|

یمن سنگ محک خوبی نبود اما...

نیما نکیسا-کارشناس و بازیکن سابق تیم ملی فوتبال

تیم ملی ایران طبق انتظار، جام ملت‌های آسیا را با بردی روحیه‌بخش مقابل یمن آغاز کرد. کی‌روش ارنج بسیار هوشمندانه‌ای را روانه‌ زمین مسابقه کرد و باوجود اینکه 10 دقیقه نخست بازی خیلی خوب و هماهنگ نبودیم، اما بچه‌ها بعد از گل‌زنی مهدی طارمی فشار ابتدای بازی را مهار و با خیال آسوده‌تر کار را دنبال کردند. گل دوم که با ضربه کاشته زیبای اشکان دژاگه به ثمر رسید، آب سردی را بر پیکره تیم ملی یمن ریخت و این تیم دچار استرس شد و دیگر نتوانست سازماندهی دفاعی خودش را حفظ کند. گل سوم با سانتر رامین رضاییان روی سر طارمی همراه بود که نشان از فعال‌شدن کانال‌های کناری تیم ملی برای تغذیه مهاجمان داشت. به این دلیل که رامین رضاییان و اشکان دژاگه از سمت راست و مهدی ترابی و وحید امیری از سمت چپ دوندگی مثال‌زدنی‌اي داشتند. حرکات ترکیبی آنها را بارها در طول بازی شاهد بودیم که مشخص بود هرکدام برای پوشش دیگری نیاز به دوندگی زیادی دارد. همچنین با پرس سنگینی که شاگردان کی‌روش در این مسابقه انجام دادند، علاوه‌ بر اینکه خط میانی یمنی‌ها را از جریان مسابقه خارج کردند، فضا را نیز از آنها گرفتند، به‌همین‌دلیل بعد از مدت‌ها مالکیت توپ و تعداد پاس، از آنِ تیم ملی ایران شد. قبل از به‌ثمررسیدن گل چهارم، بازی‌سازی از خط دفاع به هافبک و از هافبک به خط حمله فوق‌العاده بود و مثلث‌هایی که پیش از زدن گل تشکیل شد ما را نسبت به آینده این تیم خیلی امیدوار کرد. شاید خیلی‌ها تصور کنند ضربه سری که سردار آزمون (قبل از گل پنجم) به سمت پشت محوطه جریمه‌ حریف زد، شانسی بوده، اما کاملا این تاکتیک برنامه‌ریزی‌شده بود، چون سردار قبل از ضربه سر، سامان قدوس را به‌عنوان بازیکن پوششی توپ برگشتی پشت محوطه جریمه زیر نظر داشت و با هوشیاری کامل این پاس را برای او ارسال کرد که منجر به گل‌زنی سامان شد. در این مسابقه کی‌روش تیمش را با سیستم 3-4-3 وارد زمین کرد که اولین سورپرایز او در اولین دیدار ایران بود. همچنین تغییراتی که در میانه میدان و خط حمله با ورود ترابی به‌جای انصاری‌فر و مهدی طارمی در خط حمله شکل گرفته بود، باعث شد تهاجمی‌تر از قبل بازی را شروع کنیم. به باور من در مسابقات بعدی باز هم ترکیب دستخوش تغییر خواهد شد، چراکه آنالیزورهای تیم‌های مدعی عنوان قهرمانی بازی ایران را دیده‌اند و قطعا کادر فنی به‌راحتی تاکتیکش را لو نخواهد داد. تیم ملی ایران شرایطی را تجربه می‌کند که می‌تواند در پنج مسابقه با پنج تاکتیک مختلف به میدان برود.

نکته‌ای که نباید فراموش کرد؛ حضور علیرضا بیرانوند درون دروازه بود. با وجود اینکه دوشنبه به دردسر نیفتاد، اما یکی از ستاره‌های ایران در طول تورنمنت خواهد بود. علیرضا بیرانوند در یک سال اخیر جهش چشمگیری داشته و باید به او تبریک بگویم بابت چنین پیشرفت و پختگی که در درون دروازه از خود نشان داده است. یکی از دلایلی که کی‌روش در این مسابقه نه‌چندان سخت بازهم از بیرانوند در درون دروازه استفاده کرد، اطمینان‌خاطری است که او به مدافعان تیم ملی می‌دهد. بیرانوند به چنان میزان آمادگی‌اي رسیده که خط دفاع می‌داند اگر توپی رد شد، علیرضا می‌تواند آن را جمع کند. سنگربان اصلی تیم ملی ایران سوپاپ اطمینان کل اعضای تیم شده است.
هرچند معتقدم یمن سنگ محک خوبی برای تیم ملی ایران نیست و نباید دلخوش به پیروزی مقابل این تیم باشیم، اما به نظرم هماهنگی بازیکنان به حدی است که بتوان به دیدارهای بزرگ در مراحل حذفی امیدوار بود و رسیدن به مقام قهرمانی به‌هیچ‌وجه دور از دسترس نیست.
همان‌طورکه می‌دانید ما چنین تورنمنت‌هایی را اصولا با قدرت آغاز کرده‌ایم، اما به‌دلیل برخی حواشی نتوانسته‌ایم آن‌طورکه باید سیر صعودی خود را حفظ کنیم و به مقام قهرمانی برسیم. این مشکل 43 سال با ما همراه بوده و امیدوارم این تیم اسیر حواشی نشود و اگر بتوانیم همین روند همدلی را پیش ببریم، بسیار خوش‌بین هستم که سرانجام بتوانیم قهرمانی در آسیا را جشن بگیریم.

تیم ملی ایران طبق انتظار، جام ملت‌های آسیا را با بردی روحیه‌بخش مقابل یمن آغاز کرد. کی‌روش ارنج بسیار هوشمندانه‌ای را روانه‌ زمین مسابقه کرد و باوجود اینکه 10 دقیقه نخست بازی خیلی خوب و هماهنگ نبودیم، اما بچه‌ها بعد از گل‌زنی مهدی طارمی فشار ابتدای بازی را مهار و با خیال آسوده‌تر کار را دنبال کردند. گل دوم که با ضربه کاشته زیبای اشکان دژاگه به ثمر رسید، آب سردی را بر پیکره تیم ملی یمن ریخت و این تیم دچار استرس شد و دیگر نتوانست سازماندهی دفاعی خودش را حفظ کند. گل سوم با سانتر رامین رضاییان روی سر طارمی همراه بود که نشان از فعال‌شدن کانال‌های کناری تیم ملی برای تغذیه مهاجمان داشت. به این دلیل که رامین رضاییان و اشکان دژاگه از سمت راست و مهدی ترابی و وحید امیری از سمت چپ دوندگی مثال‌زدنی‌اي داشتند. حرکات ترکیبی آنها را بارها در طول بازی شاهد بودیم که مشخص بود هرکدام برای پوشش دیگری نیاز به دوندگی زیادی دارد. همچنین با پرس سنگینی که شاگردان کی‌روش در این مسابقه انجام دادند، علاوه‌ بر اینکه خط میانی یمنی‌ها را از جریان مسابقه خارج کردند، فضا را نیز از آنها گرفتند، به‌همین‌دلیل بعد از مدت‌ها مالکیت توپ و تعداد پاس، از آنِ تیم ملی ایران شد. قبل از به‌ثمررسیدن گل چهارم، بازی‌سازی از خط دفاع به هافبک و از هافبک به خط حمله فوق‌العاده بود و مثلث‌هایی که پیش از زدن گل تشکیل شد ما را نسبت به آینده این تیم خیلی امیدوار کرد. شاید خیلی‌ها تصور کنند ضربه سری که سردار آزمون (قبل از گل پنجم) به سمت پشت محوطه جریمه‌ حریف زد، شانسی بوده، اما کاملا این تاکتیک برنامه‌ریزی‌شده بود، چون سردار قبل از ضربه سر، سامان قدوس را به‌عنوان بازیکن پوششی توپ برگشتی پشت محوطه جریمه زیر نظر داشت و با هوشیاری کامل این پاس را برای او ارسال کرد که منجر به گل‌زنی سامان شد. در این مسابقه کی‌روش تیمش را با سیستم 3-4-3 وارد زمین کرد که اولین سورپرایز او در اولین دیدار ایران بود. همچنین تغییراتی که در میانه میدان و خط حمله با ورود ترابی به‌جای انصاری‌فر و مهدی طارمی در خط حمله شکل گرفته بود، باعث شد تهاجمی‌تر از قبل بازی را شروع کنیم. به باور من در مسابقات بعدی باز هم ترکیب دستخوش تغییر خواهد شد، چراکه آنالیزورهای تیم‌های مدعی عنوان قهرمانی بازی ایران را دیده‌اند و قطعا کادر فنی به‌راحتی تاکتیکش را لو نخواهد داد. تیم ملی ایران شرایطی را تجربه می‌کند که می‌تواند در پنج مسابقه با پنج تاکتیک مختلف به میدان برود.

نکته‌ای که نباید فراموش کرد؛ حضور علیرضا بیرانوند درون دروازه بود. با وجود اینکه دوشنبه به دردسر نیفتاد، اما یکی از ستاره‌های ایران در طول تورنمنت خواهد بود. علیرضا بیرانوند در یک سال اخیر جهش چشمگیری داشته و باید به او تبریک بگویم بابت چنین پیشرفت و پختگی که در درون دروازه از خود نشان داده است. یکی از دلایلی که کی‌روش در این مسابقه نه‌چندان سخت بازهم از بیرانوند در درون دروازه استفاده کرد، اطمینان‌خاطری است که او به مدافعان تیم ملی می‌دهد. بیرانوند به چنان میزان آمادگی‌اي رسیده که خط دفاع می‌داند اگر توپی رد شد، علیرضا می‌تواند آن را جمع کند. سنگربان اصلی تیم ملی ایران سوپاپ اطمینان کل اعضای تیم شده است.
هرچند معتقدم یمن سنگ محک خوبی برای تیم ملی ایران نیست و نباید دلخوش به پیروزی مقابل این تیم باشیم، اما به نظرم هماهنگی بازیکنان به حدی است که بتوان به دیدارهای بزرگ در مراحل حذفی امیدوار بود و رسیدن به مقام قهرمانی به‌هیچ‌وجه دور از دسترس نیست.
همان‌طورکه می‌دانید ما چنین تورنمنت‌هایی را اصولا با قدرت آغاز کرده‌ایم، اما به‌دلیل برخی حواشی نتوانسته‌ایم آن‌طورکه باید سیر صعودی خود را حفظ کنیم و به مقام قهرمانی برسیم. این مشکل 43 سال با ما همراه بوده و امیدوارم این تیم اسیر حواشی نشود و اگر بتوانیم همین روند همدلی را پیش ببریم، بسیار خوش‌بین هستم که سرانجام بتوانیم قهرمانی در آسیا را جشن بگیریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.