|

گزارشی از جلسه رونمایی «پیاده از تجریش...» رسول رخشا

بگذار هرچه نمی‌خواهند بگوییم

شرق: رونمایی از مجموعه‌شعر «پیاده از تجریش...» نوشته‌ رسول رخشا بیست‌وهشتم دی‌ در حضور جمعی از اهالی ادبیات از جمله محمود دولت‌آبادی، سیدعلی صالحی، امیر پوریا، اردشیر رستمی، پوریا عالمی و عالیه عطایی در نشر چشمه‌ رایزن برگزار شد.
رسول رخشا در این مراسم به حضور محمود دولت‌آبادی و سیدعلی صالحی اشاره کرد و این حضور را مایه مباهات و افتخار خود دانست. «البته نمی‌خواهم بگویم حضور محمود دولت‌آبادی در جلسه رونمایی کتاب من به‌معنای رشد ادبی و هنری من است، بلکه بیشتر به‌معنای تواضع و بزرگواری ایشان است». او سیدعلی صالحی را نیز شاعری خواند که بر شاعرانه‌نگریستنش تأثیر داشته است. محمود دولت‌آبادی در این جلسه گفت: «امروز مطالبی شنیدم که خیلی جالب بود و با خودم فکر کردم که چه حالِ خوشی دارند دوستان جوان‌تر ما. من با آقا رسول چند سالی هست که آشنا هستیم و او بسیار آدم ظاهر و باطن یکی است و در شعرهایش تکلیفش با خودش روشن است. اگر در شاعربودن تکلیفت را با خودت روشن نکنی، در یک جایی به مشکل برمی‌خوری و من بر خردمندانگی شاعر تأکید دارم و به‌نظرم، صدق باطن و دانایی نیاز است برای شاعر».
دولت‌آبادی همچنین گفت: «ما نباید این‌قدر کتاب بخوانیم که یادمان برود چه می‌خواهیم بگوییم، یادگیری نه آن است که زیاد کتاب بخوانیم بلکه شیوه‌ خواندن مهم است. دریافت شهودی، خردمندانه‌پرداختن به دریافت شهودی و یادگیری آن است که پدر زبان و ادبیات ما روی آن تأکید زیاد دارد. یادگیری ما را مبرا از آگاهی می‌کند». او اضافه کرد: «انسان بدون آرزوهای بزرگ به رشد نمی‌رسد و آرزو در این زمانه وجود ندارد و منطقی است که چرا وجود ندارد. به آرزوهای بزرگ پلشتی کردند و اینجا آخر تمدن است. دیگر چه وجود ندارد؟ باور وجود ندارد و فروغ انگار برای حالا گفت آنچه از دست رفته است ایمان است. دیگر آنکه آینده وجود ندارد و فقط اکنون است و برای همین است که تصور می‌شود وقتی خیام گفته حد فاصل دو عدم یک گل زندگی است، پس آن را دریاب و همین‌جا خوش بگذران درصورتی‌که منظور خیام این نیست. گرایش به مردم نیز وجود ندارد... در دوره‌ای که وقتی شما شفقت نداشته باشی، آینده و مردم و باور نداشته باشی و آرزوهای بزرگ نداشته باشی، اگر هم‌ چنین کتابی درآمد، باید به او بگویم: آقا دستخوش. پس نیرویی وجود داشته که این اثر را در این شرایط به وجود آورده است. جوانانی که سمت هنر می‌روند خودشان تشخیص می‌دهند که آیا اتفاقی هستند یا نیستند. نصرت رحمانی می‌گوید، بگذار هرچه نمی‌خواهند بگوییم/ بگذار هرچه نمی‌خواهیم بگویند/ باران که بیاید از دست چترها کاری برنمی‌آید/ ما اتفاقی هستیم که افتاده‌ایم». در این جلسه همچنین اردشیر رستمی، امیر پوریا و پوریا عالمی درباره این مجموعه‌شعر رسول رخشا و مسائل دیگری
در حوزه فرهنگ سخنرانی کردند.

نمایشگاه عکس سهیل بازرگانی
در گالری گلستان
گروه هنر: نمایشگاه عکس سهیل بازرگانی از جمعه، 28 دی، در گالری گلستان برگزار شده است و تا سوم بهمن‌ماه ادامه خواهد داشت. بازرگانی درباره نمایشگاه اخیرش نوشته است: «حدود 10 سال پیش از این، سوژه‌ای پنهان در پیچ‌وتاب فرم و رنگ‌ها و فراوانی درختان تهران مرا واداشت که بایستم.... بی‌آنکه گزینشی آگاه در کار باشد، «تم» عکس‌هایم،/ فرم و شکل و رنگ‌هایی شد، که به گمان و خوانش شخصی از عکس‌هایم، پژواک سویه‌ای از سویه‌های گوناگون تجربه و عاطفه انسان است، که تن و جان موجودی «ناانسان»، بازخوانشش را فراهم آورده.
اما « ... درختان تهران»:
این اسم از دریافتی پسین آمد. نقش‌ها، فرم‌ها و رنگ، خراش‌های نابکاری هستند که زمینه آهن و آسفالت بر تن درختان کشیده، در جغرافیا و شهرهای دیگر یافتن سوژه برایم بسیار بسیار سخت‌تر بود، در برابری با تهران می‌شود گفت بیرون از تهران این همه فراوان نبود، در سفرها دانستم چنین است، عکاسی در تهران برایم شد؛ جست‌وجو و یافتن نوشته‌های سرمدی در شهری کهن!
این نمایشگاه جمعه تا سه‌شنبه از ساعت چهار الی هشت و چهارشنبه‌ها از ساعت چهار الی هشت میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.

شرق: رونمایی از مجموعه‌شعر «پیاده از تجریش...» نوشته‌ رسول رخشا بیست‌وهشتم دی‌ در حضور جمعی از اهالی ادبیات از جمله محمود دولت‌آبادی، سیدعلی صالحی، امیر پوریا، اردشیر رستمی، پوریا عالمی و عالیه عطایی در نشر چشمه‌ رایزن برگزار شد.
رسول رخشا در این مراسم به حضور محمود دولت‌آبادی و سیدعلی صالحی اشاره کرد و این حضور را مایه مباهات و افتخار خود دانست. «البته نمی‌خواهم بگویم حضور محمود دولت‌آبادی در جلسه رونمایی کتاب من به‌معنای رشد ادبی و هنری من است، بلکه بیشتر به‌معنای تواضع و بزرگواری ایشان است». او سیدعلی صالحی را نیز شاعری خواند که بر شاعرانه‌نگریستنش تأثیر داشته است. محمود دولت‌آبادی در این جلسه گفت: «امروز مطالبی شنیدم که خیلی جالب بود و با خودم فکر کردم که چه حالِ خوشی دارند دوستان جوان‌تر ما. من با آقا رسول چند سالی هست که آشنا هستیم و او بسیار آدم ظاهر و باطن یکی است و در شعرهایش تکلیفش با خودش روشن است. اگر در شاعربودن تکلیفت را با خودت روشن نکنی، در یک جایی به مشکل برمی‌خوری و من بر خردمندانگی شاعر تأکید دارم و به‌نظرم، صدق باطن و دانایی نیاز است برای شاعر».
دولت‌آبادی همچنین گفت: «ما نباید این‌قدر کتاب بخوانیم که یادمان برود چه می‌خواهیم بگوییم، یادگیری نه آن است که زیاد کتاب بخوانیم بلکه شیوه‌ خواندن مهم است. دریافت شهودی، خردمندانه‌پرداختن به دریافت شهودی و یادگیری آن است که پدر زبان و ادبیات ما روی آن تأکید زیاد دارد. یادگیری ما را مبرا از آگاهی می‌کند». او اضافه کرد: «انسان بدون آرزوهای بزرگ به رشد نمی‌رسد و آرزو در این زمانه وجود ندارد و منطقی است که چرا وجود ندارد. به آرزوهای بزرگ پلشتی کردند و اینجا آخر تمدن است. دیگر چه وجود ندارد؟ باور وجود ندارد و فروغ انگار برای حالا گفت آنچه از دست رفته است ایمان است. دیگر آنکه آینده وجود ندارد و فقط اکنون است و برای همین است که تصور می‌شود وقتی خیام گفته حد فاصل دو عدم یک گل زندگی است، پس آن را دریاب و همین‌جا خوش بگذران درصورتی‌که منظور خیام این نیست. گرایش به مردم نیز وجود ندارد... در دوره‌ای که وقتی شما شفقت نداشته باشی، آینده و مردم و باور نداشته باشی و آرزوهای بزرگ نداشته باشی، اگر هم‌ چنین کتابی درآمد، باید به او بگویم: آقا دستخوش. پس نیرویی وجود داشته که این اثر را در این شرایط به وجود آورده است. جوانانی که سمت هنر می‌روند خودشان تشخیص می‌دهند که آیا اتفاقی هستند یا نیستند. نصرت رحمانی می‌گوید، بگذار هرچه نمی‌خواهند بگوییم/ بگذار هرچه نمی‌خواهیم بگویند/ باران که بیاید از دست چترها کاری برنمی‌آید/ ما اتفاقی هستیم که افتاده‌ایم». در این جلسه همچنین اردشیر رستمی، امیر پوریا و پوریا عالمی درباره این مجموعه‌شعر رسول رخشا و مسائل دیگری
در حوزه فرهنگ سخنرانی کردند.

نمایشگاه عکس سهیل بازرگانی
در گالری گلستان
گروه هنر: نمایشگاه عکس سهیل بازرگانی از جمعه، 28 دی، در گالری گلستان برگزار شده است و تا سوم بهمن‌ماه ادامه خواهد داشت. بازرگانی درباره نمایشگاه اخیرش نوشته است: «حدود 10 سال پیش از این، سوژه‌ای پنهان در پیچ‌وتاب فرم و رنگ‌ها و فراوانی درختان تهران مرا واداشت که بایستم.... بی‌آنکه گزینشی آگاه در کار باشد، «تم» عکس‌هایم،/ فرم و شکل و رنگ‌هایی شد، که به گمان و خوانش شخصی از عکس‌هایم، پژواک سویه‌ای از سویه‌های گوناگون تجربه و عاطفه انسان است، که تن و جان موجودی «ناانسان»، بازخوانشش را فراهم آورده.
اما « ... درختان تهران»:
این اسم از دریافتی پسین آمد. نقش‌ها، فرم‌ها و رنگ، خراش‌های نابکاری هستند که زمینه آهن و آسفالت بر تن درختان کشیده، در جغرافیا و شهرهای دیگر یافتن سوژه برایم بسیار بسیار سخت‌تر بود، در برابری با تهران می‌شود گفت بیرون از تهران این همه فراوان نبود، در سفرها دانستم چنین است، عکاسی در تهران برایم شد؛ جست‌وجو و یافتن نوشته‌های سرمدی در شهری کهن!
این نمایشگاه جمعه تا سه‌شنبه از ساعت چهار الی هشت و چهارشنبه‌ها از ساعت چهار الی هشت میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.