|

نقطه، سر خط

رضا کیانیان

به گمان من این غفلت بر مدیران وارد است؛ مدیران سینما. همان‌هایی که همیشه راه خودشان را می‌روند. یکی از مشکلاتی که در سینمای ایران دیده می‌شود که حتی گاهی در مدیریت کلان هم به آن برمی‌خوریم این است که با تغییر مدیران، روسای جدیدی که بر سر پست و موقعیت قرار می‌گیرد، هنگامی که برنامه‌هایش را شروع می‌کنند، بر این باورند که روندی که تاکنون طی شده غلط بوده و حالا او باید تغییرش دهد. این موضوع تاکنون صدمات زیادی به بخش هنر وارد کرده است. بارها شاهد آن بودیم که با آمدن هر مدیر بر سر کاری مسیری که از پیش می‌رفته به‌طور کل پاک شده و باز همه چیز از ابتدا شروع می‌شود. به یقین این تفکر در هر بخش ما را سال‌ها عقب می‌راند. انگار همیشه اول راهیم و هر بار که به جایی می‌رسیم پس از مدتی دوباره از اول شروع می‌کنیم. فکرش را کنید تکرار این موضوع تا چه حد باعث عدم‌پیشرفت سینما می‌شود. برنامه‌های از پیش تعیین‌شده و دنباله‌دار همان چیزی است که موجب پیشرفت بسیاری کشورها در مدیریت فرهنگی و سینما شده و به همان میزان سینمای ما را به عقب کشانده؛ سینمایی که روزگاری انتظار می‌رفت امروز جلوتر از اینها باشد. بسته‌شدن «خانه سینما» و پیداشدن خانه سینما شماره 2، به وجودآمدن سازمان سینمایی و هدردادن نیمی از گردش مالی سینما اینها همه مواردی بود که در هشت سال گذشته به پیکره سینمای ایران ضربه زد.
به گمان من این غفلت بر مدیران وارد است؛ مدیران سینما. همان‌هایی که همیشه راه خودشان را می‌روند. یکی از مشکلاتی که در سینمای ایران دیده می‌شود که حتی گاهی در مدیریت کلان هم به آن برمی‌خوریم این است که با تغییر مدیران، روسای جدیدی که بر سر پست و موقعیت قرار می‌گیرد، هنگامی که برنامه‌هایش را شروع می‌کنند، بر این باورند که روندی که تاکنون طی شده غلط بوده و حالا او باید تغییرش دهد. این موضوع تاکنون صدمات زیادی به بخش هنر وارد کرده است. بارها شاهد آن بودیم که با آمدن هر مدیر بر سر کاری مسیری که از پیش می‌رفته به‌طور کل پاک شده و باز همه چیز از ابتدا شروع می‌شود. به یقین این تفکر در هر بخش ما را سال‌ها عقب می‌راند. انگار همیشه اول راهیم و هر بار که به جایی می‌رسیم پس از مدتی دوباره از اول شروع می‌کنیم. فکرش را کنید تکرار این موضوع تا چه حد باعث عدم‌پیشرفت سینما می‌شود. برنامه‌های از پیش تعیین‌شده و دنباله‌دار همان چیزی است که موجب پیشرفت بسیاری کشورها در مدیریت فرهنگی و سینما شده و به همان میزان سینمای ما را به عقب کشانده؛ سینمایی که روزگاری انتظار می‌رفت امروز جلوتر از اینها باشد. بسته‌شدن «خانه سینما» و پیداشدن خانه سینما شماره 2، به وجودآمدن سازمان سینمایی و هدردادن نیمی از گردش مالی سینما اینها همه مواردی بود که در هشت سال گذشته به پیکره سینمای ایران ضربه زد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.