هدف طراحان نامه آیتالله یزدی چیست؟
حجتالاسلام سیدسراجالدین موسوی
جماران: درخصوص نامه یادگار امام به مرجع عالیقدر شیعه آیتالله شبیریزنجانی، حجتالاسلام سیدسراجالدین موسوی عضو دفتر امام خمینی در یادداشتی نوشت:
در کمال ناباوری مطلبی از آقای مقدمفر که عنوان مشاور فرهنگی و رسانهای فرمانده کل سپاه را در کارنامه دارد، منتشر شد که به راستی عجیب مینمود. این برادر که در روزگاری برخلاف صریح وصیتنامه امام و فرمان حکومتی ایشان، از پیشتازان ورود نیروهای نظامی به سیاست بوده، به یاد امام افتاده و در کمال بیاحترامی یادگار امام را به صفاتی ناپسند متهم کرده است.
قسمت دوم سخن آقای مقدمفر بسیار تعجبآور است. ایشان گفته که حاج حسنآقا هر چه دارد به سبب امام است. این سخن اگرچه درست است، ولی گویا ایشان فراموش کرده که این حرف درباره همه نیروهای انقلاب، به همین وضوح و صحت است. واقعیت آن است که انقلاب و انقلابیون هر چه دارند به سبب امام است. راستی آقای مقدمفر نمیداند که بقیه هم از خود چیزی ندارند و در پرتو امام رنگ و قابلیت یافتهاند؟ شاید ایشان تصور میکند که ایشان و رؤسا و دوستانشان بودهاند که امام را امام کردهاند؟ مگر شخص جناب ایشان، اگر جدّ حاج سیدحسن آقا نبود، امروز محلی از اعراب داشتند؟
اینها که نوشتهام را در حکم مقدمه برای اصل سخنم تلقی کنید. مقدمهای که به آن باز خواهم گشت...
اصل سخن من آن است که چرا نامهای به این اندازه اشتباه خطاب به حضرت آیتاللهالعظمی شبیریزنجانی نوشته میشود؟ آیا با خود فکر کردهاید که مگر طراحان این امر نمیدانستهاند که با یک هجوم سنگین از ناحیه حوزویان و حتی دوستان متعادلشان واقع میشوند؟ تا جایی که یک نفر از خودشان نمیتواند از محتوای نامه دفاع کند و آنها که به دفاع برمیخیزند هم تنها به اینکه نیت آقای یزدی خیر بوده و قصد صیانت داشته، اکتفا میکنند و جرأت ورود به محتوای آن را ندارند.
حقیقت آن است که احساس میکنم طراحان زبردست، برای دستیابی به هدفی درازمدت، با آبروی آیتالله یزدی بازی کردهاند. هدف ایشان هم، ترساندن بزرگان حوزه از ورود به عرصه سیاست است. دقت کنید که دیرزمانی است که این گروه با دشنام و بیادبی محترمین را به سکوت واداشتهاند. بزرگان که از احترام خویش واهمه دارند، طبیعی است که از دهان به دهان شدن با کسانی که ساده به هتک حرمت ایشان اقدام میکنند، ابا دارند.
این گروه با خود اندیشیدهاند که اینبار آیتالله یزدی را جلو میاندازند و ایشان هم لطمه خواهد دید، ولی همین باعث میشود که در آینده با موج فراگیر سخنان و رفتارهای بزرگان حوزه، همانند آنچه از مرجع عالیقدر شیعه دیده شد، کمتر مواجه شوند.
«دشنام»، یکی از حربههای همیشگی برای ساکتکردن صاحبان کرامت و احترام است.
بگذارید به مقدمه سخن برگردم. سالهاست که این گروه، همین روش را و بعضا سختتر و عملیاتیترشدهاش را با بیت امام در پیش گرفتهاند، اما سیدحسن آقا به تأسی از جد بزرگوارش امام که از دشنام و دشنامگو نمیهراسید و به پیروی از جد اعلایش سیدالشهدا (ع)، در مسیر خود از این حربهها نمیترسد. مگر امام را در همین حوزه با بدترین تعابیر هدف قرار ندادند؟ مگر به فرزندانش تهمت نزدند؟ مگر کوزه فرزندش را آب نکشیدند؟ مگر رشیدیمطلقها در نشریات او را به صفات زشت ننواختند؟ اما چه شد؟ امام راسختر شد و مانند کوه ایستاد. تیر بدخواهان بیت امام نیز تاکنون از این رهگذر به سنگ خورده است. لابد در روزهای آینده از جانبی دیگر خواهند آمد؛ «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین».
امروز هم طراحان این سناریو در حوزه، انشاءالله با شجاعت بزرگان و توجه به خدا و تندادن به آنچه رضایت او را در بر دارد و گوشنسپردن به دشنامها و توهینها و اعتماد به فهم مردم که از رسانههایی فراگیر برخوردارند، از نیل به مقصود خویش باز خواهند ماند.
و آخرین سخن آنکه ای کاش آیتالله یزدی که از سابقین انقلاب است و به همین جهت برای ما مورد احترام است، نمیگذاشتند مورد طمع خنّاسان واقع شوند.
برای من که از روزهای قبل از مبارزه در رودبار با ایشان آشنا شدم و شاهد حزن و شعفشان در روزهای سخت مبارزه بودم، برای من که به یاد دارم بعد از اینکه به ایشان خبر اعتصاب غذای پاریس در دفاع از امام و زندانیان سیاسی را که به ابتکار استاد شهید محمد منتظری برگزار شده بود را دادم، چه مقدار خوشحال شدند، برای من که از زحمات بسیار ایشان در روزهای سختی آگاهم، سخت است که شاهد این روزهای آیتالله یزدی باشم؛ ای کاش از ایشان صیانت میشد.
جماران: درخصوص نامه یادگار امام به مرجع عالیقدر شیعه آیتالله شبیریزنجانی، حجتالاسلام سیدسراجالدین موسوی عضو دفتر امام خمینی در یادداشتی نوشت:
در کمال ناباوری مطلبی از آقای مقدمفر که عنوان مشاور فرهنگی و رسانهای فرمانده کل سپاه را در کارنامه دارد، منتشر شد که به راستی عجیب مینمود. این برادر که در روزگاری برخلاف صریح وصیتنامه امام و فرمان حکومتی ایشان، از پیشتازان ورود نیروهای نظامی به سیاست بوده، به یاد امام افتاده و در کمال بیاحترامی یادگار امام را به صفاتی ناپسند متهم کرده است.
قسمت دوم سخن آقای مقدمفر بسیار تعجبآور است. ایشان گفته که حاج حسنآقا هر چه دارد به سبب امام است. این سخن اگرچه درست است، ولی گویا ایشان فراموش کرده که این حرف درباره همه نیروهای انقلاب، به همین وضوح و صحت است. واقعیت آن است که انقلاب و انقلابیون هر چه دارند به سبب امام است. راستی آقای مقدمفر نمیداند که بقیه هم از خود چیزی ندارند و در پرتو امام رنگ و قابلیت یافتهاند؟ شاید ایشان تصور میکند که ایشان و رؤسا و دوستانشان بودهاند که امام را امام کردهاند؟ مگر شخص جناب ایشان، اگر جدّ حاج سیدحسن آقا نبود، امروز محلی از اعراب داشتند؟
اینها که نوشتهام را در حکم مقدمه برای اصل سخنم تلقی کنید. مقدمهای که به آن باز خواهم گشت...
اصل سخن من آن است که چرا نامهای به این اندازه اشتباه خطاب به حضرت آیتاللهالعظمی شبیریزنجانی نوشته میشود؟ آیا با خود فکر کردهاید که مگر طراحان این امر نمیدانستهاند که با یک هجوم سنگین از ناحیه حوزویان و حتی دوستان متعادلشان واقع میشوند؟ تا جایی که یک نفر از خودشان نمیتواند از محتوای نامه دفاع کند و آنها که به دفاع برمیخیزند هم تنها به اینکه نیت آقای یزدی خیر بوده و قصد صیانت داشته، اکتفا میکنند و جرأت ورود به محتوای آن را ندارند.
حقیقت آن است که احساس میکنم طراحان زبردست، برای دستیابی به هدفی درازمدت، با آبروی آیتالله یزدی بازی کردهاند. هدف ایشان هم، ترساندن بزرگان حوزه از ورود به عرصه سیاست است. دقت کنید که دیرزمانی است که این گروه با دشنام و بیادبی محترمین را به سکوت واداشتهاند. بزرگان که از احترام خویش واهمه دارند، طبیعی است که از دهان به دهان شدن با کسانی که ساده به هتک حرمت ایشان اقدام میکنند، ابا دارند.
این گروه با خود اندیشیدهاند که اینبار آیتالله یزدی را جلو میاندازند و ایشان هم لطمه خواهد دید، ولی همین باعث میشود که در آینده با موج فراگیر سخنان و رفتارهای بزرگان حوزه، همانند آنچه از مرجع عالیقدر شیعه دیده شد، کمتر مواجه شوند.
«دشنام»، یکی از حربههای همیشگی برای ساکتکردن صاحبان کرامت و احترام است.
بگذارید به مقدمه سخن برگردم. سالهاست که این گروه، همین روش را و بعضا سختتر و عملیاتیترشدهاش را با بیت امام در پیش گرفتهاند، اما سیدحسن آقا به تأسی از جد بزرگوارش امام که از دشنام و دشنامگو نمیهراسید و به پیروی از جد اعلایش سیدالشهدا (ع)، در مسیر خود از این حربهها نمیترسد. مگر امام را در همین حوزه با بدترین تعابیر هدف قرار ندادند؟ مگر به فرزندانش تهمت نزدند؟ مگر کوزه فرزندش را آب نکشیدند؟ مگر رشیدیمطلقها در نشریات او را به صفات زشت ننواختند؟ اما چه شد؟ امام راسختر شد و مانند کوه ایستاد. تیر بدخواهان بیت امام نیز تاکنون از این رهگذر به سنگ خورده است. لابد در روزهای آینده از جانبی دیگر خواهند آمد؛ «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین».
امروز هم طراحان این سناریو در حوزه، انشاءالله با شجاعت بزرگان و توجه به خدا و تندادن به آنچه رضایت او را در بر دارد و گوشنسپردن به دشنامها و توهینها و اعتماد به فهم مردم که از رسانههایی فراگیر برخوردارند، از نیل به مقصود خویش باز خواهند ماند.
و آخرین سخن آنکه ای کاش آیتالله یزدی که از سابقین انقلاب است و به همین جهت برای ما مورد احترام است، نمیگذاشتند مورد طمع خنّاسان واقع شوند.
برای من که از روزهای قبل از مبارزه در رودبار با ایشان آشنا شدم و شاهد حزن و شعفشان در روزهای سخت مبارزه بودم، برای من که به یاد دارم بعد از اینکه به ایشان خبر اعتصاب غذای پاریس در دفاع از امام و زندانیان سیاسی را که به ابتکار استاد شهید محمد منتظری برگزار شده بود را دادم، چه مقدار خوشحال شدند، برای من که از زحمات بسیار ایشان در روزهای سختی آگاهم، سخت است که شاهد این روزهای آیتالله یزدی باشم؛ ای کاش از ایشان صیانت میشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.