نگاهی به انتخابات شهردار تهران
این نوشته، سیاسی نیست
حامد محمدیکنگرانی . روانپزشک
بارها در جلسات مشاوره به مفهوم جبر و اختیار فکر کردهام. ما انسانها در موقعیتهای متفاوت، خود را مختار و گاهی مجبور میپنداریم و وقتی از مشاور خود میپرسیم «اگر شما جای من بودید، چه میکردید؟» عملا از خودمان سلب اختیار میکنیم و پیامد تصمیممان را به گردن مشاور میاندازیم و با این مکانیسم دفاعی، میکوشیم تا احساس گناه خود را در صورت شکست، کاهش دهیم. برخلاف نظر اکثر مردم، مشاوره به این معناست که از عواقب تصمیم خود آگاه شویم و با پذیرش مسوولیت، خودمان تصمیم بگیریم و بپذیریم که برای انجام هر کاری باید بهایی بپردازیم. وظیفه اصلی مشاور، روشنکردن ابعاد پنهان این بها و نگاه غیراحساسی به تبعات آن است. سپس خود فرد میپذیرد که عملکردن یا نکردن به فلان تصمیم، ارزش پرداخت بها را دارد یا نه.
رای دو نفر از اعضای اصلاحطلب شورای شهر تهران در انتخابات شهردار تهران، باعث به همخوردن معادلات و تغییر نتیجه شده است یکی از این افراد در مصاحبهای بعد از انتخابات گفته است «من وامدار مردم هستم و وامدار هیچ حزب و گروهی نیستم.» و بالطبع رسانههای دو طرف نیز بحثی را شروع کردهاند که مورد حمایت از آزادی در انتخاب و رای در مسایل یا پایبندی به منافع گروه و حزب.
سیاست مانند ورزش، زندگی، کار، رابطه عاطفی یا تحصیل، یک بازی است که قواعد خاص خود را دارد و نمیتوان به خواست خود در مسابقه فوتبال با قوانین والیبال بازی کرد. هرکس که وارد بازی میشود باید در ابتدا قواعد آن را بپذیرد. متاسفانه در بازی سیاست در کشور ما از یک طرف سنگ احزاب را به سینه میزنیم و از سوی دیگر، دم از استقلال و وامدار مردمبودن، انسان موجودی مختار است که در بعضی شرایط مجبور به انجام بعضی کارهاست. اما آنچه واضح و مشخص است، پذیرفتن قواعد بازی و تبعات کارها و تصمیمات است تا بعد از آن مجبور نشویم کار خود را توجیه کنیم یا با فرافکنی، دیگران را متهم به سهمخواهی کنیم. اگر با پذیرش قواعد بازی سیاست حزبی و در فهرست آنها در انتخابات شرکت کردیم و پیروز شدیم، باید بدانیم که مجبور به پذیرش اصول آن حزب و تبعیت از آن هستیم حتی در صورت مخالفت قلبی. در غیر این صورت بازی را با جرزنی به هم زدهایم. راهحل کاملا مشخص است. بهعنوان نماینده مستقل وارد انتخابات شویم و تبعات راینیاوردن را هم بپذیریم.
رای دو نفر از اعضای اصلاحطلب شورای شهر تهران در انتخابات شهردار تهران، باعث به همخوردن معادلات و تغییر نتیجه شده است یکی از این افراد در مصاحبهای بعد از انتخابات گفته است «من وامدار مردم هستم و وامدار هیچ حزب و گروهی نیستم.» و بالطبع رسانههای دو طرف نیز بحثی را شروع کردهاند که مورد حمایت از آزادی در انتخاب و رای در مسایل یا پایبندی به منافع گروه و حزب.
سیاست مانند ورزش، زندگی، کار، رابطه عاطفی یا تحصیل، یک بازی است که قواعد خاص خود را دارد و نمیتوان به خواست خود در مسابقه فوتبال با قوانین والیبال بازی کرد. هرکس که وارد بازی میشود باید در ابتدا قواعد آن را بپذیرد. متاسفانه در بازی سیاست در کشور ما از یک طرف سنگ احزاب را به سینه میزنیم و از سوی دیگر، دم از استقلال و وامدار مردمبودن، انسان موجودی مختار است که در بعضی شرایط مجبور به انجام بعضی کارهاست. اما آنچه واضح و مشخص است، پذیرفتن قواعد بازی و تبعات کارها و تصمیمات است تا بعد از آن مجبور نشویم کار خود را توجیه کنیم یا با فرافکنی، دیگران را متهم به سهمخواهی کنیم. اگر با پذیرش قواعد بازی سیاست حزبی و در فهرست آنها در انتخابات شرکت کردیم و پیروز شدیم، باید بدانیم که مجبور به پذیرش اصول آن حزب و تبعیت از آن هستیم حتی در صورت مخالفت قلبی. در غیر این صورت بازی را با جرزنی به هم زدهایم. راهحل کاملا مشخص است. بهعنوان نماینده مستقل وارد انتخابات شویم و تبعات راینیاوردن را هم بپذیریم.
بارها در جلسات مشاوره به مفهوم جبر و اختیار فکر کردهام. ما انسانها در موقعیتهای متفاوت، خود را مختار و گاهی مجبور میپنداریم و وقتی از مشاور خود میپرسیم «اگر شما جای من بودید، چه میکردید؟» عملا از خودمان سلب اختیار میکنیم و پیامد تصمیممان را به گردن مشاور میاندازیم و با این مکانیسم دفاعی، میکوشیم تا احساس گناه خود را در صورت شکست، کاهش دهیم. برخلاف نظر اکثر مردم، مشاوره به این معناست که از عواقب تصمیم خود آگاه شویم و با پذیرش مسوولیت، خودمان تصمیم بگیریم و بپذیریم که برای انجام هر کاری باید بهایی بپردازیم. وظیفه اصلی مشاور، روشنکردن ابعاد پنهان این بها و نگاه غیراحساسی به تبعات آن است. سپس خود فرد میپذیرد که عملکردن یا نکردن به فلان تصمیم، ارزش پرداخت بها را دارد یا نه.
رای دو نفر از اعضای اصلاحطلب شورای شهر تهران در انتخابات شهردار تهران، باعث به همخوردن معادلات و تغییر نتیجه شده است یکی از این افراد در مصاحبهای بعد از انتخابات گفته است «من وامدار مردم هستم و وامدار هیچ حزب و گروهی نیستم.» و بالطبع رسانههای دو طرف نیز بحثی را شروع کردهاند که مورد حمایت از آزادی در انتخاب و رای در مسایل یا پایبندی به منافع گروه و حزب.
سیاست مانند ورزش، زندگی، کار، رابطه عاطفی یا تحصیل، یک بازی است که قواعد خاص خود را دارد و نمیتوان به خواست خود در مسابقه فوتبال با قوانین والیبال بازی کرد. هرکس که وارد بازی میشود باید در ابتدا قواعد آن را بپذیرد. متاسفانه در بازی سیاست در کشور ما از یک طرف سنگ احزاب را به سینه میزنیم و از سوی دیگر، دم از استقلال و وامدار مردمبودن، انسان موجودی مختار است که در بعضی شرایط مجبور به انجام بعضی کارهاست. اما آنچه واضح و مشخص است، پذیرفتن قواعد بازی و تبعات کارها و تصمیمات است تا بعد از آن مجبور نشویم کار خود را توجیه کنیم یا با فرافکنی، دیگران را متهم به سهمخواهی کنیم. اگر با پذیرش قواعد بازی سیاست حزبی و در فهرست آنها در انتخابات شرکت کردیم و پیروز شدیم، باید بدانیم که مجبور به پذیرش اصول آن حزب و تبعیت از آن هستیم حتی در صورت مخالفت قلبی. در غیر این صورت بازی را با جرزنی به هم زدهایم. راهحل کاملا مشخص است. بهعنوان نماینده مستقل وارد انتخابات شویم و تبعات راینیاوردن را هم بپذیریم.
رای دو نفر از اعضای اصلاحطلب شورای شهر تهران در انتخابات شهردار تهران، باعث به همخوردن معادلات و تغییر نتیجه شده است یکی از این افراد در مصاحبهای بعد از انتخابات گفته است «من وامدار مردم هستم و وامدار هیچ حزب و گروهی نیستم.» و بالطبع رسانههای دو طرف نیز بحثی را شروع کردهاند که مورد حمایت از آزادی در انتخاب و رای در مسایل یا پایبندی به منافع گروه و حزب.
سیاست مانند ورزش، زندگی، کار، رابطه عاطفی یا تحصیل، یک بازی است که قواعد خاص خود را دارد و نمیتوان به خواست خود در مسابقه فوتبال با قوانین والیبال بازی کرد. هرکس که وارد بازی میشود باید در ابتدا قواعد آن را بپذیرد. متاسفانه در بازی سیاست در کشور ما از یک طرف سنگ احزاب را به سینه میزنیم و از سوی دیگر، دم از استقلال و وامدار مردمبودن، انسان موجودی مختار است که در بعضی شرایط مجبور به انجام بعضی کارهاست. اما آنچه واضح و مشخص است، پذیرفتن قواعد بازی و تبعات کارها و تصمیمات است تا بعد از آن مجبور نشویم کار خود را توجیه کنیم یا با فرافکنی، دیگران را متهم به سهمخواهی کنیم. اگر با پذیرش قواعد بازی سیاست حزبی و در فهرست آنها در انتخابات شرکت کردیم و پیروز شدیم، باید بدانیم که مجبور به پذیرش اصول آن حزب و تبعیت از آن هستیم حتی در صورت مخالفت قلبی. در غیر این صورت بازی را با جرزنی به هم زدهایم. راهحل کاملا مشخص است. بهعنوان نماینده مستقل وارد انتخابات شویم و تبعات راینیاوردن را هم بپذیریم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.