محکوميت مرد نگهبان به اتهام قتل زن معتاد
شرق: نگهبان کارخانهاي که زني معتاد را براي کشيدن مواد به اقامتگاهش برده و سپس به او تعرض کرده و او را به قتل رسانده است، با توجه به رضايت اولياي دم به حبس و ديه محکوم شد.
به گزارش خبرنگار ما، شش سال قبل زني به پليس ملارد مراجعه کرد و مدعي شد دخترش گم شده است. اين زن به پليس گفت: دخترم لاله چندروزي است که مفقود شده؛ او به دليل مسئلهاي که در زندگي شخصياش داشت، حال خوبي نداشت و از شوهرش جدا شده بود. گاهي به من سر ميزد يا با هم تلفني صحبت ميکرديم اما چندروزي است که از او خبر ندارم و هرچه تماس ميگيرم پاسخگو نيست.
با اعلام مفقودشدن لاله، مأموران درباره زندگي شخصي او تحقيق كردند و مشخص شد لاله به مواد مخدر اعتياد دارد.
بررسيهاي بيشتر نشان داد لاله يک سال بعد از اينکه ازدواج کرد، صاحب فرزندي شد اما چند سال بعد فرزندش به خاطر بيماري جانش را از دست داد. مرگ فرزند لاله تنش بسيار جدي در زندگي او ايجاد کرد و او يک سال بعد از همسرش جدا شد. مرگ فرزند و جدايي از همسر لاله را به سمت اعتياد کشاند و او به شدت به شيشه معتاد شد و پس از آن زندگي مستقلي را شروع کرد.اين يافتهها به مأموران کمک کرد تا در محلهاي خاصي دنبال اين زن جوان بگردند. يک هفته بعد از اعلام گمشدن لاله مأموران جسد او را در نزديکي يک کارخانه پيدا کردند.
پليس احتمال ميداد کساني که در آن کارخانه کار ميکنند از سرنوشت لاله خبر داشته باشند. وقتي مدير کارخانه مورد سؤال قرار گرفت، گفت: کارگران و کارمندان بعدازظهر تعطيل ميشوند و به خانههايشان ميروند؛ تنها کسي که در کارخانه ميماند نگهبان است. ضمن اينکه در مدتي که کارخانه باز است، همه جا کنترل ميشود و فرد غريبهاي وارد نميشود؛ اگر کسي از موضوع اين زن باخبر باشد، احتمالا نگهبان کارخانه است.
با توجه به اين گفتهها صادق، نگهبان کارخانه، مورد پرسش قرار گرفت؛ او گفت: من نميدانم لاله کيست و اصلا چرا جسدش اين اطراف پيدا شده است. هرچند مرد نگهبان منکر همه چيز بود اما وقتي مورد پرسش مداوم پليس قرار گرفت، نتوانست پاسخگو باشد و به قتل اعتراف کرد.
او گفت: بعدازظهر که کارگران به خانه ميروند، من در کارخانه تنها ميشوم. معمولا کسي سراغم نميآيد مگر اينکه اتفاقي افتاده باشد. سر شب بود که صداي زنگ درآمد؛ بيرون رفتم و ديدم زني لاغر و بسيار جوان پشت در است. او گفت هوا خيلي سرد است و پول و جايي هم ندارد؛ از من خواست براي چند ساعت به او جا بدهم. من هم دلم سوخت و او را به خانه خودم راه دادم. برايش چاي ريختم؛ کمي که حالش بهتر شد پايپ از کيفش بيرون آورد و فهميدم معتاد است. گفت ميخواهد شيشه بکشد، مخالفتي نکردم؛ کمي هم شيشه به من داد ما هر دو شيشه کشيديم؛ وقتي که کارش تمام شد گفتم بايد برود چون ممکن است براي من دردسر درست شود. گفت نميروم. گفتم بايد بروي چون صاحبکارم اگر متوجه شود حتما من را اخراج ميکند. سر اين موضوع با هم جروبحث کرديم و من او را هل دادم و گفتم که بيرون برود. با هم درگير شديم و در نهايت من او را کشتم. بعد هم جسد را بيرون بردم و در بيابان رها کردم.
بعد از اعترافات اين مرد و شکايت مادر مقتول به عنوان ولي دم و ساير مدارک موجود در پرونده کيفرخواست عليه متهم صادر شد و پرونده براي رسيدگي به دادگاه کيفري استان تهران رفت.
در جلسه رسيدگي به اين پرونده ابتدا نماينده دادستان کيفرخواست عليه متهم را خواند و خواستار صدور حکم قانوني براي متهم شد؛ در ادامه مادر مقتول در جايگاه قرار گرفت؛ او گفت: من درخواست مجازات قصاص ندارم چون به لحاظ رواني تحمل چنين چيزي را ندارم اما درخواست دارم قاتل فرزندم مجازات قانوني شود و ديه هم ميخواهم.
سپس متهم در جايگاه قرار گرفت؛ او گفت: اتهام قتل را قبول دارم. من لاله را کشتم اما اصلا قصدم کشتن او نبود؛ من ميخواستم کاري کنم که او از کارخانه بيرون برود و مشکلي هم براي من ايجاد نشود. او اصلا به حرف من گوش نميکرد؛ کاملا نشئه بود و کارهاي عجيب ميکرد. وقتي گفتم بيرون برود به سمت من حمله کرد و گفت نميرود و ميخواهد شب را بماند؛ من هم هلش دادم و گفتم بايد بروي؛ نرفت تحت تأثير شيشهاي که کشيده بودم، او را با شالي که سرش بود، خفه کردم. نيمهجان بود؛ با او رابطه برقرار کردم و وقتي فوت شد، جسدش را بيرون بردم و رها کردم.
او در بيان آخرين دفاعياتش گفت: من از مادر مقتول درخواست دارم حلالم کند و مرا ببخشد.
با پايان جلسه دادگاه قضات براي صدور رأي دادگاه وارد شور شدند و متهم را به پرداخت ديه،10سال زندان و صد ضربه شلاق محکوم کردند. اين حکم در ديوان عالي کشور مورد تأييد قرار گرفت.
شرق: نگهبان کارخانهاي که زني معتاد را براي کشيدن مواد به اقامتگاهش برده و سپس به او تعرض کرده و او را به قتل رسانده است، با توجه به رضايت اولياي دم به حبس و ديه محکوم شد.
به گزارش خبرنگار ما، شش سال قبل زني به پليس ملارد مراجعه کرد و مدعي شد دخترش گم شده است. اين زن به پليس گفت: دخترم لاله چندروزي است که مفقود شده؛ او به دليل مسئلهاي که در زندگي شخصياش داشت، حال خوبي نداشت و از شوهرش جدا شده بود. گاهي به من سر ميزد يا با هم تلفني صحبت ميکرديم اما چندروزي است که از او خبر ندارم و هرچه تماس ميگيرم پاسخگو نيست.
با اعلام مفقودشدن لاله، مأموران درباره زندگي شخصي او تحقيق كردند و مشخص شد لاله به مواد مخدر اعتياد دارد.
بررسيهاي بيشتر نشان داد لاله يک سال بعد از اينکه ازدواج کرد، صاحب فرزندي شد اما چند سال بعد فرزندش به خاطر بيماري جانش را از دست داد. مرگ فرزند لاله تنش بسيار جدي در زندگي او ايجاد کرد و او يک سال بعد از همسرش جدا شد. مرگ فرزند و جدايي از همسر لاله را به سمت اعتياد کشاند و او به شدت به شيشه معتاد شد و پس از آن زندگي مستقلي را شروع کرد.اين يافتهها به مأموران کمک کرد تا در محلهاي خاصي دنبال اين زن جوان بگردند. يک هفته بعد از اعلام گمشدن لاله مأموران جسد او را در نزديکي يک کارخانه پيدا کردند.
پليس احتمال ميداد کساني که در آن کارخانه کار ميکنند از سرنوشت لاله خبر داشته باشند. وقتي مدير کارخانه مورد سؤال قرار گرفت، گفت: کارگران و کارمندان بعدازظهر تعطيل ميشوند و به خانههايشان ميروند؛ تنها کسي که در کارخانه ميماند نگهبان است. ضمن اينکه در مدتي که کارخانه باز است، همه جا کنترل ميشود و فرد غريبهاي وارد نميشود؛ اگر کسي از موضوع اين زن باخبر باشد، احتمالا نگهبان کارخانه است.
با توجه به اين گفتهها صادق، نگهبان کارخانه، مورد پرسش قرار گرفت؛ او گفت: من نميدانم لاله کيست و اصلا چرا جسدش اين اطراف پيدا شده است. هرچند مرد نگهبان منکر همه چيز بود اما وقتي مورد پرسش مداوم پليس قرار گرفت، نتوانست پاسخگو باشد و به قتل اعتراف کرد.
او گفت: بعدازظهر که کارگران به خانه ميروند، من در کارخانه تنها ميشوم. معمولا کسي سراغم نميآيد مگر اينکه اتفاقي افتاده باشد. سر شب بود که صداي زنگ درآمد؛ بيرون رفتم و ديدم زني لاغر و بسيار جوان پشت در است. او گفت هوا خيلي سرد است و پول و جايي هم ندارد؛ از من خواست براي چند ساعت به او جا بدهم. من هم دلم سوخت و او را به خانه خودم راه دادم. برايش چاي ريختم؛ کمي که حالش بهتر شد پايپ از کيفش بيرون آورد و فهميدم معتاد است. گفت ميخواهد شيشه بکشد، مخالفتي نکردم؛ کمي هم شيشه به من داد ما هر دو شيشه کشيديم؛ وقتي که کارش تمام شد گفتم بايد برود چون ممکن است براي من دردسر درست شود. گفت نميروم. گفتم بايد بروي چون صاحبکارم اگر متوجه شود حتما من را اخراج ميکند. سر اين موضوع با هم جروبحث کرديم و من او را هل دادم و گفتم که بيرون برود. با هم درگير شديم و در نهايت من او را کشتم. بعد هم جسد را بيرون بردم و در بيابان رها کردم.
بعد از اعترافات اين مرد و شکايت مادر مقتول به عنوان ولي دم و ساير مدارک موجود در پرونده کيفرخواست عليه متهم صادر شد و پرونده براي رسيدگي به دادگاه کيفري استان تهران رفت.
در جلسه رسيدگي به اين پرونده ابتدا نماينده دادستان کيفرخواست عليه متهم را خواند و خواستار صدور حکم قانوني براي متهم شد؛ در ادامه مادر مقتول در جايگاه قرار گرفت؛ او گفت: من درخواست مجازات قصاص ندارم چون به لحاظ رواني تحمل چنين چيزي را ندارم اما درخواست دارم قاتل فرزندم مجازات قانوني شود و ديه هم ميخواهم.
سپس متهم در جايگاه قرار گرفت؛ او گفت: اتهام قتل را قبول دارم. من لاله را کشتم اما اصلا قصدم کشتن او نبود؛ من ميخواستم کاري کنم که او از کارخانه بيرون برود و مشکلي هم براي من ايجاد نشود. او اصلا به حرف من گوش نميکرد؛ کاملا نشئه بود و کارهاي عجيب ميکرد. وقتي گفتم بيرون برود به سمت من حمله کرد و گفت نميرود و ميخواهد شب را بماند؛ من هم هلش دادم و گفتم بايد بروي؛ نرفت تحت تأثير شيشهاي که کشيده بودم، او را با شالي که سرش بود، خفه کردم. نيمهجان بود؛ با او رابطه برقرار کردم و وقتي فوت شد، جسدش را بيرون بردم و رها کردم.
او در بيان آخرين دفاعياتش گفت: من از مادر مقتول درخواست دارم حلالم کند و مرا ببخشد.
با پايان جلسه دادگاه قضات براي صدور رأي دادگاه وارد شور شدند و متهم را به پرداخت ديه،10سال زندان و صد ضربه شلاق محکوم کردند. اين حکم در ديوان عالي کشور مورد تأييد قرار گرفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.