|

صنوبر، هديه روز مادر را از شما مي‌خواهد

شرق:‌ صنوبر آرام حرف مي‌زند؛ آنقدر آرام که گاهي فکر مي‌کني با خودش نجوا مي‌کند. با گوشه چارقدش صورت عرق‌کرده‌اش را پاک مي‌کند و پاي عليلش را تکاني مي‌دهد و روي رختخواب جابه‌جا مي‌شود. خال کوچک روي چانه، همان نشانه همه زنان قديمي لر را صنوبر هم دارد. وقتي گريه مي‌کند و چانه‌اش مي‌لرزد و اشک روي گونه‌هايش سرازير مي‌شود، آن خال کوچک مثل ماهي کوچکي مي‌شود که توي برکه‌اي بالا و پايين مي‌پرد. صنوبر 65 ساله‌ است و ساکن روستاي نزديک دهدشت در استان کهگيلويه و بويراحمد؛ زني که همه سال‌هاي زندگي‌اش با نداشتن گره خورده است؛ بچه‌هايي که هرکدام از پس زندگي و خودشان برنيامدند و حالا بي‌کار و عاطل و باطل مثل آينه دق روبه‌رويش هستند،‌ همسري که هرگز همراه نبود و همان يارانه‌اي که همه داروندار صنوبر را تشکيل مي‌دهد را دود مي‌کند و دختر بيوه‌اي که تمام خوشبختي زندگي‌اش چند ماه پيش در تصادفي به خاک و خون کشيده شد و حالا او مانده و دو کودک کم‌سن و سال و يتيم. صنوبر ميان همان نجواهايش مي‌گويد: تمام اميدم دخترم فتانه بود که سروسامان گرفته بود و همسر خوبي داشت که در آن تصادف هم شوهرش از دست رفت و هم من زمين‌گير شدم، حالا هم تمام دردهايي که کشيده‌ام به کنار، اينکه دخترم که گاهي کمکي به ما مي‌کرد، خودش بي‌کس شده و محتاج کمک است، بيشتر عذابم مي‌دهد.
ماجراي صنوبر و خانواده‌اش فقط فقر نيست، بي‌کسي محض است که رنج در فقر زندگي‌کردن را چند برابر مي‌کند، اينکه خانواده منسجمي وجود ندارد که زير بال و پرت را به اندازه حداقل يک وعده غذاي گرم بگيرد، براي صنوبر و دخترش شرايطي را فراهم کرده که در گيرودار بحران اقتصادي در گذران زندگي روزمره‌شان هم مانده‌اند. آنها هر ماه يک چيز را از زندگي حذف مي‌کنند. زورشان به پول آب و برق هم نمي‌رسد و حتي فکر رفتن به فيزيوتراپي براي برگشتن حرکت به پاهايش را هم فراموش کرده است. خودش مي‌گويد مي‌ترسم از روزي که از پس پول آب و برق هم نيايم، بدون آب که نمي‌شود زندگي کرد،‌ من مي‌توانم بدون پا همين‌طور فلج روي زمين بمانم تا خدا جانم را بگيرد و راحت شوم، اما نوه‌هاي کوچکم که تا همين شش ماه پيش سايه پدر بالاي سرشان بود، حالا در آستانه نوروز حتي خانه‌ مادربزرگشان در حد يک وعده غذا هم آه در بساط ندارد.
صنوبر براي ادامه زندگي ديگر تواني ندارد. هيچ راه‌حلي هم براي اينکه بتوان مبلغي را تأمين کرد تا او بتواند کمي اوضاعش را مرتب کند، ندارد. اين زن 65ساله که از بيماري شديد قلبي هم رنج مي‌برد و نياز به درمان دارد، حالا مدتي است که داروهاي قلبش را هم مصرف نمي‌کند تا بتواند با صرفه‌جويي کمي از خورد و خوراک خانواد‌ه‌اش را فراهم کند. براي تأمين داروهاي صنوبر، براي اينکه بشود هزينه فيزيوتراپي او براي ايستادن روي پاهايش را تأمين کرد،‌ براي اينکه بتوان مبلغي را فراهم کرد تا صنوبر و دختر رنج‌کشيده‌اش بتوانند از پس پول برق و آب خانه بربيايند و در‌ آستانه نوروز کمي بوي عيد را به خانه ببرند، دست‌هاي صنوبر را بگيريد. حالا که اين سطور را مي‌خوانيد، يک روز از روز مادر گذشته، شايد کمي ديرتر، صنوبر که از خانه و خانواده و چرخ روزگار خيري نديده است، دست به دست هم بدهيم و هديه‌اش براي روز مادر را در حد توانمان تأمين کنيم. لطفا مبالغ اهدايي خود را به شماره کارت 5047061056960913 بانک شهر، به نام شهرزاد همتي واريز کنيد.

شرق:‌ صنوبر آرام حرف مي‌زند؛ آنقدر آرام که گاهي فکر مي‌کني با خودش نجوا مي‌کند. با گوشه چارقدش صورت عرق‌کرده‌اش را پاک مي‌کند و پاي عليلش را تکاني مي‌دهد و روي رختخواب جابه‌جا مي‌شود. خال کوچک روي چانه، همان نشانه همه زنان قديمي لر را صنوبر هم دارد. وقتي گريه مي‌کند و چانه‌اش مي‌لرزد و اشک روي گونه‌هايش سرازير مي‌شود، آن خال کوچک مثل ماهي کوچکي مي‌شود که توي برکه‌اي بالا و پايين مي‌پرد. صنوبر 65 ساله‌ است و ساکن روستاي نزديک دهدشت در استان کهگيلويه و بويراحمد؛ زني که همه سال‌هاي زندگي‌اش با نداشتن گره خورده است؛ بچه‌هايي که هرکدام از پس زندگي و خودشان برنيامدند و حالا بي‌کار و عاطل و باطل مثل آينه دق روبه‌رويش هستند،‌ همسري که هرگز همراه نبود و همان يارانه‌اي که همه داروندار صنوبر را تشکيل مي‌دهد را دود مي‌کند و دختر بيوه‌اي که تمام خوشبختي زندگي‌اش چند ماه پيش در تصادفي به خاک و خون کشيده شد و حالا او مانده و دو کودک کم‌سن و سال و يتيم. صنوبر ميان همان نجواهايش مي‌گويد: تمام اميدم دخترم فتانه بود که سروسامان گرفته بود و همسر خوبي داشت که در آن تصادف هم شوهرش از دست رفت و هم من زمين‌گير شدم، حالا هم تمام دردهايي که کشيده‌ام به کنار، اينکه دخترم که گاهي کمکي به ما مي‌کرد، خودش بي‌کس شده و محتاج کمک است، بيشتر عذابم مي‌دهد.
ماجراي صنوبر و خانواده‌اش فقط فقر نيست، بي‌کسي محض است که رنج در فقر زندگي‌کردن را چند برابر مي‌کند، اينکه خانواده منسجمي وجود ندارد که زير بال و پرت را به اندازه حداقل يک وعده غذاي گرم بگيرد، براي صنوبر و دخترش شرايطي را فراهم کرده که در گيرودار بحران اقتصادي در گذران زندگي روزمره‌شان هم مانده‌اند. آنها هر ماه يک چيز را از زندگي حذف مي‌کنند. زورشان به پول آب و برق هم نمي‌رسد و حتي فکر رفتن به فيزيوتراپي براي برگشتن حرکت به پاهايش را هم فراموش کرده است. خودش مي‌گويد مي‌ترسم از روزي که از پس پول آب و برق هم نيايم، بدون آب که نمي‌شود زندگي کرد،‌ من مي‌توانم بدون پا همين‌طور فلج روي زمين بمانم تا خدا جانم را بگيرد و راحت شوم، اما نوه‌هاي کوچکم که تا همين شش ماه پيش سايه پدر بالاي سرشان بود، حالا در آستانه نوروز حتي خانه‌ مادربزرگشان در حد يک وعده غذا هم آه در بساط ندارد.
صنوبر براي ادامه زندگي ديگر تواني ندارد. هيچ راه‌حلي هم براي اينکه بتوان مبلغي را تأمين کرد تا او بتواند کمي اوضاعش را مرتب کند، ندارد. اين زن 65ساله که از بيماري شديد قلبي هم رنج مي‌برد و نياز به درمان دارد، حالا مدتي است که داروهاي قلبش را هم مصرف نمي‌کند تا بتواند با صرفه‌جويي کمي از خورد و خوراک خانواد‌ه‌اش را فراهم کند. براي تأمين داروهاي صنوبر، براي اينکه بشود هزينه فيزيوتراپي او براي ايستادن روي پاهايش را تأمين کرد،‌ براي اينکه بتوان مبلغي را فراهم کرد تا صنوبر و دختر رنج‌کشيده‌اش بتوانند از پس پول برق و آب خانه بربيايند و در‌ آستانه نوروز کمي بوي عيد را به خانه ببرند، دست‌هاي صنوبر را بگيريد. حالا که اين سطور را مي‌خوانيد، يک روز از روز مادر گذشته، شايد کمي ديرتر، صنوبر که از خانه و خانواده و چرخ روزگار خيري نديده است، دست به دست هم بدهيم و هديه‌اش براي روز مادر را در حد توانمان تأمين کنيم. لطفا مبالغ اهدايي خود را به شماره کارت 5047061056960913 بانک شهر، به نام شهرزاد همتي واريز کنيد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.