دنیای اقتصاد
ایران
وظایف فرمانده جنگ اقتصادی
موسی غنینژاد: فرمانده جنگ اقتصادی قاعدتا براساس شواهد و قرائن دکتر روحانی، رئیسجمهوری است. افسرهای این جنگ هم در دو بخش سیاسی و اقتصادی هستند. در جنگ اقتصادی افسران و سربازان فعالان اقتصادی، بنگاهها، تولیدکنندگان و بخش خصوصی است. از منظر سیاسی هم به نیروهایی نیاز است که بتوانند در پیشبرد اهداف فرمانده اقدام کنند... . یکی از مواردی که افسران و سربازان سیاسی باید انجام دهند، تصویب قوانین مربوط به FATF است. رئیسجمهوری بارها در سخنرانیهایشان تأکید کردند که در تصویب FATF همکاریهای لازم صورت گیرد. حال اگر این لوایح تصویب نشود، عملا افسران پشت فرمانده خود را خالی کردهاند. اگر چنین اتفاقی رخ ندهد به منزله اخلال در پشت جبهه است و بیانگر تعارض در درون نیروهای خودی است. این امر به ضرر منافع ملی است. از طرف دیگر، فرمانده جنگ باید توجه کند که افسران اقتصادی یعنی همان بنگاهها را با تصمیمهای خود تضعیف نکند. متأسفانه تصمیمهایی که طی دو سال اخیر از سوی سیاستگذاران گرفته شده است باعث شده بخش خصوصی تحت فشارهای مختلفی قرار گیرد. سیاستهای ناظر بر سرکوب بازارهای آزاد مهمترین مصداق اینگونه فشارها است... نکته دیگر
آنکه او باید شرایط را بهخوبی و به روشنی برای افکار عمومی اعلام کند و مسائل را شفاف توضیح دهد تا پشتیبانی مردمی را از دست ندهد. دکتر روحانی در این کار به دلایلی که برای من روشن نیست محافظهکارانه عمل میکند. تا افکار عمومی پشتیبان فرمانده نباشد، فرمانده آن قدرت لازم برای پیشبرد استراتژی خود را نخواهد داشت. با استراتژی منسجم و اتحاد ملی میتوان شرایط دشوار کنونی را پشت سر گذاشت.
دنیای اقتصاد
سه تصمیم سخت سال آینده
قدیر نصری: عملی که بهنظرم بسیار اهمیت دارد، طراحی یک برنامه جامع در مورد آینده سیاست خارجی ایران است و اعلام رسمی اینکه ایران در پی تأسیس کشوری جدید و یا نابودی کشوری دیگر نیست. برداشت مخالفان ایران این است که ایران هر وقت قوی بوده، به تبع آن خطرناک بوده، چه ایران محمدرضا پهلوی و چه ایران فعلی... ما شاهد فروپاشی ایران، واژگونی حکومت، تجزیه سرزمینی و گسیختگی اجتماعی نخواهیم شد. حداکثر پیامد در صورت تداوم تحریم عبارت است از نحیفشدن جامعه ایرانی و تضعیف ایران به نحوی که رقبای منطقهای در سه حوزه خدمات، برنامه هستهای و ظرفیت اقتصادی از ایران جلو بزنند که در آن صورت، ایران بهعنوان کشوری مهارشده و ضعیفشده باقی خواهد ماند... . در منطقه سه کشور عربستان، ایران و ترکیه از نوع «حکومتهای پیچیده» هستند...؛ حکومت پیچیده حکومتی است که هم منبع رانت را در اختیار دارد؛ مثل ایران و عربستان که ذخایر فراوانی از نفت و گاز دارند و ترکیه که رانت استراتژیک دارد... . ایده خلافت در عربستان، قدرت سنت در عربستان، ایده تشیع و ناسیونالیسم در ایران، ایده ناسیونالیسم و خلافت در ترکیه. اینها حتی در غیاب انرژی هم بسیجکننده هستند؛
یعنی ناسیونالیسم در ایران بسیجکننده است و به همین راحتی نیست که یک عده بیایند شورش بکنند و یک آمریکایی را در تهران حاکم کنند! اصلا ایرانی این را نمیپذیرد؛ یعنی در فرهنگ ایرانی وابستگی به یک بیگانه مقوله شرمآوری است و دستنشاندگی درواقع نوعی خفت مانا است. ۱۰ برابر این وضعیت در ترکیه وجود دارد. در ترکیه مخازن ناسیونالیستی پر از نیروهای بسیجگر است. ناسیونالیسم در ترکیه مثل آتشفشانی است که میتواند درواقع زبانه بکشد و خیلی از چیزها را تحتالشعاع قرار بدهد. پس وقوع تغییر در اینجا به غایت دشوارتر است.
ایران
وظایف فرمانده جنگ اقتصادی
موسی غنینژاد: فرمانده جنگ اقتصادی قاعدتا براساس شواهد و قرائن دکتر روحانی، رئیسجمهوری است. افسرهای این جنگ هم در دو بخش سیاسی و اقتصادی هستند. در جنگ اقتصادی افسران و سربازان فعالان اقتصادی، بنگاهها، تولیدکنندگان و بخش خصوصی است. از منظر سیاسی هم به نیروهایی نیاز است که بتوانند در پیشبرد اهداف فرمانده اقدام کنند... . یکی از مواردی که افسران و سربازان سیاسی باید انجام دهند، تصویب قوانین مربوط به FATF است. رئیسجمهوری بارها در سخنرانیهایشان تأکید کردند که در تصویب FATF همکاریهای لازم صورت گیرد. حال اگر این لوایح تصویب نشود، عملا افسران پشت فرمانده خود را خالی کردهاند. اگر چنین اتفاقی رخ ندهد به منزله اخلال در پشت جبهه است و بیانگر تعارض در درون نیروهای خودی است. این امر به ضرر منافع ملی است. از طرف دیگر، فرمانده جنگ باید توجه کند که افسران اقتصادی یعنی همان بنگاهها را با تصمیمهای خود تضعیف نکند. متأسفانه تصمیمهایی که طی دو سال اخیر از سوی سیاستگذاران گرفته شده است باعث شده بخش خصوصی تحت فشارهای مختلفی قرار گیرد. سیاستهای ناظر بر سرکوب بازارهای آزاد مهمترین مصداق اینگونه فشارها است... نکته دیگر
آنکه او باید شرایط را بهخوبی و به روشنی برای افکار عمومی اعلام کند و مسائل را شفاف توضیح دهد تا پشتیبانی مردمی را از دست ندهد. دکتر روحانی در این کار به دلایلی که برای من روشن نیست محافظهکارانه عمل میکند. تا افکار عمومی پشتیبان فرمانده نباشد، فرمانده آن قدرت لازم برای پیشبرد استراتژی خود را نخواهد داشت. با استراتژی منسجم و اتحاد ملی میتوان شرایط دشوار کنونی را پشت سر گذاشت.
دنیای اقتصاد
سه تصمیم سخت سال آینده
قدیر نصری: عملی که بهنظرم بسیار اهمیت دارد، طراحی یک برنامه جامع در مورد آینده سیاست خارجی ایران است و اعلام رسمی اینکه ایران در پی تأسیس کشوری جدید و یا نابودی کشوری دیگر نیست. برداشت مخالفان ایران این است که ایران هر وقت قوی بوده، به تبع آن خطرناک بوده، چه ایران محمدرضا پهلوی و چه ایران فعلی... ما شاهد فروپاشی ایران، واژگونی حکومت، تجزیه سرزمینی و گسیختگی اجتماعی نخواهیم شد. حداکثر پیامد در صورت تداوم تحریم عبارت است از نحیفشدن جامعه ایرانی و تضعیف ایران به نحوی که رقبای منطقهای در سه حوزه خدمات، برنامه هستهای و ظرفیت اقتصادی از ایران جلو بزنند که در آن صورت، ایران بهعنوان کشوری مهارشده و ضعیفشده باقی خواهد ماند... . در منطقه سه کشور عربستان، ایران و ترکیه از نوع «حکومتهای پیچیده» هستند...؛ حکومت پیچیده حکومتی است که هم منبع رانت را در اختیار دارد؛ مثل ایران و عربستان که ذخایر فراوانی از نفت و گاز دارند و ترکیه که رانت استراتژیک دارد... . ایده خلافت در عربستان، قدرت سنت در عربستان، ایده تشیع و ناسیونالیسم در ایران، ایده ناسیونالیسم و خلافت در ترکیه. اینها حتی در غیاب انرژی هم بسیجکننده هستند؛
یعنی ناسیونالیسم در ایران بسیجکننده است و به همین راحتی نیست که یک عده بیایند شورش بکنند و یک آمریکایی را در تهران حاکم کنند! اصلا ایرانی این را نمیپذیرد؛ یعنی در فرهنگ ایرانی وابستگی به یک بیگانه مقوله شرمآوری است و دستنشاندگی درواقع نوعی خفت مانا است. ۱۰ برابر این وضعیت در ترکیه وجود دارد. در ترکیه مخازن ناسیونالیستی پر از نیروهای بسیجگر است. ناسیونالیسم در ترکیه مثل آتشفشانی است که میتواند درواقع زبانه بکشد و خیلی از چیزها را تحتالشعاع قرار بدهد. پس وقوع تغییر در اینجا به غایت دشوارتر است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.