|

جامعه پزشكي و سخنان رئيس‌جمهور

حميد بهلولي

صحبت‌هاي آقاي روحاني در مراسم رأي اعتماد وزير پيشنهادي بهداشت و درمان موجب انتقادهای بسياری از طرف جامعه پزشکي و پزشکان شد و انعکاس وسيعي پيدا کرد. همين که ۴۰ سال پس از انقلاب از زبان رئيس‌جمهور و در چنين جايگاهي چنين مطلبي بيان مي‌شود، نشان‌دهنده وجود ‌ مشکلی واقعي يا ادراکي در نظام سلامت کشور، جامعه پزشکي، اهداف آموزشي پزشکي و دستاوردهاي آن است و البته انتقاد واضحي به سطح اجتماعي‌شدن نظام سلامت کشور محسوب مي‌شود که پنج سال گذشته تحت مديريت دولت خود ایشان و طرح تحول بوده است. سخنان ايشان متأسفانه مبتني بر برداشت دقيقي از مکانيسم و فرايند نظام سلامت در کشور‌هاي پيشرفته نبود و تعميم تجربه شخصي محدود با زمينه‌هاي متفاوت يا تفسير يک فيلم اجتماعي بلند با ديدن يک فرم است. مطالبه اجتماعي‌کردن نظام آموزش پزشکي حرفی حق و کاملا با پشتوانه و علمي است که نبايد آن را به وجهي ديگر بيان کرد. رياست محترم جمهور اگر مي‌خواهند بگويند بايد نگاه اجتماعي را در آموزش پزشکي وارد کرد که البته اين کار نيازمند ايجاد ظرفيت‌هاي بزرگ فرهنگي و اجتماعي در کشور و نظام سياست‌گذاري کلان کشور است و زحماتي نيز قبلا توسط استاداني مثل دکتر عليرضا مرندي و دکتر اسماعيل اکبري و بسياري از بزرگان ديگر کشيده شده است...

... البته حرف درستي است ولي طراحي و اجراي آن نيازمند دانش عميق و اطلاعات کافي و قابل استناد و تعهد سياسي لازم، اجماع ملي و حوصله تربيت است. اين‌جانب به عنوان کسي که نظام‌هاي سلامت در اروپا و انگلستان را تقريبا مي‌شناسم و از تفاوت و مدل‌هاي آموزش سازمان‌هاي ناظر، ميزان منابع اختصاص‌يافته و زمينه‌هاي زندگي و کار منابع انساني چون پزشکان در آنها و تفاوت آنها با ايران مطلعم و در دوره دفاع مقدس از نزديک حجم فداکاري‌ها و زحمات بخش پزشکي و پزشکان را شاهد بوده‌ام، نحوه مقايسه ايشان و تعميم آن را خالي از اشکال نمي‌بينم و مثال‌هاي ايشان اگرچه با دغدغه‌ای قابل‌اعتنا همراه است اما با توجه به حجم کار پزشکان در کشورهاي مختلف و نکته‌هاي فني تقريبا صحيح نيست. ضمنا اولا شايسته‌تر بود که بين دو دوره دهه‌هاي اول انقلاب و زحمات فراوان و فداکاري‌هاي بزرگ کادر پزشکي کشور با دوره اخير که آسيب در حوزه نظام پزشکي در کنار آسيب در بخش‌هاي ديگر روي داده است، تفاوت قائل شد و آسيب‌هاي نظام پزشکي کشور در سال‌هاي اخير را آسيب‌شناسي عالمانه کرد. ثانيا نبايد همه را به يک چشم ديد و زحمات خيل عظيم پزشکان خدوم و خادم را با غفلت بي‌اعتبار کرد. ثالثا بايد کيفيت خدمات را با تحليل زمينه‌هاي کار پزشکان و حجم کار آنها و مشکلات معيشتي آنها در شرايط موجود و مبتني بر قاعده و نه استثنا ديد. رابعا صنف پزشکي را باید با صنف روحانيت که در جنبه فضيلت‌گرايي و معنويت کار شباهت‌هاي نزديکي دارند و معمولا مقايسه مي‌شوند، در درون خويش مقايسه کرد و منصفانه‌تر سخن گفت. خامسا قبل از ايراد اين سخنان درباره هر حوزه فني و تخصصي‌ای باید مقداري بيشتر درنگ کرد و درباره اجتماعي‌کردن آموزش پزشکي مقداري بيشتر مطالعه کرد يا از مشاوران مطلع بيشتر بهره برد. ‌به نظرم جا دارد مقام رياست‌جمهور که حفظ شأن و اعتبار ايشان حفظ شأن و اعتبار کشور است، از جامعه پزشکي کشور براي نحوه بيان خود بزرگوارانه و شجاعانه دلجويي کند و با تقدير از زحمات جامعه پزشکي در سال‌هاي بعد از انقلاب، اجتماعي‌شدن بيشتر آموزش پزشکي و کمک و مساعدت جامعه پزشکي کشور در اين مسير را با نگاه عالمانه طلب و پيش‌نياز‌هاي آن را فراهم كند. البته جامعه پزشکي و سازمان محترم نظام پزشکي شايسته است رأسا دل در گرو اصلاح و تصفيه بسياري از سوءاستفاده‌هاي رايج‌شده در بازار سلامت و پزشکي کشور و کنترل بعضي کادر پزشکي و پزشکان متخلف مطابق قانون بگذارد تا به سلامت مردم و منزلت پزشکان و سرمايه اجتماعي کشور بيش از اين آسيب نرسد. شرايط ايجاد‌شده متأسفانه مي‌تواند به فرصت اجماع در اول وزارت دکتر نمکي که کشور و نظام سلامت بسيار به آن نياز دارد، آسيب وارد کند و نيازمند ترميم است. ان‌شاءالله که با همدلي نظام سلامت کشور، مردم و دولتمردان اين اجماع بزرگ شروع اصلاحي عميق و اثربخش در نظام سلامت کشور باشد.

صحبت‌هاي آقاي روحاني در مراسم رأي اعتماد وزير پيشنهادي بهداشت و درمان موجب انتقادهای بسياری از طرف جامعه پزشکي و پزشکان شد و انعکاس وسيعي پيدا کرد. همين که ۴۰ سال پس از انقلاب از زبان رئيس‌جمهور و در چنين جايگاهي چنين مطلبي بيان مي‌شود، نشان‌دهنده وجود ‌ مشکلی واقعي يا ادراکي در نظام سلامت کشور، جامعه پزشکي، اهداف آموزشي پزشکي و دستاوردهاي آن است و البته انتقاد واضحي به سطح اجتماعي‌شدن نظام سلامت کشور محسوب مي‌شود که پنج سال گذشته تحت مديريت دولت خود ایشان و طرح تحول بوده است. سخنان ايشان متأسفانه مبتني بر برداشت دقيقي از مکانيسم و فرايند نظام سلامت در کشور‌هاي پيشرفته نبود و تعميم تجربه شخصي محدود با زمينه‌هاي متفاوت يا تفسير يک فيلم اجتماعي بلند با ديدن يک فرم است. مطالبه اجتماعي‌کردن نظام آموزش پزشکي حرفی حق و کاملا با پشتوانه و علمي است که نبايد آن را به وجهي ديگر بيان کرد. رياست محترم جمهور اگر مي‌خواهند بگويند بايد نگاه اجتماعي را در آموزش پزشکي وارد کرد که البته اين کار نيازمند ايجاد ظرفيت‌هاي بزرگ فرهنگي و اجتماعي در کشور و نظام سياست‌گذاري کلان کشور است و زحماتي نيز قبلا توسط استاداني مثل دکتر عليرضا مرندي و دکتر اسماعيل اکبري و بسياري از بزرگان ديگر کشيده شده است...

... البته حرف درستي است ولي طراحي و اجراي آن نيازمند دانش عميق و اطلاعات کافي و قابل استناد و تعهد سياسي لازم، اجماع ملي و حوصله تربيت است. اين‌جانب به عنوان کسي که نظام‌هاي سلامت در اروپا و انگلستان را تقريبا مي‌شناسم و از تفاوت و مدل‌هاي آموزش سازمان‌هاي ناظر، ميزان منابع اختصاص‌يافته و زمينه‌هاي زندگي و کار منابع انساني چون پزشکان در آنها و تفاوت آنها با ايران مطلعم و در دوره دفاع مقدس از نزديک حجم فداکاري‌ها و زحمات بخش پزشکي و پزشکان را شاهد بوده‌ام، نحوه مقايسه ايشان و تعميم آن را خالي از اشکال نمي‌بينم و مثال‌هاي ايشان اگرچه با دغدغه‌ای قابل‌اعتنا همراه است اما با توجه به حجم کار پزشکان در کشورهاي مختلف و نکته‌هاي فني تقريبا صحيح نيست. ضمنا اولا شايسته‌تر بود که بين دو دوره دهه‌هاي اول انقلاب و زحمات فراوان و فداکاري‌هاي بزرگ کادر پزشکي کشور با دوره اخير که آسيب در حوزه نظام پزشکي در کنار آسيب در بخش‌هاي ديگر روي داده است، تفاوت قائل شد و آسيب‌هاي نظام پزشکي کشور در سال‌هاي اخير را آسيب‌شناسي عالمانه کرد. ثانيا نبايد همه را به يک چشم ديد و زحمات خيل عظيم پزشکان خدوم و خادم را با غفلت بي‌اعتبار کرد. ثالثا بايد کيفيت خدمات را با تحليل زمينه‌هاي کار پزشکان و حجم کار آنها و مشکلات معيشتي آنها در شرايط موجود و مبتني بر قاعده و نه استثنا ديد. رابعا صنف پزشکي را باید با صنف روحانيت که در جنبه فضيلت‌گرايي و معنويت کار شباهت‌هاي نزديکي دارند و معمولا مقايسه مي‌شوند، در درون خويش مقايسه کرد و منصفانه‌تر سخن گفت. خامسا قبل از ايراد اين سخنان درباره هر حوزه فني و تخصصي‌ای باید مقداري بيشتر درنگ کرد و درباره اجتماعي‌کردن آموزش پزشکي مقداري بيشتر مطالعه کرد يا از مشاوران مطلع بيشتر بهره برد. ‌به نظرم جا دارد مقام رياست‌جمهور که حفظ شأن و اعتبار ايشان حفظ شأن و اعتبار کشور است، از جامعه پزشکي کشور براي نحوه بيان خود بزرگوارانه و شجاعانه دلجويي کند و با تقدير از زحمات جامعه پزشکي در سال‌هاي بعد از انقلاب، اجتماعي‌شدن بيشتر آموزش پزشکي و کمک و مساعدت جامعه پزشکي کشور در اين مسير را با نگاه عالمانه طلب و پيش‌نياز‌هاي آن را فراهم كند. البته جامعه پزشکي و سازمان محترم نظام پزشکي شايسته است رأسا دل در گرو اصلاح و تصفيه بسياري از سوءاستفاده‌هاي رايج‌شده در بازار سلامت و پزشکي کشور و کنترل بعضي کادر پزشکي و پزشکان متخلف مطابق قانون بگذارد تا به سلامت مردم و منزلت پزشکان و سرمايه اجتماعي کشور بيش از اين آسيب نرسد. شرايط ايجاد‌شده متأسفانه مي‌تواند به فرصت اجماع در اول وزارت دکتر نمکي که کشور و نظام سلامت بسيار به آن نياز دارد، آسيب وارد کند و نيازمند ترميم است. ان‌شاءالله که با همدلي نظام سلامت کشور، مردم و دولتمردان اين اجماع بزرگ شروع اصلاحي عميق و اثربخش در نظام سلامت کشور باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.