و اول كلمه بود
شرق: «هان؟!» عنوان دفتر شعري از روزبه حسيني است كه بهتازگي در نشر هونار منتشر شده است. اين مجموعه شامل بيست شعر است كه در طول يك دهه، بهمن 1376 تا بهمن 1377، سروده شدهاند. مجموعه شعر قبلي روزبه حسيني بيست سال پيش منتشر شده بود و او در پيشاني كتاب دليل اين فاصله را «بحران شعر معاصر در دهه هشتاد» و همچنين «سكوتي خودخواسته در شعر» دانسته است. حسيني براي انتشار اين شعرها با توجه اينكه متعلق به سالها پيش هستند، در سطربندي شعرها اندكي بازنگري كرده و سپس آنها را براي انتشار در اين مجموعه گردآورده است. مجموعه شعر قبلي حسيني «يك توي هزار معني گرفته من» نام داشت كه در سال 1377 به چاپ رسيده بود. همچنين در ميان آثار او يك مجموعه شعر هم براي كودكان ديده ميشود كه «سياهي كه ميخواست سفيد باشه» نام دارد و در سال 1381 منتشر شده بود. عمده تأليفات حسيني در حوزه ادبيات نمايشي بوده است. «همينه1»، «همينه2»، «وقتي روح لير از ژوكر مرخصي ميگيرد»، و «سه مرثيه هذيان براي بودن و ماندن و رفتن...» نمايشنامههايي است كه حسيني تاكنون منتشر كرده است. در ميان آثار او كتابهايي هم درباره تئاتر ديده ميشوند كه «اين سه تسخيرناپذير»
(درباره تئاتر ابزورد) و «وقتي عروسكها ساكتاند1» (درباره گونههاي تئاتر عروسكي) از آن جملهاند. در يكي از شعرهاي اين مجموعه با عنوان «هزارتو هزار پرنده هزار مرغ» ميخوانيم: «هزار تو هزار پرنده هزار مرغ/ از كوچههاي سيسال ارديبهشت/ از كوچههاي سيهزار فردوسي/ هرشب هزار تو هزار من از روي انگشتهاي فردوسي/ طي ميشود از روي هزار بار پرنده/ هزار باره هدايت/ هدهد از ميان هزار باره فردوسي/ بلند ميشود از روي شانه رستم/ بلند ميشود از روايت سي مرغ و/ بيستونه هزار سال مرغ را/ به دنبال رستم از پر سيمرغ/ به چشمهاي اسفنديار.../ ميان هزار ارديبهشت/ مرغ را روي شانه فردوسي/ از هزار كوچه عطار از هزار كوچه سيمرغ/ به ميان يك هزار ميليون هدهد از روايتِ/ در هم ريخته تو/ به ميان تو/ به ميان دستهاي پر از سي ميليون هدايت از/ سي هزار توي تو/ از شانههاي تو/ از شانههاي من اسفنديار!/ شانه از درون سيمرغ به سوي تو تقديس ميكند/ هزاره كوههاي قاف/ از شانههاي تو از شانههاي تو هزار فردوسي هزار هدهد/ روي انگشتهاي تو ميريزم/ روي انگشتهاي تو تقديس ميكنم/ هزار بار.../ قافي تو قافي كه از هزارباره قوقوي من قديس ميشوي/ تو
مرا به تمجيد تو/ به تمجيد هزار پرنده از تو/ سيمرغ/ ميزني/ از شانههاي تو!/ از شانههاي تو!/ از شانههاي تو از تو يك از تو هزار قاف/ از تو هزارويك كوه پر از قاف قديس ميكند مرا/ از تو هزارقو قيقاج ميزند/ از تو هزار قو روي قيقاج من/ هزار رستم و سي مرغ را به هزارتوي تو تور ميزند/ هزار من و اسفندیار را...». حسيني اين مجموعه شعر را به رضا براهني
تقديم كرده است.
«پلههاي لرزان يوسفآباد» مجموعه شعري است از بيتا ملكوتي كه مدتي پيش در نشر نصيرا منتشر شد. اين دفتر شامل بيستونه شعر است كه همگي در ده سال اخير نوشته شدهاند و به جز يكي همگي در مهاجرت نوشته شدهاند. دو خط قرمز كوتاه، هفت نامه الكترونيكي به زادگاهم، مرز، خورشيد خوني، قطار كوكي، آيدا و پراگ، شب سفيد، ايروان محزون، گاليله در حزن خيابان ايتاليا، نام تو اولين درياست، مسيح من فيلسوف است، برجكهاي خالي، خوابهاي تابستاني، سه مرثيه براي شايما، قبل از مرگ و يكشنبه است نام تعدادي از شعرهاي اين مجموعه است. ازاینرو ميتوان در غالب شعرهاي اين مجموعه مضامين دلتنگي و مهاجرت و دوري از خانه را ديد. در بخشي از شعر «سه مونولوگ عاشقانه، كنار قبر كافكا» ميخوانيم: «سوسوي پنجرههاي بيمار/ صداي قدمهاي شاعر/ در مسير تبدار شب/ و ماهي كه تاب ميخورد/ ميان دو جهان خالي/ تو در سرزمين مادريام/ دو خيابان بالاتر از آوازهاي محبوس/ يخبندان سيبري را به كول كشيدي/ كهنسالترين سنگفرش شهر را به پا كردي/ و براي زخم خورشيدهاي دور گريستي/ تو آمدي/ و در امتداد نصفالنهار پالتوي زمستانيام/ سفر كردي/ مديترانه را آتش زدي/ راين را نوشيدي/
كانالهاي آمستردام را با سيگارت دود كردي/ و برگشتي/ حالا در ميدان فلسطين/ خاطرات مچاله دختري را در جيبت حمل ميكني/ كه مرگ مرطوبش را روي گردنت جا گذاشت/ من مرده بودم و/ رُم سر به هواتر از آن بود كه دلتنگي تو را بفهمد/ و روسپي گمنام/ مستتر از آنكه براي حزن موهايت/ لالايي بخواند/ لاتين نميدانم/ اما بهت چشمانت/ را به خانه بردهام/ مهمان زبان مادري/ به صرف خون داغ و بستر كاليگولا/ و تهران را/ از ميان قفسه سينهات/ تنها براي خودم/ قرض گرفتم...».
شرق: «هان؟!» عنوان دفتر شعري از روزبه حسيني است كه بهتازگي در نشر هونار منتشر شده است. اين مجموعه شامل بيست شعر است كه در طول يك دهه، بهمن 1376 تا بهمن 1377، سروده شدهاند. مجموعه شعر قبلي روزبه حسيني بيست سال پيش منتشر شده بود و او در پيشاني كتاب دليل اين فاصله را «بحران شعر معاصر در دهه هشتاد» و همچنين «سكوتي خودخواسته در شعر» دانسته است. حسيني براي انتشار اين شعرها با توجه اينكه متعلق به سالها پيش هستند، در سطربندي شعرها اندكي بازنگري كرده و سپس آنها را براي انتشار در اين مجموعه گردآورده است. مجموعه شعر قبلي حسيني «يك توي هزار معني گرفته من» نام داشت كه در سال 1377 به چاپ رسيده بود. همچنين در ميان آثار او يك مجموعه شعر هم براي كودكان ديده ميشود كه «سياهي كه ميخواست سفيد باشه» نام دارد و در سال 1381 منتشر شده بود. عمده تأليفات حسيني در حوزه ادبيات نمايشي بوده است. «همينه1»، «همينه2»، «وقتي روح لير از ژوكر مرخصي ميگيرد»، و «سه مرثيه هذيان براي بودن و ماندن و رفتن...» نمايشنامههايي است كه حسيني تاكنون منتشر كرده است. در ميان آثار او كتابهايي هم درباره تئاتر ديده ميشوند كه «اين سه تسخيرناپذير»
(درباره تئاتر ابزورد) و «وقتي عروسكها ساكتاند1» (درباره گونههاي تئاتر عروسكي) از آن جملهاند. در يكي از شعرهاي اين مجموعه با عنوان «هزارتو هزار پرنده هزار مرغ» ميخوانيم: «هزار تو هزار پرنده هزار مرغ/ از كوچههاي سيسال ارديبهشت/ از كوچههاي سيهزار فردوسي/ هرشب هزار تو هزار من از روي انگشتهاي فردوسي/ طي ميشود از روي هزار بار پرنده/ هزار باره هدايت/ هدهد از ميان هزار باره فردوسي/ بلند ميشود از روي شانه رستم/ بلند ميشود از روايت سي مرغ و/ بيستونه هزار سال مرغ را/ به دنبال رستم از پر سيمرغ/ به چشمهاي اسفنديار.../ ميان هزار ارديبهشت/ مرغ را روي شانه فردوسي/ از هزار كوچه عطار از هزار كوچه سيمرغ/ به ميان يك هزار ميليون هدهد از روايتِ/ در هم ريخته تو/ به ميان تو/ به ميان دستهاي پر از سي ميليون هدايت از/ سي هزار توي تو/ از شانههاي تو/ از شانههاي من اسفنديار!/ شانه از درون سيمرغ به سوي تو تقديس ميكند/ هزاره كوههاي قاف/ از شانههاي تو از شانههاي تو هزار فردوسي هزار هدهد/ روي انگشتهاي تو ميريزم/ روي انگشتهاي تو تقديس ميكنم/ هزار بار.../ قافي تو قافي كه از هزارباره قوقوي من قديس ميشوي/ تو
مرا به تمجيد تو/ به تمجيد هزار پرنده از تو/ سيمرغ/ ميزني/ از شانههاي تو!/ از شانههاي تو!/ از شانههاي تو از تو يك از تو هزار قاف/ از تو هزارويك كوه پر از قاف قديس ميكند مرا/ از تو هزارقو قيقاج ميزند/ از تو هزار قو روي قيقاج من/ هزار رستم و سي مرغ را به هزارتوي تو تور ميزند/ هزار من و اسفندیار را...». حسيني اين مجموعه شعر را به رضا براهني
تقديم كرده است.
«پلههاي لرزان يوسفآباد» مجموعه شعري است از بيتا ملكوتي كه مدتي پيش در نشر نصيرا منتشر شد. اين دفتر شامل بيستونه شعر است كه همگي در ده سال اخير نوشته شدهاند و به جز يكي همگي در مهاجرت نوشته شدهاند. دو خط قرمز كوتاه، هفت نامه الكترونيكي به زادگاهم، مرز، خورشيد خوني، قطار كوكي، آيدا و پراگ، شب سفيد، ايروان محزون، گاليله در حزن خيابان ايتاليا، نام تو اولين درياست، مسيح من فيلسوف است، برجكهاي خالي، خوابهاي تابستاني، سه مرثيه براي شايما، قبل از مرگ و يكشنبه است نام تعدادي از شعرهاي اين مجموعه است. ازاینرو ميتوان در غالب شعرهاي اين مجموعه مضامين دلتنگي و مهاجرت و دوري از خانه را ديد. در بخشي از شعر «سه مونولوگ عاشقانه، كنار قبر كافكا» ميخوانيم: «سوسوي پنجرههاي بيمار/ صداي قدمهاي شاعر/ در مسير تبدار شب/ و ماهي كه تاب ميخورد/ ميان دو جهان خالي/ تو در سرزمين مادريام/ دو خيابان بالاتر از آوازهاي محبوس/ يخبندان سيبري را به كول كشيدي/ كهنسالترين سنگفرش شهر را به پا كردي/ و براي زخم خورشيدهاي دور گريستي/ تو آمدي/ و در امتداد نصفالنهار پالتوي زمستانيام/ سفر كردي/ مديترانه را آتش زدي/ راين را نوشيدي/
كانالهاي آمستردام را با سيگارت دود كردي/ و برگشتي/ حالا در ميدان فلسطين/ خاطرات مچاله دختري را در جيبت حمل ميكني/ كه مرگ مرطوبش را روي گردنت جا گذاشت/ من مرده بودم و/ رُم سر به هواتر از آن بود كه دلتنگي تو را بفهمد/ و روسپي گمنام/ مستتر از آنكه براي حزن موهايت/ لالايي بخواند/ لاتين نميدانم/ اما بهت چشمانت/ را به خانه بردهام/ مهمان زبان مادري/ به صرف خون داغ و بستر كاليگولا/ و تهران را/ از ميان قفسه سينهات/ تنها براي خودم/ قرض گرفتم...».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.