|

دلایل اصلی وقوع جرم زورگیری

رابعه موحد . روانشناس

اظهارات زورگیرانی که وقتی به دام قانون می‌افتند بلافاصله با اظهار ندامت از شرایط بد اقتصادی ناله و درباره بیماری کسان و خانواده خود داستان‌سرایی می‌کنند بهترین توجیه برای افراد حساسی است که واقعا می‌توانند چنین شرایط اسفباری را تصور کنند. در موارد بسیاری شرایط توصیف شده از سوی متهمان واقعی است اما این شرایط، تنها دلیل ارتکاب جرم و خشونت نیست. در تمام جوامع انسانی وقتی شرایط دشوار اقتصادی به مرحله بحرانی می‌رسد باعث رشد آمار جرم و جنایت می‌شود. انسان اگر برای ارضای نیازهای اولیه خود و زنده ماندن، با ناکامی و ناامیدی‌های مکرر روبه‌رو شود و خود را از بهبود وضعیت موجود عاجز بداند استعداد و آمادگی این را دارد که از جایگاه انسانی خود دور شود و به رفتارهای ضد انسانی که با تجاوز به حریم و از بین بردن حقوق دیگران بروز می‌کند، نزدیک‌تر می‌شود. در چنین شرایط نامطلوبی رفتار ضداجتماعی و خشونتبار که از طرف فرد یا گروه و حتی از طریق فیلم نشان داده شده است می‌تواند الگوی رفتاری تعداد بسیاری از افراد مستعد جرم شود و به این شکل شیوه‌ای از جرم و سبک رفتاری ضداجتماعی شیوع پیدا می‌کند. هرگاه عمل خاصی در جامعه رایج شد باید به آسیب‌شناسی و تحقیق در آن مورد پرداخت اما آنچه مسلم است همه انسان‌ها در شرایط دشوار دست به جرم و جنایت نمی‌زنند، جوانی که از تنگ‌دستی به‌عنوان دلیل زورگیری‌اش نام می‌برد احتمالا مواد هم مصرف می‌کند و توجه ما را درخصوص علت جرم بیشتر از داشتن نیاز مبرم و حیاتی و مقطعی به شیوه مختل زندگی سوق می‌دهد در اختلال شخصیت ضداجتماعی مصرف مواد، روابط نامشروع، حاملگی‌های زود‌رس، قتل، تجاوز و انواع دیگر جرم‌ها و معمولا عدم پشیمانی واقعی از جرم مشهود است زیرا فرد دقیقا برای آسیب‌زدن به دیگران وارد این رفتارها شده است و خود را محق می‌داند به این شیوه حق خود را از جامعه نابرابر بگیرد. این افراد در استدلال‌های خود رابین‌هودوار رفتار می‌کنند و باور دارند راه به دست آوردن حقشان آسیب‌زدن و آزاررساندن به جامعه‌ای است که نسبت به درد آنها (که البته همه درد این افراد تنگنای اقتصادی نیست) بی‌تفاوت مانده است. این کار در واقع نوشتن قانونی برای خود در مقابل قانون جامعه‌ای است که حمایت‌گر نیست. این جوانان برخورداری از رفاه، آسایش، لذت‌جویی و زندگی شایسته را حق خود می‌دانند اما راه رسیدن به آن را نمی‌دانند و قدرت شناسایی عوامل محدودکننده را ندارند بنابراین همه ارزش‌ها را زیر پا می‌گذارند و هر سدی را که بر سر راه خواسته‌های خود ببینند ویران می‌کنند به‌طور کلی می‌توان علل رفتارهای ضد اجتماعی را پنج مورد ناتوانی در گسترش روابط گرم و صمیمانه، ناتوانی در پذیرش مسوولیت رفتارهای خود، سبک زندگی ناپایدار، فقدان مشکلات عقلی و روانی و ضعف در مهار رفتار خلاصه کرد.
اظهارات زورگیرانی که وقتی به دام قانون می‌افتند بلافاصله با اظهار ندامت از شرایط بد اقتصادی ناله و درباره بیماری کسان و خانواده خود داستان‌سرایی می‌کنند بهترین توجیه برای افراد حساسی است که واقعا می‌توانند چنین شرایط اسفباری را تصور کنند. در موارد بسیاری شرایط توصیف شده از سوی متهمان واقعی است اما این شرایط، تنها دلیل ارتکاب جرم و خشونت نیست. در تمام جوامع انسانی وقتی شرایط دشوار اقتصادی به مرحله بحرانی می‌رسد باعث رشد آمار جرم و جنایت می‌شود. انسان اگر برای ارضای نیازهای اولیه خود و زنده ماندن، با ناکامی و ناامیدی‌های مکرر روبه‌رو شود و خود را از بهبود وضعیت موجود عاجز بداند استعداد و آمادگی این را دارد که از جایگاه انسانی خود دور شود و به رفتارهای ضد انسانی که با تجاوز به حریم و از بین بردن حقوق دیگران بروز می‌کند، نزدیک‌تر می‌شود. در چنین شرایط نامطلوبی رفتار ضداجتماعی و خشونتبار که از طرف فرد یا گروه و حتی از طریق فیلم نشان داده شده است می‌تواند الگوی رفتاری تعداد بسیاری از افراد مستعد جرم شود و به این شکل شیوه‌ای از جرم و سبک رفتاری ضداجتماعی شیوع پیدا می‌کند. هرگاه عمل خاصی در جامعه رایج شد باید به آسیب‌شناسی و تحقیق در آن مورد پرداخت اما آنچه مسلم است همه انسان‌ها در شرایط دشوار دست به جرم و جنایت نمی‌زنند، جوانی که از تنگ‌دستی به‌عنوان دلیل زورگیری‌اش نام می‌برد احتمالا مواد هم مصرف می‌کند و توجه ما را درخصوص علت جرم بیشتر از داشتن نیاز مبرم و حیاتی و مقطعی به شیوه مختل زندگی سوق می‌دهد در اختلال شخصیت ضداجتماعی مصرف مواد، روابط نامشروع، حاملگی‌های زود‌رس، قتل، تجاوز و انواع دیگر جرم‌ها و معمولا عدم پشیمانی واقعی از جرم مشهود است زیرا فرد دقیقا برای آسیب‌زدن به دیگران وارد این رفتارها شده است و خود را محق می‌داند به این شیوه حق خود را از جامعه نابرابر بگیرد. این افراد در استدلال‌های خود رابین‌هودوار رفتار می‌کنند و باور دارند راه به دست آوردن حقشان آسیب‌زدن و آزاررساندن به جامعه‌ای است که نسبت به درد آنها (که البته همه درد این افراد تنگنای اقتصادی نیست) بی‌تفاوت مانده است. این کار در واقع نوشتن قانونی برای خود در مقابل قانون جامعه‌ای است که حمایت‌گر نیست. این جوانان برخورداری از رفاه، آسایش، لذت‌جویی و زندگی شایسته را حق خود می‌دانند اما راه رسیدن به آن را نمی‌دانند و قدرت شناسایی عوامل محدودکننده را ندارند بنابراین همه ارزش‌ها را زیر پا می‌گذارند و هر سدی را که بر سر راه خواسته‌های خود ببینند ویران می‌کنند به‌طور کلی می‌توان علل رفتارهای ضد اجتماعی را پنج مورد ناتوانی در گسترش روابط گرم و صمیمانه، ناتوانی در پذیرش مسوولیت رفتارهای خود، سبک زندگی ناپایدار، فقدان مشکلات عقلی و روانی و ضعف در مهار رفتار خلاصه کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.