محمدرضا پورابراهيمي مطرح كرد
شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس
شرق:گويا كشمكشهاي ميان علي ربيعي، وزير سابق کار و محمدرضا پورابراهيمي، رئيس كميسيون اقتصادي مجلس، تمامي ندارد؛ چنانكه ديروز در صحن علني مجلس شوراي اسلامي، پورابراهيمي از شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس خبر داد و گفت گويا جاي متهم و شاکی عوض شده است. اين مناقشه از جلسه استيضاح وزير كار در مرداد سال جاري آغاز شد؛ زماني كه ربيعي گفت: «آقای پورابراهیمی، آقای کهنوجی را شما میشناسید؟ رزومه ایشان دست من چه کار میکند؟ اگر ایشان مدیرعامل مس میشد، مشکل شما اینچنین با من ادامه پیدا میکرد؟». اين سخنان با واكنش تند پورابراهيمي مواجه شد و او در مقام موافق استيضاح، خطاب به نمايندگان گفت: «ربیعی خدای لابی است و تمام عوامل بیرونی و داخلی را جمع کرده تا در وزارت بماند. آقای پزشکیان مدعی میشود تخلفی در تأمین اجتماعی صورت نگرفته است. من پیشنهاد میکنم وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه فعالیتهای اقتصادی پسران ربیعی و پروژههای اقتصادیای را که ورود کردهاند، بررسی کنند که اکنون موجب مشکلاتی برای پدرشان شدهاند. آقای پزشکیان، خانم زهرا پزشکیان مسئول فاینانس پتروشیمی جم، چه ارتباطی با شما دارد؟». اين كشمكش در نهايت با
استيضاح ربيعي خاتمه يافت؛ اما روز گذشته خبري تازه در ادامه آن مناقشه مبني بر شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس منتشر شد. به نقل از «خانه ملت»، پورابراهيمي دراينباره گفته است: «این وضعیت وخیم ناشی از تخلفات بیشماری است که در سالهای اخیر انجام شده است. با وجود این، بهتازگی فرزندان وزیر استیضاحشده قبلی، از مجلس و نمایندگان شکایت کردهاند که چرا این تخلفات در دستور کار و بررسی مجلس قرار گرفته است. این اقدام آنها جای تعجب بسیار دارد؛ چراکه جای متهم و شاکی عوض شده است. البته ما از منافع ملی ذرهای کوتاه نخواهیم آمد».
بهحاشيهرفتن حقوق عامه
فارغ از آنكه ادعاهاي ربيعي يا پورابراهيمي درست است يا خير، بايد گفت روحيه بگمبگم در اركان سياستهاي اجرائي و نيز رويكرد نمايندگي جايگزين مطالبهگري و مسئوليتپذيري شده است. شايد اينگونه مناقشات كه پاي فرزندان مسئولان را نيز به ميان ميكشد، با هيچ توجيه سياسي و قانونيای منطبق نباشد؛ زيرا براي مثال اگر محمدرضا پورابراهيمي اطلاعات خاصي از روابط اقتصادي فرزندان ربيعي داشته است، چرا در بزنگاه استيضاح آن را بيان كرده است و همچنين اگر ربيعي براي انتصاب كهنوجي به مدیرعاملي مس كرمان تحت فشار پورابراهيمي قرار داشته، چرا اين موضوع را بهطور شفاف و پيش از ادعاي رئيس كميسيون اقتصادي مجلس با مردم در ميان نگذاشته است؟ يا آنكه اگر واقعا فرزندان مسئولان بهطور غيرقانوني در معاملات دولتي تعدي ميكنند، چرا دولت با ايشان برخورد نميكند و پرونده احتمالي آنها را به دستگاه قضائي واگذار نميكند؟ يا آنكه معلوم نيست چرا پورابراهيمي موضوع زهرا پزشكيان را در شرايطي مطرح كرد كه مسعود پزشكيان در مقام دفاع از ربيعي برآمده بود؟ اگر واقعيتي خلاف منافع ملي صورت گرفته است، چنين مناقشات سياسيای نبايد باعث كتمان يا مخفينگهداشتن واقعيت
موجود شود؛ بنابراين به نظر ميرسد ادعاي پيگیري حقوق عامه از سوي برخي از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و نيز مسئولان اجرائي، چندان مقرون به واقعيت نباشد.
بدعتي آسيبزا
پورابراهيمي که فرداي جلسه استيضاح گفت عليه ربيعي طرح دعوا ميكنم، ديروز نيز از شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس سخن به ميان آورد. شكايتهاي فردي قضائي گرچه ميتواند يك حق قلمداد شود، اما مشخص ميكند فرايند استيضاح در پارهاي از موارد از ذات خود تهي ميشود. در واقع بررسي كارشناسي، بندبهبند و جزئي موضوعات مورد استيضاح به حاشيه ميرود و بگمبگمهاي فردي جايگزين ذات استيضاح ميشود. نكته ديگر آنكه مشخص نيست با چه استدلالي فرزندان علي ربيعي از مجموعه مجلس شكايت كردهاند. پورابراهيمي گفته است ايشان «از مجلس و نمایندگان شکایت کردهاند که چرا این تخلفات در دستور کار و بررسی مجلس قرار گرفته است». اگر شكايت كلي باشد و دادگاه بدوي دعواي مطرحشده را پذيرفته باشد، جای تأمل است؛ زيرا پذيرش چنين شكواييهاي اساس مصونيت نمايندگان در ايفاي وظايف نمايندگي را زير سؤال ميبرد. مضافا آنكه اگر ادعاي پورابراهيمي مبني بر شكايت فرزندان ربيعي از «مجلس» صحيح باشد، يك بدعت نادرست رواج مييابد كه هيچكس حق تحقيقوتفحص ندارد؛ زيرا ممكن است با شكايت قضائي روبهرو شود. به هر روي، با آنكه اساس چنين شكايتي در ابهام است، چنين كشمشهاي
سياسيای باعث آسيبديدن اعتماد عمومي به فرايند مطالبهگري و پاسخگويي ميشود و براي جلوگيري از چنين آسيبي لازم است مناقشات فردي در محلي به نام مجلس رفع نشود.
شرق:گويا كشمكشهاي ميان علي ربيعي، وزير سابق کار و محمدرضا پورابراهيمي، رئيس كميسيون اقتصادي مجلس، تمامي ندارد؛ چنانكه ديروز در صحن علني مجلس شوراي اسلامي، پورابراهيمي از شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس خبر داد و گفت گويا جاي متهم و شاکی عوض شده است. اين مناقشه از جلسه استيضاح وزير كار در مرداد سال جاري آغاز شد؛ زماني كه ربيعي گفت: «آقای پورابراهیمی، آقای کهنوجی را شما میشناسید؟ رزومه ایشان دست من چه کار میکند؟ اگر ایشان مدیرعامل مس میشد، مشکل شما اینچنین با من ادامه پیدا میکرد؟». اين سخنان با واكنش تند پورابراهيمي مواجه شد و او در مقام موافق استيضاح، خطاب به نمايندگان گفت: «ربیعی خدای لابی است و تمام عوامل بیرونی و داخلی را جمع کرده تا در وزارت بماند. آقای پزشکیان مدعی میشود تخلفی در تأمین اجتماعی صورت نگرفته است. من پیشنهاد میکنم وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه فعالیتهای اقتصادی پسران ربیعی و پروژههای اقتصادیای را که ورود کردهاند، بررسی کنند که اکنون موجب مشکلاتی برای پدرشان شدهاند. آقای پزشکیان، خانم زهرا پزشکیان مسئول فاینانس پتروشیمی جم، چه ارتباطی با شما دارد؟». اين كشمكش در نهايت با
استيضاح ربيعي خاتمه يافت؛ اما روز گذشته خبري تازه در ادامه آن مناقشه مبني بر شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس منتشر شد. به نقل از «خانه ملت»، پورابراهيمي دراينباره گفته است: «این وضعیت وخیم ناشی از تخلفات بیشماری است که در سالهای اخیر انجام شده است. با وجود این، بهتازگی فرزندان وزیر استیضاحشده قبلی، از مجلس و نمایندگان شکایت کردهاند که چرا این تخلفات در دستور کار و بررسی مجلس قرار گرفته است. این اقدام آنها جای تعجب بسیار دارد؛ چراکه جای متهم و شاکی عوض شده است. البته ما از منافع ملی ذرهای کوتاه نخواهیم آمد».
بهحاشيهرفتن حقوق عامه
فارغ از آنكه ادعاهاي ربيعي يا پورابراهيمي درست است يا خير، بايد گفت روحيه بگمبگم در اركان سياستهاي اجرائي و نيز رويكرد نمايندگي جايگزين مطالبهگري و مسئوليتپذيري شده است. شايد اينگونه مناقشات كه پاي فرزندان مسئولان را نيز به ميان ميكشد، با هيچ توجيه سياسي و قانونيای منطبق نباشد؛ زيرا براي مثال اگر محمدرضا پورابراهيمي اطلاعات خاصي از روابط اقتصادي فرزندان ربيعي داشته است، چرا در بزنگاه استيضاح آن را بيان كرده است و همچنين اگر ربيعي براي انتصاب كهنوجي به مدیرعاملي مس كرمان تحت فشار پورابراهيمي قرار داشته، چرا اين موضوع را بهطور شفاف و پيش از ادعاي رئيس كميسيون اقتصادي مجلس با مردم در ميان نگذاشته است؟ يا آنكه اگر واقعا فرزندان مسئولان بهطور غيرقانوني در معاملات دولتي تعدي ميكنند، چرا دولت با ايشان برخورد نميكند و پرونده احتمالي آنها را به دستگاه قضائي واگذار نميكند؟ يا آنكه معلوم نيست چرا پورابراهيمي موضوع زهرا پزشكيان را در شرايطي مطرح كرد كه مسعود پزشكيان در مقام دفاع از ربيعي برآمده بود؟ اگر واقعيتي خلاف منافع ملي صورت گرفته است، چنين مناقشات سياسيای نبايد باعث كتمان يا مخفينگهداشتن واقعيت
موجود شود؛ بنابراين به نظر ميرسد ادعاي پيگیري حقوق عامه از سوي برخي از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و نيز مسئولان اجرائي، چندان مقرون به واقعيت نباشد.
بدعتي آسيبزا
پورابراهيمي که فرداي جلسه استيضاح گفت عليه ربيعي طرح دعوا ميكنم، ديروز نيز از شكايت فرزندان ربيعي عليه مجلس سخن به ميان آورد. شكايتهاي فردي قضائي گرچه ميتواند يك حق قلمداد شود، اما مشخص ميكند فرايند استيضاح در پارهاي از موارد از ذات خود تهي ميشود. در واقع بررسي كارشناسي، بندبهبند و جزئي موضوعات مورد استيضاح به حاشيه ميرود و بگمبگمهاي فردي جايگزين ذات استيضاح ميشود. نكته ديگر آنكه مشخص نيست با چه استدلالي فرزندان علي ربيعي از مجموعه مجلس شكايت كردهاند. پورابراهيمي گفته است ايشان «از مجلس و نمایندگان شکایت کردهاند که چرا این تخلفات در دستور کار و بررسی مجلس قرار گرفته است». اگر شكايت كلي باشد و دادگاه بدوي دعواي مطرحشده را پذيرفته باشد، جای تأمل است؛ زيرا پذيرش چنين شكواييهاي اساس مصونيت نمايندگان در ايفاي وظايف نمايندگي را زير سؤال ميبرد. مضافا آنكه اگر ادعاي پورابراهيمي مبني بر شكايت فرزندان ربيعي از «مجلس» صحيح باشد، يك بدعت نادرست رواج مييابد كه هيچكس حق تحقيقوتفحص ندارد؛ زيرا ممكن است با شكايت قضائي روبهرو شود. به هر روي، با آنكه اساس چنين شكايتي در ابهام است، چنين كشمشهاي
سياسيای باعث آسيبديدن اعتماد عمومي به فرايند مطالبهگري و پاسخگويي ميشود و براي جلوگيري از چنين آسيبي لازم است مناقشات فردي در محلي به نام مجلس رفع نشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.