ایران تا کجا از سوریه حمایت میکند؟
مترجم: آزاده بابایینژاد
این روزها پرسش اینکه آیا «آمریکا به سوریه حمله خواهد کرد؟» و «آیا «بشار اسد» با داشتن حامیان خارجی، بازنده این جنگ خواهد بود یا نه؟» به بحث داغ همه محافل بدل شده است. اسد همان رییسجمهوری است که اگر در همان ابتدای بروز ناآرامیها در کشورش راهکارهای دیپلماتیک را برای حل بحران انتخاب کرده بود اکنون سوریه در چنین شرایطی به سر نمیبرد، جنگی که برخی آن را فراتر از حدود مرزی سوریه پیشبینی میکنند. در این میان شماری از کارشناسان از ضرورت حمله نظامی به سوریه سخن میگویند در نقطه مقابل این افراد، گروهی بر این باورند که بحران سوریه با راهکار نظامی حل نخواهد شد بلکه باید در پی یافتن جانشینی برای اسد بود تا انتقال قدرت بدون خونریزی محقق شود زیرا که ابعاد این جنگ غیرقابل پیشبینی است. اکنون که غرب توانسته افکار عمومی دنیا را برای این حمله احتمالی متقاعد سازد چند سوال در اذهان جهانیان نقش بسته که مهمترین آن به موضعگیری ایران در قبال اسد و سوریه بازمیگردد. آیا تهران، دمشق را در این ورطه تنها خواهد گذاشت یا اینکه با همه امکانات موجودش به دمشق یاری خواهد رساند؟ «احمد الجربا» رییس ائتلاف ملی سوریه اینگونه پاسخ میدهد که
تهران پشت اسد را خالی نخواهد کرد. او میگوید: «شخصا از این حمله با همه ابعاد دردناکش حمایت میکنم چراکه اگر غرب از این تصمیم خود روی برگرداند با دست خود اسد را به یک قدرت منطقهای بلامنازع تبدیل کرده که در صورت لزوم از توان تسلیحاتی و موشکی خود استفاده خواهد کرد.» او میگوید: مدتهاست که نظام سوریه از هویت «عربی ـ سوری» خود خارج شده و رنگوبوی «ایرانی ـ روسی» به خود گرفته است. بیشک این حمله موازنه قدرت را در دنیا تغییر خواهد داد.» او همچنین حضور اسد در کنفرانس ژنو را رد کرد و گفت که تنها راهکار سیاسی موجود، کنارهگیری اسد از دایره قدرت است. این در حالی است که «مصطفی حازم» دگراندیش و فعال سوری میگوید که باید در نظر داشت که ایران اخیرا، انتخابات ریاستجمهوریاش را برگزار کرده و روحانی با شعار «تغییر و امید» روی کار آمد. به نظر میرسد که دولت او نمیخواهد در این بزنگاه تاریخی، تصمیم اشتباهی بگیرد. ایران درگیر پرونده هستهای خود و تورم بیسابقه اقتصادی است، پذیرش «هولوکاست» چراغ سبزی است که دولت او به دنیا نشان داده است تا از تغییر نگاه دولتش سخن بگوید. درست است که نظام اسد «پاشنه آشیل» ایران است اما باید
دید که دولت ایران بین اینکه تمرکزش را به داخل معطوف سازد یا در پی گسترش نفوذش در منطقه باشد، کدامیک را انتخاب خواهد کرد.
این روزها پرسش اینکه آیا «آمریکا به سوریه حمله خواهد کرد؟» و «آیا «بشار اسد» با داشتن حامیان خارجی، بازنده این جنگ خواهد بود یا نه؟» به بحث داغ همه محافل بدل شده است. اسد همان رییسجمهوری است که اگر در همان ابتدای بروز ناآرامیها در کشورش راهکارهای دیپلماتیک را برای حل بحران انتخاب کرده بود اکنون سوریه در چنین شرایطی به سر نمیبرد، جنگی که برخی آن را فراتر از حدود مرزی سوریه پیشبینی میکنند. در این میان شماری از کارشناسان از ضرورت حمله نظامی به سوریه سخن میگویند در نقطه مقابل این افراد، گروهی بر این باورند که بحران سوریه با راهکار نظامی حل نخواهد شد بلکه باید در پی یافتن جانشینی برای اسد بود تا انتقال قدرت بدون خونریزی محقق شود زیرا که ابعاد این جنگ غیرقابل پیشبینی است. اکنون که غرب توانسته افکار عمومی دنیا را برای این حمله احتمالی متقاعد سازد چند سوال در اذهان جهانیان نقش بسته که مهمترین آن به موضعگیری ایران در قبال اسد و سوریه بازمیگردد. آیا تهران، دمشق را در این ورطه تنها خواهد گذاشت یا اینکه با همه امکانات موجودش به دمشق یاری خواهد رساند؟ «احمد الجربا» رییس ائتلاف ملی سوریه اینگونه پاسخ میدهد که
تهران پشت اسد را خالی نخواهد کرد. او میگوید: «شخصا از این حمله با همه ابعاد دردناکش حمایت میکنم چراکه اگر غرب از این تصمیم خود روی برگرداند با دست خود اسد را به یک قدرت منطقهای بلامنازع تبدیل کرده که در صورت لزوم از توان تسلیحاتی و موشکی خود استفاده خواهد کرد.» او میگوید: مدتهاست که نظام سوریه از هویت «عربی ـ سوری» خود خارج شده و رنگوبوی «ایرانی ـ روسی» به خود گرفته است. بیشک این حمله موازنه قدرت را در دنیا تغییر خواهد داد.» او همچنین حضور اسد در کنفرانس ژنو را رد کرد و گفت که تنها راهکار سیاسی موجود، کنارهگیری اسد از دایره قدرت است. این در حالی است که «مصطفی حازم» دگراندیش و فعال سوری میگوید که باید در نظر داشت که ایران اخیرا، انتخابات ریاستجمهوریاش را برگزار کرده و روحانی با شعار «تغییر و امید» روی کار آمد. به نظر میرسد که دولت او نمیخواهد در این بزنگاه تاریخی، تصمیم اشتباهی بگیرد. ایران درگیر پرونده هستهای خود و تورم بیسابقه اقتصادی است، پذیرش «هولوکاست» چراغ سبزی است که دولت او به دنیا نشان داده است تا از تغییر نگاه دولتش سخن بگوید. درست است که نظام اسد «پاشنه آشیل» ایران است اما باید
دید که دولت ایران بین اینکه تمرکزش را به داخل معطوف سازد یا در پی گسترش نفوذش در منطقه باشد، کدامیک را انتخاب خواهد کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.