سعيد حجاريان: هرکسي ميخواهد به پاستور برود، بايد پاستوريزه شود
سعيد حجاريان در گفتوگوي خود با خبرگزاري تسنيم، به سؤالات متعددي درباره جريان اصلاحات پاسخ داده است. يکي از مهمترين نکاتي که او در اين مصاحبه بر آن تأکيد کرده است، مقايسه مواجهه نامزدهاي جريان اصولگرا و اصلاحطلب در انتخابات است. حجاريان در اين گفتوگو از عملکرد دولت اصلاحات دفاع کرده و اصولگرايان را در لواي يک چتر اکسيژن توصيف کرده که اگر اين چتر برداشته شود، همگي آنها دچار انواع امراض و حتي خفقان خواهند شد.
اهم اين گفتوگو را در پي ميخوانيد:
من پيشتر هم گفتهام، ما با دکتر روحاني عقدي-بهصورت ائتلاف- نبسته بوديم. ايشان وعدههايي به مردم دادند و مردم هم بهدليل همان وعدهها پاي صندوق رأي رفتند. دفاع ما، بر اساس همين وعدهها بود و نه خواستههاي حداکثري خودمان. اما، ايشان به بسياري از وعدههايش يا نخواست يا نتوانست عمل کند و درواقع زماني که از خود عبور کرد، طبعا بخشي از اصلاحطلبان هم ناگزير با ايشان زاويه پيدا کردند.
اصلاحطلبان افراد پاکدست و مجرب فراواني دارند و هر يک از آنها بهتنهايي يک سروگردن بالاتر از رئيس کابينه دولت معجزه هستند. عملکرد آن رئيس کاري کرد تا سالها جريان راست به محاق برود و ده جمنا ديگر نميتواند جمعنا شود. من معتقدم، اگر نظارت استصوابي نبود، اصلاحطلبان با افرادي به مراتب بهتر از دکتر روحاني و دکتر عارف به انتخابات وارد ميشدند و رأي هم ميگرفتند. متأسفانه جريان راست نميخواهد بفهمد، نظارت استصوابي مانند چادر اکسيژن بيمارستان آنها را دربر گرفته است و چنانچه رخنهاي در آن اتاق ايجاد شود، همگي دچار انواع امراض و حتي خفقان خواهند شد.
توجه کنيد، جريان اصلاحات سختيهاي فراوانی کشيده است و توان تحمل هر باري را دارد، اما بسياري از اصولگرايان در کنار جويهاي رانت و در شرايط گلخانهاي رشد کردهاند و بايد ببينيم در يک روز توفاني از خود جنمي نشان خواهند داد يا خير.
لازم به توضيح است، انتخابات شوراي شهر هم بيمشکل نبوده و ردصلاحيت در آنجا هم برقرار بوده و نيروهاي غيرمسئول نقشآفريني کرده و افراد زيادي را به علت سابقه سياسي ردصلاحيت کردند. واقعيت اين است که عدهاي در ايران به خود قپه و سردوشي ميدهند و اصلاحطلبان را از دم ستارهدار کردهاند. از اين گذشته، من معتقدم اگر ترازنامه کار شهردار 12ساله تهران روزي روشن شود، همه خواهند ديد چه بلايي بر سر شهر آمده است؛ حولوحوش قائممقام وي حرفوحديث بسيار و تحقيق و تفحص از آن دوره درخشان معلق مانده است!
براي بررسي شوراي اول، شما را به کتاب خانم دکتر وسمقي بهنام «حتما راهي هست» ارجاع ميدهم و فعلا به مسائل آن سالها وارد نميشوم. من پيشتر گفتهام، اصلاحطلبان هر يک بهتنهايي اهل ايدهپردازي هستند، پس وجود اختلاف ميان آنها طبيعي است، ولي اصلاحطلبان در ميان خود مکانيسمهاي حل اختلاف را پيدا کردهاند. از آن گذشته، فرض کنيد اصلاحطلبان نتوانند و اساسا از صحنه روزگار حذف شوند.
آيا جريان راست بهتنهايي ميتواند کشور را اداره کند؟ زماني که روزنامههاي اصلاحطلب بهطور فلهاي توقيف شدند، توضيح داديم، با بستن روزنامههاي ما کسي به سمت جناح راست ميل نميکند، بلکه به سمت گزينههاي ديگر ميروند. به قول سعدي، «کس نيايد به زير سايه بوم / ور هماي از جهان شود معدوم». اما درباره فقر اجرا؛ شما کارنامه سيدمحمد خاتمي را ملاحظه کنيد. به گواهي آمار، شکوفاترين دوره مربوط به دوره اصلاحات است با وجود آنکه ايشان شعار زيروزبرکردن اقتصاد را سر نداد. در زمان مهندس موسوي هم با همه مشکلات کشور اداره شد، بنابراین فقر اجرا گزارهاي بيمعناست يا درباره جريان اصلاحات مصداق ندارد.
من قبلا توضيح دادهام، اصلاحطلبان بعد از وقايع 88 نميتوانستند شعارهاي حداکثري خود را مطرح کنند، بنابراین به حداقلها تن دادند و به پروژه برجام - که پروژه اعتدالي بود- روي آوردند. به اميد آنکه اين پروژه، شرايط را عادي کند. اما بعضي از دوستان اصلاحطلب ما، کماکان معتقدند اصلاحطلبان نبايد در آن مقطع سرنوشت خود را به اعتداليون گره ميزدند و بايد هويت خود را حفظ ميکردند. من تا آنجا که برجام به پروژه عاديسازي کمک کرد، مدافع دولت آقاي دکتر روحاني بودم و در کنار آن انتقادهايم را مطرح کرده و ميکنم.
من اساسا مخالفتي با پراگماتيسم ندارم و آن را صدمرتبه شرافتمندانهتر از اپورتونيسم ميدانم. پراگماتيسم يعني عمل به مقتضيات زمان و سياستورزي در دايره ممکنات. من درباره سال 1400 فکر نميکنم، زيرا در ايران، برنامه بلندمدت ششماهه است! بنابراین معتقدم تا 1400 راه درازي در پيش داريم. فرض کنيم در اين مدت ائتلافي عليه ايران شکل بگيرد و خدايناکرده به ما حمله نظامي شود. آنگاه قاعدتا اصلاحطلبان مانند هر فرد ميهندوست ديگري تحت لواي بهترين فرمانده نظامي - که بتواند بقاي اين سرزمين را حفظ کند- خواهند رفت.
سعيد حجاريان در گفتوگوي خود با خبرگزاري تسنيم، به سؤالات متعددي درباره جريان اصلاحات پاسخ داده است. يکي از مهمترين نکاتي که او در اين مصاحبه بر آن تأکيد کرده است، مقايسه مواجهه نامزدهاي جريان اصولگرا و اصلاحطلب در انتخابات است. حجاريان در اين گفتوگو از عملکرد دولت اصلاحات دفاع کرده و اصولگرايان را در لواي يک چتر اکسيژن توصيف کرده که اگر اين چتر برداشته شود، همگي آنها دچار انواع امراض و حتي خفقان خواهند شد.
اهم اين گفتوگو را در پي ميخوانيد:
من پيشتر هم گفتهام، ما با دکتر روحاني عقدي-بهصورت ائتلاف- نبسته بوديم. ايشان وعدههايي به مردم دادند و مردم هم بهدليل همان وعدهها پاي صندوق رأي رفتند. دفاع ما، بر اساس همين وعدهها بود و نه خواستههاي حداکثري خودمان. اما، ايشان به بسياري از وعدههايش يا نخواست يا نتوانست عمل کند و درواقع زماني که از خود عبور کرد، طبعا بخشي از اصلاحطلبان هم ناگزير با ايشان زاويه پيدا کردند.
اصلاحطلبان افراد پاکدست و مجرب فراواني دارند و هر يک از آنها بهتنهايي يک سروگردن بالاتر از رئيس کابينه دولت معجزه هستند. عملکرد آن رئيس کاري کرد تا سالها جريان راست به محاق برود و ده جمنا ديگر نميتواند جمعنا شود. من معتقدم، اگر نظارت استصوابي نبود، اصلاحطلبان با افرادي به مراتب بهتر از دکتر روحاني و دکتر عارف به انتخابات وارد ميشدند و رأي هم ميگرفتند. متأسفانه جريان راست نميخواهد بفهمد، نظارت استصوابي مانند چادر اکسيژن بيمارستان آنها را دربر گرفته است و چنانچه رخنهاي در آن اتاق ايجاد شود، همگي دچار انواع امراض و حتي خفقان خواهند شد.
توجه کنيد، جريان اصلاحات سختيهاي فراوانی کشيده است و توان تحمل هر باري را دارد، اما بسياري از اصولگرايان در کنار جويهاي رانت و در شرايط گلخانهاي رشد کردهاند و بايد ببينيم در يک روز توفاني از خود جنمي نشان خواهند داد يا خير.
لازم به توضيح است، انتخابات شوراي شهر هم بيمشکل نبوده و ردصلاحيت در آنجا هم برقرار بوده و نيروهاي غيرمسئول نقشآفريني کرده و افراد زيادي را به علت سابقه سياسي ردصلاحيت کردند. واقعيت اين است که عدهاي در ايران به خود قپه و سردوشي ميدهند و اصلاحطلبان را از دم ستارهدار کردهاند. از اين گذشته، من معتقدم اگر ترازنامه کار شهردار 12ساله تهران روزي روشن شود، همه خواهند ديد چه بلايي بر سر شهر آمده است؛ حولوحوش قائممقام وي حرفوحديث بسيار و تحقيق و تفحص از آن دوره درخشان معلق مانده است!
براي بررسي شوراي اول، شما را به کتاب خانم دکتر وسمقي بهنام «حتما راهي هست» ارجاع ميدهم و فعلا به مسائل آن سالها وارد نميشوم. من پيشتر گفتهام، اصلاحطلبان هر يک بهتنهايي اهل ايدهپردازي هستند، پس وجود اختلاف ميان آنها طبيعي است، ولي اصلاحطلبان در ميان خود مکانيسمهاي حل اختلاف را پيدا کردهاند. از آن گذشته، فرض کنيد اصلاحطلبان نتوانند و اساسا از صحنه روزگار حذف شوند.
آيا جريان راست بهتنهايي ميتواند کشور را اداره کند؟ زماني که روزنامههاي اصلاحطلب بهطور فلهاي توقيف شدند، توضيح داديم، با بستن روزنامههاي ما کسي به سمت جناح راست ميل نميکند، بلکه به سمت گزينههاي ديگر ميروند. به قول سعدي، «کس نيايد به زير سايه بوم / ور هماي از جهان شود معدوم». اما درباره فقر اجرا؛ شما کارنامه سيدمحمد خاتمي را ملاحظه کنيد. به گواهي آمار، شکوفاترين دوره مربوط به دوره اصلاحات است با وجود آنکه ايشان شعار زيروزبرکردن اقتصاد را سر نداد. در زمان مهندس موسوي هم با همه مشکلات کشور اداره شد، بنابراین فقر اجرا گزارهاي بيمعناست يا درباره جريان اصلاحات مصداق ندارد.
من قبلا توضيح دادهام، اصلاحطلبان بعد از وقايع 88 نميتوانستند شعارهاي حداکثري خود را مطرح کنند، بنابراین به حداقلها تن دادند و به پروژه برجام - که پروژه اعتدالي بود- روي آوردند. به اميد آنکه اين پروژه، شرايط را عادي کند. اما بعضي از دوستان اصلاحطلب ما، کماکان معتقدند اصلاحطلبان نبايد در آن مقطع سرنوشت خود را به اعتداليون گره ميزدند و بايد هويت خود را حفظ ميکردند. من تا آنجا که برجام به پروژه عاديسازي کمک کرد، مدافع دولت آقاي دکتر روحاني بودم و در کنار آن انتقادهايم را مطرح کرده و ميکنم.
من اساسا مخالفتي با پراگماتيسم ندارم و آن را صدمرتبه شرافتمندانهتر از اپورتونيسم ميدانم. پراگماتيسم يعني عمل به مقتضيات زمان و سياستورزي در دايره ممکنات. من درباره سال 1400 فکر نميکنم، زيرا در ايران، برنامه بلندمدت ششماهه است! بنابراین معتقدم تا 1400 راه درازي در پيش داريم. فرض کنيم در اين مدت ائتلافي عليه ايران شکل بگيرد و خدايناکرده به ما حمله نظامي شود. آنگاه قاعدتا اصلاحطلبان مانند هر فرد ميهندوست ديگري تحت لواي بهترين فرمانده نظامي - که بتواند بقاي اين سرزمين را حفظ کند- خواهند رفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.