ستودهترین هنرمند ایران
آیدین آغداشلو
برپایی جشن تولد امر رایجی است. همه تولدشان را جشن میگیرند. اما آدمهایی هستند که خودشان تولد خودشان را نمیگیرند؛ یک ملت تولدشان را جشن میگیرد؛ به این خاطر که آن ملت مباهات میکند سهم و دین و وظیفه خود را به درستی انجام داده و آدمی پرورده که نماینده روح آن ملت است. پس به نمایندگی آدمی که این روح را در خودش جمع کرده از خودش تشکر میکند. اعلام میکند که ما از او مراقبت کردیم و حضور داشتیم و نگذاشتیم خدشهای به این وجود وارد شود. اگر به این سن رسیده حاصل سعی ما بوده. این ملت در حقیقت خودشان را جشن میگیرند و به خودش تبریک میگوید. من در اینجا به جز اینکه به شخص محمدرضا شجریان تبریک میگویم، به ملت فرهیخته و بزرگوار و والایی تبریک میگویم که مراقبت کردند تا این انسان یگانه تا این لحظه این نمایندگی را به دوش بکشد و ماندگار شود. من تحسین و ستایش میکنم استاد بزرگی را که همیشه در کارش این توازن را داشته است. تعهد اجتماعی خودش را داشته؛ به معنای اینکه در لحظه معینی باید موضوع معینی را بگیرد. برای اینکه میدانسته نه با خودستایی بلکه با وظیفهشناسی بار امانتی به او محول شده که باید بهدوش بکشد. این بار امانت بار
بزرگی است و همانگونه که گفتم تبدیلشدن هنرمند به روح فرهنگ و جامعه و مردمان خودش است. از سوی دیگر تعهد خودش را به هنرش در کمال رنج و مراقبت و کار خیلی زیاد انجام داده است. اگر موسیقی کهن ایرانی با اسم ایشان گره خورده باید در این بخش هم دقیقا گفته شود. چنین هنرمندی لیاقت و شایستگی دارد که نهتنها در این جمع که در جمعهای بزرگتر ستوده شود و همه از او سپاسگزاری کنند. او در لحظاتی با این تعادل و اعتدال فوقالعاده توانسته سهم خودش را ادا کند. او دین خودش را نسبت به تعهد و کار خودش انجام داده و گمان میکنم مردمش هم به طور متقابل این دین را ادا کردند و تا حدی که امکان داشت او را ستایش کردند تا ستودهترین هنرمند همه عرصههای هنری ایران باشد.
برپایی جشن تولد امر رایجی است. همه تولدشان را جشن میگیرند. اما آدمهایی هستند که خودشان تولد خودشان را نمیگیرند؛ یک ملت تولدشان را جشن میگیرد؛ به این خاطر که آن ملت مباهات میکند سهم و دین و وظیفه خود را به درستی انجام داده و آدمی پرورده که نماینده روح آن ملت است. پس به نمایندگی آدمی که این روح را در خودش جمع کرده از خودش تشکر میکند. اعلام میکند که ما از او مراقبت کردیم و حضور داشتیم و نگذاشتیم خدشهای به این وجود وارد شود. اگر به این سن رسیده حاصل سعی ما بوده. این ملت در حقیقت خودشان را جشن میگیرند و به خودش تبریک میگوید. من در اینجا به جز اینکه به شخص محمدرضا شجریان تبریک میگویم، به ملت فرهیخته و بزرگوار و والایی تبریک میگویم که مراقبت کردند تا این انسان یگانه تا این لحظه این نمایندگی را به دوش بکشد و ماندگار شود. من تحسین و ستایش میکنم استاد بزرگی را که همیشه در کارش این توازن را داشته است. تعهد اجتماعی خودش را داشته؛ به معنای اینکه در لحظه معینی باید موضوع معینی را بگیرد. برای اینکه میدانسته نه با خودستایی بلکه با وظیفهشناسی بار امانتی به او محول شده که باید بهدوش بکشد. این بار امانت بار
بزرگی است و همانگونه که گفتم تبدیلشدن هنرمند به روح فرهنگ و جامعه و مردمان خودش است. از سوی دیگر تعهد خودش را به هنرش در کمال رنج و مراقبت و کار خیلی زیاد انجام داده است. اگر موسیقی کهن ایرانی با اسم ایشان گره خورده باید در این بخش هم دقیقا گفته شود. چنین هنرمندی لیاقت و شایستگی دارد که نهتنها در این جمع که در جمعهای بزرگتر ستوده شود و همه از او سپاسگزاری کنند. او در لحظاتی با این تعادل و اعتدال فوقالعاده توانسته سهم خودش را ادا کند. او دین خودش را نسبت به تعهد و کار خودش انجام داده و گمان میکنم مردمش هم به طور متقابل این دین را ادا کردند و تا حدی که امکان داشت او را ستایش کردند تا ستودهترین هنرمند همه عرصههای هنری ایران باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.