از آدنائر تا مركل
کنراد آدنائر: (1967-1876) آدنائر توانست پنجبار به سمت صدارتاعظمي آلمان دست يابد. او از سال 1949 تا 1961، صدراعظم آلمان بود و در مجموع 5144روز در قدرت بود. او پايهگذار حزب دموکراتمسيحي در آلمان و نخستين صدراعظم اين کشور بعد از جنگ جهاني دوم است.
لودويگ ارهارد: (1977-1897) ارهارد دو دوره صدراعظم آلمان بود و 1142 روز قدرت را در آلمان در دست داشت. او نقش برجستهاي در بازيابي اقتصاد آلمان پس از جنگ دوم جهاني-که به معجزه اقتصادي آلمان مشهور بود- داشت. ارهارد در زمان صدارت «کنراد آدنائر» وزير اقتصاد بود. او نيز از حزب دموکراتمسيحي بهقدرت رسيد.
کورت جورج کيسينجر: (1988-1904) کيسينجر يک دوره صدراعظم آلمان بود. او از اول دسامبر 1966 تا 21 اکتبر 1969 در قدرت بود. کيسينجر 1055 روز بهعنوان صدراعظم خدمت کرد. کيسینجر نخستين ائتلاف بزرگ جمهوري فدرال آلمان را رهبري کرد. او از حزب اتحاديه دموکراتمسيحي بهقدرت رسيد.
ويلي برانت: (1992-1913) برانت دو دوره صدراعظم آلمان بود. او که عقايدي سوسيالدموکراتي داشت، در سال ۱۹۷۱ بهخاطر پيشرفت روابط آلمان غربي با آلمان شرقي، لهستان و اتحاد شوروي جايزه صلح نوبل را دريافت کرد. برانت در سال ۱۹۷۰ عنوان مرد سال مجلهتايم را کسب کرد. او در سال ۱۹۷۴ پس از يک رسوايي جاسوسي استعفا داد.
والتر شيل: (1919) شيل از هفتم مي1974 تا 16 مي1974 صدراعظم آلمان بود. او کوتاهترين دوره صدارتاعظمي را در اين کشور و تنها براي 9 روز تجربه کرد. او عضو حزب دموکراتيک آزاد بوده است. او پس از استعفاي برانت صدراعظم آلمان شد.
هلموت اشميت: (دسامبر ۱۹۱۸) سياستمدار، اقتصاددان و نظريهپرداز آلماني از حزب سوسيالدموکرات آلمان است. او از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲ صدراعظم آلمان بود و سابقه
وزارت دفاع، وزارت دارايي، وزارت اقتصاد و وزارت خارجه را نيز دارد طبق نظرسنجيهاي مختلف، اشميت محبوبترين صدراعظم و محبوبترين سياستمدار آلمان پس از جنگ جهاني دوم در بين مردم آلمان است.
هلموت کوهل: (1918) سياستمدار محافظهکار آلماني، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ صدراعظم آلمان بود. ۱۶سال صدراعظمي او، درازترين دوران صدراعظمي آلمان پس از بيسمارک است. کوهل يکي از مهمترين معماران اتحاد دو آلمان است. تلاشهاي او به همراه فرانسوا ميتران منجر به تاسيس اتحاديه اروپا شد. او از حزب اتحاديه دموکراتمسيحي بهقدرت رسيد.
گرهارد شرودر: (1944) سياستمداري آلماني است که از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ صدراعظم آلمان بود. او که از اعضاي حزب سوسيالدموکرات آلمان است، دولتي ائتلافي با سبزها را بهپيش ميبرد. پس از انتخابات فدرال ۲۰۰۵ حزب او در انتخابات شکست خورد و پس از سههفته مذاکره، او مقام صدراعظمي را به آنگلا مرکل از اتحاديه دموکرات مسيحي واگذار کرد.
آنگلا مرکل: (1954) سياستمدار آلماني، دبيرکل اتحاديه دموکرات مسيحي آلمان و از ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ صدراعظم کنوني آلمان است. او نخستين صدراعظم زن آلمان و نخستين شهروند آلمان شرقي سابق است که بر آلمان دوباره متحدشده حکم ميراند. او براي سهسال متوالي (۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳) از سوي مجله فوربس بهعنوان قدرتمندترين زن جهان انتخاب شد.
کنراد آدنائر: (1967-1876) آدنائر توانست پنجبار به سمت صدارتاعظمي آلمان دست يابد. او از سال 1949 تا 1961، صدراعظم آلمان بود و در مجموع 5144روز در قدرت بود. او پايهگذار حزب دموکراتمسيحي در آلمان و نخستين صدراعظم اين کشور بعد از جنگ جهاني دوم است.
لودويگ ارهارد: (1977-1897) ارهارد دو دوره صدراعظم آلمان بود و 1142 روز قدرت را در آلمان در دست داشت. او نقش برجستهاي در بازيابي اقتصاد آلمان پس از جنگ دوم جهاني-که به معجزه اقتصادي آلمان مشهور بود- داشت. ارهارد در زمان صدارت «کنراد آدنائر» وزير اقتصاد بود. او نيز از حزب دموکراتمسيحي بهقدرت رسيد.
کورت جورج کيسينجر: (1988-1904) کيسينجر يک دوره صدراعظم آلمان بود. او از اول دسامبر 1966 تا 21 اکتبر 1969 در قدرت بود. کيسينجر 1055 روز بهعنوان صدراعظم خدمت کرد. کيسینجر نخستين ائتلاف بزرگ جمهوري فدرال آلمان را رهبري کرد. او از حزب اتحاديه دموکراتمسيحي بهقدرت رسيد.
ويلي برانت: (1992-1913) برانت دو دوره صدراعظم آلمان بود. او که عقايدي سوسيالدموکراتي داشت، در سال ۱۹۷۱ بهخاطر پيشرفت روابط آلمان غربي با آلمان شرقي، لهستان و اتحاد شوروي جايزه صلح نوبل را دريافت کرد. برانت در سال ۱۹۷۰ عنوان مرد سال مجلهتايم را کسب کرد. او در سال ۱۹۷۴ پس از يک رسوايي جاسوسي استعفا داد.
والتر شيل: (1919) شيل از هفتم مي1974 تا 16 مي1974 صدراعظم آلمان بود. او کوتاهترين دوره صدارتاعظمي را در اين کشور و تنها براي 9 روز تجربه کرد. او عضو حزب دموکراتيک آزاد بوده است. او پس از استعفاي برانت صدراعظم آلمان شد.
هلموت اشميت: (دسامبر ۱۹۱۸) سياستمدار، اقتصاددان و نظريهپرداز آلماني از حزب سوسيالدموکرات آلمان است. او از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲ صدراعظم آلمان بود و سابقه
وزارت دفاع، وزارت دارايي، وزارت اقتصاد و وزارت خارجه را نيز دارد طبق نظرسنجيهاي مختلف، اشميت محبوبترين صدراعظم و محبوبترين سياستمدار آلمان پس از جنگ جهاني دوم در بين مردم آلمان است.
هلموت کوهل: (1918) سياستمدار محافظهکار آلماني، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ صدراعظم آلمان بود. ۱۶سال صدراعظمي او، درازترين دوران صدراعظمي آلمان پس از بيسمارک است. کوهل يکي از مهمترين معماران اتحاد دو آلمان است. تلاشهاي او به همراه فرانسوا ميتران منجر به تاسيس اتحاديه اروپا شد. او از حزب اتحاديه دموکراتمسيحي بهقدرت رسيد.
گرهارد شرودر: (1944) سياستمداري آلماني است که از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ صدراعظم آلمان بود. او که از اعضاي حزب سوسيالدموکرات آلمان است، دولتي ائتلافي با سبزها را بهپيش ميبرد. پس از انتخابات فدرال ۲۰۰۵ حزب او در انتخابات شکست خورد و پس از سههفته مذاکره، او مقام صدراعظمي را به آنگلا مرکل از اتحاديه دموکرات مسيحي واگذار کرد.
آنگلا مرکل: (1954) سياستمدار آلماني، دبيرکل اتحاديه دموکرات مسيحي آلمان و از ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ صدراعظم کنوني آلمان است. او نخستين صدراعظم زن آلمان و نخستين شهروند آلمان شرقي سابق است که بر آلمان دوباره متحدشده حکم ميراند. او براي سهسال متوالي (۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳) از سوي مجله فوربس بهعنوان قدرتمندترين زن جهان انتخاب شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.