پیکر خشایار الوند تشییع شد
او میخواست مردم را شاد کند
مراسم تشییع پیکر خشایار الوند، فیلمنامهنویس، روز گذشته از خانه سینما به سوی قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) تشییع شد.
بهروز رضوی، گوینده رادیو، در ابتدای این مراسم گفت: «ما داغ کسی را دیدیم که سالهایسال باعثوبانی خندههای ما بود. شاید این حرف را برای بسیاری گفته باشند، اما او واقعا سلطان خنده بود. آیا کسی چهره او را بدون خنده به یاد دارد؟ در نبودش چه میتوان کرد جز غصهخوردن و قدر هم را دانستن. الوند در دامن سینما بزرگ شد و با همه هنرمندان قدمبهقدم از کودکی راه آمد. همه خاطرات خوبی با او دارند».
کیومرث پوراحمد، کارگردان سینما و تلویزیون، در این مراسم در صحبتهای کوتاهی گفت: «من خشایار را آنقدر نمیشناختم و او را بیشتر از طرف برادرش میشناختم و در مراسمها دیده بودم. درواقع او را بیشتر از طریق سریال «پایتخت» میشناختم که مردم آن را میدیدند و دوست داشتند. ما سالها نمیخندیدیم، چون در برهههای حساسی بودیم. در این میان خشایار الوند به نوعی با همه متفاوت بود که سعی میکرد مردم را در سختیها بخنداند. امروز باید حسرت بخوریم».
عزتالله ضرغامی، رئیس سابق صداوسیما، نیز در این مراسم گفت: «هرچه سعی میکنم کلمه مرحوم را بگویم، نمیتوانم. او فردی بود که همیشه لبخند بر لب داشت و تا آخرین ساعات به فکر شادکردن دل مردم بود. هیچکدام فکر نمیکردیم امروز بخواهیم او را تشییع کنیم. قرآن میگوید ما همه مردگان متحرک هستیم و وقتی میمیریم، زنده میشویم. امروز ما اینجا جمع شدهایم تا در کمال ناباوری یکی از خدمتگزاران واقعی و بدون ادعا را تشییع کنیم. همه وجود او برای شادکردن دل مردم بود، شاید به این دلیل که مردم بیشتر به شادمانی نیاز داشتند. الوند به این فکر بود و بدون ادعا این کار را میکرد».
در ادامه سیروس مقدم نیز گفت: «نمیدانم چه بگویم. من ۱۰ سال با خشایار و تیم «پایتخت» فعالیت داشتم و این ۱۰ سال فراتر از همکاری بود. ما هنوز نبودش را باور نمیکنیم و صبح فکر میکردیم در دفتر او باز میشود و او به مراسم خواهد آمد و هنوز شوکه هستیم.
همه تلاش خشایار این بود که خوب زندگی کند و عاشق همسر و فرزندانش بود. روز آخر خیلی سرحال، شاداب و خندان بود. او ۶۰ صفحه اول فیلمنامه را به محسن تنابنده تحویل داد و قرار بود روز بعد کار را ادامه دهیم. ما نمیتوانیم این اتفاق را هضم کنیم و تنها چیزی که میتوانم بگویم، روحیه و پشتکار خوب او بود و اینکه نسبت به مسئولیتی که قبول میکرد تعهد داشت. کسی از میان ما رفت که جانشین ندارد». یک رکن اساسی از فیلمنامهنویسان کشور رفت که به اوج پختگی رسیده بود. من خیلی دوست دارم امشب بخوابم و صبح بلند شوم ببینم اتفاقی نیفتاده است».
امیرمهدی ژوله، فیلمنامهنویس که تجربه سالهای همکاری با خشایار الوند را در کارنامه حرفهای خود دارد نیز بیان کرد: «پیمان قاسمخانی شب روزی که الوند فوت کرد با من تماس گرفت و گفت من خیلی از این چیزها سر درنمیآورم، ولی میگویند خیلی از اینها که دچار ایست قلبی میشوند ممکن است در پزشکیقانونی به هوش بیایند».
او خطاب به خشایار الوند گفت: «چرا این فیلمنامه آخری که نوشتی اینقدر کوتاه بود؟ نمیتوان فردی را معرفی کرد که کلی آرزو برای خانواده و خودش و کارش دارد و بعد در پرده دوم، قهرمان را بکشی. تو «درباره الی» را دیدی و گفتی پاهام لرزید از تصور آن کودک و آیا پاهایت نلرزید که پسرت به دوستانت زنگ بزند و بگوید سلام عمو پدرم مرد؟ چرا این فیلمنامه اینقدر سوراخ دارد؟ مگر وقتی میخواهی چنین فیلمنامهای بنویسی، نباید دکتری، المانی، چیزی به مخاطب نشان دهی؟» ژوله در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: الوند خیلی عاشق مادرش بود و میگفت مادرم خیلی هوای ما را دارد.»
او ادامه داد: «من خدمت آقای ضرغامی ارادت دارم و تجربیات خوبی در زمان ایشان داشتم. اکنون خواستهای دارم؛ اگر تلویزیون بخواهد مراسمی برای الوند برگزار کند، من و مهراب و پیمان قاسمخانی ممنوعالتصویر هستیم. امیدوارم ترتیبی بدهند ما بتوانیم حضور داشته باشیم و دلمان این وسط نسوزد». محسن امیریوسفی، کارگردان سینما نیز گفت: باید گفت خشایار عزیز، خداوند تو را رحمت کرده است بهخاطر لبخندهایی که بر لب مردم نشاندی، پس به فکر ما باش و سفارشمان را بکن. بازیگر پایتخت جملهای دارد که میگوید من باختم، بد هم باختم،
ولی خشایار عزیز تو بردی.
الهام ایمانی، همسر خشایار الوند، نیز در سخنان کوتاهی گفت: ممنون از تشریففرمایی شما. همانطور که خشایار دوست داشت، همهچیز باشکوه برگزار شد. او حرف ناگفتهای داشت که میخواست در جشن دنیای تصویر بیان کند، اما نشد. او میخواست از سه استاد خود تشکر کند. اولین استادش سیروس الوند، برادرش بود. مهران مدیری و سیروس مقدم نیز از دیگر افرادی بودند که او دوست داشت از آنها تشکر کند. از شما ممنونم که او را همراهی کردید.
سیروس الوند، برادر خشایار الوند و کارگردان نیز گفت: «خاطرم میآید او در زمانی که متولد شد بسیار زیبا بود. او خیلی عاشق همسرش بود. من در زمان عروسی او به اندازه عروسی خودم لذت بردم. تصویر بعدی که در ذهنم است در اتاق احیاست که چنددقیقه شوکدادن به او طول کشید. عکس بعدی تصویری است که پارچه را از روی او کنار زدند تا من شناسایی کنم. بعد از پزشکیقانونی یک نفر وقتی فهمید او نویسنده پایتخت است، از ما خواهش کرد که سنگ قبرش را بسازد و گفت با پایتخت خاطرات بسیاری دارد. گفته این مرد برای ما خیلی ارزشمند است».
منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، نیز در سخنان کوتاهی گفت: «بهاری دلنشین در این دمدمای بهار رفت. یکی از زیباییهای زندگی برای من و بسیاری از سینماگران الوند است. وقتی میگویم الوند، از یک خانواده و اصالت حرف میزنم. از این خانواده جز مهر و دوستی هیچ برنمیآید. ماندگاری خانواده الوند و جوان ازدستدادهشان (خشایار) به ما میگوید زندگی در این خاک و بوم همچنان مقتدرانه است».
مراسم تشییع پیکر خشایار الوند، فیلمنامهنویس، روز گذشته از خانه سینما به سوی قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) تشییع شد.
بهروز رضوی، گوینده رادیو، در ابتدای این مراسم گفت: «ما داغ کسی را دیدیم که سالهایسال باعثوبانی خندههای ما بود. شاید این حرف را برای بسیاری گفته باشند، اما او واقعا سلطان خنده بود. آیا کسی چهره او را بدون خنده به یاد دارد؟ در نبودش چه میتوان کرد جز غصهخوردن و قدر هم را دانستن. الوند در دامن سینما بزرگ شد و با همه هنرمندان قدمبهقدم از کودکی راه آمد. همه خاطرات خوبی با او دارند».
کیومرث پوراحمد، کارگردان سینما و تلویزیون، در این مراسم در صحبتهای کوتاهی گفت: «من خشایار را آنقدر نمیشناختم و او را بیشتر از طرف برادرش میشناختم و در مراسمها دیده بودم. درواقع او را بیشتر از طریق سریال «پایتخت» میشناختم که مردم آن را میدیدند و دوست داشتند. ما سالها نمیخندیدیم، چون در برهههای حساسی بودیم. در این میان خشایار الوند به نوعی با همه متفاوت بود که سعی میکرد مردم را در سختیها بخنداند. امروز باید حسرت بخوریم».
عزتالله ضرغامی، رئیس سابق صداوسیما، نیز در این مراسم گفت: «هرچه سعی میکنم کلمه مرحوم را بگویم، نمیتوانم. او فردی بود که همیشه لبخند بر لب داشت و تا آخرین ساعات به فکر شادکردن دل مردم بود. هیچکدام فکر نمیکردیم امروز بخواهیم او را تشییع کنیم. قرآن میگوید ما همه مردگان متحرک هستیم و وقتی میمیریم، زنده میشویم. امروز ما اینجا جمع شدهایم تا در کمال ناباوری یکی از خدمتگزاران واقعی و بدون ادعا را تشییع کنیم. همه وجود او برای شادکردن دل مردم بود، شاید به این دلیل که مردم بیشتر به شادمانی نیاز داشتند. الوند به این فکر بود و بدون ادعا این کار را میکرد».
در ادامه سیروس مقدم نیز گفت: «نمیدانم چه بگویم. من ۱۰ سال با خشایار و تیم «پایتخت» فعالیت داشتم و این ۱۰ سال فراتر از همکاری بود. ما هنوز نبودش را باور نمیکنیم و صبح فکر میکردیم در دفتر او باز میشود و او به مراسم خواهد آمد و هنوز شوکه هستیم.
همه تلاش خشایار این بود که خوب زندگی کند و عاشق همسر و فرزندانش بود. روز آخر خیلی سرحال، شاداب و خندان بود. او ۶۰ صفحه اول فیلمنامه را به محسن تنابنده تحویل داد و قرار بود روز بعد کار را ادامه دهیم. ما نمیتوانیم این اتفاق را هضم کنیم و تنها چیزی که میتوانم بگویم، روحیه و پشتکار خوب او بود و اینکه نسبت به مسئولیتی که قبول میکرد تعهد داشت. کسی از میان ما رفت که جانشین ندارد». یک رکن اساسی از فیلمنامهنویسان کشور رفت که به اوج پختگی رسیده بود. من خیلی دوست دارم امشب بخوابم و صبح بلند شوم ببینم اتفاقی نیفتاده است».
امیرمهدی ژوله، فیلمنامهنویس که تجربه سالهای همکاری با خشایار الوند را در کارنامه حرفهای خود دارد نیز بیان کرد: «پیمان قاسمخانی شب روزی که الوند فوت کرد با من تماس گرفت و گفت من خیلی از این چیزها سر درنمیآورم، ولی میگویند خیلی از اینها که دچار ایست قلبی میشوند ممکن است در پزشکیقانونی به هوش بیایند».
او خطاب به خشایار الوند گفت: «چرا این فیلمنامه آخری که نوشتی اینقدر کوتاه بود؟ نمیتوان فردی را معرفی کرد که کلی آرزو برای خانواده و خودش و کارش دارد و بعد در پرده دوم، قهرمان را بکشی. تو «درباره الی» را دیدی و گفتی پاهام لرزید از تصور آن کودک و آیا پاهایت نلرزید که پسرت به دوستانت زنگ بزند و بگوید سلام عمو پدرم مرد؟ چرا این فیلمنامه اینقدر سوراخ دارد؟ مگر وقتی میخواهی چنین فیلمنامهای بنویسی، نباید دکتری، المانی، چیزی به مخاطب نشان دهی؟» ژوله در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: الوند خیلی عاشق مادرش بود و میگفت مادرم خیلی هوای ما را دارد.»
او ادامه داد: «من خدمت آقای ضرغامی ارادت دارم و تجربیات خوبی در زمان ایشان داشتم. اکنون خواستهای دارم؛ اگر تلویزیون بخواهد مراسمی برای الوند برگزار کند، من و مهراب و پیمان قاسمخانی ممنوعالتصویر هستیم. امیدوارم ترتیبی بدهند ما بتوانیم حضور داشته باشیم و دلمان این وسط نسوزد». محسن امیریوسفی، کارگردان سینما نیز گفت: باید گفت خشایار عزیز، خداوند تو را رحمت کرده است بهخاطر لبخندهایی که بر لب مردم نشاندی، پس به فکر ما باش و سفارشمان را بکن. بازیگر پایتخت جملهای دارد که میگوید من باختم، بد هم باختم،
ولی خشایار عزیز تو بردی.
الهام ایمانی، همسر خشایار الوند، نیز در سخنان کوتاهی گفت: ممنون از تشریففرمایی شما. همانطور که خشایار دوست داشت، همهچیز باشکوه برگزار شد. او حرف ناگفتهای داشت که میخواست در جشن دنیای تصویر بیان کند، اما نشد. او میخواست از سه استاد خود تشکر کند. اولین استادش سیروس الوند، برادرش بود. مهران مدیری و سیروس مقدم نیز از دیگر افرادی بودند که او دوست داشت از آنها تشکر کند. از شما ممنونم که او را همراهی کردید.
سیروس الوند، برادر خشایار الوند و کارگردان نیز گفت: «خاطرم میآید او در زمانی که متولد شد بسیار زیبا بود. او خیلی عاشق همسرش بود. من در زمان عروسی او به اندازه عروسی خودم لذت بردم. تصویر بعدی که در ذهنم است در اتاق احیاست که چنددقیقه شوکدادن به او طول کشید. عکس بعدی تصویری است که پارچه را از روی او کنار زدند تا من شناسایی کنم. بعد از پزشکیقانونی یک نفر وقتی فهمید او نویسنده پایتخت است، از ما خواهش کرد که سنگ قبرش را بسازد و گفت با پایتخت خاطرات بسیاری دارد. گفته این مرد برای ما خیلی ارزشمند است».
منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما، نیز در سخنان کوتاهی گفت: «بهاری دلنشین در این دمدمای بهار رفت. یکی از زیباییهای زندگی برای من و بسیاری از سینماگران الوند است. وقتی میگویم الوند، از یک خانواده و اصالت حرف میزنم. از این خانواده جز مهر و دوستی هیچ برنمیآید. ماندگاری خانواده الوند و جوان ازدستدادهشان (خشایار) به ما میگوید زندگی در این خاک و بوم همچنان مقتدرانه است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.