پژوهشکده پلیمر و پتروشیمی برگزار کرد
مزایای باک پلیمری بر باک فلزی
سالن رازی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی صبح روز سه شنبه یازدهم دی ماه میزبان اساتید،کارشناسان خودرو و محیط زیست بود .در این نشست ابتدا مهندس اکبرشاهی کارشناس صنعت خودرو به بررسی مزایای باک پلیمری نسبت به فلزی پرداخت و گفت: باکهای فلزی در اثر ضربه قابلیت برگشت به فرم اصلی را ندارد و دفرمه شدن رخ خواهد داد.این در حالی است که در مورد باک پلیمر این ریسک بسیار پایین تر بوده و باک پس از ضربه قابلت بازگشت به فرم را تا حدود بالایی دارد.او همچنین با اشاره به اینکه بحث حجم باک نیز برای خودروساز اهمیت دارد ادامه دارد: محدودیت فرم پذیری باک فلزی نیز مورد بحث است.او همچنین تصریح کرد: با فضایی که خودروساز سفارش می دهد،باک پلیمری
میتواند ۲۰ تا ۳۰ درصد حجم بیشتری را پوشش داده و از فضا استفاده کند .به گفته مهندس اکبرشاهی باکهای پلیمری همچنین به دلیل عایقی که دارد مقاومت بالایی در برابر فرسایش خوردگی و تغییرات محیطی دارد این در حالی است که این موضوع روی باک فلزی تاثیرگذار است.مهندس اکبر شاهی هم چنین در رابطه با بحث مصرف سوخت خاطر نشان کرد :با توجه به کاهش وزن حدود چهل درصدی باک پلیمری نسبت به باک فلزی با حجم مشابه این موضوع منجر به کاهش مصرف سوخت خودرو و کاهش انتشار co2 خواهد شد .به ازای هر ده کیلو گرم کاهش وزن ،معادل یک گرم انتشار آلاینده co2 کاهش خواهد یافت . وی افزود در صورتی که این موضوع در خودرو ها در تولید انبوه و به ازای هر سال محاسبه گردد قابلیت صرفه جویی در مصرف سوخت یکی از خودروهای تولید انبوه تا حدود 250 هزار لیتر در سال را خواهد داشت.او در بحث آلایندگی نیز خاطر نشان کرد :با توجه به انتشار بخارات بنزین از مخازن سوخت دو عامل نفوذ از جداره ها و نقاط جوش و اتصالات به همراه میزان تبخیر سوخت داخل باک از عوامل اصلی هستند که با توجه به استفاده باک های پلیمری چند لایه،نفوذ پذیری از جدارهها به میزان قابل توجهی کاهش یافته و قابلیت
دست یابی به الزامات روز دنیا را دارد.اما باکهای فلزی در صورت عدم استفاده از تکنولوژیهای روز دنیا در فرایند جوش پلاسمای رباتیک ریسک وجود منافذ ریز که منشا پخش آلاینده ها خواهند بود را در پی خواهد داشت. این کارشناس خودرو ادامه داد:موضوع دوام و خوردگی و نهایتا نشتی از منافذ خوردگی یکی دیگر از ریسکهای آلایندگی مربوط به باک های فلزی در صورت عدم استفاده از مواد و پوشش های به روز تعریف شده در این حوزه است.همچنین دکتر نازک دست عضو هیات علمی دانشگاه امیرکبیر با بیان اینکه استفاده از باک های پلیمری در خودروهای داخلی به صرفه تر از مدل های فلزی است، گفت:برای جا انداختن این موضوع، باید برنامه توجیهی آن را تهیه و در اختیار نهادهای مربوطه گذاشت تا به صورت یک الزام در صنعت خودرو پذیرفته شود.دکتر نازک دست افزود:با تهیه آمارهای توجیهی در باب اینکه استفاده از باک های پلیمری چه نقشی در کاهش هزینه تولید و پایین آمدن آلایندگی و مصرف سوخت دارد،
می تواند دولت و نهادهای نظارتی را بابت تدوین قانون در این مورد، قانع کند. وی شرایط اقلیمی ایران را در
برنامهریزی برای استفاده از باک های پلیمری نیز حائز اهمیت دانست و تاکید کرد:استفاده از چنین باک هایی میتواند در حال و آینده به کاهش آلایندگی کمک کند. این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه در تولید باک های سوخت خودرو، پلیمر بهتر از فلز عمل می کند، ادامه داد:برای تعریف هر پروژه ای باید به این نگاه کرد که در دنیا چه کرده اند و آیا نمونه موفق جهانی دارد یا نه؛ بنابراین ازآنجا که آمارها نشان دهنده حرکت خودروسازان بزرگ به سمت باک های پلیمری هستند، این موضوع در مورد خودروسازی ایران نیز صدق می کند. عضو هیئت علمی دانشگاه امیر کبیر هم چنین گفت:موضوع یکنواختی تولید و امکان پایش توسط نهادهای نظارتی نیز یکی دیگر از موارد حائز اهمیت است. به طور مثال اگر فرایند یکنواخت و تکرار پذیر تولید غیررباتیک و وابسته به نفر تولید مقایسه نمایید این نگرانی برای نهادهای نظارتی پررنگ تر خواهد بود.دکتر قاسمی مدیریت ارتباط با صنعت پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی در ادامه این نشست افزود:در اوایل دهه ۷۰ میلادی خودروسازان با توجه به بحران نفتی و نیازمندی به کاهش مصرف سوخت و کاهش وزن خودرو به جایگزینی قطعات فلزی نسبتا بزرگ و سنگین خودرو به پلیمری
کردند که سپر و باک خودرو جزو اولین موارد بوده اند .وی ادامه داد:از آن تاریخ تا کنون روند جایگزینی باک های فلزی به پلیمری در کل دنیا ادامه دارد و تقریبا اکثر تولیدات خودرو سازان به سمت باک پلیمری سوق یافته است.اما دیگر میهمان این نشست تخصصی در پژوهشکده پلیمر، مهندس رستگاری معاون محیط زیست استان تهران بود که از وجود تنها 44 روز آلوده در پایتخت طی امسال خبر داد. وی با بیان اینکه از این 44 روز، در 15 روز علت اصلی آلودگی، ازن بوده، گفت:در سال گذشته این عدد هفت روز بود. وی با اشاره به اهمیت باک های پلیمری در کاهش بخارات بنزین، افزود:روزانه در کل کشور چیزی حدود 360 هزار لیتر بنزین تبخیر می شود، که با استفاده از باک های پلیمری و همچنین اجرایی شدن طرح کهاب (طرحی در راستای کاهش بخارات بنزین به خصوص در جایگاه های سوخت)، می توان این عدد را به حداقل رساند. رستگاری همچنین بر بهتر شدن وضع هوای تهران طی چند سال گذشته تاکید کرد و گفت:در سال 90، 60 درصد روزهای سال در پایتخت آلوده بود و این رقم در سال 92 به 40 درصد رسید و برای سال 93 نیز عدد 30 درصد ثبت شد که یکی از دلایل این روند، بهبود کیفیت سوخت بود.
سالن رازی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی صبح روز سه شنبه یازدهم دی ماه میزبان اساتید،کارشناسان خودرو و محیط زیست بود .در این نشست ابتدا مهندس اکبرشاهی کارشناس صنعت خودرو به بررسی مزایای باک پلیمری نسبت به فلزی پرداخت و گفت: باکهای فلزی در اثر ضربه قابلیت برگشت به فرم اصلی را ندارد و دفرمه شدن رخ خواهد داد.این در حالی است که در مورد باک پلیمر این ریسک بسیار پایین تر بوده و باک پس از ضربه قابلت بازگشت به فرم را تا حدود بالایی دارد.او همچنین با اشاره به اینکه بحث حجم باک نیز برای خودروساز اهمیت دارد ادامه دارد: محدودیت فرم پذیری باک فلزی نیز مورد بحث است.او همچنین تصریح کرد: با فضایی که خودروساز سفارش می دهد،باک پلیمری
میتواند ۲۰ تا ۳۰ درصد حجم بیشتری را پوشش داده و از فضا استفاده کند .به گفته مهندس اکبرشاهی باکهای پلیمری همچنین به دلیل عایقی که دارد مقاومت بالایی در برابر فرسایش خوردگی و تغییرات محیطی دارد این در حالی است که این موضوع روی باک فلزی تاثیرگذار است.مهندس اکبر شاهی هم چنین در رابطه با بحث مصرف سوخت خاطر نشان کرد :با توجه به کاهش وزن حدود چهل درصدی باک پلیمری نسبت به باک فلزی با حجم مشابه این موضوع منجر به کاهش مصرف سوخت خودرو و کاهش انتشار co2 خواهد شد .به ازای هر ده کیلو گرم کاهش وزن ،معادل یک گرم انتشار آلاینده co2 کاهش خواهد یافت . وی افزود در صورتی که این موضوع در خودرو ها در تولید انبوه و به ازای هر سال محاسبه گردد قابلیت صرفه جویی در مصرف سوخت یکی از خودروهای تولید انبوه تا حدود 250 هزار لیتر در سال را خواهد داشت.او در بحث آلایندگی نیز خاطر نشان کرد :با توجه به انتشار بخارات بنزین از مخازن سوخت دو عامل نفوذ از جداره ها و نقاط جوش و اتصالات به همراه میزان تبخیر سوخت داخل باک از عوامل اصلی هستند که با توجه به استفاده باک های پلیمری چند لایه،نفوذ پذیری از جدارهها به میزان قابل توجهی کاهش یافته و قابلیت
دست یابی به الزامات روز دنیا را دارد.اما باکهای فلزی در صورت عدم استفاده از تکنولوژیهای روز دنیا در فرایند جوش پلاسمای رباتیک ریسک وجود منافذ ریز که منشا پخش آلاینده ها خواهند بود را در پی خواهد داشت. این کارشناس خودرو ادامه داد:موضوع دوام و خوردگی و نهایتا نشتی از منافذ خوردگی یکی دیگر از ریسکهای آلایندگی مربوط به باک های فلزی در صورت عدم استفاده از مواد و پوشش های به روز تعریف شده در این حوزه است.همچنین دکتر نازک دست عضو هیات علمی دانشگاه امیرکبیر با بیان اینکه استفاده از باک های پلیمری در خودروهای داخلی به صرفه تر از مدل های فلزی است، گفت:برای جا انداختن این موضوع، باید برنامه توجیهی آن را تهیه و در اختیار نهادهای مربوطه گذاشت تا به صورت یک الزام در صنعت خودرو پذیرفته شود.دکتر نازک دست افزود:با تهیه آمارهای توجیهی در باب اینکه استفاده از باک های پلیمری چه نقشی در کاهش هزینه تولید و پایین آمدن آلایندگی و مصرف سوخت دارد،
می تواند دولت و نهادهای نظارتی را بابت تدوین قانون در این مورد، قانع کند. وی شرایط اقلیمی ایران را در
برنامهریزی برای استفاده از باک های پلیمری نیز حائز اهمیت دانست و تاکید کرد:استفاده از چنین باک هایی میتواند در حال و آینده به کاهش آلایندگی کمک کند. این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه در تولید باک های سوخت خودرو، پلیمر بهتر از فلز عمل می کند، ادامه داد:برای تعریف هر پروژه ای باید به این نگاه کرد که در دنیا چه کرده اند و آیا نمونه موفق جهانی دارد یا نه؛ بنابراین ازآنجا که آمارها نشان دهنده حرکت خودروسازان بزرگ به سمت باک های پلیمری هستند، این موضوع در مورد خودروسازی ایران نیز صدق می کند. عضو هیئت علمی دانشگاه امیر کبیر هم چنین گفت:موضوع یکنواختی تولید و امکان پایش توسط نهادهای نظارتی نیز یکی دیگر از موارد حائز اهمیت است. به طور مثال اگر فرایند یکنواخت و تکرار پذیر تولید غیررباتیک و وابسته به نفر تولید مقایسه نمایید این نگرانی برای نهادهای نظارتی پررنگ تر خواهد بود.دکتر قاسمی مدیریت ارتباط با صنعت پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی در ادامه این نشست افزود:در اوایل دهه ۷۰ میلادی خودروسازان با توجه به بحران نفتی و نیازمندی به کاهش مصرف سوخت و کاهش وزن خودرو به جایگزینی قطعات فلزی نسبتا بزرگ و سنگین خودرو به پلیمری
کردند که سپر و باک خودرو جزو اولین موارد بوده اند .وی ادامه داد:از آن تاریخ تا کنون روند جایگزینی باک های فلزی به پلیمری در کل دنیا ادامه دارد و تقریبا اکثر تولیدات خودرو سازان به سمت باک پلیمری سوق یافته است.اما دیگر میهمان این نشست تخصصی در پژوهشکده پلیمر، مهندس رستگاری معاون محیط زیست استان تهران بود که از وجود تنها 44 روز آلوده در پایتخت طی امسال خبر داد. وی با بیان اینکه از این 44 روز، در 15 روز علت اصلی آلودگی، ازن بوده، گفت:در سال گذشته این عدد هفت روز بود. وی با اشاره به اهمیت باک های پلیمری در کاهش بخارات بنزین، افزود:روزانه در کل کشور چیزی حدود 360 هزار لیتر بنزین تبخیر می شود، که با استفاده از باک های پلیمری و همچنین اجرایی شدن طرح کهاب (طرحی در راستای کاهش بخارات بنزین به خصوص در جایگاه های سوخت)، می توان این عدد را به حداقل رساند. رستگاری همچنین بر بهتر شدن وضع هوای تهران طی چند سال گذشته تاکید کرد و گفت:در سال 90، 60 درصد روزهای سال در پایتخت آلوده بود و این رقم در سال 92 به 40 درصد رسید و برای سال 93 نیز عدد 30 درصد ثبت شد که یکی از دلایل این روند، بهبود کیفیت سوخت بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.