خبر اين است؛ خبرى نيست، نه سيل نه فردوسىپور
فريدون صديقى
پريدن سار، سرزدن شكوفه، عاشقشدن ليلى، قهرمانشدن سهراب، پسر رستم، خبر نيست؛ خبر اين است، خبرى نيست. چرا؟ چون هميشه و همواره زير آوار خبرهاى تلخ و زهر تكرارى هستيم. پس شگفتى و بزرگى هيچ رويدادى ما را غافلگير نمىكند، شادمانى كه دريغ است.
آيا حذف محبوبترين، موجهترين و مجربترين چهره رسانهاى ورزش رويدادى عجيب و غيرمنتظره است؟ پاسخ ساده اين است؛ وقتى ناهنجارى، هنجار مناسبات ما در همه عرصهها مىشود، پس مهم نيست، خبر نيست. وقتى سيل از سر ندانمكارىها از سر مىگذرد و پهنهاى از ميهن را دفن مىكند، جاى تعجب كجاست؟
مگر بيهودهمردن و غيرمنتظرهمردن عادت اين سالهاى ما نيست؟ وقتى هرسال دستكم ١٥ هزار مسافر جان را تسليم جادهها مىكنند و قريب به صد هزار مسافر تخت بيمارستان را در آغوش مىگيرند، آيا جاى تعجب دارد، آيا خبر تازهاى است؟ نه، باور كنيد نه، چون هرسال همين است. ما سفر مىرويم كه بميريم، خانه مىسازيم تا روى سرمان خراب شود، اتوبوس مونتاژ مىكنيم تا خودكشي كند و ما را ته دره جا بگذارد. ما درس مىخوانيم تا مدرك بگيريم و آمار فارغالتحصيلان بيكار را افزايش دهيم. اين عادت سالهاىسال ماست. ما ازدواج میكنيم تا طلاق بگيريم، پل مىسازيم تا سيل آن را ببرد.
چرا و تا به كى چنين؟ تا وقتى زندهبودن جايش را به زندگى بدهد؛ يعنى هنوز نمىدانيم از تقليد زندگى بايد به مرحله زندگى آيندهساز و آيندهنگر برسيم. راست اين است که ما همچنان در گذشته ماندهايم، پس در حال بازتوليد خبرهاى تكرارى هستيم؛ سيل، زلزله، ريزش كوه، خودكشي، خودزنى، طلاق، اعتياد و تبديل ارزشها به ضدارزش.
سؤال اين است؛ اين سؤال را روزنامهنگاران از خود مىپرسند؛ آيا ما چون احتمالا روزنامهنگاران مسئولى هستيم، پس در كمال خودباورى مىتوانيم درباره چيزهايى كه مردم دوست دارند، اظهارنظر كنيم؟ پاسخ فردوسىپور به اين سؤال البته سكوت است. پاسخ برخى اما اين است؛ لزومى ندارد؛ همچنانكه به عادت ديرين در ٢٠ روز تعطيلات نوروزى، روزنامهها خاموشى گرفته بودند.
نكته؛ آيا تا زمانى كه قبول نمىكنيم كه وحدت و يگانگى پايههاى رهايى و كاميابى و فرديت سرچشمه رنجهاست، هيچ خبرى در راه نيست؟ و آيا به همين دليل تلويزيون بينندگان محترم را به شبكههاى برونمرزى حواله مىدهد؟ البته و آرى، تا وقتى كه در حال آرزوكردن هستيم، هيچ خبرى در راه نيست، حتى اگر معلمى شاگردش را از سيل گرفته باشد و خود رفته باشد.
پريدن سار، سرزدن شكوفه، عاشقشدن ليلى، قهرمانشدن سهراب، پسر رستم، خبر نيست؛ خبر اين است، خبرى نيست. چرا؟ چون هميشه و همواره زير آوار خبرهاى تلخ و زهر تكرارى هستيم. پس شگفتى و بزرگى هيچ رويدادى ما را غافلگير نمىكند، شادمانى كه دريغ است.
آيا حذف محبوبترين، موجهترين و مجربترين چهره رسانهاى ورزش رويدادى عجيب و غيرمنتظره است؟ پاسخ ساده اين است؛ وقتى ناهنجارى، هنجار مناسبات ما در همه عرصهها مىشود، پس مهم نيست، خبر نيست. وقتى سيل از سر ندانمكارىها از سر مىگذرد و پهنهاى از ميهن را دفن مىكند، جاى تعجب كجاست؟
مگر بيهودهمردن و غيرمنتظرهمردن عادت اين سالهاى ما نيست؟ وقتى هرسال دستكم ١٥ هزار مسافر جان را تسليم جادهها مىكنند و قريب به صد هزار مسافر تخت بيمارستان را در آغوش مىگيرند، آيا جاى تعجب دارد، آيا خبر تازهاى است؟ نه، باور كنيد نه، چون هرسال همين است. ما سفر مىرويم كه بميريم، خانه مىسازيم تا روى سرمان خراب شود، اتوبوس مونتاژ مىكنيم تا خودكشي كند و ما را ته دره جا بگذارد. ما درس مىخوانيم تا مدرك بگيريم و آمار فارغالتحصيلان بيكار را افزايش دهيم. اين عادت سالهاىسال ماست. ما ازدواج میكنيم تا طلاق بگيريم، پل مىسازيم تا سيل آن را ببرد.
چرا و تا به كى چنين؟ تا وقتى زندهبودن جايش را به زندگى بدهد؛ يعنى هنوز نمىدانيم از تقليد زندگى بايد به مرحله زندگى آيندهساز و آيندهنگر برسيم. راست اين است که ما همچنان در گذشته ماندهايم، پس در حال بازتوليد خبرهاى تكرارى هستيم؛ سيل، زلزله، ريزش كوه، خودكشي، خودزنى، طلاق، اعتياد و تبديل ارزشها به ضدارزش.
سؤال اين است؛ اين سؤال را روزنامهنگاران از خود مىپرسند؛ آيا ما چون احتمالا روزنامهنگاران مسئولى هستيم، پس در كمال خودباورى مىتوانيم درباره چيزهايى كه مردم دوست دارند، اظهارنظر كنيم؟ پاسخ فردوسىپور به اين سؤال البته سكوت است. پاسخ برخى اما اين است؛ لزومى ندارد؛ همچنانكه به عادت ديرين در ٢٠ روز تعطيلات نوروزى، روزنامهها خاموشى گرفته بودند.
نكته؛ آيا تا زمانى كه قبول نمىكنيم كه وحدت و يگانگى پايههاى رهايى و كاميابى و فرديت سرچشمه رنجهاست، هيچ خبرى در راه نيست؟ و آيا به همين دليل تلويزيون بينندگان محترم را به شبكههاى برونمرزى حواله مىدهد؟ البته و آرى، تا وقتى كه در حال آرزوكردن هستيم، هيچ خبرى در راه نيست، حتى اگر معلمى شاگردش را از سيل گرفته باشد و خود رفته باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.