نوربخش و اصالت
وحید معتمدنژاد- فعال فرهنگی
اصالتش از وجود و بطن خانوادگیاش و نیز شهر فرهنگخیز کویر، بیرجند بود که عیارش صداقت و پاکدستی است و از تمام آنچه امروز به عملیات زیرمیزی مشهور است، در اطراف میز کارش هیچ نوعی در جریان نبود و تنها جریان روان و شفاف رتقوفتق امور مربوط به حوزه تأمین اجتماعی در سیر مأموریت و وظایفش جاری بود. از خودنمایی پرهیز میکرد و به نمایههای رشد و توسعه شاخصهای امنیت و تأمین اجتماعی توجه وافر داشت. تأمین اجتماعی را بهمثابه صندوق ذخیرهای نمیپنداشت که باید از آن در مواقع اضطراری برداشت کرد که در مسیر مأموریتهای کاری به این حوزه از زاویه آسیبهای اجتماعی و ابزار و روش مقابله با این پدیده زشت، نگاهی متفاوت میافکند. دغدغه تراز مالی سازمان را همیشه در سر میپروراند و از افت شدید اندوخته صندوق در اختیارش بهشدت دلهره داشت و زمان را با این تفکر سپری میکرد. از او بهعنوان دوست، دلنگرانیاش را در روابط شخصی حتی در مطبش بهوضوح دیده بودم. این خاطره را در شب عید گذشته در ذهن دارم که مدام به کسری آنچه باید در پایان سال در سازمانش در حال رشد باشد، میاندیشید و در حوزه رسانه هم تعاملی مثبتنگر و مثبتاندیش داشت و از اهالی رسانه بهعنوان عضو غیرموظف سازمان تأمین اجتماعی یاد میکرد و برهمیناساس هیچگاه از ورود خبرنگار به دفتر کارش ابایی نداشت. در سایر حوزهها نیز به مسئولیت اجتماعی خویش واقف بود و خود را به شرکت در جلساتی که خارج از حیطه وظایف قانونی او بود، ملزم و موظف میدانست. عضویت در شورای مشورتی استان خراسان جنوبی از آن جمله بود که بهطور مستمر در آن شرکت میکرد و از هر گونه راهکاری درباره رفع محرومیت در این خطه از کشورمان دریغ نمیکرد. دفتر کارش حیاط خلوت سیاست نبود که برعکس در را به روی هر نوآوری میگشود و از بضاعت شخصیاش خرج کمبودهای اجتماعی میکرد. دکتر نوربخش نمونه مدیری بود که در محاسبه حقوقش از جدول ضرب مالی که منجر به اعداد نجومی میشد،
حاصل ضرب نداشت و به ضرس قاطع و بنا بر مستندات، اولین مدیر دولتیای بود که هنگام ورود به سازمان متبوعش، قلم را به کسر حقوقش که در دولت قبلی بهاسراف و بهغلط با مبلغ هنگفتی پایهگذاری شده بود، چرخاند و از آن درباره بزرگنمایی خویش، امتیاز رسانهای نگرفت. از عجایب روزگار است مدیری که خارج از سازمانش درآمدی کافی از دسترنج خویش با تلاشهای تخصصی و شبانهروزی داشت، چطور در این سازمان پرحاشیه با رضایت کامل به خدمترسانی مشغول بود؟! اهل هیچ توصیهپذیری و حاشیهنویسی بر توصیههای دیگران نبود و اعتقادی خداپسندانه در راهاندازی امور مربوط به تأمین و امنیت اجتماعی داشت که این از او چهرهای آرام و مسئولیتپذیر به بیرون معرفی میکرد. دکتر نوربخش اصیل بود چون اصالت را شرط اساسی در اجرای قانون، مدیریت و تأمین اجتماعی میدانست و معتقد بود در این حوزه کسی در مقام مدیر ماندگار است که اصالت را بر سیاست ترجیح دهد.
اصالتش از وجود و بطن خانوادگیاش و نیز شهر فرهنگخیز کویر، بیرجند بود که عیارش صداقت و پاکدستی است و از تمام آنچه امروز به عملیات زیرمیزی مشهور است، در اطراف میز کارش هیچ نوعی در جریان نبود و تنها جریان روان و شفاف رتقوفتق امور مربوط به حوزه تأمین اجتماعی در سیر مأموریت و وظایفش جاری بود. از خودنمایی پرهیز میکرد و به نمایههای رشد و توسعه شاخصهای امنیت و تأمین اجتماعی توجه وافر داشت. تأمین اجتماعی را بهمثابه صندوق ذخیرهای نمیپنداشت که باید از آن در مواقع اضطراری برداشت کرد که در مسیر مأموریتهای کاری به این حوزه از زاویه آسیبهای اجتماعی و ابزار و روش مقابله با این پدیده زشت، نگاهی متفاوت میافکند. دغدغه تراز مالی سازمان را همیشه در سر میپروراند و از افت شدید اندوخته صندوق در اختیارش بهشدت دلهره داشت و زمان را با این تفکر سپری میکرد. از او بهعنوان دوست، دلنگرانیاش را در روابط شخصی حتی در مطبش بهوضوح دیده بودم. این خاطره را در شب عید گذشته در ذهن دارم که مدام به کسری آنچه باید در پایان سال در سازمانش در حال رشد باشد، میاندیشید و در حوزه رسانه هم تعاملی مثبتنگر و مثبتاندیش داشت و از اهالی رسانه بهعنوان عضو غیرموظف سازمان تأمین اجتماعی یاد میکرد و برهمیناساس هیچگاه از ورود خبرنگار به دفتر کارش ابایی نداشت. در سایر حوزهها نیز به مسئولیت اجتماعی خویش واقف بود و خود را به شرکت در جلساتی که خارج از حیطه وظایف قانونی او بود، ملزم و موظف میدانست. عضویت در شورای مشورتی استان خراسان جنوبی از آن جمله بود که بهطور مستمر در آن شرکت میکرد و از هر گونه راهکاری درباره رفع محرومیت در این خطه از کشورمان دریغ نمیکرد. دفتر کارش حیاط خلوت سیاست نبود که برعکس در را به روی هر نوآوری میگشود و از بضاعت شخصیاش خرج کمبودهای اجتماعی میکرد. دکتر نوربخش نمونه مدیری بود که در محاسبه حقوقش از جدول ضرب مالی که منجر به اعداد نجومی میشد،
حاصل ضرب نداشت و به ضرس قاطع و بنا بر مستندات، اولین مدیر دولتیای بود که هنگام ورود به سازمان متبوعش، قلم را به کسر حقوقش که در دولت قبلی بهاسراف و بهغلط با مبلغ هنگفتی پایهگذاری شده بود، چرخاند و از آن درباره بزرگنمایی خویش، امتیاز رسانهای نگرفت. از عجایب روزگار است مدیری که خارج از سازمانش درآمدی کافی از دسترنج خویش با تلاشهای تخصصی و شبانهروزی داشت، چطور در این سازمان پرحاشیه با رضایت کامل به خدمترسانی مشغول بود؟! اهل هیچ توصیهپذیری و حاشیهنویسی بر توصیههای دیگران نبود و اعتقادی خداپسندانه در راهاندازی امور مربوط به تأمین و امنیت اجتماعی داشت که این از او چهرهای آرام و مسئولیتپذیر به بیرون معرفی میکرد. دکتر نوربخش اصیل بود چون اصالت را شرط اساسی در اجرای قانون، مدیریت و تأمین اجتماعی میدانست و معتقد بود در این حوزه کسی در مقام مدیر ماندگار است که اصالت را بر سیاست ترجیح دهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.