«مجسمههای کوچک» تناولی برای اولینبار رونمایی میشود
بازگشت رکورددار خاورمیانه
شرق: اینبار ایرانیها میزبان پرویز تناولی میشوند. نمایش آثار تناولی در شهرهای مختلف دنیا و فروش 8/2 میلیوندلاری مجسمه «تختجمشید»اش در حراج کریستیز دوبی نام او را بهعنوان رکورددار هنر خاورمیانه ثبت کرده است. همچنین در سالهای اخیر تناولی بهواسطه برگزاری 11 دوره آموزش مجسمهسازی و برگزاری نمایشگاههای گروهی بههمراه شاگردانش تاثیر خود را بر مجسمهسازی ایران گذاشته است. درحالی که هنوز نمایشگاه «ایران مدرن» از سوی انجمن آسیاسوسایتی در شهر نیویورک با آثاری از او و شماری دیگر از پیشکسوتان هنر مدرن ایران درحال برگزاری است، قرار است نمایشگاهی از مجسمههای کوچک تناولی که تا به حال به نمایش درنیامدهاند در گالری ماه مهر برگزار شود. این نمایشگاه عصر جمعه 12 مهر با مجموعهای از «مجسمههای کوچک» که برگرفته از چهار مجموعه «هیچ»، «شاعر»، «پرنده» و «عشاق» است، افتتاح میشود. همچنین در مراسم افتتاح، کتاب «تاریخ مجسمهسازی در ایران» که از سوی «نشر نظر» منتشر شده است، با سخنرانی علیرضا سمیعآذر و محمودرضا بهمنپور، مدیر نشر نظر رونمایی میشود. تناولی در مورد این نمایشگاه معتقد است: «یکی از صفات خوب
هنرمندان و صنعتگران گذشته ایران ساختن اثر در ابعاد کوچک بود. وقتی در کار جمعآوری قفل بودم، متوجه شدم هرگاه قفلسازی به اوج و استادی میرسید، دست به ساختن قفلی کوچک میزد. چنانکه استاد حسن نوری قفلساز زمان شاه طهماسب قفلهایی از فولاد ساخته بود که در پوست پسته جا میگرفتند. نقاشی ایران یا مینیاتور نیز خالی از این تفکر نبود و استادی در کوچکسازی بود. اخلاق فوق، علاوهبر اینکه ریشه در تواضع داشت، معانی دیگری را هم بهدنبال میآورد و آن «بیان مطالب در حجم کم» بود.» تناولی سپس به بزرگبودن آثار هنری در دوران امروز اشاره میکند: «بزرگسازی که امروز ذهن اکثر هنرمندان را مشغول داشته، پدیده تازهای است و ریشه در مکتب نیویورک و اواسط قرن بیستم دارد و بیارتباط با ابرقدرتشدن آمریکا نیست. این پدیده مطلوب فضاهای بزرگ چون موزهها، بانکها و ورودی برجهای بلند است و هدف آن تاثیرگذاری بیش از حد بر بیننده و تحمیل ابعاد غولآسای خود بر اوست. پدیده بزرگسازی امروزه بهصورت امری جهانی درآمده و تمایل به ساختن احجام بزرگ همهگیر شده، حال آنکه جثه انسان تغییری نکرده است. در گذشته دور هم احجام بزرگ چون بتها، بوداها، معابد و
کاخها برمبنای همین افکار ساخته میشدند و هدفشان سلطه بر بیننده از طریق بهنمایشگذاشتن عظمت بت و بنا در مقابل کوچکی انسان بود.» او در ادامه درباره ساخت مجسمههای کوچک خود میگوید: «بهرغم آگاهی بر همه اینها، مجسمههای کوچک من برمبنای هیچیک از آنچه در بالا آمده، ساخته نشدهاند بلکه در بینابین کارهای بزرگتر و وقفههای کوتاهی که پیش آمده، شکل گرفتهاند. مجسمهسازی - بهویژه نوعی که من میسازم - نیاز به وقت زیاد دارد و ابعاد بزرگش به زمانی طولانی که گاه از ماه و سال فراتر میرود. در فاصله این دوران طولانی و وقفههایی که پیش آمده، این نمونهها را ساختهام. درست است که مجسمههای کوچک، آن گویاییای را که بزرگترها دارند، ندارند، اما در «ثبت افکار» چیزی از بزرگترها کم ندارند و اگر فرصتی یابند، آمادگی بزرگشدن دارند. هیچ بزرگ در مدح بزرگی هیچ است و هیچ کوچک در وصف کوچکی آن. نه آن مردود است و نه این مقبول، هر دو هستند، چنین است شاعر و عشاق و دیگران.» نمایشگاه مجسمههای کوچک پرویز تناولی بهمدت یکماه در گالری ماه مهر واقع در بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک 7 دایر است.
شرق: اینبار ایرانیها میزبان پرویز تناولی میشوند. نمایش آثار تناولی در شهرهای مختلف دنیا و فروش 8/2 میلیوندلاری مجسمه «تختجمشید»اش در حراج کریستیز دوبی نام او را بهعنوان رکورددار هنر خاورمیانه ثبت کرده است. همچنین در سالهای اخیر تناولی بهواسطه برگزاری 11 دوره آموزش مجسمهسازی و برگزاری نمایشگاههای گروهی بههمراه شاگردانش تاثیر خود را بر مجسمهسازی ایران گذاشته است. درحالی که هنوز نمایشگاه «ایران مدرن» از سوی انجمن آسیاسوسایتی در شهر نیویورک با آثاری از او و شماری دیگر از پیشکسوتان هنر مدرن ایران درحال برگزاری است، قرار است نمایشگاهی از مجسمههای کوچک تناولی که تا به حال به نمایش درنیامدهاند در گالری ماه مهر برگزار شود. این نمایشگاه عصر جمعه 12 مهر با مجموعهای از «مجسمههای کوچک» که برگرفته از چهار مجموعه «هیچ»، «شاعر»، «پرنده» و «عشاق» است، افتتاح میشود. همچنین در مراسم افتتاح، کتاب «تاریخ مجسمهسازی در ایران» که از سوی «نشر نظر» منتشر شده است، با سخنرانی علیرضا سمیعآذر و محمودرضا بهمنپور، مدیر نشر نظر رونمایی میشود. تناولی در مورد این نمایشگاه معتقد است: «یکی از صفات خوب
هنرمندان و صنعتگران گذشته ایران ساختن اثر در ابعاد کوچک بود. وقتی در کار جمعآوری قفل بودم، متوجه شدم هرگاه قفلسازی به اوج و استادی میرسید، دست به ساختن قفلی کوچک میزد. چنانکه استاد حسن نوری قفلساز زمان شاه طهماسب قفلهایی از فولاد ساخته بود که در پوست پسته جا میگرفتند. نقاشی ایران یا مینیاتور نیز خالی از این تفکر نبود و استادی در کوچکسازی بود. اخلاق فوق، علاوهبر اینکه ریشه در تواضع داشت، معانی دیگری را هم بهدنبال میآورد و آن «بیان مطالب در حجم کم» بود.» تناولی سپس به بزرگبودن آثار هنری در دوران امروز اشاره میکند: «بزرگسازی که امروز ذهن اکثر هنرمندان را مشغول داشته، پدیده تازهای است و ریشه در مکتب نیویورک و اواسط قرن بیستم دارد و بیارتباط با ابرقدرتشدن آمریکا نیست. این پدیده مطلوب فضاهای بزرگ چون موزهها، بانکها و ورودی برجهای بلند است و هدف آن تاثیرگذاری بیش از حد بر بیننده و تحمیل ابعاد غولآسای خود بر اوست. پدیده بزرگسازی امروزه بهصورت امری جهانی درآمده و تمایل به ساختن احجام بزرگ همهگیر شده، حال آنکه جثه انسان تغییری نکرده است. در گذشته دور هم احجام بزرگ چون بتها، بوداها، معابد و
کاخها برمبنای همین افکار ساخته میشدند و هدفشان سلطه بر بیننده از طریق بهنمایشگذاشتن عظمت بت و بنا در مقابل کوچکی انسان بود.» او در ادامه درباره ساخت مجسمههای کوچک خود میگوید: «بهرغم آگاهی بر همه اینها، مجسمههای کوچک من برمبنای هیچیک از آنچه در بالا آمده، ساخته نشدهاند بلکه در بینابین کارهای بزرگتر و وقفههای کوتاهی که پیش آمده، شکل گرفتهاند. مجسمهسازی - بهویژه نوعی که من میسازم - نیاز به وقت زیاد دارد و ابعاد بزرگش به زمانی طولانی که گاه از ماه و سال فراتر میرود. در فاصله این دوران طولانی و وقفههایی که پیش آمده، این نمونهها را ساختهام. درست است که مجسمههای کوچک، آن گویاییای را که بزرگترها دارند، ندارند، اما در «ثبت افکار» چیزی از بزرگترها کم ندارند و اگر فرصتی یابند، آمادگی بزرگشدن دارند. هیچ بزرگ در مدح بزرگی هیچ است و هیچ کوچک در وصف کوچکی آن. نه آن مردود است و نه این مقبول، هر دو هستند، چنین است شاعر و عشاق و دیگران.» نمایشگاه مجسمههای کوچک پرویز تناولی بهمدت یکماه در گالری ماه مهر واقع در بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک 7 دایر است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.