خاطرات سوخته
«مكاشفه در تهران» عنوان مجموعه شعري از حامد صفاييتبار است كه مدتي پيش در نشر دامون منتشر شد. اين مجموعه شامل چهار بخش يا چهار دفتر با نامهاي «مكاشفه در تهران»، «ليلهاليلي»، «Insomnia» و «جهر الابدان» است. خاطرات دوران سپريشده و عناصر متعلق به گذشته در بسياري از شعرهاي اين مجموعه ديده ميشود و در برخي از شعرها ديروز و امروز در همتنيدهاند و به عبارتي گذشته به اكنون آورده شده است: «خرگوشهاي باغ مادربزرگ/ از آسمانخراشهاي شهر/ پريدند لابهلاي بوتههاي پر از خورشيد»؛ يا در شعري با عنوان «دروازههاي شهر» كه ميخوانيم: «سواران روئينتن/ از رودهاي جيوه ميگذرند/ و درفش كاويان را/ در ايستگاه مترو/ پرواز ميدهند/ نفرين به قطارها/ كه سريعتر از ما دويدهاند/ طبلهاي بوق/ ميكوبند به ديوار رهايي؛/ خيابان/ تنگتر از هميشه/ ماشينها را تف ميكند/ در كوچه-كافهها/ خاطرات بيپناه تكرار ميشوند/ و تلخِ قهوه/ مست ميكند ستارهها را/ كه در كمين پردههاي سينما/ به انتظار/ خاموشي چراغ را طفره ميروند». آنطوركه در اين شعر ديده ميشود، سواران روئينتن و درفش كاويان كه عناصري متعلق به جهان گذشتهاند، به امروز آورده شدهاند و در كنار عناصري از جهان مدرن همچون قطار و ايستگاه مترو قرار گرفتهاند. تشويش و جنون و ناآرامي وضعيت معاصر در شعرهاي ديگري از مجموعه «مكاشفه در تهران» ديده ميشود. بينظمي و آشفتگي زندگي معاصر در يكي از شعرهاي اين مجموعه اينچنين توصيف شده است: «خوابهاي پريشاني/ به بالاي ديوار ميرسند./ و پنجرههاي بسته/ از فرياد شبانه ميشكند؛/ تختخوابهاي اين اتاق را/ از تيرهاي برق ساختهاند/ و تو در بالاي خيابان/ ميان سيمها و گنجشكها ميخوابي،/ بيقرار از كلاغها/ كه به شانهات نشستهاند/ و پر بر صورتت ميسايند/ شهر/ پر از صداي ويرانيست/ و چراغهاي سرسام/ براي پرندگان/ زوبين ميشوند/ بايد از عمق چالهها/ ماه آواره را/ بر مدار خواب بشكني/ تا از كابوس بگريزي». در برخي از شعرهاي اين مجموعه نيز عناصر طبيعت با عناصر جهان مدرن پيوند خوردهاند و تضاد موجود در زندگي آشفته و بحراني معاصر را تصوير كردهاند. مثلا در شعر «دمينو» ميخوانيم: «در گالري بمبهاي اتمي/ ونوس/ از تخت رسوايي/ آويزان ميشود/ همچون بند بازي/ پيچيده تنش در طناب/ و بيترس لغزيدن/ چشمها را به اضطراب ميكشد؛/ پلها فروميريزند بر رودخانه/ اينك فرياد ماست/ كه با باد ميگريزد/ بلور ميوزد-بلور/ از طوفانهاي انفجار/ و مرگ -سوار بر پشت شبنم/ آغوش نوازشگرش را/ ميگشايد/ زمين/ چون نقشهاي پيكاسو/ درهمفرورفته و معوج است/ در گالري بمبهاي اتمي،/ بيشك،/ ونوس/ عريان و زيبا خواهد ماند». عناوين برخي از شعرهاي مجموعه «مكاشفه در تهران» عبارتاند از: «تئاتر شهر»، «خاطرات سوخته»، «بازجستن»، «مهاجرت»، «دروازههاي شهر»، «يادواره»، «گريختن از خيابان»، «بيقراري»، «ويراني»، «زمان»، «مردن در زمان»، «ديدار»، «شباويز»، «پينوكيو در جهنم»، «آواز ملاح دشت»، «اسطوره در خيابان»، «غروب كافه»، «نردبان»، «كتابخانهاي پوشيده از چرم وحشت»، «اعدام»، «افشاء»،«رويا-كابوس»، «شطرنج» و «من و تو در شرم سكوت و فاصله».
«مكاشفه در تهران» عنوان مجموعه شعري از حامد صفاييتبار است كه مدتي پيش در نشر دامون منتشر شد. اين مجموعه شامل چهار بخش يا چهار دفتر با نامهاي «مكاشفه در تهران»، «ليلهاليلي»، «Insomnia» و «جهر الابدان» است. خاطرات دوران سپريشده و عناصر متعلق به گذشته در بسياري از شعرهاي اين مجموعه ديده ميشود و در برخي از شعرها ديروز و امروز در همتنيدهاند و به عبارتي گذشته به اكنون آورده شده است: «خرگوشهاي باغ مادربزرگ/ از آسمانخراشهاي شهر/ پريدند لابهلاي بوتههاي پر از خورشيد»؛ يا در شعري با عنوان «دروازههاي شهر» كه ميخوانيم: «سواران روئينتن/ از رودهاي جيوه ميگذرند/ و درفش كاويان را/ در ايستگاه مترو/ پرواز ميدهند/ نفرين به قطارها/ كه سريعتر از ما دويدهاند/ طبلهاي بوق/ ميكوبند به ديوار رهايي؛/ خيابان/ تنگتر از هميشه/ ماشينها را تف ميكند/ در كوچه-كافهها/ خاطرات بيپناه تكرار ميشوند/ و تلخِ قهوه/ مست ميكند ستارهها را/ كه در كمين پردههاي سينما/ به انتظار/ خاموشي چراغ را طفره ميروند». آنطوركه در اين شعر ديده ميشود، سواران روئينتن و درفش كاويان كه عناصري متعلق به جهان گذشتهاند، به امروز آورده شدهاند و در كنار عناصري از جهان مدرن همچون قطار و ايستگاه مترو قرار گرفتهاند. تشويش و جنون و ناآرامي وضعيت معاصر در شعرهاي ديگري از مجموعه «مكاشفه در تهران» ديده ميشود. بينظمي و آشفتگي زندگي معاصر در يكي از شعرهاي اين مجموعه اينچنين توصيف شده است: «خوابهاي پريشاني/ به بالاي ديوار ميرسند./ و پنجرههاي بسته/ از فرياد شبانه ميشكند؛/ تختخوابهاي اين اتاق را/ از تيرهاي برق ساختهاند/ و تو در بالاي خيابان/ ميان سيمها و گنجشكها ميخوابي،/ بيقرار از كلاغها/ كه به شانهات نشستهاند/ و پر بر صورتت ميسايند/ شهر/ پر از صداي ويرانيست/ و چراغهاي سرسام/ براي پرندگان/ زوبين ميشوند/ بايد از عمق چالهها/ ماه آواره را/ بر مدار خواب بشكني/ تا از كابوس بگريزي». در برخي از شعرهاي اين مجموعه نيز عناصر طبيعت با عناصر جهان مدرن پيوند خوردهاند و تضاد موجود در زندگي آشفته و بحراني معاصر را تصوير كردهاند. مثلا در شعر «دمينو» ميخوانيم: «در گالري بمبهاي اتمي/ ونوس/ از تخت رسوايي/ آويزان ميشود/ همچون بند بازي/ پيچيده تنش در طناب/ و بيترس لغزيدن/ چشمها را به اضطراب ميكشد؛/ پلها فروميريزند بر رودخانه/ اينك فرياد ماست/ كه با باد ميگريزد/ بلور ميوزد-بلور/ از طوفانهاي انفجار/ و مرگ -سوار بر پشت شبنم/ آغوش نوازشگرش را/ ميگشايد/ زمين/ چون نقشهاي پيكاسو/ درهمفرورفته و معوج است/ در گالري بمبهاي اتمي،/ بيشك،/ ونوس/ عريان و زيبا خواهد ماند». عناوين برخي از شعرهاي مجموعه «مكاشفه در تهران» عبارتاند از: «تئاتر شهر»، «خاطرات سوخته»، «بازجستن»، «مهاجرت»، «دروازههاي شهر»، «يادواره»، «گريختن از خيابان»، «بيقراري»، «ويراني»، «زمان»، «مردن در زمان»، «ديدار»، «شباويز»، «پينوكيو در جهنم»، «آواز ملاح دشت»، «اسطوره در خيابان»، «غروب كافه»، «نردبان»، «كتابخانهاي پوشيده از چرم وحشت»، «اعدام»، «افشاء»،«رويا-كابوس»، «شطرنج» و «من و تو در شرم سكوت و فاصله».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.