|

زمانی برای پایان خصومت‌ها

صادق ملکی . کارشناس روابط بین‌الملل

خصومت‌ها نمی‌تواند تا ابد ادامه یابند. برای هر جنگی نقطه پایانی متصور است. اختلاف میان آمریکا و ایران نیز از این امر مستثنا نیست. بدنامی روس‌ها در تاریخ معاصر ایران چه‌بسا بیشتر از آمریکاست، لیکن چون ما تاریخ‌ساز امروز بوده و در بطن تحولات تاریخ نزدیک خود هستیم، احساس را نیز درگیر نگاه خود کرده و بر دشمنی با آمریکا بیشتر تاکید می‌کنیم. روس‌ها با جداکردن بخش‌های مهمی از سرزمین ایران، زخمی همیشگی بر پیکر و قلب هر ایرانی وارد کرده‌اند و اگر آمریکا نقش رهبری و هدایت کودتای 28مرداد را داشت، روس‌ها نیز با بلوکه‌کردن طلاهای ایران کمک بزرگی به اهداف آمریکا کردند. امروز روس‌ها متحد استراتژیک ما هستند و آمریکا دشمنی که از نگاه برخی باید تا ابد دشمن بماند. در جنگ تحمیلی نیز میگ‌ها و تانک‌های تی 72 و... روس‌ها، کمتر از تجهیزات آمریکایی به ایران ضربه نزد.
پس از سه دهه دشمنی میان تهران و واشنگتن، مذاکره وزرای خارجه ایران و آمریکا و گفت‌وگوی تلفنی روحانی- اوباما به مهم‌ترین خبر شصت‌وهشتمین مجمع عمومی سازمان‌ملل تبدیل شد. اهمیت این گفت‌وگوها فارغ از تاثیرات آن بر روابط دو کشور، به علل تاثیرات منطقه‌ای و بین‌المللی و معادلات حاکم بر آن بود.
در جوانی وقتی تاریخ می‌خواندم ترک صحنه جنگ، توسط شاه‌اسماعیل در جنگ چالداران مرا بسیار رنج می‌داد. بعدها که با بلوغ بیشتری به تاریخ پرداختم، ترک جنگ را نمود هوشمندی ارزیابی کردم که سبب شد با این اقدام اتحاد و بزرگی ایران تضمین و نهادینه شود.
عقلانیت ایجاب می‌کند در نبردی که نتیجه آن شکست است وارد نشویم. بعضا تغییر ریل و جاخالی‌دادن بیش از جنگ به بزرگی می‌انجامد.
نرمش قهرمانانه تدبیری استراتژیک است که می‌توان در سایه آن به معنای جدیدی از روابط نه‌تنها با آمریکا بلکه با جهان دست یافت و با میزان عزت، حکمت و مصلحت به بازتعریف خود و جهان پرداخت.
در طول سال‌های پس از انقلاب در پرتو روابط خصمانه ایران و آمریکا بسیاری منتفع شدند و در برخی موارد ناز دلال‌ها و همکاران درجه دو و سه آمریکا در ارتباطات خود با ایران بیشتر از آمریکا بود. روند آغازشده میان ایران و آمریکا ضمن پایان‌دادن به این معادله، تاثیرات عمیق منطقه‌ای و جهانی خواهد داشت که با تعمق بیشتری باید به آن پرداخت.
خصومت‌ها نمی‌تواند تا ابد ادامه یابند. برای هر جنگی نقطه پایانی متصور است. اختلاف میان آمریکا و ایران نیز از این امر مستثنا نیست. بدنامی روس‌ها در تاریخ معاصر ایران چه‌بسا بیشتر از آمریکاست، لیکن چون ما تاریخ‌ساز امروز بوده و در بطن تحولات تاریخ نزدیک خود هستیم، احساس را نیز درگیر نگاه خود کرده و بر دشمنی با آمریکا بیشتر تاکید می‌کنیم. روس‌ها با جداکردن بخش‌های مهمی از سرزمین ایران، زخمی همیشگی بر پیکر و قلب هر ایرانی وارد کرده‌اند و اگر آمریکا نقش رهبری و هدایت کودتای 28مرداد را داشت، روس‌ها نیز با بلوکه‌کردن طلاهای ایران کمک بزرگی به اهداف آمریکا کردند. امروز روس‌ها متحد استراتژیک ما هستند و آمریکا دشمنی که از نگاه برخی باید تا ابد دشمن بماند. در جنگ تحمیلی نیز میگ‌ها و تانک‌های تی 72 و... روس‌ها، کمتر از تجهیزات آمریکایی به ایران ضربه نزد.
پس از سه دهه دشمنی میان تهران و واشنگتن، مذاکره وزرای خارجه ایران و آمریکا و گفت‌وگوی تلفنی روحانی- اوباما به مهم‌ترین خبر شصت‌وهشتمین مجمع عمومی سازمان‌ملل تبدیل شد. اهمیت این گفت‌وگوها فارغ از تاثیرات آن بر روابط دو کشور، به علل تاثیرات منطقه‌ای و بین‌المللی و معادلات حاکم بر آن بود.
در جوانی وقتی تاریخ می‌خواندم ترک صحنه جنگ، توسط شاه‌اسماعیل در جنگ چالداران مرا بسیار رنج می‌داد. بعدها که با بلوغ بیشتری به تاریخ پرداختم، ترک جنگ را نمود هوشمندی ارزیابی کردم که سبب شد با این اقدام اتحاد و بزرگی ایران تضمین و نهادینه شود.
عقلانیت ایجاب می‌کند در نبردی که نتیجه آن شکست است وارد نشویم. بعضا تغییر ریل و جاخالی‌دادن بیش از جنگ به بزرگی می‌انجامد.
نرمش قهرمانانه تدبیری استراتژیک است که می‌توان در سایه آن به معنای جدیدی از روابط نه‌تنها با آمریکا بلکه با جهان دست یافت و با میزان عزت، حکمت و مصلحت به بازتعریف خود و جهان پرداخت.
در طول سال‌های پس از انقلاب در پرتو روابط خصمانه ایران و آمریکا بسیاری منتفع شدند و در برخی موارد ناز دلال‌ها و همکاران درجه دو و سه آمریکا در ارتباطات خود با ایران بیشتر از آمریکا بود. روند آغازشده میان ایران و آمریکا ضمن پایان‌دادن به این معادله، تاثیرات عمیق منطقه‌ای و جهانی خواهد داشت که با تعمق بیشتری باید به آن پرداخت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.