شطحیات برای مردم سوخته سوریه
محمدعلی علومی
... اما گویا ضحاک بود که دشنه در سینه اسب سفید عربی فرو برد که آمده بود تا فرزندان نخلها را ببرد بهدور از سایههای تازیانهها و دشنهها و گویا چنان شیهه میکشیده است شاد و رها که هرگز گمان به مرگ خود نمیبرده است آن هم بر نطع جلاد... پیرزنها که از خواب تاکها آمدند و لب حوض نشستند به تماشای رقص ماهیهای رنگی و دوبیتیهای مداوم فواره که میخواند: غم عالم همه کردی به بارم...
او را دیدند که سر اسب سفید را بریده بود و شیهههایش را به دهان تاریک باد میافکند، مثل بمبهای شیمیایی...
- و انگار آنگاه پیرزنها فهمیدند که نمایش تمام شده است که خیلی وقت است خودشان هم مردهاند و این صدای فوارهها را حالا تنها در ملکوت شبی دور و از دهان اسبی بیسر شنیدهاند و... از خودشان ترسیدند، چون که سایه جلاد میگذشت بر تاکستان.
- و آن وقت شنیدهام که آهوها میخواهند برههاشان را شیر دهند در کنار تپههای سروها و نخلها، بیآنکه نگاهشان هرگاه برمد به دورها از هول دشنهها و بمبهای شیمیایی...
و شنیدهام که بره آهو میخواهد بخواند رنگ انگورها را در غزلی بخواند تا بخوابد رام و آرام در جهانی که از بمبهای شیمیایی، بوی هجرانی گرفته است، چون نگاههای رمیده غمناک یاران بر آستانه کورههای داخائو، آشویتس، حلبچه، سوریه...
- خدا نگه دار ای چشمان زیبا!
- خدا نگه دار، محبوبم، ای یار!
نفرین تاکهای سوخته سرنوشت بشر بوده است از دیر زمانی در باغچه کودکیها تا حالای اندوهان بیپایان.
- بعد از این، آه! اگر بگذارد اژدها، میخواهند بخوابند عاشقان، با دشنهها در سینههاشان و به رویا ببینند: شبی چراغان از عطر ستاره، بیبوی عفونت، بیبوی بمب شیمیایی...
او را دیدند که سر اسب سفید را بریده بود و شیهههایش را به دهان تاریک باد میافکند، مثل بمبهای شیمیایی...
- و انگار آنگاه پیرزنها فهمیدند که نمایش تمام شده است که خیلی وقت است خودشان هم مردهاند و این صدای فوارهها را حالا تنها در ملکوت شبی دور و از دهان اسبی بیسر شنیدهاند و... از خودشان ترسیدند، چون که سایه جلاد میگذشت بر تاکستان.
- و آن وقت شنیدهام که آهوها میخواهند برههاشان را شیر دهند در کنار تپههای سروها و نخلها، بیآنکه نگاهشان هرگاه برمد به دورها از هول دشنهها و بمبهای شیمیایی...
و شنیدهام که بره آهو میخواهد بخواند رنگ انگورها را در غزلی بخواند تا بخوابد رام و آرام در جهانی که از بمبهای شیمیایی، بوی هجرانی گرفته است، چون نگاههای رمیده غمناک یاران بر آستانه کورههای داخائو، آشویتس، حلبچه، سوریه...
- خدا نگه دار ای چشمان زیبا!
- خدا نگه دار، محبوبم، ای یار!
نفرین تاکهای سوخته سرنوشت بشر بوده است از دیر زمانی در باغچه کودکیها تا حالای اندوهان بیپایان.
- بعد از این، آه! اگر بگذارد اژدها، میخواهند بخوابند عاشقان، با دشنهها در سینههاشان و به رویا ببینند: شبی چراغان از عطر ستاره، بیبوی عفونت، بیبوی بمب شیمیایی...
... اما گویا ضحاک بود که دشنه در سینه اسب سفید عربی فرو برد که آمده بود تا فرزندان نخلها را ببرد بهدور از سایههای تازیانهها و دشنهها و گویا چنان شیهه میکشیده است شاد و رها که هرگز گمان به مرگ خود نمیبرده است آن هم بر نطع جلاد... پیرزنها که از خواب تاکها آمدند و لب حوض نشستند به تماشای رقص ماهیهای رنگی و دوبیتیهای مداوم فواره که میخواند: غم عالم همه کردی به بارم...
او را دیدند که سر اسب سفید را بریده بود و شیهههایش را به دهان تاریک باد میافکند، مثل بمبهای شیمیایی...
- و انگار آنگاه پیرزنها فهمیدند که نمایش تمام شده است که خیلی وقت است خودشان هم مردهاند و این صدای فوارهها را حالا تنها در ملکوت شبی دور و از دهان اسبی بیسر شنیدهاند و... از خودشان ترسیدند، چون که سایه جلاد میگذشت بر تاکستان.
- و آن وقت شنیدهام که آهوها میخواهند برههاشان را شیر دهند در کنار تپههای سروها و نخلها، بیآنکه نگاهشان هرگاه برمد به دورها از هول دشنهها و بمبهای شیمیایی...
و شنیدهام که بره آهو میخواهد بخواند رنگ انگورها را در غزلی بخواند تا بخوابد رام و آرام در جهانی که از بمبهای شیمیایی، بوی هجرانی گرفته است، چون نگاههای رمیده غمناک یاران بر آستانه کورههای داخائو، آشویتس، حلبچه، سوریه...
- خدا نگه دار ای چشمان زیبا!
- خدا نگه دار، محبوبم، ای یار!
نفرین تاکهای سوخته سرنوشت بشر بوده است از دیر زمانی در باغچه کودکیها تا حالای اندوهان بیپایان.
- بعد از این، آه! اگر بگذارد اژدها، میخواهند بخوابند عاشقان، با دشنهها در سینههاشان و به رویا ببینند: شبی چراغان از عطر ستاره، بیبوی عفونت، بیبوی بمب شیمیایی...
او را دیدند که سر اسب سفید را بریده بود و شیهههایش را به دهان تاریک باد میافکند، مثل بمبهای شیمیایی...
- و انگار آنگاه پیرزنها فهمیدند که نمایش تمام شده است که خیلی وقت است خودشان هم مردهاند و این صدای فوارهها را حالا تنها در ملکوت شبی دور و از دهان اسبی بیسر شنیدهاند و... از خودشان ترسیدند، چون که سایه جلاد میگذشت بر تاکستان.
- و آن وقت شنیدهام که آهوها میخواهند برههاشان را شیر دهند در کنار تپههای سروها و نخلها، بیآنکه نگاهشان هرگاه برمد به دورها از هول دشنهها و بمبهای شیمیایی...
و شنیدهام که بره آهو میخواهد بخواند رنگ انگورها را در غزلی بخواند تا بخوابد رام و آرام در جهانی که از بمبهای شیمیایی، بوی هجرانی گرفته است، چون نگاههای رمیده غمناک یاران بر آستانه کورههای داخائو، آشویتس، حلبچه، سوریه...
- خدا نگه دار ای چشمان زیبا!
- خدا نگه دار، محبوبم، ای یار!
نفرین تاکهای سوخته سرنوشت بشر بوده است از دیر زمانی در باغچه کودکیها تا حالای اندوهان بیپایان.
- بعد از این، آه! اگر بگذارد اژدها، میخواهند بخوابند عاشقان، با دشنهها در سینههاشان و به رویا ببینند: شبی چراغان از عطر ستاره، بیبوی عفونت، بیبوی بمب شیمیایی...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.