|

مراسم تشييع پوران شريعت‌رضوي با حضور مردم و چهره‌هاي سياسي برگزار شد

درهاي بسته حسينيه ارشاد

درهاي حسينیه ارشاد را روي پيکر پوران شريعت‌رضوي باز نکردند. احسان شريعتي چهره در هم کشيد و گفت: ما اينجا آمده‌ايم تا نيمه ديگر شريعتي را تشييع کنيم. پيکر او خواهد آمد و ما همين‌جا در خيابان شريعتي براي او نماز خواهيم خواند. همان‌جا در خياباني که به نام پدرش است، احمد منتظري بر پيکر مادرش نماز خواند و مردم و چهره‌هاي سياسي او را تا آستانه بزرگراه شهيد همت بدرقه کردند تا در کنار مادر و برادرش در امامزاده‌عبدالله آرام بگيرد.احسان شريعتي بعد از آنکه با درهاي بسته حسينیه‌اي که پدرش جذاب‌ترين سخنران آن به شمار مي‌رفت، مواجه شد، در سخناني کوتاه ساختمان حسينيه را نشان داد و گفت: اينجا پايگاه آن جهان‌بيني بود که امروز بيش از ايران در ساير کشورها گوش شنوا دارد و اينجا و اين ساختمان براي ما يک نماد است والا ساختمان هيچ ارزشي براي تفکر شريعتي ندارد.به گزارش ايلنا، فرزند دکتر شريعتي با اشاره به سخنان پدرش يادآور شد: خودش مي‌گويد ارشاد ساختمان نيست و يک جنبش است. اگر اينجا را انتخاب کرديم و مي‌گويند حق ورود نداريد شرم بر ما.او با اشاره به 40 سالگي انقلاب يادآور شد: آرمان انقلاب، استقلال، آزادي و توسعه بود. الان بعد از ٤٠ سال مستقل هستيم، اما مي‌دانيم با آزادي و عدالت چه فاصله‌اي داريم، بااين‌حال در همين کشور ايستاديم و نشان اين استقلال اين است که امروز نمي‌توانيم وارد حسينيه شويم و در کنار ساختمان، نهضت را نگه داشته‌ايم.
چرا درها را باز نکردند
به گزارش جماران، فرماندار تهران در توضيح آنچه اتفاق افتاده اعلام کرد که مجوز تشييع پيکر پوران شريعت‌رضوي، همسر دکتر شريعتي، از حسينيه ارشاد صادر شده بود و نيروي انتظامي نيز همکاري لازم را در اين زمينه داشته است. برگزاري مراسم در حسينيه، بازشدن درها و ساير امور نيازمند هماهنگي با هيئت امناي آن بود که بايد از طرف متوليان مراسم يا خانواده متوفي انجام مي‌شد، اما ظاهرا اين اقدامات انجام نشده است.هاشم صباغيان، وزير کشور دولت موقت، اما مطلب ديگري را عنوان کرد و به انتخاب گفت: اين ‏اتفاق در حالي رخ داد که خانواده دکتر شريعتي هماهنگي‌هاي لازم را با ‏فرمانداري انجام داده بودند، اما در کمال تعجب و البته تأسف، ديروز صبح بهانه ‏آوردند که بايد از جاي ديگري هم اجازه گرفته مي‌شد و به همين دليل از تشييع ‏همسر دکتر شريعتي در حسينيه‌اي که ايشان در آنجا با سخنراني‌هايش ‏تأثيرگذاري زيادي در انقلاب داشت، ممانعت به عمل آورده شد. ‏بايد اذعان کرد که رفتارهايي اين‌چنيني باعث ‏خودنمايي، اختلاف و تفرقه مي‌شود که اين اصلا زيبنده کشور ما نيست.‏
اعتراض به درهاي بسته
اما بازنشدن درهاي حسينیه اعتراض محمدعلي ابطحي و چند نفر از نمايندگان مجلس را در پي داشت. ابطحي در صفحه مجازي خود نوشت: براي تشييع پيکر همسر دکتر شريعتي، درهاي حسينيه ارشادِ شريعتي را باز نکردند. کنار همان خيابان «شريعتي» ايستاديم و نماز خوانديم. دولت هم مفقود بود؛ نمي‌توانست در حد بازکردن در اثر داشته باشد؟ مردم شريعتي را در همه راهپيمايي‌ها معلم انقلاب مي‌ناميدند.به گزارش ايسنا، مصطفي کواکبيان هم در جلسه علني ديروز مجلس در تذکري گفت: شنيديم که عده‌اي کج‌سليقه و تنگ‌نظر در حسينيه ارشاد پايگاه معلم شهيد دکتر علي شريعتي را به روي همسر مرحوم‌شان خانم پوران شريعت‌رضوي بستند. او از مسئولان ذي‌ربط خواست که اين موضوع را پيگيري کنند.احمد مازني، رئيس کميسيون فرهنگي مجلس، هم در گفت‌و‌گو با خانه ملت در اعتراض به آنچه روي داده گفت: اميدوارم اين اتفاق ناشي از عدم هماهنگي باشد و خداي‌ناکرده از سر قدرناشناسي، بي‌اعتنايي و بي‌احترامي نبوده باشد. متوليان و مسئولان حسينيه ارشاد، مسئولان وزارت کشور، از جمله فرمانداري و استانداري که مسئول حفظ نظم و برگزاري اين مراسم بودند بايد توضيح دهند چرا اين ناهماهنگي‌ها رخ داده و اميدوارم در ادامه، مراسم بزرگداشت اين بانوي فرهيخته به نحو شايسته‎اي برگزار شود.
پيوند حسينیه ارشاد و شريعتي
اين دوره از زندگي علي بي‌هيچ گفت‌وگو پربارترين و در‌عين‌حال پر‌دغدغه‌ترين دوران حيات اوست. او در اين پنج سال، با تدريس در دانشگاه(تا اوايل سال 50) سخنراني در دانشگاه‌هاي مختلف و تبيين انديشه‌هاي اساسي‌اش در حسينيه ارشاد تحرکي در جامعه ايجاد کرد که تا آن روزگار بي‌سابقه بود. اين دوره را مي‌توان دوره «حسينيه ارشاد» ناميد». اين بخشي از فصل «حسينيه ارشاد تاريخچه و دلايل همکاري و فعاليت‌ها» از کتاب طرحي از يک زندگي است که پوران شريعت‌رضوي در آن سرگذشت زندگي علي شريعتي را به نگارش درآورده است. او در اين فصل از نامه دعوت مرتضی مطهري براي شريعتي براي سخنراني در حسينيه مي‌نويسد. به نوشته پوران، «این‌چنین استاد در تهران ماندگار مي‌شود و به همکاري خود با حسينيه ادامه مي‌دهد».در ادامه اين متن آمده: «سخنراني‌هاي او با استقبال گرم نسل جوان دانشگاهي و همچنين ساير مستمعین حسينيه روبه‌رو مي‌شد. از طرف ديگر نوآوري‌هاي فکري او در جامعه متدينين سنتي، سروصدايي برپا کرده بود و در مجموع عدم همخواني فکري و هم‌تيپ نبودن علي با ساير مبلغين ارشاد، پس از چندي موجب بروز اختلاف ميان مبلغين و مسئولان حسينيه ارشاد از نظر ضوابط و آيين‌نامه مي‌شود... گويا در پي بروز مسائلي علي رنجيده‌خاطر شده و يکي از دعوت‌هاي حسينيه را قبول نمي‌کند و طي نامه‌اي به عبدالعلی بازرگان توضيح مي‌دهد: «... نمي‌خواهم به‌صورت وعاظ درآيم، به‌خصوص که امروز حسينيه دارد شکل واعظ‌خانه مجلل و مدرني را به خود مي‌گيرد». به دستور شاه و بنا به خواهش عده‌اي از وعاظ درباري ساواک روز دوشنبه 22 آبان 1351 حسينيه ارشاد را مي‌بندد... آخرين سخنراني علي در ارشاد به تاريخ 19 آبان 1351 و به نام «مکتب اگزيستانسياليسم» بود. از اواخر اين ماه زندگي مخفي علي آغاز مي‌شود؛ همان شريعتي‌اي که شباهنگام هنگام بازگشت از حسينيه ارشاد پوران خسته را از خواب بيدار مي‌کرد تا ببيند همسرش چه شوري در حسينيه به‌پا کرده است و نوار سخنراني‌اش را گوش بدهد. پدري که عموما در زندگي همسري و پدري فرزندانش غايب بوده است و اين پوران‌خانم بوده که بايد بار همه سال‌هاي نبودن علي را بر دوش مي‌کشيده است. درس مي‌خوانده است، درس مي‌داده است. بچه‌ها را بزرگ مي‌کرده و تربيت مي‌کرده است؛ پوراني که گاه زير اين‌همه فشار و تعقيب‌وگريز‌هاي علي کم مي‌آورده و تنها نشانه‌اش عصباني‌شدن بوده است و بس، بعد از مرگ شريعتي هم‌وغم خود را جمع‌آوري و بسط آثار شوهرش قرار داد.
لحظه مرگ علي
پوران در کتاب طرحي از يک زندگي، لحظه شنيدن خبر مرگ شوهرش را چنين روايت مي‌کند: «در آستانه ازهم‌پاشيدگي کامل بودم. نه رمقي داشتم که اين بزرگ‌ترين مصيبت زندگي‌ام را تحمل کنم و نه انگيزه‌اي که به رتق‌و‌فتق امور بپردازم و نگذارم ساواک که اينک تنها بهانه زندگي‌ام را از من گرفته، از مرده او هم به نفع خود استفاده کند. با خود مي‌گفتم: علي که نباشد، همه‌چیز يکسان است...». مراسم تشييع شوهرش در زينبيه سوريه باشکوه برگزار شد، نمازش را امام موسي صدر خواند اما ديروز درهاي حسينیه ارشاد، پاتوق همسرش که او را معلم انقلاب مي‌خوانند، به رويش بسته ماند.
درهاي حسينیه ارشاد را روي پيکر پوران شريعت‌رضوي باز نکردند. احسان شريعتي چهره در هم کشيد و گفت: ما اينجا آمده‌ايم تا نيمه ديگر شريعتي را تشييع کنيم. پيکر او خواهد آمد و ما همين‌جا در خيابان شريعتي براي او نماز خواهيم خواند. همان‌جا در خياباني که به نام پدرش است، احمد منتظري بر پيکر مادرش نماز خواند و مردم و چهره‌هاي سياسي او را تا آستانه بزرگراه شهيد همت بدرقه کردند تا در کنار مادر و برادرش در امامزاده‌عبدالله آرام بگيرد.احسان شريعتي بعد از آنکه با درهاي بسته حسينیه‌اي که پدرش جذاب‌ترين سخنران آن به شمار مي‌رفت، مواجه شد، در سخناني کوتاه ساختمان حسينيه را نشان داد و گفت: اينجا پايگاه آن جهان‌بيني بود که امروز بيش از ايران در ساير کشورها گوش شنوا دارد و اينجا و اين ساختمان براي ما يک نماد است والا ساختمان هيچ ارزشي براي تفکر شريعتي ندارد.به گزارش ايلنا، فرزند دکتر شريعتي با اشاره به سخنان پدرش يادآور شد: خودش مي‌گويد ارشاد ساختمان نيست و يک جنبش است. اگر اينجا را انتخاب کرديم و مي‌گويند حق ورود نداريد شرم بر ما.او با اشاره به 40 سالگي انقلاب يادآور شد: آرمان انقلاب، استقلال، آزادي و توسعه بود. الان بعد از ٤٠ سال مستقل هستيم، اما مي‌دانيم با آزادي و عدالت چه فاصله‌اي داريم، بااين‌حال در همين کشور ايستاديم و نشان اين استقلال اين است که امروز نمي‌توانيم وارد حسينيه شويم و در کنار ساختمان، نهضت را نگه داشته‌ايم.
چرا درها را باز نکردند
به گزارش جماران، فرماندار تهران در توضيح آنچه اتفاق افتاده اعلام کرد که مجوز تشييع پيکر پوران شريعت‌رضوي، همسر دکتر شريعتي، از حسينيه ارشاد صادر شده بود و نيروي انتظامي نيز همکاري لازم را در اين زمينه داشته است. برگزاري مراسم در حسينيه، بازشدن درها و ساير امور نيازمند هماهنگي با هيئت امناي آن بود که بايد از طرف متوليان مراسم يا خانواده متوفي انجام مي‌شد، اما ظاهرا اين اقدامات انجام نشده است.هاشم صباغيان، وزير کشور دولت موقت، اما مطلب ديگري را عنوان کرد و به انتخاب گفت: اين ‏اتفاق در حالي رخ داد که خانواده دکتر شريعتي هماهنگي‌هاي لازم را با ‏فرمانداري انجام داده بودند، اما در کمال تعجب و البته تأسف، ديروز صبح بهانه ‏آوردند که بايد از جاي ديگري هم اجازه گرفته مي‌شد و به همين دليل از تشييع ‏همسر دکتر شريعتي در حسينيه‌اي که ايشان در آنجا با سخنراني‌هايش ‏تأثيرگذاري زيادي در انقلاب داشت، ممانعت به عمل آورده شد. ‏بايد اذعان کرد که رفتارهايي اين‌چنيني باعث ‏خودنمايي، اختلاف و تفرقه مي‌شود که اين اصلا زيبنده کشور ما نيست.‏
اعتراض به درهاي بسته
اما بازنشدن درهاي حسينیه اعتراض محمدعلي ابطحي و چند نفر از نمايندگان مجلس را در پي داشت. ابطحي در صفحه مجازي خود نوشت: براي تشييع پيکر همسر دکتر شريعتي، درهاي حسينيه ارشادِ شريعتي را باز نکردند. کنار همان خيابان «شريعتي» ايستاديم و نماز خوانديم. دولت هم مفقود بود؛ نمي‌توانست در حد بازکردن در اثر داشته باشد؟ مردم شريعتي را در همه راهپيمايي‌ها معلم انقلاب مي‌ناميدند.به گزارش ايسنا، مصطفي کواکبيان هم در جلسه علني ديروز مجلس در تذکري گفت: شنيديم که عده‌اي کج‌سليقه و تنگ‌نظر در حسينيه ارشاد پايگاه معلم شهيد دکتر علي شريعتي را به روي همسر مرحوم‌شان خانم پوران شريعت‌رضوي بستند. او از مسئولان ذي‌ربط خواست که اين موضوع را پيگيري کنند.احمد مازني، رئيس کميسيون فرهنگي مجلس، هم در گفت‌و‌گو با خانه ملت در اعتراض به آنچه روي داده گفت: اميدوارم اين اتفاق ناشي از عدم هماهنگي باشد و خداي‌ناکرده از سر قدرناشناسي، بي‌اعتنايي و بي‌احترامي نبوده باشد. متوليان و مسئولان حسينيه ارشاد، مسئولان وزارت کشور، از جمله فرمانداري و استانداري که مسئول حفظ نظم و برگزاري اين مراسم بودند بايد توضيح دهند چرا اين ناهماهنگي‌ها رخ داده و اميدوارم در ادامه، مراسم بزرگداشت اين بانوي فرهيخته به نحو شايسته‎اي برگزار شود.
پيوند حسينیه ارشاد و شريعتي
اين دوره از زندگي علي بي‌هيچ گفت‌وگو پربارترين و در‌عين‌حال پر‌دغدغه‌ترين دوران حيات اوست. او در اين پنج سال، با تدريس در دانشگاه(تا اوايل سال 50) سخنراني در دانشگاه‌هاي مختلف و تبيين انديشه‌هاي اساسي‌اش در حسينيه ارشاد تحرکي در جامعه ايجاد کرد که تا آن روزگار بي‌سابقه بود. اين دوره را مي‌توان دوره «حسينيه ارشاد» ناميد». اين بخشي از فصل «حسينيه ارشاد تاريخچه و دلايل همکاري و فعاليت‌ها» از کتاب طرحي از يک زندگي است که پوران شريعت‌رضوي در آن سرگذشت زندگي علي شريعتي را به نگارش درآورده است. او در اين فصل از نامه دعوت مرتضی مطهري براي شريعتي براي سخنراني در حسينيه مي‌نويسد. به نوشته پوران، «این‌چنین استاد در تهران ماندگار مي‌شود و به همکاري خود با حسينيه ادامه مي‌دهد».در ادامه اين متن آمده: «سخنراني‌هاي او با استقبال گرم نسل جوان دانشگاهي و همچنين ساير مستمعین حسينيه روبه‌رو مي‌شد. از طرف ديگر نوآوري‌هاي فکري او در جامعه متدينين سنتي، سروصدايي برپا کرده بود و در مجموع عدم همخواني فکري و هم‌تيپ نبودن علي با ساير مبلغين ارشاد، پس از چندي موجب بروز اختلاف ميان مبلغين و مسئولان حسينيه ارشاد از نظر ضوابط و آيين‌نامه مي‌شود... گويا در پي بروز مسائلي علي رنجيده‌خاطر شده و يکي از دعوت‌هاي حسينيه را قبول نمي‌کند و طي نامه‌اي به عبدالعلی بازرگان توضيح مي‌دهد: «... نمي‌خواهم به‌صورت وعاظ درآيم، به‌خصوص که امروز حسينيه دارد شکل واعظ‌خانه مجلل و مدرني را به خود مي‌گيرد». به دستور شاه و بنا به خواهش عده‌اي از وعاظ درباري ساواک روز دوشنبه 22 آبان 1351 حسينيه ارشاد را مي‌بندد... آخرين سخنراني علي در ارشاد به تاريخ 19 آبان 1351 و به نام «مکتب اگزيستانسياليسم» بود. از اواخر اين ماه زندگي مخفي علي آغاز مي‌شود؛ همان شريعتي‌اي که شباهنگام هنگام بازگشت از حسينيه ارشاد پوران خسته را از خواب بيدار مي‌کرد تا ببيند همسرش چه شوري در حسينيه به‌پا کرده است و نوار سخنراني‌اش را گوش بدهد. پدري که عموما در زندگي همسري و پدري فرزندانش غايب بوده است و اين پوران‌خانم بوده که بايد بار همه سال‌هاي نبودن علي را بر دوش مي‌کشيده است. درس مي‌خوانده است، درس مي‌داده است. بچه‌ها را بزرگ مي‌کرده و تربيت مي‌کرده است؛ پوراني که گاه زير اين‌همه فشار و تعقيب‌وگريز‌هاي علي کم مي‌آورده و تنها نشانه‌اش عصباني‌شدن بوده است و بس، بعد از مرگ شريعتي هم‌وغم خود را جمع‌آوري و بسط آثار شوهرش قرار داد.
لحظه مرگ علي
پوران در کتاب طرحي از يک زندگي، لحظه شنيدن خبر مرگ شوهرش را چنين روايت مي‌کند: «در آستانه ازهم‌پاشيدگي کامل بودم. نه رمقي داشتم که اين بزرگ‌ترين مصيبت زندگي‌ام را تحمل کنم و نه انگيزه‌اي که به رتق‌و‌فتق امور بپردازم و نگذارم ساواک که اينک تنها بهانه زندگي‌ام را از من گرفته، از مرده او هم به نفع خود استفاده کند. با خود مي‌گفتم: علي که نباشد، همه‌چیز يکسان است...». مراسم تشييع شوهرش در زينبيه سوريه باشکوه برگزار شد، نمازش را امام موسي صدر خواند اما ديروز درهاي حسينیه ارشاد، پاتوق همسرش که او را معلم انقلاب مي‌خوانند، به رويش بسته ماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.