|

نامه سرگشاده زیباکلام به آیات عظام مکارم‌شیرازی و مهدوی‌کنی

خبرآنلاین: صادق زیباکلام تحلیلگر سیاسی و استاد دانشگاه در واکنش به اظهار نگرانی آیات عظام مکارم و مهدوی‌کنی در رابطه با عزل‌ونصب‌های سرپرست وزارت علوم، نامه‌ای سرگشاده خطاب به این دو نوشت که در بخشی از این نامه آمده است: «اخیرا هر دو آن بزرگواران درخصوص عزل‌ونصب‌های صورت‌گرفته توسط سرپرست وزارت علوم اظهار نگرانی فرموده بودند باز هم مشخص‌تر گفته باشیم، از بابت برکناری جناب حجت‌الاسلام دکتر صدرالدین شریعتی، ریاست محترم دانشگاه علامه‌طباطبایی و در مرتبه بعدی رییس دانشگاه صنعتی اصفهان. من ضمن آنکه احساس مسوولیت آن بزرگواران را از عزل جناب حجت‌الاسلام شریعتی درک می‌کنم، پرسش مشخصم آن است که آیا آن جنابان در قبال عملکرد ایشان هرگز احساس مسوولیتی ننمودند؟ آیا آن حضرات در قبال صدها دانشجویی که جناب شریعتی مانع از ادامه تحصیلشان شده و از دانشگاه اخراج شدند، احساس مسوولیتی ننمودند؟ آیا آن حضرات در قبال خیل عظیم اساتید دانشگاه علامه که در دوران آقای دکتر شریعتی به دلیل آنکه افکار و عقایدشان خیلی با آرای حکومت همخوانی نداشت، اخراج، بازنشسته و ممنوع‌التدریس شدند، هرگز احساس وظیفه و مسوولیتی احساس ننمودند؟ آیا در قبال ‌هزاران دختری که داوطلب تحصیل در دانشگاه علامه می‌بودند اما به دلیل سیاست‌های حجت‌الاسلام شریعتی از ورودشان به آن دانشگاه جلوگیری شد، هیچ‌وقت احساس مسوولیت و تکلیف نکردید؟
خبرآنلاین: صادق زیباکلام تحلیلگر سیاسی و استاد دانشگاه در واکنش به اظهار نگرانی آیات عظام مکارم و مهدوی‌کنی در رابطه با عزل‌ونصب‌های سرپرست وزارت علوم، نامه‌ای سرگشاده خطاب به این دو نوشت که در بخشی از این نامه آمده است: «اخیرا هر دو آن بزرگواران درخصوص عزل‌ونصب‌های صورت‌گرفته توسط سرپرست وزارت علوم اظهار نگرانی فرموده بودند باز هم مشخص‌تر گفته باشیم، از بابت برکناری جناب حجت‌الاسلام دکتر صدرالدین شریعتی، ریاست محترم دانشگاه علامه‌طباطبایی و در مرتبه بعدی رییس دانشگاه صنعتی اصفهان. من ضمن آنکه احساس مسوولیت آن بزرگواران را از عزل جناب حجت‌الاسلام شریعتی درک می‌کنم، پرسش مشخصم آن است که آیا آن جنابان در قبال عملکرد ایشان هرگز احساس مسوولیتی ننمودند؟ آیا آن حضرات در قبال صدها دانشجویی که جناب شریعتی مانع از ادامه تحصیلشان شده و از دانشگاه اخراج شدند، احساس مسوولیتی ننمودند؟ آیا آن حضرات در قبال خیل عظیم اساتید دانشگاه علامه که در دوران آقای دکتر شریعتی به دلیل آنکه افکار و عقایدشان خیلی با آرای حکومت همخوانی نداشت، اخراج، بازنشسته و ممنوع‌التدریس شدند، هرگز احساس وظیفه و مسوولیتی احساس ننمودند؟ آیا در قبال ‌هزاران دختری که داوطلب تحصیل در دانشگاه علامه می‌بودند اما به دلیل سیاست‌های حجت‌الاسلام شریعتی از ورودشان به آن دانشگاه جلوگیری شد، هیچ‌وقت احساس مسوولیت و تکلیف نکردید؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.