چنددستگي در اصولگرايان يك سال مانده به انتخابات مجلس
شرق: يك سال مانده تا انتخابات مجلس، اصولگرايان نميدانند با چند جبهه و ائتلاف ميخواهند در انتخابات شركت كنند؛ ميخواهند با اسم اصولگرايي وارد گود انتخابات شوند يا نواصولگرايي؟ گاهي هم حرفهاي عجيبي ميزنند؛ مثل اينكه جريان اصلاحطلبي و اصولگرايي به آخر خط رسيده و بايد به فكر يك جريان سوم بود! اين ادعا البته مدعي هم زياد دارد؛ از محمود احمدينژاد تا باقر قاليباف و حتي اسدلله بادامچيان! شايد فكر ميكنند اقبال مردمي به آنها كاسته شده و شايد بتوانند صرفا با تغيير نام و تاكتيك، از معبر يك انتخابات ديگر هم گذر كنند. از يك سو برخي از مرگ «جمنا» (آخرين جبهه ائتلافي اصولگرايان كه در انتخابات رياستجمهوري يازدهم ورود كرد) سخن ميگويند و عدهاي ديگر خود را رقيب آن مینامند. نامي از «شوراي وحدت» هم به ميان آمده است، اما مشخص نيست سازوكار اين شورا دقيقا چيست. برخي معتقدند مأموريت جمنا قاعدتا به پايان رسيده است. برخي اخبار، اما ميگويد حتي فهرست 150نفره آن براي مجلس هم چيده شده است! محمدرضا باهنر، دبيركل جبهه پيروان خط امام و رهبري (يكي از جبهههاي غيرفعال اصولگرايي)، روز گذشته گفته است: «هرازچندگاهي ميبینيم جبهه متحد
اسلامي، جمنا و جبهه وحدت عناوين مختلفي است که در زمان انتخابات بروز و ظهور پيدا ميکنند. سال 98 انتخابات مجلس است و احزاب و جريانات نيز خودشان را براي آن مقطع آماده ميکنند. بايد ائتلافي بزرگ از اصولگرايان به وجود بيايد. جلسات راهبردي اصولگرايان بر همين اساس تشکيل ميشود و افراد حقيقي و حقوقي مؤثر در جلسات حضور پيدا ميکنند، اما هنوز به نام تشکيلاتي قويای نرسيدهاند. به نظر ميرسد شوراي وحدت از درون آن دربيايد. اميدواري زيادي داريم که اين وحدت به وجود بيايد». او با بيان اينکه نميتوانيم بگوييم جمنا برچيده شد، گفت: «ممکن است اسم جمنا بماند و شايد ساختار کمي تغيير کند، اما هدف ايجاد مرکزيت با همه طيفهاي اصولگرا است». ماجراي اصولگرايان اين است كه در آستانه هر انتخاباتي هيئتيوار دور هم جمع ميشوند و نامي روي ائتلاف خود ميگذارند و فارغ از موفقيت يا شكست، اين ائتلاف بعد به كما ميرود و دوباره در آستانه انتخاباتي ديگر، با جبههاي ديگر و نامي ديگر سر برميآورند. حالا چند وقتي است كه اسم «شوراي وحدت» بر زبانشان افتاده است، بعيد نيست كه اين شورا جايگزين جمنا شود. درحاليكه برخي به سازوكار غيردموكراتيك و از بالا
به پايين جمنا انتقاد داشتند و ازقضا نواصولگرايي قاليباف هم با اعتراض به همين نحوه تصميمگيري در جمنا سر برآورد، اما به نظر نميرسد ماجراي شوراي وحدت هم بهتر از جمنا باشد؛ شايد هم بدتر باشد؛ چراكه خبر ميرسد بازهم عدهاي از بزرگان اصولگرايي در اين شورا حضور دارند و جلسات پشت درهاي بسته برگزار ميشود. كمال سجادي، سخنگوي جبهه پيروان خط امام و رهبري، زماني در انتقاد از جمنا گفته بود: «برخي فکر ميکنند در فعاليتها برادر بزرگتر هستند؛ درصورتيکه اينگونه نيست و بايد با همه عادلانه برخورد شود و با توجه به حد و وزني که دارند، آنها را ديد».
اين نقدي است كه ياران قاليباف هم به جمنا دارند؛ آنها با حزب پيشرفت و عدالت ايران اسلامي نیز همزمان ايده نواصولگرايي را پيش ميبرند؛ ايدهاي كه معتقد است رأس تصميمگيري در جريان اصولگرايي دچار خدشه شده است؛ براي همين است كه طرحش آنچنان در جماعت اصولگرايي با استقبال روبهرو نشد. بااينحال نزديكان اصرار دارند ايده خود را پيش ببرند. از يكسو نیز ميگويند ميخواهند ائتلاف خودشان را با اصولگرايان در بزنگاههاي انتخاباتي همچنان حفظ كنند. مشخص نيست چطور ميخواهند هم اين ايده را به پيش ببرند و هم در جمع اصولگرايان باقي بمانند و هضم نشوند. باهنر درباره جدايي قاليباف از جمنا گفته است: «در نظام مردمسالاري ديني مشکل ما نداشتن چند حزب فراگير قدرتمند و چارچوبدار است؛ بنابراين براي آينده مردمسالاري ديني نگران هستم. احزاب کوچک و محلي زياد داريم، اما حزبي که برنامه داشته باشد، کم داريم. ازجمله آسيبهاي اين مسئله آن است که جريانات سياسي در نزديکي انتخابات براي همگرايي مجموعههاي دروني خود صرف انرژي کنند».
اخيرا يك جبهه ديگر هم در اصولگرايي تحت عنوان «جبهه پيشرفت، رفاه و عدالت» اعلام حضور كرده كه خودش را رقيب «جمنا» (جبهه پيروان مردمي نيروهاي انقلاب) ميداند. جمعيت آبادگران و حزب اسلامي ايرانزمين از جمله احزاب اين جبههاند. محمدجواد محمدينوري، دبير اين جبهه گفته است: «هيچ وجه مشترکي با برادران اصولگراي جمنا نداشته و نداريم و ميان ما فاصله وجود دارد؛ زيرا آنها فردمحور بوده و اعتقادي به خرد جمعي ندارند. تصميمات آنها متعلق به جناح خاصي در حاکميت است و از جاي ديگری گرفته ميشود و در فرهنگ سياسي آنها تحزب معنايي ندارد. عملکرد آنها را در انتخابات مجلس و رياستجمهوري ديديم. آنها حتي به مصوبات خودشان هم پايبند نيستند». دبير جبهه در ادامه گفته بود: «ما اصولگرايي کهنه داشتيم که امروز ميخواهيم لباس نو بر آن بپوشانيم؟ مگر آنکه بخواهيم «به سمت فريب مردم پيش رويم».
حسن بيادي، از اصولگرايان حامي احمدينژاد در شوراي شهر دوم و دبيركل جمعيت آبادگران و عضو اين جبهه نوظهور بهتازگي گفته: «به نظر من يک شکاف عميق بين گروههاي واقعي اصولگرا و گروههاي تماميتخواه وجود دارد. متأسفانه گروههايي وجود دارند که چون به مبادي قدرت و ثروت متصل هستند، از طريق تماميتخواهي اقدامات خود را پيش ميبرند. در انتخابات گذشته مجلس که فهرست اصولگراها رأي نياورد، بايد گفت که باندهاي متصل به قدرت و ثروت اين فهرستها را هدايت ميکردند».
اسدالله بادامچيان، عضو شوراي مركزي حزب مؤتلفه؛ اصولگراترين حزب اصولگرا، اخيرا يك تویيت عجيب منتشر كرده بود با اين محتوا كه اصلاحطلبي و اصولگرايي به پايان خود رسيده و بايد دنبال يك جريان جديد بود. محمدرضا باهنر در واكنش به او گفته است: «با توجه به شناختي که از آقاي بادامچيان دارم، به نظرم منظور او همان بحث عرفي موضوع است و تغيير در عملکردهاست، بنابراين لازم است هردو جريان به دنبال يک بازنگري باشند، چراکه نميتوان منکر آن شد که يک شعار جديد يا حرف جديد و همچنين يک اسم جديد ميتواند جذابيت داشته باشد».
جريان حامي احمدينژاد هم مدتهاست از يك جريان سوم نام ميبرد و خود را حامل آن ميپندارد، معتقد است كه ساختار فعلي سياست و قدرت در دست دو جريان اصلاحطلب و اصولگراست؛ نياز به ورود يك جريان ديگر براي شكست اين انحصار است. نكته جالب اينكه احمدينژاد و يارانش خود را نه اصولگرا ميدانند و نه برخاسته از جريان اصولگرايي؛ آنها همه اشتراكات فعلي و قرابتهاي ذهني و سياسي فعلي و گذشته خود با اين جريان را هم منكر ميشوند.
شرق: يك سال مانده تا انتخابات مجلس، اصولگرايان نميدانند با چند جبهه و ائتلاف ميخواهند در انتخابات شركت كنند؛ ميخواهند با اسم اصولگرايي وارد گود انتخابات شوند يا نواصولگرايي؟ گاهي هم حرفهاي عجيبي ميزنند؛ مثل اينكه جريان اصلاحطلبي و اصولگرايي به آخر خط رسيده و بايد به فكر يك جريان سوم بود! اين ادعا البته مدعي هم زياد دارد؛ از محمود احمدينژاد تا باقر قاليباف و حتي اسدلله بادامچيان! شايد فكر ميكنند اقبال مردمي به آنها كاسته شده و شايد بتوانند صرفا با تغيير نام و تاكتيك، از معبر يك انتخابات ديگر هم گذر كنند. از يك سو برخي از مرگ «جمنا» (آخرين جبهه ائتلافي اصولگرايان كه در انتخابات رياستجمهوري يازدهم ورود كرد) سخن ميگويند و عدهاي ديگر خود را رقيب آن مینامند. نامي از «شوراي وحدت» هم به ميان آمده است، اما مشخص نيست سازوكار اين شورا دقيقا چيست. برخي معتقدند مأموريت جمنا قاعدتا به پايان رسيده است. برخي اخبار، اما ميگويد حتي فهرست 150نفره آن براي مجلس هم چيده شده است! محمدرضا باهنر، دبيركل جبهه پيروان خط امام و رهبري (يكي از جبهههاي غيرفعال اصولگرايي)، روز گذشته گفته است: «هرازچندگاهي ميبینيم جبهه متحد
اسلامي، جمنا و جبهه وحدت عناوين مختلفي است که در زمان انتخابات بروز و ظهور پيدا ميکنند. سال 98 انتخابات مجلس است و احزاب و جريانات نيز خودشان را براي آن مقطع آماده ميکنند. بايد ائتلافي بزرگ از اصولگرايان به وجود بيايد. جلسات راهبردي اصولگرايان بر همين اساس تشکيل ميشود و افراد حقيقي و حقوقي مؤثر در جلسات حضور پيدا ميکنند، اما هنوز به نام تشکيلاتي قويای نرسيدهاند. به نظر ميرسد شوراي وحدت از درون آن دربيايد. اميدواري زيادي داريم که اين وحدت به وجود بيايد». او با بيان اينکه نميتوانيم بگوييم جمنا برچيده شد، گفت: «ممکن است اسم جمنا بماند و شايد ساختار کمي تغيير کند، اما هدف ايجاد مرکزيت با همه طيفهاي اصولگرا است». ماجراي اصولگرايان اين است كه در آستانه هر انتخاباتي هيئتيوار دور هم جمع ميشوند و نامي روي ائتلاف خود ميگذارند و فارغ از موفقيت يا شكست، اين ائتلاف بعد به كما ميرود و دوباره در آستانه انتخاباتي ديگر، با جبههاي ديگر و نامي ديگر سر برميآورند. حالا چند وقتي است كه اسم «شوراي وحدت» بر زبانشان افتاده است، بعيد نيست كه اين شورا جايگزين جمنا شود. درحاليكه برخي به سازوكار غيردموكراتيك و از بالا
به پايين جمنا انتقاد داشتند و ازقضا نواصولگرايي قاليباف هم با اعتراض به همين نحوه تصميمگيري در جمنا سر برآورد، اما به نظر نميرسد ماجراي شوراي وحدت هم بهتر از جمنا باشد؛ شايد هم بدتر باشد؛ چراكه خبر ميرسد بازهم عدهاي از بزرگان اصولگرايي در اين شورا حضور دارند و جلسات پشت درهاي بسته برگزار ميشود. كمال سجادي، سخنگوي جبهه پيروان خط امام و رهبري، زماني در انتقاد از جمنا گفته بود: «برخي فکر ميکنند در فعاليتها برادر بزرگتر هستند؛ درصورتيکه اينگونه نيست و بايد با همه عادلانه برخورد شود و با توجه به حد و وزني که دارند، آنها را ديد».
اين نقدي است كه ياران قاليباف هم به جمنا دارند؛ آنها با حزب پيشرفت و عدالت ايران اسلامي نیز همزمان ايده نواصولگرايي را پيش ميبرند؛ ايدهاي كه معتقد است رأس تصميمگيري در جريان اصولگرايي دچار خدشه شده است؛ براي همين است كه طرحش آنچنان در جماعت اصولگرايي با استقبال روبهرو نشد. بااينحال نزديكان اصرار دارند ايده خود را پيش ببرند. از يكسو نیز ميگويند ميخواهند ائتلاف خودشان را با اصولگرايان در بزنگاههاي انتخاباتي همچنان حفظ كنند. مشخص نيست چطور ميخواهند هم اين ايده را به پيش ببرند و هم در جمع اصولگرايان باقي بمانند و هضم نشوند. باهنر درباره جدايي قاليباف از جمنا گفته است: «در نظام مردمسالاري ديني مشکل ما نداشتن چند حزب فراگير قدرتمند و چارچوبدار است؛ بنابراين براي آينده مردمسالاري ديني نگران هستم. احزاب کوچک و محلي زياد داريم، اما حزبي که برنامه داشته باشد، کم داريم. ازجمله آسيبهاي اين مسئله آن است که جريانات سياسي در نزديکي انتخابات براي همگرايي مجموعههاي دروني خود صرف انرژي کنند».
اخيرا يك جبهه ديگر هم در اصولگرايي تحت عنوان «جبهه پيشرفت، رفاه و عدالت» اعلام حضور كرده كه خودش را رقيب «جمنا» (جبهه پيروان مردمي نيروهاي انقلاب) ميداند. جمعيت آبادگران و حزب اسلامي ايرانزمين از جمله احزاب اين جبههاند. محمدجواد محمدينوري، دبير اين جبهه گفته است: «هيچ وجه مشترکي با برادران اصولگراي جمنا نداشته و نداريم و ميان ما فاصله وجود دارد؛ زيرا آنها فردمحور بوده و اعتقادي به خرد جمعي ندارند. تصميمات آنها متعلق به جناح خاصي در حاکميت است و از جاي ديگری گرفته ميشود و در فرهنگ سياسي آنها تحزب معنايي ندارد. عملکرد آنها را در انتخابات مجلس و رياستجمهوري ديديم. آنها حتي به مصوبات خودشان هم پايبند نيستند». دبير جبهه در ادامه گفته بود: «ما اصولگرايي کهنه داشتيم که امروز ميخواهيم لباس نو بر آن بپوشانيم؟ مگر آنکه بخواهيم «به سمت فريب مردم پيش رويم».
حسن بيادي، از اصولگرايان حامي احمدينژاد در شوراي شهر دوم و دبيركل جمعيت آبادگران و عضو اين جبهه نوظهور بهتازگي گفته: «به نظر من يک شکاف عميق بين گروههاي واقعي اصولگرا و گروههاي تماميتخواه وجود دارد. متأسفانه گروههايي وجود دارند که چون به مبادي قدرت و ثروت متصل هستند، از طريق تماميتخواهي اقدامات خود را پيش ميبرند. در انتخابات گذشته مجلس که فهرست اصولگراها رأي نياورد، بايد گفت که باندهاي متصل به قدرت و ثروت اين فهرستها را هدايت ميکردند».
اسدالله بادامچيان، عضو شوراي مركزي حزب مؤتلفه؛ اصولگراترين حزب اصولگرا، اخيرا يك تویيت عجيب منتشر كرده بود با اين محتوا كه اصلاحطلبي و اصولگرايي به پايان خود رسيده و بايد دنبال يك جريان جديد بود. محمدرضا باهنر در واكنش به او گفته است: «با توجه به شناختي که از آقاي بادامچيان دارم، به نظرم منظور او همان بحث عرفي موضوع است و تغيير در عملکردهاست، بنابراين لازم است هردو جريان به دنبال يک بازنگري باشند، چراکه نميتوان منکر آن شد که يک شعار جديد يا حرف جديد و همچنين يک اسم جديد ميتواند جذابيت داشته باشد».
جريان حامي احمدينژاد هم مدتهاست از يك جريان سوم نام ميبرد و خود را حامل آن ميپندارد، معتقد است كه ساختار فعلي سياست و قدرت در دست دو جريان اصلاحطلب و اصولگراست؛ نياز به ورود يك جريان ديگر براي شكست اين انحصار است. نكته جالب اينكه احمدينژاد و يارانش خود را نه اصولگرا ميدانند و نه برخاسته از جريان اصولگرايي؛ آنها همه اشتراكات فعلي و قرابتهاي ذهني و سياسي فعلي و گذشته خود با اين جريان را هم منكر ميشوند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.