|

غلامرضا تختی فیلم امروز است

طیبه سیاوشی. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس

غلامرضا تختی بدون شک فیلم تأثیرگذاری است، این فیلم بخشی از تاریخ ایران را به تصویر می‌کشد. همه این حوادث تاریخی، مسائل و مشکلاتی که امروز از آنها به عنوان آسیب اجتماعی یاد می‌کنیم، فقر و فلاکت مردم و... زندگی غلامرضا تختی را تحث تأثیر قرار داد یا حتی می‌توان گفت زندگی او را در چنگ خودش گرفته بود. جامعه‌ای که به دنبال قهرمان بود تا شرایط را بهتر کند، کسی را بهتر از تختی پیدا نمی‌کردند؛ فردی که همه زندگی‌اش را وقف مردم و به این سبک زندگی کرد. مردم و مشکلات‌شان به حدی برای او معنادار بود که قهرمانی جهانی هم برایش معنا پیدا نمی‌کرد. فیلم غلامرضا تختی فیلم امروز است، آن‌قدر همه چیز در این فیلم قابل لمس و حقیقی است که مخاطب فاصله‌ای بین شرایط امروز و آن دوران نمی‌بیند چراکه تاریخ تکرار می‌شود و این سختی‌ها هم تکرار می‌شود. جملاتی که در این فیلم می‌شنویم، جملاتی است که در زندگی روزمره از آنها استفاده می‌کنیم و بخشی از حرف‌های هرروزه ماست و اینکه کشورهای ثروتمند و نفتی واقع در منطقه خاورمیانه از دست این حوادث و مشکلات نجات پیدا نمی‌کنند و زنجیره این وقایع تا به امروز ادامه پیدا کرده است. زندگی خصوصی تختی هر چیزی که بود، واقعا برای من به عنوان مخاطب این فیلم اهمیت ندارد؛ اینکه به‌غلط گفته می‌شود این فیلم اسطوره‌زدایی کرده، حرف کاملا بیهوده‌ای است.
ساخت این فیلم کمک کرد تا غلامرضا تختی در یادها بماند و کمک می‌کند تا نسلی که هیچ شناختی نسبت به این پهلوان نداشته است، به‌خوبی با وجوه شخصیتی او آشنا و متوجه شود جنبه اجتماعی زندگی یک قهرمان ورزشی کاملا از زندگی خصوصی او جداست. کشتی ورزش جوانمردی است. این ورزش همیشه جایگاه والایی بین مردم کشور ما داشته است و پیوند کشتی و غلامرضا تختی باعث به‌وجودآمدن سرمایه اجتماعی بزرگی شد و متأسفم که هیچ وقت در هیچ دورانی از سرمایه‌های اجتماعی به‌خوبی استفاده نکردیم و آنها را نادیده گرفتیم. ندیدن این فیلم، نادیده‌گرفتن تاریخ ایران است. متأسفانه ما ملتی هستیم که دوست نداریم صحنه‌های تلخ را به یاد و به خاطر بیاوریم با قهرمانان و سرمایه‌های اجتماعی‌مان چه کردیم. قطعا دولت تا زمانی می‌تواند موفق باشد و زندگی مردم را در بستر اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی پیش ببرد که از این سرمایه‌ها استفاده کند و آنها را به انزوا نکشاند و این فاصله بین حاکمیت و مردم پر شود. امیدوارم جامعه ما از وجود امثال تختی‌ها خالی نشود چراکه روح جدیدی در جامعه می‌دمند و حیات جدیدی به جامعه می‌دهند. باید این اتفاق را به فال نیک گرفت که سازندگان فیلم غلامرضا تختی جسارت کردند و فیلم یک اسطوره ورزشی را به تصویر کشیدند. قطعا کار ساده‌ای نیست، چه اشکالی دارد که از حقیقت واقعی زندگی آدمی که به عنوان اسطوره می‌شناسیم، حرف بزنیم؟ و واقع‌گرایانه به زندگی قهرمانان‌مان نگاه کنیم. امیدوارم دیگران نیز مثل سازندگان فیلم غلامرضا تختی همت و جسارت کنند و حقیقت قهرمانان این کشور را به تصویر بکشند.

غلامرضا تختی بدون شک فیلم تأثیرگذاری است، این فیلم بخشی از تاریخ ایران را به تصویر می‌کشد. همه این حوادث تاریخی، مسائل و مشکلاتی که امروز از آنها به عنوان آسیب اجتماعی یاد می‌کنیم، فقر و فلاکت مردم و... زندگی غلامرضا تختی را تحث تأثیر قرار داد یا حتی می‌توان گفت زندگی او را در چنگ خودش گرفته بود. جامعه‌ای که به دنبال قهرمان بود تا شرایط را بهتر کند، کسی را بهتر از تختی پیدا نمی‌کردند؛ فردی که همه زندگی‌اش را وقف مردم و به این سبک زندگی کرد. مردم و مشکلات‌شان به حدی برای او معنادار بود که قهرمانی جهانی هم برایش معنا پیدا نمی‌کرد. فیلم غلامرضا تختی فیلم امروز است، آن‌قدر همه چیز در این فیلم قابل لمس و حقیقی است که مخاطب فاصله‌ای بین شرایط امروز و آن دوران نمی‌بیند چراکه تاریخ تکرار می‌شود و این سختی‌ها هم تکرار می‌شود. جملاتی که در این فیلم می‌شنویم، جملاتی است که در زندگی روزمره از آنها استفاده می‌کنیم و بخشی از حرف‌های هرروزه ماست و اینکه کشورهای ثروتمند و نفتی واقع در منطقه خاورمیانه از دست این حوادث و مشکلات نجات پیدا نمی‌کنند و زنجیره این وقایع تا به امروز ادامه پیدا کرده است. زندگی خصوصی تختی هر چیزی که بود، واقعا برای من به عنوان مخاطب این فیلم اهمیت ندارد؛ اینکه به‌غلط گفته می‌شود این فیلم اسطوره‌زدایی کرده، حرف کاملا بیهوده‌ای است.
ساخت این فیلم کمک کرد تا غلامرضا تختی در یادها بماند و کمک می‌کند تا نسلی که هیچ شناختی نسبت به این پهلوان نداشته است، به‌خوبی با وجوه شخصیتی او آشنا و متوجه شود جنبه اجتماعی زندگی یک قهرمان ورزشی کاملا از زندگی خصوصی او جداست. کشتی ورزش جوانمردی است. این ورزش همیشه جایگاه والایی بین مردم کشور ما داشته است و پیوند کشتی و غلامرضا تختی باعث به‌وجودآمدن سرمایه اجتماعی بزرگی شد و متأسفم که هیچ وقت در هیچ دورانی از سرمایه‌های اجتماعی به‌خوبی استفاده نکردیم و آنها را نادیده گرفتیم. ندیدن این فیلم، نادیده‌گرفتن تاریخ ایران است. متأسفانه ما ملتی هستیم که دوست نداریم صحنه‌های تلخ را به یاد و به خاطر بیاوریم با قهرمانان و سرمایه‌های اجتماعی‌مان چه کردیم. قطعا دولت تا زمانی می‌تواند موفق باشد و زندگی مردم را در بستر اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی پیش ببرد که از این سرمایه‌ها استفاده کند و آنها را به انزوا نکشاند و این فاصله بین حاکمیت و مردم پر شود. امیدوارم جامعه ما از وجود امثال تختی‌ها خالی نشود چراکه روح جدیدی در جامعه می‌دمند و حیات جدیدی به جامعه می‌دهند. باید این اتفاق را به فال نیک گرفت که سازندگان فیلم غلامرضا تختی جسارت کردند و فیلم یک اسطوره ورزشی را به تصویر کشیدند. قطعا کار ساده‌ای نیست، چه اشکالی دارد که از حقیقت واقعی زندگی آدمی که به عنوان اسطوره می‌شناسیم، حرف بزنیم؟ و واقع‌گرایانه به زندگی قهرمانان‌مان نگاه کنیم. امیدوارم دیگران نیز مثل سازندگان فیلم غلامرضا تختی همت و جسارت کنند و حقیقت قهرمانان این کشور را به تصویر بکشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.