چرا اصلاحات تکهپاره شد؟
پوریا عالمی
قضيه شهرداري تهران هم جالب است؛ يعني سالها اصوليها چوب ميگذاشتند لاي چرخ اصلاحيها و نظارت ميکردند و ميبستند و ميگرفتند و ول ميکردند و شلوغ ميکردند و فلان. بعد دستبرقضا، اصلاحطلبها دولت و مجلس و شوراي شهر را گرفتند. اما چي شد؟
دولت اصلاحي
توي دولت بعد از اينکه رأي آوردند اعلام استقلال کردند و گفتند ما نه اصلاحطلبيم، نه اصلاحطلبها را قبول داريم، نه کاري باهاشان داريم و نه پست بهشان ميدهيم! چرا؟ چون ما اعتدالگرا هستيم. حالا اعتدالگرا را از کجا درآوردند خدا ميداند، چون تا قبل از ۱۳۹۲ توي قوطي هيچ بقالي اعتدالگرا نبود. اينطوري اصوليها ديدند چرا زحمت بکشند؟ خود اعتداليها، اصلاحيها را پوچ کردند.
مجلس اصلاحي
توي مجلس اما خندهدارتر بود. يک فهرست چپ و راست اميد از طرف اصلاحطلبان معرفي شد و «تکرار شد» و مردم رأي دادند، اين اساتيد هم رفتند مجلس. برخي بعد از پنج روز از مجلس رفتند سمت لاريجاني. برخي ديگر هم بعد از ۱۰ روز اساسا اعلام استقلال کردند و گفتند اصلاحات مرده است و اينها رأسا از انتهاي آسمان فروافتادهاند توي فهرست اميد. اصوليها چي؟ ديدند 30 سال وقت گذاشتند مردم از اصلاحطلبها نااميد شوند موفق نبودند، تا اينکه فهرست اميد به اسم اصلاحطلبي آمد توي مجلس و همه را از زندگي نااميد کرد.
شوراي اصلاحيها
توي شوراي شهر که آخر خنده است. فهرست اميد به اسم اصلاحطلبي رأي آورد و آمد شورا، تا الان مهمترين کاري که کردهاند اين بوده:
• سر قضيه همشهري روزنامهنگاران اصلاحطلب و مستقل را انداختند به جان هم و الان فضاي رسانه چهار تکه شده است.
• در عرض دو ماه، شونزده تا شهردار معرفي، عوض، انتصاب، انفصال، فيلم مداربسته، تعويض، معاوضه، تقسيط، تنظيم و در نهايت تعيين کردند که شايد برايتان جالب باشد همين الان تهران شهردار ندارد! يعني يکي شهردار است که نيست، اما ميگويد هست. شوراي شهر هم هنوز شهرداري از عده شهردار درنيامده، دارد چندنفر را نامزدش ميکند!
جمعبندي
سوفيا... عشقم... اگر اصوليها ميدانستند اصلاحيها اينطوري همديگر را تکهپاره ميکنند، هيچوقت خودشان را تکهپاره نميکردند که تکهاي نصيب اصلاحيها نشود!
عاشق تکهپاره تو؛ ميدون دوم
قضيه شهرداري تهران هم جالب است؛ يعني سالها اصوليها چوب ميگذاشتند لاي چرخ اصلاحيها و نظارت ميکردند و ميبستند و ميگرفتند و ول ميکردند و شلوغ ميکردند و فلان. بعد دستبرقضا، اصلاحطلبها دولت و مجلس و شوراي شهر را گرفتند. اما چي شد؟
دولت اصلاحي
توي دولت بعد از اينکه رأي آوردند اعلام استقلال کردند و گفتند ما نه اصلاحطلبيم، نه اصلاحطلبها را قبول داريم، نه کاري باهاشان داريم و نه پست بهشان ميدهيم! چرا؟ چون ما اعتدالگرا هستيم. حالا اعتدالگرا را از کجا درآوردند خدا ميداند، چون تا قبل از ۱۳۹۲ توي قوطي هيچ بقالي اعتدالگرا نبود. اينطوري اصوليها ديدند چرا زحمت بکشند؟ خود اعتداليها، اصلاحيها را پوچ کردند.
مجلس اصلاحي
توي مجلس اما خندهدارتر بود. يک فهرست چپ و راست اميد از طرف اصلاحطلبان معرفي شد و «تکرار شد» و مردم رأي دادند، اين اساتيد هم رفتند مجلس. برخي بعد از پنج روز از مجلس رفتند سمت لاريجاني. برخي ديگر هم بعد از ۱۰ روز اساسا اعلام استقلال کردند و گفتند اصلاحات مرده است و اينها رأسا از انتهاي آسمان فروافتادهاند توي فهرست اميد. اصوليها چي؟ ديدند 30 سال وقت گذاشتند مردم از اصلاحطلبها نااميد شوند موفق نبودند، تا اينکه فهرست اميد به اسم اصلاحطلبي آمد توي مجلس و همه را از زندگي نااميد کرد.
شوراي اصلاحيها
توي شوراي شهر که آخر خنده است. فهرست اميد به اسم اصلاحطلبي رأي آورد و آمد شورا، تا الان مهمترين کاري که کردهاند اين بوده:
• سر قضيه همشهري روزنامهنگاران اصلاحطلب و مستقل را انداختند به جان هم و الان فضاي رسانه چهار تکه شده است.
• در عرض دو ماه، شونزده تا شهردار معرفي، عوض، انتصاب، انفصال، فيلم مداربسته، تعويض، معاوضه، تقسيط، تنظيم و در نهايت تعيين کردند که شايد برايتان جالب باشد همين الان تهران شهردار ندارد! يعني يکي شهردار است که نيست، اما ميگويد هست. شوراي شهر هم هنوز شهرداري از عده شهردار درنيامده، دارد چندنفر را نامزدش ميکند!
جمعبندي
سوفيا... عشقم... اگر اصوليها ميدانستند اصلاحيها اينطوري همديگر را تکهپاره ميکنند، هيچوقت خودشان را تکهپاره نميکردند که تکهاي نصيب اصلاحيها نشود!
عاشق تکهپاره تو؛ ميدون دوم
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.