بازی، آزمایشگاه کودک است
زری آقاجانی. پژوهشگر مؤسسه مطالعات کودکی مدرس
اغلب والدین بهمحض اینکه کودکشان به سن ورود به مهدکودک میرسد، انتظارات متفاوتی از آموزش در این مراکز دارند. بعضی به آموزشهای رسمی اهمیت میدهند، مانند نوشتن، خواندن و حسابکردن و برخی محیط محرکی را میپسندند که با وجود مربیان توانمند، باعث کنجکاوی و رشد بهتر فرزندشان شود، همچنین دسته دیگری از والدین وجود دارند که مدام در حال قیاسهای نگرانکننده برای خود و فرزندشان هستند، برای مثال، وقتی میبینند فرزند دوستشان با تکالیفی مانند وصلکردن نقطهچین، رنگآمیزی و... از مهدکودک به منزل میآید، نگران شده و درباره کیفیت
مهدکودک/ پیشدبستانی فرزندشان که با بچهها «بازی» میکنند، دچار تردید میشوند.
تحقیقات نشان میدهد پیامدهای یادگیری کودکان از برنامههای آموزشی مبتنی بر بازی که شامل فعالیتهایی مانند بلوکسازی، شنبازی، خمیربازی و... است، در مقایسه با برنامههایی که آموزش مدرسهای دارند، بیشتر و مؤثرتر است. در این نوع برنامه ابعاد مختلف رشد کودکان ازجمله جسمانی، اجتماعی، عاطفی، شناختی و زبانی بهتر پرورش مییابد. فقط زمانی نگرانی وجود دارد که کودکی در دوران قبل از دبستان به قابلیتهای لازم در ابعاد رشد نرسیده باشد.
بازی دارای مزیتهای بیشماری در رشد و توانمندسازی کودک است. کودکان از طریق بازی یاد میگیرند و رشد میکنند. مثلا مهارتهای شناختی مانند ریاضی و حل مسئله با بازی نقش فروشنده و مشتری رشد میکند. مهارتهای جسمانی با بازی با آجر یا در زمین بازی تقویت میشود. مهارتهای کلامی هنگام بازی با انواع اسباببازی گسترش مییابد. با بازیهای وانمودی و ایفای نقش بزرگسالان، مهارتهای اجتماعی آنان رشد میکند.
بازی با سلامت کودک ارتباط محکمی دارد. بازی و تحرک بهویژه در فضای باز باعث نشاط و سلامت کودکان و همچنین مانع چاقی آنان میشود. بازی موجب رشد عاطفی و احساسی کودک شده و از بروز استرس جلوگیری میکند.
بازیها انواع پیچیده و مشکلی دارند که در تقویت و رشد تابآوری و بروز خلاقیت در کودکان مؤثر هستند. وقت بازی بسیار ارزشمند است زیرا اوقات بازی در تقویت و پرورش ابعاد رشد کودک مانند شناختی، جسمی، عاطفی، زبانی و اجتماعی تأثیر مستقیم دارد. بازی و یادگیری دو اصل جداییناپذیر هستند، بازی ارزش علمی زیادی برای کودک دارد و شاید بتوان گفت که بازی آزمایشگاه کودک است. بازی زمانی برای ایجاد فرصتهای تکرارنشدنی در کودکی و کسب تجربه است. کودکان در طول بازی تمرین و یادگیری خود را
تقویت میکنند.
بهجرئت میتوان گفت بازی نوعی از یادگیری است که نمیتوان از طریق سیاهکردن برگهها به دست آورد. بازی با ایجاد فرصتهای یادگیری غنی منجر به موفقیت و عزتنفس کودکان میشود. لطفا بازی را دستکم نگیرید!
اغلب والدین بهمحض اینکه کودکشان به سن ورود به مهدکودک میرسد، انتظارات متفاوتی از آموزش در این مراکز دارند. بعضی به آموزشهای رسمی اهمیت میدهند، مانند نوشتن، خواندن و حسابکردن و برخی محیط محرکی را میپسندند که با وجود مربیان توانمند، باعث کنجکاوی و رشد بهتر فرزندشان شود، همچنین دسته دیگری از والدین وجود دارند که مدام در حال قیاسهای نگرانکننده برای خود و فرزندشان هستند، برای مثال، وقتی میبینند فرزند دوستشان با تکالیفی مانند وصلکردن نقطهچین، رنگآمیزی و... از مهدکودک به منزل میآید، نگران شده و درباره کیفیت
مهدکودک/ پیشدبستانی فرزندشان که با بچهها «بازی» میکنند، دچار تردید میشوند.
تحقیقات نشان میدهد پیامدهای یادگیری کودکان از برنامههای آموزشی مبتنی بر بازی که شامل فعالیتهایی مانند بلوکسازی، شنبازی، خمیربازی و... است، در مقایسه با برنامههایی که آموزش مدرسهای دارند، بیشتر و مؤثرتر است. در این نوع برنامه ابعاد مختلف رشد کودکان ازجمله جسمانی، اجتماعی، عاطفی، شناختی و زبانی بهتر پرورش مییابد. فقط زمانی نگرانی وجود دارد که کودکی در دوران قبل از دبستان به قابلیتهای لازم در ابعاد رشد نرسیده باشد.
بازی دارای مزیتهای بیشماری در رشد و توانمندسازی کودک است. کودکان از طریق بازی یاد میگیرند و رشد میکنند. مثلا مهارتهای شناختی مانند ریاضی و حل مسئله با بازی نقش فروشنده و مشتری رشد میکند. مهارتهای جسمانی با بازی با آجر یا در زمین بازی تقویت میشود. مهارتهای کلامی هنگام بازی با انواع اسباببازی گسترش مییابد. با بازیهای وانمودی و ایفای نقش بزرگسالان، مهارتهای اجتماعی آنان رشد میکند.
بازی با سلامت کودک ارتباط محکمی دارد. بازی و تحرک بهویژه در فضای باز باعث نشاط و سلامت کودکان و همچنین مانع چاقی آنان میشود. بازی موجب رشد عاطفی و احساسی کودک شده و از بروز استرس جلوگیری میکند.
بازیها انواع پیچیده و مشکلی دارند که در تقویت و رشد تابآوری و بروز خلاقیت در کودکان مؤثر هستند. وقت بازی بسیار ارزشمند است زیرا اوقات بازی در تقویت و پرورش ابعاد رشد کودک مانند شناختی، جسمی، عاطفی، زبانی و اجتماعی تأثیر مستقیم دارد. بازی و یادگیری دو اصل جداییناپذیر هستند، بازی ارزش علمی زیادی برای کودک دارد و شاید بتوان گفت که بازی آزمایشگاه کودک است. بازی زمانی برای ایجاد فرصتهای تکرارنشدنی در کودکی و کسب تجربه است. کودکان در طول بازی تمرین و یادگیری خود را
تقویت میکنند.
بهجرئت میتوان گفت بازی نوعی از یادگیری است که نمیتوان از طریق سیاهکردن برگهها به دست آورد. بازی با ایجاد فرصتهای یادگیری غنی منجر به موفقیت و عزتنفس کودکان میشود. لطفا بازی را دستکم نگیرید!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.