نظریه موشک
پوریا عالمی
خیلی جاها اینطوریه که هر کی زودتر برسه رییس میشه. منتها اینجا اینطوریه که هر کی از رو صندلی پا شد، دیگه رییس نیست. این پیشفرض را آقا موشی برای اولینبار در جهان مطرح کرده و نتیجه گرفته است: تصاحبکننده صندلی صاحب صندلی است. وی درباره «رمز کارهای بزرگ» گفت: همینکه احساس کنی میتونی، میتونی. اگر هم نشد، میگی نذاشتن. این رمز کارهای بزرگه. وی با اشاره به مسوولان حاضر و غایب در مراسم گفت: بنده فقط در پروژههای وطنی کار میکنم. بعد هم صبح تا شب فقط و فقط از محصولات وطنی استفاده میکنم. فیلم ایرانی میبینم. لباس ایرانی میپوشم. ماشین ایرانی سوار میشوم. دقیقا مثل همه شما.
که این حرف آه از نهاد مدعوین درآورد.
سرکار خانم موشه نیز در این مراسم در پاسخ به این سوال که فیلم معناگرا چیست، گفت: چی بگم. ما هر فیلمی دیدیم و معنیشرو نفهمیدیم، گفتند معناگراست.
خانم موشه تصریح کرد: راستش تا حالا اینطوری بوده که بزرگا برا بچهها نمیساختن. این بچهها بودن که مجبور بودن با بزرگترها بسازن.
سپس آقا موشی با گفتن اینکه اجازه بدهید چندتا شعار بدهم دلم باز شه، داد زد: ما باید به جایی برسیم که هر بچه یک سینما داشته باشد... مطمئن باشید تا پایان امسال نیمی از بچهمدرسهایهای ما به جرگه فیلمسازان خواهند پیوست... با مدیریت بنده امسال به هر کودک یک جایزه اسکار تعلق خواهد گرفت...
سرکار خانم موشه گفت: دلیل اینکه تهران همیشه ترافیکه، این است که همه پیاده بروند و عدالت برقرار شود.
آقا موشی یکدفعه افزود: اگر آدم وبلاگش فیلتر شود افسردگی میگیرد و افسردهها معتاد میشوند و مسوولان فیلترینگ باید پاسخگوی اعتیاد در جوانان باشند.
سرکار خانم موشه تاکید کرد: اون چیزی که ما دیدیم این بوده که هرچقدر مسوولان برای کودکان کار نمیکنند، ولی کودکان کار مجبورند صبح تا شب کار کنند. موشه یاد بچگیهاش افتاد و گفت: وقتی بچه بودم جزو کودکان کار بودم و جارو میبستم به دمم تا بروم تو سوراخ. ولی نمیشد.
آقا موشی نیز که یاد قدیمها افتاده بود، گفت: یاد بچگیهام افتادم... من وقتی بچه بودم بهم میگفتن موشک. بزرگترها برا اینکه سرشون گرم شه، هی منرو پرت میکردند اینور اونور.
آقا موشی یهو شروع کرد به شعار دادن: به همت مسوولان امسال نصف کودکان ما برای گردش علمی، به ماه سفر خواهند کرد... بنده تصمیم گرفتم اول مهر را بیندازم در روز سیزدهبهدر، که بچهها مجبور نباشند اول مهر بروند مدرسه... ما اینجا نیامدهایم کلید بزنیم... ما آمدهایم از رییسجمهور کلیدمان را بگیریم... وی فریاد زد بگذارید چندتا شعار گلدرشت دیگه هم بدهم: درست است که سخنگوی وزیر ما یک زن است، اما چرا در کابینه آقای روحانی هیچ کودکی وجود ندارد؟ پس کی به کودکان و جوانان فرصت حضور داده میشود...
در پایان از آقا موشی و سرکار خانم موشه دعوت شد حالا که مشکلات کشور را حل کردند، با حضور در سازمان ملل مشکلات جهان را نیز برطرف کنند. پایان.
خیلی جاها اینطوریه که هر کی زودتر برسه رییس میشه. منتها اینجا اینطوریه که هر کی از رو صندلی پا شد، دیگه رییس نیست. این پیشفرض را آقا موشی برای اولینبار در جهان مطرح کرده و نتیجه گرفته است: تصاحبکننده صندلی صاحب صندلی است. وی درباره «رمز کارهای بزرگ» گفت: همینکه احساس کنی میتونی، میتونی. اگر هم نشد، میگی نذاشتن. این رمز کارهای بزرگه. وی با اشاره به مسوولان حاضر و غایب در مراسم گفت: بنده فقط در پروژههای وطنی کار میکنم. بعد هم صبح تا شب فقط و فقط از محصولات وطنی استفاده میکنم. فیلم ایرانی میبینم. لباس ایرانی میپوشم. ماشین ایرانی سوار میشوم. دقیقا مثل همه شما.
که این حرف آه از نهاد مدعوین درآورد.
سرکار خانم موشه نیز در این مراسم در پاسخ به این سوال که فیلم معناگرا چیست، گفت: چی بگم. ما هر فیلمی دیدیم و معنیشرو نفهمیدیم، گفتند معناگراست.
خانم موشه تصریح کرد: راستش تا حالا اینطوری بوده که بزرگا برا بچهها نمیساختن. این بچهها بودن که مجبور بودن با بزرگترها بسازن.
سپس آقا موشی با گفتن اینکه اجازه بدهید چندتا شعار بدهم دلم باز شه، داد زد: ما باید به جایی برسیم که هر بچه یک سینما داشته باشد... مطمئن باشید تا پایان امسال نیمی از بچهمدرسهایهای ما به جرگه فیلمسازان خواهند پیوست... با مدیریت بنده امسال به هر کودک یک جایزه اسکار تعلق خواهد گرفت...
سرکار خانم موشه گفت: دلیل اینکه تهران همیشه ترافیکه، این است که همه پیاده بروند و عدالت برقرار شود.
آقا موشی یکدفعه افزود: اگر آدم وبلاگش فیلتر شود افسردگی میگیرد و افسردهها معتاد میشوند و مسوولان فیلترینگ باید پاسخگوی اعتیاد در جوانان باشند.
سرکار خانم موشه تاکید کرد: اون چیزی که ما دیدیم این بوده که هرچقدر مسوولان برای کودکان کار نمیکنند، ولی کودکان کار مجبورند صبح تا شب کار کنند. موشه یاد بچگیهاش افتاد و گفت: وقتی بچه بودم جزو کودکان کار بودم و جارو میبستم به دمم تا بروم تو سوراخ. ولی نمیشد.
آقا موشی نیز که یاد قدیمها افتاده بود، گفت: یاد بچگیهام افتادم... من وقتی بچه بودم بهم میگفتن موشک. بزرگترها برا اینکه سرشون گرم شه، هی منرو پرت میکردند اینور اونور.
آقا موشی یهو شروع کرد به شعار دادن: به همت مسوولان امسال نصف کودکان ما برای گردش علمی، به ماه سفر خواهند کرد... بنده تصمیم گرفتم اول مهر را بیندازم در روز سیزدهبهدر، که بچهها مجبور نباشند اول مهر بروند مدرسه... ما اینجا نیامدهایم کلید بزنیم... ما آمدهایم از رییسجمهور کلیدمان را بگیریم... وی فریاد زد بگذارید چندتا شعار گلدرشت دیگه هم بدهم: درست است که سخنگوی وزیر ما یک زن است، اما چرا در کابینه آقای روحانی هیچ کودکی وجود ندارد؟ پس کی به کودکان و جوانان فرصت حضور داده میشود...
در پایان از آقا موشی و سرکار خانم موشه دعوت شد حالا که مشکلات کشور را حل کردند، با حضور در سازمان ملل مشکلات جهان را نیز برطرف کنند. پایان.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.