|

وحشت‌ها و مخاطرات یک امدادگر زن

سایت کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد این هفته با انتشار مصاحبه‌ای با دو نفر از امدادگران باسابقه این سازمان به «وحشت‌ها و خطرهای یک امدادگر زن امور بشردوستانه» پرداخته است.
خانم آرواسی پاتل که حدود 30 سال است در آن سازمان کار می‌کند و اکنون معاونت افغانستان کمیساریا را برعهده دارد، در این مصاحبه از جمله به حضورش در بوسنی در زمان نسل‌کشی مسلمانان سربرنیتسا در دهه 1990 اشاره کرد و خانم یوژین بیون که در مناطقی مانند اردن، لبنان، ترکیه، مصر و عراق خدمت کرده و اکنون سخنگوی سازمان در سودان جنوبی است، تجربه مشابهی را در جولای 2016 (تیر 95) در جنوب سودان بازگو کرده است: با شدت‌گرفتن بحران مرا هم با دیگر آوارگان به‌سرعت از شهر مابان تخلیه کردند، چون گروهی از امدادگران زن که کمک‌های بشردوستانه را برعهده داشتند، در شهر جوبا مورد تجاوز قرار گرفته بودند... مشکل دیگر این است که رهبران جوامع پناه‌جویان هم که اغلب مردان هستند، به‌ندرت ممکن است از یک زن جوان خارجی استقبال کنند و اغلب چنین چیزی می‌پرسند که «تو اصلا از وضع ما چه می‌دانی؟» خانم پاتل درباره کلیشه‌های آزاردهنده در این موقعیت‌ها گفت: «اغلب حرفشان به اینجا کشیده می‌شود که چرا ازدواج نکرده‌ای و چرا نمی‌خواهی به خانه برگردی؟» خانم یوژین درباره کمک زنان به یکدیگر در موقعیت‌های بحرانی به خاطرات خود از سوریه اشاره کرد و شرایطی که زنان و کودکان در توفان‌های برف بدون وسیله گرم‌کننده گرفتار شده بودند و همچنین به وحشت مدام زنان امدادگر که مورد حمله و تجاوز قرار بگیرند. به گفته آرواسی؛ «در افغانستان امروز اوضاع امنیتی خیلی سخت شده است و سال گذشته چندین نفر از کارگران امدادی کشته شده‌اند». وی اوضاع را این روزها بسیار خطرناک‌تر از گذشته می‌داند: «وقتی من این کار را شروع کردم، شرایط خیلی متفاوت بود. امدادگران مورد احترام بودند. امنیتشان خیلی بیشتر بود. محیط خیلی خطرناک شده است، بااین‌حال این احتمالا یکی از رضایت‌بخش‌ترین مشاغل است. باعث می‌شود واقعا قدر و ارزش خودتان را بدانید. به نظر من کمک به دیگران همیشه به غریزه‌ای مادرانه نیاز دارد. ما زنان این دی‌ان‌ای را داریم - در 99.9 درصد از موارد- که باعث می‌شود بخواهیم این کار را انجام دهیم. توصیه من به زنان جوانی که می‌خواهند وارد این کار شوند، این است که خودتان را بشناسید، بدانید که چه می‌خواهید، بدانید که به دنبال چه نوع مشارکتی هستید
و به دنبال همان بروید».

سایت کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد این هفته با انتشار مصاحبه‌ای با دو نفر از امدادگران باسابقه این سازمان به «وحشت‌ها و خطرهای یک امدادگر زن امور بشردوستانه» پرداخته است.
خانم آرواسی پاتل که حدود 30 سال است در آن سازمان کار می‌کند و اکنون معاونت افغانستان کمیساریا را برعهده دارد، در این مصاحبه از جمله به حضورش در بوسنی در زمان نسل‌کشی مسلمانان سربرنیتسا در دهه 1990 اشاره کرد و خانم یوژین بیون که در مناطقی مانند اردن، لبنان، ترکیه، مصر و عراق خدمت کرده و اکنون سخنگوی سازمان در سودان جنوبی است، تجربه مشابهی را در جولای 2016 (تیر 95) در جنوب سودان بازگو کرده است: با شدت‌گرفتن بحران مرا هم با دیگر آوارگان به‌سرعت از شهر مابان تخلیه کردند، چون گروهی از امدادگران زن که کمک‌های بشردوستانه را برعهده داشتند، در شهر جوبا مورد تجاوز قرار گرفته بودند... مشکل دیگر این است که رهبران جوامع پناه‌جویان هم که اغلب مردان هستند، به‌ندرت ممکن است از یک زن جوان خارجی استقبال کنند و اغلب چنین چیزی می‌پرسند که «تو اصلا از وضع ما چه می‌دانی؟» خانم پاتل درباره کلیشه‌های آزاردهنده در این موقعیت‌ها گفت: «اغلب حرفشان به اینجا کشیده می‌شود که چرا ازدواج نکرده‌ای و چرا نمی‌خواهی به خانه برگردی؟» خانم یوژین درباره کمک زنان به یکدیگر در موقعیت‌های بحرانی به خاطرات خود از سوریه اشاره کرد و شرایطی که زنان و کودکان در توفان‌های برف بدون وسیله گرم‌کننده گرفتار شده بودند و همچنین به وحشت مدام زنان امدادگر که مورد حمله و تجاوز قرار بگیرند. به گفته آرواسی؛ «در افغانستان امروز اوضاع امنیتی خیلی سخت شده است و سال گذشته چندین نفر از کارگران امدادی کشته شده‌اند». وی اوضاع را این روزها بسیار خطرناک‌تر از گذشته می‌داند: «وقتی من این کار را شروع کردم، شرایط خیلی متفاوت بود. امدادگران مورد احترام بودند. امنیتشان خیلی بیشتر بود. محیط خیلی خطرناک شده است، بااین‌حال این احتمالا یکی از رضایت‌بخش‌ترین مشاغل است. باعث می‌شود واقعا قدر و ارزش خودتان را بدانید. به نظر من کمک به دیگران همیشه به غریزه‌ای مادرانه نیاز دارد. ما زنان این دی‌ان‌ای را داریم - در 99.9 درصد از موارد- که باعث می‌شود بخواهیم این کار را انجام دهیم. توصیه من به زنان جوانی که می‌خواهند وارد این کار شوند، این است که خودتان را بشناسید، بدانید که چه می‌خواهید، بدانید که به دنبال چه نوع مشارکتی هستید
و به دنبال همان بروید».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.