|

دوران تازه

فريدون مجلسي . تحليلگر روابط بين‌الملل

معمولا پس از هر انقلابي، فضايي بر سياست خارجي حاکم مي‌شود که براي مدتي همه‌چيز را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد. با وجود فرازونشيب‌هاي ديپلماسي ايران پس از انقلاب، روند سياست خارجي کشور در هشت‌سال گذشته، مبتني بر موضع‌گيري‌هاي اغلب انعطاف‌ناپذير بود، اشخاصي بر سر کار آمدند که عملکرد خارجي و داخلي آنان، مواهب اعتدال و اصلاحات را براي جامعه ايران ملموس‌تر کرد. اگرچه «حق‌التدريس» گراني پرداخت شد اما تجارب لازم اندوخته شد. اکنون با استقرار «دولت تدبير و اميد» و حضور تيمي کارشناس و کارآمد در دستگاه ديپلماسي، نسيم اميد به توانمندي ديپلمات‌هاي ايراني وزيدن گرفته است. تاثير 24خرداد و دوران تازه‌اي که پس از روي کارآمدن آقاي روحاني آغاز شده را مي‌توان از رفتارهاي احترام‌آميز گسترده جهانيان نسبت به ايران مشاهده کرد. از جمله آنکه روحاني نامه‌اي به رييس‌جمهور ايالات متحده ننوشت، اما «اوباما» قدم پيش گذاشت و به منتخب ملت تبريک گفت. اين در حالي است که در گذشته‌اي نزديک، اتفاقا همين رييس‌جمهور فعلي آمريکا و حتي نفر قبل از او، نامه‌هايي که از مقام اجرايي ايران دريافت کرده بودند را بي‌پاسخ گذاشتند. در مجمع عمومي امسال هم خواهيم ديد نمايندگان کشورهايي که قبلا به گونه‌اي ديگر رفتار مي‌کردند، از اين پس مي‌نشينند و سخناني از جنس روابط بين‌الملل از رييس‌جمهور ايران، مي‌شنوند. همه رفتارهاي طرف‌هاي غربي، نشان از اميدواري آنان به رسيدن به يک تفاهم با ايران در شرايط «برد - برد» دارد. حتي حمله‌نشدن به سوريه را تا حدودي مي‌توان به حساب اين گذاشت که نخواستند ايران جديد و دولت ميانه‌رو آن را به موضعي تقابلي بکشانند و باب مفاهمه بسته شود.
پيش از اين نيز غربي‌ها، بارها در مذاکره با مقامات ديپلماسي ايران- به‌ويژه در دوران اصلاحات- تاکيد مي‌کردند که اين مذاکرات نيازمند تاييد مقامات عالي ايران است. در اين ميان، اعلام مواضع روز گذشته رهبري عالي نظام به‌عنوان تعيين‌کننده نهايي رئوس سياست خارجي، فضاي ديپلماسي کشور را روشن‌تر و خوشبيني براي حل مسايل خارجي را افزون مي‌کند. زیرا موضع‌گيري شفاف ايشان به عنوان دستورالعمل و پشتوانه دیپلمات‌هاي ایرانی، حتما مورد توجه طرف‌هاي خارجي قرار خواهد گرفت و بي‌آنکه نياز باشد امتيازي بدهيم، خيال آنان از بابت مواضع ايران، آسوده خواهد شد.
معمولا پس از هر انقلابي، فضايي بر سياست خارجي حاکم مي‌شود که براي مدتي همه‌چيز را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد. با وجود فرازونشيب‌هاي ديپلماسي ايران پس از انقلاب، روند سياست خارجي کشور در هشت‌سال گذشته، مبتني بر موضع‌گيري‌هاي اغلب انعطاف‌ناپذير بود، اشخاصي بر سر کار آمدند که عملکرد خارجي و داخلي آنان، مواهب اعتدال و اصلاحات را براي جامعه ايران ملموس‌تر کرد. اگرچه «حق‌التدريس» گراني پرداخت شد اما تجارب لازم اندوخته شد. اکنون با استقرار «دولت تدبير و اميد» و حضور تيمي کارشناس و کارآمد در دستگاه ديپلماسي، نسيم اميد به توانمندي ديپلمات‌هاي ايراني وزيدن گرفته است. تاثير 24خرداد و دوران تازه‌اي که پس از روي کارآمدن آقاي روحاني آغاز شده را مي‌توان از رفتارهاي احترام‌آميز گسترده جهانيان نسبت به ايران مشاهده کرد. از جمله آنکه روحاني نامه‌اي به رييس‌جمهور ايالات متحده ننوشت، اما «اوباما» قدم پيش گذاشت و به منتخب ملت تبريک گفت. اين در حالي است که در گذشته‌اي نزديک، اتفاقا همين رييس‌جمهور فعلي آمريکا و حتي نفر قبل از او، نامه‌هايي که از مقام اجرايي ايران دريافت کرده بودند را بي‌پاسخ گذاشتند. در مجمع عمومي امسال هم خواهيم ديد نمايندگان کشورهايي که قبلا به گونه‌اي ديگر رفتار مي‌کردند، از اين پس مي‌نشينند و سخناني از جنس روابط بين‌الملل از رييس‌جمهور ايران، مي‌شنوند. همه رفتارهاي طرف‌هاي غربي، نشان از اميدواري آنان به رسيدن به يک تفاهم با ايران در شرايط «برد - برد» دارد. حتي حمله‌نشدن به سوريه را تا حدودي مي‌توان به حساب اين گذاشت که نخواستند ايران جديد و دولت ميانه‌رو آن را به موضعي تقابلي بکشانند و باب مفاهمه بسته شود.
پيش از اين نيز غربي‌ها، بارها در مذاکره با مقامات ديپلماسي ايران- به‌ويژه در دوران اصلاحات- تاکيد مي‌کردند که اين مذاکرات نيازمند تاييد مقامات عالي ايران است. در اين ميان، اعلام مواضع روز گذشته رهبري عالي نظام به‌عنوان تعيين‌کننده نهايي رئوس سياست خارجي، فضاي ديپلماسي کشور را روشن‌تر و خوشبيني براي حل مسايل خارجي را افزون مي‌کند. زیرا موضع‌گيري شفاف ايشان به عنوان دستورالعمل و پشتوانه دیپلمات‌هاي ایرانی، حتما مورد توجه طرف‌هاي خارجي قرار خواهد گرفت و بي‌آنکه نياز باشد امتيازي بدهيم، خيال آنان از بابت مواضع ايران، آسوده خواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.