ او را زود باور کردم، چون انتظارش را می‌کشیدم. در روز آخر سال زنگ زدم که روز پدر را تبریک بگویم و وقتی جواب نداد، حس کردم که فوت کرده است. او افزود: رفتنش اشتباه بود، ولی بازگشتش هم اشتباه بود. ای‌کاش تصویر دست‌نیافتنی او برای ما مانده بود. بااین‌حال من به آرزویم رسیدم و ایشان همکاری با من را پذیرفتند. در ادامه، کلیپی با حضور پرویز پورحسینی، واروژ کریم‌مسیحی، سعید امیرسلیمانی و جمشید ملک‌پور پخش شد که خاطراتی از محمد مطیع تعریف کردند.
مهران مطیع، برادر زنده‌یاد محمد مطیع، هم روی صحنه آمد و ضمن تشکر از برگزارکنندگان این مراسم گفت: برادرم اشتباه نکرد که رفت، او ناراحتی قلبی داشت و اگر در ایران می‌ماند، همان‌موقع از دست می‌رفت. برادرم برای بازگشتش هم اشتباه نکرد، چون عاشق بازیگری بود. من با شنیدن خبر مرگش باور نکردم. تا زمانی که فیلم خاک‌سپاری‌اش را ندیده بودم، برایش فاتحه نفرستاده بودم. او در پایان از خاطرات فیلم «تبریز در مه» که با برادرش همبازی بود، تعریف کرد و برای او اشک ریخت و از جمشید مشایخی هم یاد کرد. در این مراسم اسماعیل خلج، گلاب آدینه، ایرج راد، پرویز پورحسینی، رضا فیاضی، منیژه محامدی، رضا بنفشه‌خواه، رضا بابک، عبدالرضا اکبری، خسرو احمدی، سعید نیک‌پور، اصغر همت، صدیق‌تعریف، سعید امیرسلیمانی، جمشید ملک‌پور، شهرام کرمی و علی دهکردی نیز حضور داشتند.
این بازیگر سینما و تلویزیون ۲۹ اسفندماه در منزل شخصی خود در کشور سوئد و در ۷۵ سالگی درگذشت.

گروه هنر: یادمان محمد مطیع، هنرمند فقید، عصر شنبه، ۳۰ فروردین ۱۳۹۸ با حضور هنرمندان بنام كشور در تماشاخانه سنگلج برگزار شد.
ایرج راد گفت: هر گوشه از این سالن را که نگاه می‌کنم به یاد محمد مطیع می‌افتم. نقش‌هایی که او خلق می‌کرد، همیشه در اوج قرار داشت و به‌یادماندنی بود. محمد مطیع را در نقش «داوود»، کاری از رکن‌الدین خسروی به یاد می‌آورم که چه خوش درخشید. او عاشق تئاتر بود و برای تئاتر ارزش قائل بود و با شوخ‌طبعی‌اش، نگاه و کارش همواره در یادها خواهد ماند. او پشت هیچ‌کسی حرف نزد و با دل رئوفش همه را دوست داشت. محمد برای من زنده است، همان‌طور که برای همه زنده است.
رئیس هیئت‌مدیره خانه تئاتر در ادامه سخنانش با اشاره به همکاری‌هایش با این هنرمند فقید بیان کرد: نام محمد مطیع همواره در تاریخ تئاتر می‌ماند. او مؤلف تئاتر بود. نوع بازی و ارتباطش با نقش او را شاخص می‌کرد، تقلید نمی‌کرد و همه‌چیز مال خود او بود. زمانی که با رکن‌الدین خسروی کاری می‌کردیم، در تمام تمرین‌ها با عشق حاضر می‌شد. می‌دانم همه شما دوستش دارید و یادش زنده خواهد ماند. محمد مطیع زمانی که اینجا کار می‌کردیم، پا و قلبش درد نمی‌کرد و با عشق روی صحنه می‌آمد. خیلی سعی شد که او را به ایران بیاوریم. من و برادرش، مهران مطیع، با خانواده‌اش صحبت کردیم تا در مملکتش به خاک سپرده شود، اما نشد و پنجشنبه دو هفته گذشته در سوئد به خاک سپرده شد. این بازیگر تئاتر و تلویزیون با بیان اینکه «من از وزیر ارشاد خواهش کردم که سنگی را با نام محمد مطیع در بهشت زهرا (س) داشته باشیم و این قول به ما داده شد»، افزود: امیدوارم این اتفاق بیفتد تا زمانی که به آنجا می‌رویم، از او هم یاد کنیم. محمدعلی کشاورز در يك کلیپ گفت: «مطیع بازیگر خوب ما بود، اما در آن زمان خیلی‌ها فکر می‌کردند اگر از این مملکت بروند رشد می‌کنند، درحالی‌که نمی‌دانستند آدم‌ها در سرزمینی که متولد می‌شوند رشد و پیشرفت می‌کنند. بازیگر خیلی خوبی بود، ولی اشتباه بزرگی کرد که این سرزمین را ترک کرد».
اکبر عالمی با لحنی بغض‌آلود در سخنانی گفت: او 31 اثر تلویزیونی و ١۶ فیلم سینمایی که اولین آن متعلق به حسین ترابی است، از خود به‌جا گذاشت. سرنوشت این‌طور برای او رقم خورد که در گوتنبرگ به خاک سپرده شود. هیچ‌کس نمی‌تواند نقطه سیاه و تاریکی از او بیان کند. علی دهکردی، رئیس انجمن بازیگران خانه سینما، در ادامه گفت: من به نظر خانواده محمد مطیع احترام می‌گذارم، اما هنرمند فقط متعلق به خانواده نیست، بلکه متعلق به همه مردم و هنر سرزمینش است. او افزود: محمد مطیع در شیوه بازیگری منحصربه‌فرد بود، ولی متأسفانه به هر دلیلی زود از میان ما رفت، شاید به قول دوستان، یکی از دلایلش غم غربت بوده؛ غمی که گریبان‌گیر خیلی از هنرمندان ما شده است. بهزاد فراهانی، رئیس انجمن بازیگران خانه تئاتر، هم در سخنانی چنین گفت: محمد مطیع تنها شخصیتی است که برایش دو صفحه نوشتم، چون جرئت این را نداشتم که بداهه از او بگویم. سپس متنی را که برای محمد مطیع نوشته بود برای حاضران خواند.
آرش عباسی، کارگردان آخرین نمایشی که محمد مطیع در آن نقش‌آفرینی کرده بود، در سخنانی گفت: من برخلاف بقیه، مرگ او را زود باور کردم، چون انتظارش را می‌کشیدم. در روز آخر سال زنگ زدم که روز پدر را تبریک بگویم و وقتی جواب نداد، حس کردم که فوت کرده است. او افزود: رفتنش اشتباه بود، ولی بازگشتش هم اشتباه بود. ای‌کاش تصویر دست‌نیافتنی او برای ما مانده بود. بااین‌حال من به آرزویم رسیدم و ایشان همکاری با من را پذیرفتند. در ادامه، کلیپی با حضور پرویز پورحسینی، واروژ کریم‌مسیحی، سعید امیرسلیمانی و جمشید ملک‌پور پخش شد که خاطراتی از محمد مطیع تعریف کردند.
مهران مطیع، برادر زنده‌یاد محمد مطیع، هم روی صحنه آمد و ضمن تشکر از برگزارکنندگان این مراسم گفت: برادرم اشتباه نکرد که رفت، او ناراحتی قلبی داشت و اگر در ایران می‌ماند، همان‌موقع از دست می‌رفت. برادرم برای بازگشتش هم اشتباه نکرد، چون عاشق بازیگری بود. من با شنیدن خبر مرگش باور نکردم. تا زمانی که فیلم خاک‌سپاری‌اش را ندیده بودم، برایش فاتحه نفرستاده بودم. او در پایان از خاطرات فیلم «تبریز در مه» که با برادرش همبازی بود، تعریف کرد و برای او اشک ریخت و از جمشید مشایخی هم یاد کرد. در این مراسم اسماعیل خلج، گلاب آدینه، ایرج راد، پرویز پورحسینی، رضا فیاضی، منیژه محامدی، رضا بنفشه‌خواه، رضا بابک، عبدالرضا اکبری، خسرو احمدی، سعید نیک‌پور، اصغر همت، صدیق‌تعریف، سعید امیرسلیمانی، جمشید ملک‌پور، شهرام کرمی و علی دهکردی نیز حضور داشتند.
این بازیگر سینما و تلویزیون ۲۹ اسفندماه در منزل شخصی خود در کشور سوئد و در ۷۵ سالگی درگذشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.