|

تکرار «دانش‌آموزسوزی» و فرافکنی مدیران

اعظم پویان. روزنامه‌نگار

حادثه مدرسه شین‌آباد اگر برای دختران آتش، آب نداشت، حداقل برای متولیان آموزش‌وپرورش نان دارد. از «دانش‌آموزسوزی» شین‌آباد و درودزن تا «دانش‌آموزسوزی» دبستان اسوه حسنه، آن‌قدر که بر تجربه فرافکنی و توجیه مدیران وقت نهاد آموزش‌وپرورش افزوده شده، به استانداردسازی مدارس پرداخته نشده است.
این روزها بطحایی همان حرف و شعارهایی را تکرار می‌کند که وزرای قبلی تکرار کردند. سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش، اعلام می‌کند 9 سال زمان برای ایمنی مدارس از بخاری‌های غیراستاندارد نیاز است. نقطه اشتراک این وعده با اتفاقی که در مدرسه شین‌آباد، سال 83 و در زمان وزارت حاجی‌بابایی رخ داد، وعده‌هایی برای آینده است. در آن زمان هم قول دادند که در مدت چهار سال مسئله نوسازی و تجهیز مدارس حل شود که نشد و همچنان مطابق اعلام رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور، هنوز ۴۰ درصد مدارس کشور به سیستم گرمایشی استاندارد مجهز نیستند. با محاسبه بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش هنوز ‌9 سال دیگر باید شاهد سوختن دانش‌آموزان‌‌مان در آتش باشیم تا وزیر بعدی بیاید و شعار جدیدتری بدهد و باز هم وعده چند سال دیگر را بشنویم.
در شرایطی که فقط 12 هزار خانوار زاهدانی از گاز شهری بهره‌مند هستند و بیش از 190 هزار خانوار از سهمیه نفت سفید استفاده می‌کنند، نمی‌توان انتظار داشت به این زودی‌ها مسئله بخاری نفتی حل شود اما اگر وزارت آموزش‌وپرورش به نقش اصلی‌اش که «سیاست‌گذاری و نظارت» است، با دقت و تمرکز بیشتری می‌پرداخت، شاید این اتفاق نمی‌افتاد.
وزارت آموزش‌وپرورش در این دوره هم بیشتر از آنکه در نقش یک سیاست‌گذار و ناظر ایفای نقش کند، درگیر شعاربوده و بیشتر از آنکه دغدغه ساختن داشته باشد، شعار حذف‌کردن داده است بدون اینکه برنامه مشخص و کارشناسی ارائه دهد. حذف آزمون استعدادهای درخشان و حذف کنکور یا مشق شب و... موضوع‌های بسیار مهمی هستند که برخورد شعارگونه با آنها فرصت کار کارشناسی را به وزرا و متولیان بعدی امر آموزش نمی‌دهد زیرا یک بار به صورت ناقص مطرح شده و نتیجه نداده است. درحالی‌که همین موضوعات مطرح‌شده نیز به دلیل نظارت ضعیف وزارتخانه در دوره‌های گذشته تبدیل به معضل مهمی برای دانش‌آموزان و خانواده‌ها شده است.
به گفته رئیس سازمان مدارس غیردولتی، مدرسه اسوه حسنه حدود یک ماه قبل به فضای جدید نقل‌ مکان کرده، اما هنوز تأییدیه نوسازی و استحکام بنا را نگرفته بود و برای گرفتن مجوز فقط مکاتبه کرده بود. این مدرسه از سال ۹۲ پیش‌دبستانی بوده و امسال هم توانسته بود ضمیمه کلاس اول بگیرد ولی هنوز این فضای جدید تأییدیه نوسازی نداشته است. اگر نظارت وزارتخانه بر نهاد ذی‌ربطش دقیق بود، آیا مدرسه‌ای به همین راحتی می‌توانست بدون داشتن مجوز به ‌جای جدید نقل مکان کند؟

حادثه مدرسه شین‌آباد اگر برای دختران آتش، آب نداشت، حداقل برای متولیان آموزش‌وپرورش نان دارد. از «دانش‌آموزسوزی» شین‌آباد و درودزن تا «دانش‌آموزسوزی» دبستان اسوه حسنه، آن‌قدر که بر تجربه فرافکنی و توجیه مدیران وقت نهاد آموزش‌وپرورش افزوده شده، به استانداردسازی مدارس پرداخته نشده است.
این روزها بطحایی همان حرف و شعارهایی را تکرار می‌کند که وزرای قبلی تکرار کردند. سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش، اعلام می‌کند 9 سال زمان برای ایمنی مدارس از بخاری‌های غیراستاندارد نیاز است. نقطه اشتراک این وعده با اتفاقی که در مدرسه شین‌آباد، سال 83 و در زمان وزارت حاجی‌بابایی رخ داد، وعده‌هایی برای آینده است. در آن زمان هم قول دادند که در مدت چهار سال مسئله نوسازی و تجهیز مدارس حل شود که نشد و همچنان مطابق اعلام رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور، هنوز ۴۰ درصد مدارس کشور به سیستم گرمایشی استاندارد مجهز نیستند. با محاسبه بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش هنوز ‌9 سال دیگر باید شاهد سوختن دانش‌آموزان‌‌مان در آتش باشیم تا وزیر بعدی بیاید و شعار جدیدتری بدهد و باز هم وعده چند سال دیگر را بشنویم.
در شرایطی که فقط 12 هزار خانوار زاهدانی از گاز شهری بهره‌مند هستند و بیش از 190 هزار خانوار از سهمیه نفت سفید استفاده می‌کنند، نمی‌توان انتظار داشت به این زودی‌ها مسئله بخاری نفتی حل شود اما اگر وزارت آموزش‌وپرورش به نقش اصلی‌اش که «سیاست‌گذاری و نظارت» است، با دقت و تمرکز بیشتری می‌پرداخت، شاید این اتفاق نمی‌افتاد.
وزارت آموزش‌وپرورش در این دوره هم بیشتر از آنکه در نقش یک سیاست‌گذار و ناظر ایفای نقش کند، درگیر شعاربوده و بیشتر از آنکه دغدغه ساختن داشته باشد، شعار حذف‌کردن داده است بدون اینکه برنامه مشخص و کارشناسی ارائه دهد. حذف آزمون استعدادهای درخشان و حذف کنکور یا مشق شب و... موضوع‌های بسیار مهمی هستند که برخورد شعارگونه با آنها فرصت کار کارشناسی را به وزرا و متولیان بعدی امر آموزش نمی‌دهد زیرا یک بار به صورت ناقص مطرح شده و نتیجه نداده است. درحالی‌که همین موضوعات مطرح‌شده نیز به دلیل نظارت ضعیف وزارتخانه در دوره‌های گذشته تبدیل به معضل مهمی برای دانش‌آموزان و خانواده‌ها شده است.
به گفته رئیس سازمان مدارس غیردولتی، مدرسه اسوه حسنه حدود یک ماه قبل به فضای جدید نقل‌ مکان کرده، اما هنوز تأییدیه نوسازی و استحکام بنا را نگرفته بود و برای گرفتن مجوز فقط مکاتبه کرده بود. این مدرسه از سال ۹۲ پیش‌دبستانی بوده و امسال هم توانسته بود ضمیمه کلاس اول بگیرد ولی هنوز این فضای جدید تأییدیه نوسازی نداشته است. اگر نظارت وزارتخانه بر نهاد ذی‌ربطش دقیق بود، آیا مدرسه‌ای به همین راحتی می‌توانست بدون داشتن مجوز به ‌جای جدید نقل مکان کند؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.