|

2‌میلیون امضا برای نوامبر روسی

سیاوش رزمند :هفتم نوامبر سالروز انقلاب اکتبری است که روزگاری روز ملی سرزمین شوراها بود. امروز بزرگ‌ترین وارث شوروی فدراسیون روسیه است که «ولادیمیر پوتین» و حزب «روسیه متحد»ش حاکمان اصلی یک‌ششم از کره خاکی هستند. حزب کمونیست روسیه هم در قامت مخالفی جدی برای دولت در آمده است. دولتی که از بازگشت مجدد قیصر به کرملین با اعتراضاتی مواجه بوده که اقتدار آهنین پوتین را به چالش طلبیده است. عضو ارشد حزب کمونیست در دومای روسیه خبر از جمع‌آوری دو‌میلیون امضا برای تغییر دولت نخست‌وزیر مدودف می‌دهد. «سرگئی ابوکف» دبیر اول حزب کمونیست به رسانه‌ها اعلام کرده است که امضاها به‌همراه فراخوان تغییر تا پیش از هفتم نوامبر که سالروز انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ است به دوما ارایه خواهد شد. 10 دلیل حزب کمونیست برای فراخوان تغییر که در وب‌سایت شخصی نایب‌رییس دوما و دیگر عضو برجسته حزب کمونیست «ایوان ملنیکوف» منتشر شد اقتصاد روسیه را در خطر می‌بیند. ادامه خصوصی‌سازی صنایع دولتی و دیگر سیاست‌های اقتصادی عمدتا انرژی‌محور از جمله این دلایل محسوب می‌شود. ضعف‌های امنیتی و به خطر انداختن امنیت شهروندان روس دیگر دلایلی هستند که کمونیست‌ها را بر این وا داشته تا خواستار روی کار آمدن یک کابینه بر اساس منافع و اعتماد ملی باشند. تغییر دولت نیازمند رای اکثریت دوماست که ۲۳۸ کرسی از ۴۵۰ کرسی آن را حزب «روسیه متحد» در اختیار دارد. کمونیست‌ها نیازمند آرای حزب اکثریتی هستند که تمام‌قد پشت دولت ایستاده است. دو‌میلیون امضای شهروندان روس در حمایت از حزب کمونیست را می‌توان قدرت‌نمایی حزب و «یوگنی زیوگانوف» دانست که تکیه‌گاهش شهروندانی است که با حسرت از عظمت و شکوه اتحاد جمهوری‌های سوسیالیستی شوروی یاد می‌کنند و در هر مراسمی ردیفی از مدال‌های قهرمان کار سوسیالیستی و یادمان جنگ کبیر میهنی بر سینه‌هایشان می‌آویزند. شوک‌درمانی اقتصادی دهه ۹۰ سرمایه سالانه خانواده‌ها را خرج غذای ماهانه کرد. حزب کمونیست در کنار جوانان معترض مسکو و سنت‌پترزبورگ ایستاده و ندای تغییر سر داده است. جبهه مخالفان پوتین در حال گسترش است. از‌‌ میلیاردرهای جوانی که دغدغه دموکراسی دارند تا تکنیسین‌ها و کارگرهای بیکار شده کالکتیوی دورافتاده در سیبری با دندان‌های ریخته و بدون کوچک‌ترین سرمایه‌ای برای حیات. حزب کمونیست اما واقعگراست. قسمتی از بازی قدرت است و این را می‌داند. قیصر در جایش مستحکم قرار گرفته است و امروز اوباما را در بازی باخت - باخت سوریه قرار داده است. واقعیت روسیه رویای تغییر پوتین نیست. تلاش برای تغییر ساختار سیاسی کشوری است که بیشتر و بیشتر از ساختارهای دموکراتیک دور می‌شود. تغییر مدودف با وجود قدرت محدود نخست‌وزیر در پیکره طویل سیاست روسیه امروز در صورت وقوع بزرگ‌ترین گامی خواهد بود که همچون سدی برابر یکه‌تازی حزب حاکم روسیه متحد قرار خواهد گرفت. اما سوی دیگر به این اندازه خوشبینانه نیست، مدودف در دوران ریاست‌جمهوری‌اش از خود مشی‌ای به مراتب ملایم‌تر و با انطباق بیشتر با خواست‌های مخالفان به نمایش گذاشت. پوست موز تغییر مدودف شاید پایان‌بخش شراکتی باشد که پوتین دیگر نیازی به ادامه آن نمی‌بیند. ۷ نوامبر امسال نیز پرچم‌های منقش به داس و چکش به اهتزاز درخواهد آمد و پیرمردان و پیرزنانی با دندان‌هایی از روکش طلا عکس‌هایی از لنین و البته استالین را در بر خواهند گرفت. اما حضور گسترده نسل میانسال و جوان که غباری از زندگی شورویایی را هم به یاد نمی‌آورند به وضوح به چشم می‌آید که فریاد می‌دهند که اولویت با حق حیات است نه دموکراسی‌ای که تبدیل به باشگاه‌میلیاردرهای طرفدار بازار آزاد شد. سال گذشته چند روزی ولگاگراد دوباره استالین‌گراد شد و مجسمه‌های غول‌آسای لنین نوادگانش را می‌نگرد که در ۹۶سالگی انقلابش همچنان سخن از حقوق انسان می‌گویند.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
حزب کمونیست روسیه در یک نگاه
حزب کمونیست فدراسیون روسیه، در واقع باقی‌مانده حزب کمونیست شوروی است که فعالیت‌هایش در سال 1991 توسط بوریس یلتسین ممنوع شد. حزب کمونیست پس از حزب حاکم «روسیه متحد» بزرگ‌ترین حزب روسیه است. سازمان جوانان این حزب خود را لنینیست می‌دانند. حزب کمونیست روسیه توسط «کمیته مرکزی» آن اداره می‌شود. این حزب در کنگره فوق‌العاده حزب کمونیست در 14 فوریه 1993 به‌عنوان جایگزین حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت. در ژانویه 2012، حزب کمونیست 81شعبه منطقه‌ای و بیش از 150‌هزار عضو در روسیه داشت. مناطقی که حزب نفوذ بیشتری در آنها دارد به «کمربند قرمز» معروف شده‌اند. هدف حزب در اساسنامه‌اش، ایجاد شکل مدرن‌شده سوسیالیسم در روسیه است. اهداف عاجل آن نیز ملی‌کردن منابع طبیعی، کشاورزی و صنایع بزرگ در چارچوب اقتصاد مختلط است که به شرکت‌های کوچک و متوسط اجازه رشد می‌دهد.
منبع: ویکی پدیا انگلیسی


سیاوش رزمند :هفتم نوامبر سالروز انقلاب اکتبری است که روزگاری روز ملی سرزمین شوراها بود. امروز بزرگ‌ترین وارث شوروی فدراسیون روسیه است که «ولادیمیر پوتین» و حزب «روسیه متحد»ش حاکمان اصلی یک‌ششم از کره خاکی هستند. حزب کمونیست روسیه هم در قامت مخالفی جدی برای دولت در آمده است. دولتی که از بازگشت مجدد قیصر به کرملین با اعتراضاتی مواجه بوده که اقتدار آهنین پوتین را به چالش طلبیده است. عضو ارشد حزب کمونیست در دومای روسیه خبر از جمع‌آوری دو‌میلیون امضا برای تغییر دولت نخست‌وزیر مدودف می‌دهد. «سرگئی ابوکف» دبیر اول حزب کمونیست به رسانه‌ها اعلام کرده است که امضاها به‌همراه فراخوان تغییر تا پیش از هفتم نوامبر که سالروز انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ است به دوما ارایه خواهد شد. 10 دلیل حزب کمونیست برای فراخوان تغییر که در وب‌سایت شخصی نایب‌رییس دوما و دیگر عضو برجسته حزب کمونیست «ایوان ملنیکوف» منتشر شد اقتصاد روسیه را در خطر می‌بیند. ادامه خصوصی‌سازی صنایع دولتی و دیگر سیاست‌های اقتصادی عمدتا انرژی‌محور از جمله این دلایل محسوب می‌شود. ضعف‌های امنیتی و به خطر انداختن امنیت شهروندان روس دیگر دلایلی هستند که کمونیست‌ها را بر این وا داشته تا خواستار روی کار آمدن یک کابینه بر اساس منافع و اعتماد ملی باشند. تغییر دولت نیازمند رای اکثریت دوماست که ۲۳۸ کرسی از ۴۵۰ کرسی آن را حزب «روسیه متحد» در اختیار دارد. کمونیست‌ها نیازمند آرای حزب اکثریتی هستند که تمام‌قد پشت دولت ایستاده است. دو‌میلیون امضای شهروندان روس در حمایت از حزب کمونیست را می‌توان قدرت‌نمایی حزب و «یوگنی زیوگانوف» دانست که تکیه‌گاهش شهروندانی است که با حسرت از عظمت و شکوه اتحاد جمهوری‌های سوسیالیستی شوروی یاد می‌کنند و در هر مراسمی ردیفی از مدال‌های قهرمان کار سوسیالیستی و یادمان جنگ کبیر میهنی بر سینه‌هایشان می‌آویزند. شوک‌درمانی اقتصادی دهه ۹۰ سرمایه سالانه خانواده‌ها را خرج غذای ماهانه کرد. حزب کمونیست در کنار جوانان معترض مسکو و سنت‌پترزبورگ ایستاده و ندای تغییر سر داده است. جبهه مخالفان پوتین در حال گسترش است. از‌‌ میلیاردرهای جوانی که دغدغه دموکراسی دارند تا تکنیسین‌ها و کارگرهای بیکار شده کالکتیوی دورافتاده در سیبری با دندان‌های ریخته و بدون کوچک‌ترین سرمایه‌ای برای حیات. حزب کمونیست اما واقعگراست. قسمتی از بازی قدرت است و این را می‌داند. قیصر در جایش مستحکم قرار گرفته است و امروز اوباما را در بازی باخت - باخت سوریه قرار داده است. واقعیت روسیه رویای تغییر پوتین نیست. تلاش برای تغییر ساختار سیاسی کشوری است که بیشتر و بیشتر از ساختارهای دموکراتیک دور می‌شود. تغییر مدودف با وجود قدرت محدود نخست‌وزیر در پیکره طویل سیاست روسیه امروز در صورت وقوع بزرگ‌ترین گامی خواهد بود که همچون سدی برابر یکه‌تازی حزب حاکم روسیه متحد قرار خواهد گرفت. اما سوی دیگر به این اندازه خوشبینانه نیست، مدودف در دوران ریاست‌جمهوری‌اش از خود مشی‌ای به مراتب ملایم‌تر و با انطباق بیشتر با خواست‌های مخالفان به نمایش گذاشت. پوست موز تغییر مدودف شاید پایان‌بخش شراکتی باشد که پوتین دیگر نیازی به ادامه آن نمی‌بیند. ۷ نوامبر امسال نیز پرچم‌های منقش به داس و چکش به اهتزاز درخواهد آمد و پیرمردان و پیرزنانی با دندان‌هایی از روکش طلا عکس‌هایی از لنین و البته استالین را در بر خواهند گرفت. اما حضور گسترده نسل میانسال و جوان که غباری از زندگی شورویایی را هم به یاد نمی‌آورند به وضوح به چشم می‌آید که فریاد می‌دهند که اولویت با حق حیات است نه دموکراسی‌ای که تبدیل به باشگاه‌میلیاردرهای طرفدار بازار آزاد شد. سال گذشته چند روزی ولگاگراد دوباره استالین‌گراد شد و مجسمه‌های غول‌آسای لنین نوادگانش را می‌نگرد که در ۹۶سالگی انقلابش همچنان سخن از حقوق انسان می‌گویند.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
حزب کمونیست روسیه در یک نگاه
حزب کمونیست فدراسیون روسیه، در واقع باقی‌مانده حزب کمونیست شوروی است که فعالیت‌هایش در سال 1991 توسط بوریس یلتسین ممنوع شد. حزب کمونیست پس از حزب حاکم «روسیه متحد» بزرگ‌ترین حزب روسیه است. سازمان جوانان این حزب خود را لنینیست می‌دانند. حزب کمونیست روسیه توسط «کمیته مرکزی» آن اداره می‌شود. این حزب در کنگره فوق‌العاده حزب کمونیست در 14 فوریه 1993 به‌عنوان جایگزین حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت. در ژانویه 2012، حزب کمونیست 81شعبه منطقه‌ای و بیش از 150‌هزار عضو در روسیه داشت. مناطقی که حزب نفوذ بیشتری در آنها دارد به «کمربند قرمز» معروف شده‌اند. هدف حزب در اساسنامه‌اش، ایجاد شکل مدرن‌شده سوسیالیسم در روسیه است. اهداف عاجل آن نیز ملی‌کردن منابع طبیعی، کشاورزی و صنایع بزرگ در چارچوب اقتصاد مختلط است که به شرکت‌های کوچک و متوسط اجازه رشد می‌دهد.
منبع: ویکی پدیا انگلیسی


برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.