کاملترین بازی 8 سال اخیر ایران
بهنام سراج- کارشناس و پیشکسوت فوتبال
تیم ملی ایران بدون اغراق کاملترین بازی را مقابل چین انجام داد و نتیجه دلخواه کادر فنی را کسب کرد. در مقابل شاگردان لیپی، از لحاظ ساختاری و هوش تاکتیکی بالاترین کیفیت را در زمین پیاده کردیم و حتی اگر مهاجمان ما بیشتر دقت میکردند میتوانستیم نتیجهای تاریخی را از لحاظ تعداد گل زده به ثبت برسانیم، هرچند قرار نیست تمام موقعیتها در زمین فوتبال به گل تبدیل شوند. یکی از تفاوتهای تیم ملی که سرانجام شاهد آن بودیم، تفاوت کیفی سبک بازی ایران در جام جهانی با جام ملتهاست. در جام جهانی روسیه، تاکتیک تیم ملی ایران مبتنیبر دفاع مطلق بود که بر اساس شرایط بازی گاهی ضدحمله هم شکل میگرفت، اما در این جام ملتها ایران تیم اول آسیاست و بر همین اساس از همان ابتدا در هر مسابقه شاهد حملات پردامنه بازیکنان بودیم. تغییر تفکر کیروش از فوتبال سراسر دفاعی به تهاجمی از نکات مثبت است که آن را به فال نیک میگیریم. کادر فنی در این دوره از مسابقات تصمیم گرفت برای جلوگیری از حملات حریف روی دروازه خود، فوتبال مالکانه همراه با بالا بازیکردن را در پیش بگیرد. وقتی ایران سراسر بازی را به فکر حملهکردن است جلوی حملات حریف را میگیرد. البته نباید از درخشش علیرضا بیرانوند بگذریم؛ بازیکنی که در دو مسابقه به طرز شگفتآوری دروازه ایران را نجات داد و مانع از بازشدن دروازه ما شد. اگر بیرانوند در این جام نبود، قطعا شرایط فرق میکرد. علیرضا در یک سال اخیر پیشرفت چشمگیری داشته؛ چه در باشگاه پرسپولیس و چه در تیم ملی ایران؛ چراکه از حواشی دوری کرد و تمرکزش را صرفا روی فوتبالبازیکردن گذاشت و یکسری نقاط ضعفش را برطرف کرد و حالا مورداطمینانترین دروازهبان آسیاست. همچنین ساختار دفاعی تیم ملی ایران درحالحاضر طوری است که بازیکنان در خطوط خود شرح وظایف دفاعی خودشان را انجام میدهند و پرس سنگین مهاجمان ما در زمان مالکیت توپ حریف باعث شده تا فرصت بازیسازی را از حریف بگیریم. این مورد را هم اضافه کنم که در این دوره از مسابقات، اولینبار است که مهاجمان تیم ملی علاقه دارند بازیکن کناریشان هم گلزنی کند، در صورتی که قبلا اینگونه نبود و تکروی و تمایل به گلزنی انفرادی خیلی بیشتر بود. ازخودگذشتگی و در شرایط قراردادن بازیکنان برای موقعیت بهتر گلزنی یکی از نکات خوبی است که در مسابقات بزرگ به کمک تیم ملی خواهد آمد. به همین خاطر است که سردار آزمون در مقابل چین بهترین بازی عمرش را در تیم ملی انجام داد؛ هم گلزنی کرد و هم پاس گل داد و هم دوندگی بینظیری داشت و اجازه نفسکشیدن را از مدافعان چین گرفت. درمقابل ژاپن نیز بهنظرم سختترین بازی ایران است و اگر بتوانیم این تیم را شکست دهیم مطمئنا قهرمان این دوره خواهیم شد. ژاپن تفاوتی اساسی با یمن و ویتنام و عمان دارد و باید این سه مسابقه قبلی را کاملا فراموش کنیم، چون ژاپنیها ساختار فوتبالی فوقالعادهای دارند و نباید بیگدار به آب بزنیم. پیروزی مقابل ژاپن میتواند حکم قهرمانی ما را امضا کند، اما خداینکرده اگر مقابل این تیم شکست بخوریم تمام این پنج مسابقه نیز از بین خواهد رفت. غیبت طارمی شاید در ظاهر قضیه خیلی به ضرر ایران باشد، چون این بازیکن از دوندگی و پرس بالایی برخوردار است و حقیقتا در تمامی حملات ایران نقش اساسی دارد، اما با توجه به یکدستبودن نیمکت ایران احساس میکنم کارلوس کیروش میتواند از ترابی، قدوس و کریم انصاریفرد برای این پست یک بازیکن را انتخاب کند. ملاحظه کردید کریم انصاریفرد در مقابل چین هم با وجود اینکه بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد، اما از تکموقعیت ایجادشده بهترین بهره را برد و گل سوم ایران را به ثمر رساند. در هر صورت ایران از لحاظ فنی تا اینجای کار به مراتب بهتر از ژاپن بوده و امیدوارم اتفاقات بد فوتبالی رخ ندهد و با یک بازی بابرنامه بتوانیم فینالیست این مسابقات شویم.
تیم ملی ایران بدون اغراق کاملترین بازی را مقابل چین انجام داد و نتیجه دلخواه کادر فنی را کسب کرد. در مقابل شاگردان لیپی، از لحاظ ساختاری و هوش تاکتیکی بالاترین کیفیت را در زمین پیاده کردیم و حتی اگر مهاجمان ما بیشتر دقت میکردند میتوانستیم نتیجهای تاریخی را از لحاظ تعداد گل زده به ثبت برسانیم، هرچند قرار نیست تمام موقعیتها در زمین فوتبال به گل تبدیل شوند. یکی از تفاوتهای تیم ملی که سرانجام شاهد آن بودیم، تفاوت کیفی سبک بازی ایران در جام جهانی با جام ملتهاست. در جام جهانی روسیه، تاکتیک تیم ملی ایران مبتنیبر دفاع مطلق بود که بر اساس شرایط بازی گاهی ضدحمله هم شکل میگرفت، اما در این جام ملتها ایران تیم اول آسیاست و بر همین اساس از همان ابتدا در هر مسابقه شاهد حملات پردامنه بازیکنان بودیم. تغییر تفکر کیروش از فوتبال سراسر دفاعی به تهاجمی از نکات مثبت است که آن را به فال نیک میگیریم. کادر فنی در این دوره از مسابقات تصمیم گرفت برای جلوگیری از حملات حریف روی دروازه خود، فوتبال مالکانه همراه با بالا بازیکردن را در پیش بگیرد. وقتی ایران سراسر بازی را به فکر حملهکردن است جلوی حملات حریف را میگیرد. البته نباید از درخشش علیرضا بیرانوند بگذریم؛ بازیکنی که در دو مسابقه به طرز شگفتآوری دروازه ایران را نجات داد و مانع از بازشدن دروازه ما شد. اگر بیرانوند در این جام نبود، قطعا شرایط فرق میکرد. علیرضا در یک سال اخیر پیشرفت چشمگیری داشته؛ چه در باشگاه پرسپولیس و چه در تیم ملی ایران؛ چراکه از حواشی دوری کرد و تمرکزش را صرفا روی فوتبالبازیکردن گذاشت و یکسری نقاط ضعفش را برطرف کرد و حالا مورداطمینانترین دروازهبان آسیاست. همچنین ساختار دفاعی تیم ملی ایران درحالحاضر طوری است که بازیکنان در خطوط خود شرح وظایف دفاعی خودشان را انجام میدهند و پرس سنگین مهاجمان ما در زمان مالکیت توپ حریف باعث شده تا فرصت بازیسازی را از حریف بگیریم. این مورد را هم اضافه کنم که در این دوره از مسابقات، اولینبار است که مهاجمان تیم ملی علاقه دارند بازیکن کناریشان هم گلزنی کند، در صورتی که قبلا اینگونه نبود و تکروی و تمایل به گلزنی انفرادی خیلی بیشتر بود. ازخودگذشتگی و در شرایط قراردادن بازیکنان برای موقعیت بهتر گلزنی یکی از نکات خوبی است که در مسابقات بزرگ به کمک تیم ملی خواهد آمد. به همین خاطر است که سردار آزمون در مقابل چین بهترین بازی عمرش را در تیم ملی انجام داد؛ هم گلزنی کرد و هم پاس گل داد و هم دوندگی بینظیری داشت و اجازه نفسکشیدن را از مدافعان چین گرفت. درمقابل ژاپن نیز بهنظرم سختترین بازی ایران است و اگر بتوانیم این تیم را شکست دهیم مطمئنا قهرمان این دوره خواهیم شد. ژاپن تفاوتی اساسی با یمن و ویتنام و عمان دارد و باید این سه مسابقه قبلی را کاملا فراموش کنیم، چون ژاپنیها ساختار فوتبالی فوقالعادهای دارند و نباید بیگدار به آب بزنیم. پیروزی مقابل ژاپن میتواند حکم قهرمانی ما را امضا کند، اما خداینکرده اگر مقابل این تیم شکست بخوریم تمام این پنج مسابقه نیز از بین خواهد رفت. غیبت طارمی شاید در ظاهر قضیه خیلی به ضرر ایران باشد، چون این بازیکن از دوندگی و پرس بالایی برخوردار است و حقیقتا در تمامی حملات ایران نقش اساسی دارد، اما با توجه به یکدستبودن نیمکت ایران احساس میکنم کارلوس کیروش میتواند از ترابی، قدوس و کریم انصاریفرد برای این پست یک بازیکن را انتخاب کند. ملاحظه کردید کریم انصاریفرد در مقابل چین هم با وجود اینکه بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد، اما از تکموقعیت ایجادشده بهترین بهره را برد و گل سوم ایران را به ثمر رساند. در هر صورت ایران از لحاظ فنی تا اینجای کار به مراتب بهتر از ژاپن بوده و امیدوارم اتفاقات بد فوتبالی رخ ندهد و با یک بازی بابرنامه بتوانیم فینالیست این مسابقات شویم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.