به مناسبت روز یادبود قربانیان هولوکاست
تهديد نژادپرستی در سراسر دنیا
فریدون مجلسی
هولوکاست و سیاست یهودیستیزی نازیسم هیتلری نشان از خطر بزرگی دارد که میتواند حتی جوامع مدعی توسعه و پیشرفت فرهنگی را گرفتار کند. پوپولیسم بر موج جهل و تعصبات عامیانه سوار میشود و آنان را که معمولا نه نقشی و نه صلاحیتی برای مدیریت جوامع خود دارند به بازی میگیرد و بازی مدیریتی آنان همواره با خشونت و فساد درمیآمیزد و آثار خطرناکی به بار میآورد، خواه هیتلر در آلمان، گهواره فلسفه و علم و صنعت و موسیقی باشد، خواه استالین در روسیه مهد ادبیات و هنر و دانش که بزرگترین جنایات تاریخ بشر را رقم میزنند. خواه موسولینی در ایتالیای باستانی باشد یا فرانکو در اسپانیای تاریخی، خواه صدام حسین در عراق و میانرودان. انکار هولوکاست توسط احمدینژاد که انگار تأیید و محکومکردن جنایت هولوکاست را همتراز با تأیید اسرائیل میپنداشت، خطای بسیار بیربطی بود. ویلی برانت، صدراعظم خوشنام و برجسته آلمان، هنگام سفر به لهستان در آشویتس در مقام پوزشخواهی از جانب آلمان، گرچه نسل او نقشی در آن نداشت، دقایقی چند زانو زد و سکوت کرد؛ سکوتی حاکی از اینکه کلامی یافت نمیشود که بتوان بهخاطر آن نسلسوزی و جنایت هولناک، پوزش خواست. ما در زمان خود شاهد جنایات هولناک داعشیون بودیم که چگونه با برتریانگاری خودشان، شیعیان و ایزدیها و آرامیها را از دم تیغ گذراندند و به بردگی گرفتند و در کوره انداختند و با سرشکستگی و خفت هنگام شکست گریختند. یادبود هولوکاست فقط به قربانیان آن برنامه پلید تعلق ندارد؛ باید یادآور همه بیعدالتیهای نژادپرستانهای باشد که علیه کولیها، ایزدیها، شیعیان، مسیحیان، روهینگیاييهای برمه، تا برسد به سیاستهای تبعیضآمیز و نژادپرستانه ترامپ در آمریکای مدعی آزادی انجام شده است و هنوز هم ادامه دارد.
هولوکاست و سیاست یهودیستیزی نازیسم هیتلری نشان از خطر بزرگی دارد که میتواند حتی جوامع مدعی توسعه و پیشرفت فرهنگی را گرفتار کند. پوپولیسم بر موج جهل و تعصبات عامیانه سوار میشود و آنان را که معمولا نه نقشی و نه صلاحیتی برای مدیریت جوامع خود دارند به بازی میگیرد و بازی مدیریتی آنان همواره با خشونت و فساد درمیآمیزد و آثار خطرناکی به بار میآورد، خواه هیتلر در آلمان، گهواره فلسفه و علم و صنعت و موسیقی باشد، خواه استالین در روسیه مهد ادبیات و هنر و دانش که بزرگترین جنایات تاریخ بشر را رقم میزنند. خواه موسولینی در ایتالیای باستانی باشد یا فرانکو در اسپانیای تاریخی، خواه صدام حسین در عراق و میانرودان. انکار هولوکاست توسط احمدینژاد که انگار تأیید و محکومکردن جنایت هولوکاست را همتراز با تأیید اسرائیل میپنداشت، خطای بسیار بیربطی بود. ویلی برانت، صدراعظم خوشنام و برجسته آلمان، هنگام سفر به لهستان در آشویتس در مقام پوزشخواهی از جانب آلمان، گرچه نسل او نقشی در آن نداشت، دقایقی چند زانو زد و سکوت کرد؛ سکوتی حاکی از اینکه کلامی یافت نمیشود که بتوان بهخاطر آن نسلسوزی و جنایت هولناک، پوزش خواست. ما در زمان خود شاهد جنایات هولناک داعشیون بودیم که چگونه با برتریانگاری خودشان، شیعیان و ایزدیها و آرامیها را از دم تیغ گذراندند و به بردگی گرفتند و در کوره انداختند و با سرشکستگی و خفت هنگام شکست گریختند. یادبود هولوکاست فقط به قربانیان آن برنامه پلید تعلق ندارد؛ باید یادآور همه بیعدالتیهای نژادپرستانهای باشد که علیه کولیها، ایزدیها، شیعیان، مسیحیان، روهینگیاييهای برمه، تا برسد به سیاستهای تبعیضآمیز و نژادپرستانه ترامپ در آمریکای مدعی آزادی انجام شده است و هنوز هم ادامه دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.