تاجرنيا:
بايد صادقانهتر با مردم حرف ميزدیم
علي تاجرنيا و سعيد رضويفقيه در گفتوگو با ايرناپلاس، درباره شاخصهاي افت اصلاحطلبي بعد از انتخابات رياستجمهوري صحبت کردند. علي تاجرنيا، عضو حزب اتحاد ملت، در اين ميزگرد گفت: بعد از پيروزي آقاي روحاني، انتظار و توقع مردم برآورده نشد و چون طبيعتا مردم در کشور دو جريان سياسي اصلاحطلب و اصولگرا را ميشناسند، انتقادهایی به جريان اصلاحات وارد کردند؛ همانطور که از احمدينژاد انتقاد داشتند و به جريان اصولگرا نقد وارد میکردند.
واقعيت اين است که نه در دولت و نه در مجلس، از حداکثر ظرفيت اصلاحطلبي استفاده نشده است. در دولت به دليل روحياتي که خود آقاي روحاني و حلقه اوليه مشاوران ایشان داشتند، اجازه داده نشد همه ظرفيتها را نشان دهيم. امروز ميبينيم نمايندگان اصلاحطلبي که بهاصطلاح با اسم ليست اميد وارد مجلس شدند، گاهي از اينکه به برخي طرحها رأي شفاف دهند، ابا دارند و حاضر به هزينهدادن نيستند. بنابراين من نميتوانم آنچه را در دولت و مجلس وجود دارد، آينه تمامنماي ظرفيتهاي اصلاحطلبي بدانم. درعينحال معتقدم وقتي اين اتفاق افتاد، بايد شفافتر و صادقانهتر با مردم صحبت ميکرديم؛ ولي ما دچار رودربايستي و محافظهکاري شديم و نخواستيم به شرايط قبل برگرديم. مجموع اينها، روند سرمايهاي را که براي اصلاحات شکل گرفت، با چالش روبهرو کرد و امروز ميتوانم بگويم نسبت به سال 92، جريان اصلاحات در سال 96 در سطح پايينتري از مقبوليت و اعتماد قرار دارد.
سعيد رضويفقيه نیز گفت: طبيعي است که با سختگيري نهادهاي نظارتي بعد از وقايع مجلس ششم، بهویژه شوراي نگهبان، ما نميتوانستيم انتظار داشته باشيم اتفاقي مثل انتخابات مجلس در سال 78 تکرار شود و نميتوانيم انتظار داشته باشيم کانديداهايي مثل خود آقاي خاتمي بهعنوان رقيب در انتخابات رياستجمهوري وارد عرصه شوند؛ کسي که بعد از هشت سال رياستجمهوري با محدوديتهاي جدي مواجه بود.
نکته اینجاست که اين جنبش از ظرفيتهاي خود در جامعه چگونه استفاده کرده است؟ اساسا برنامهاي که براي بهدستگرفتن قدرت در قوه مقننه و قوه مجريه داشتند، چيست؟ سؤال اصلي من اين است که به فرض، همه محدوديتهايي که ما به آن واقفيم برطرف شود؛ يعني نهادهاي نظارتي اجازه دهند اصلاحطلبها همه ظرفيتهاي خودشان را وارد ميدان کنند و در يک رقابت آزاد و عادلانه براي کسب آراي مردم تلاش کنند، برنامه آنها براي اصلاحات چيست؟ در حوزه سلامت و درمان، اقتصاد و بانکداري، محيط زيست و خشکسالي چه برنامهاي دارند؟ گمان دارم نيروهاي جريان اصلاحات، علاوه بر اينکه نگاهشان معطوف به انتخابات و حضور در قدرت سياسي بوده، برنامه مداومي ندارند.
او ادامه داد: از همين ماجراي شوراي سياستگذاري اصلاحطلبان استفاده ميکنم؛ به نظر من مکانيسم تصميمگيري در رأس اصلاحات شباهت بيشتري با مکانيسم تصميمگيري در عربستان سعودي و کويت دارد.
اين ماجرا يک وجه مثبت دارد که تصميمگيري بدون مناقشه و در نهايت با تأييد آقاي خاتمي مورد تمکين قرار ميگيرد؛ اما ميتواند وجه منفي هم داشته باشد. يکي از وجوه منفي اين است که آنها افرادي هستند که تلاش ميکنند خارج از چارچوبهاي قانوني نفوذ کنند تا سادهتر به اهدافشان برسند. در نهايت چنين شکلي از تصميمگيري، دموکراتيک نيست و معلوم نيست اين تصميمات به نفع جنبش اصلاحات باشد. در نتیجه ممکن است منافع شخصي و گروهي بر منافع ملي و منافع جبهه اصلاحات ترجيح پيدا کند. به نظر من يکي از مشکلات ما اين است که اين معضل را حل نکرديم. الان انتقاداتي به همين شيوه وارد شده است؛ مانند نامه انتقادياي که چند ماه پيش منتشر شد، يا نامه 35 تشکل دانشجويي که خدمت آقاي خاتمي ارائه شده است.
تعداد درخور توجهي از احزابي که درون جبهه اصلاحات بهشمار ميآيند و خود را اصلاحطلب ميدانند و سابقه فعاليت اصلاحطلبانه دارند، به روند موجود انتقاد دارند. با اين انتقادها، در نهايت بايد به سمت مکانيسمي برويم که اجماعي و پذیرفتهشده باشد.
علي تاجرنيا و سعيد رضويفقيه در گفتوگو با ايرناپلاس، درباره شاخصهاي افت اصلاحطلبي بعد از انتخابات رياستجمهوري صحبت کردند. علي تاجرنيا، عضو حزب اتحاد ملت، در اين ميزگرد گفت: بعد از پيروزي آقاي روحاني، انتظار و توقع مردم برآورده نشد و چون طبيعتا مردم در کشور دو جريان سياسي اصلاحطلب و اصولگرا را ميشناسند، انتقادهایی به جريان اصلاحات وارد کردند؛ همانطور که از احمدينژاد انتقاد داشتند و به جريان اصولگرا نقد وارد میکردند.
واقعيت اين است که نه در دولت و نه در مجلس، از حداکثر ظرفيت اصلاحطلبي استفاده نشده است. در دولت به دليل روحياتي که خود آقاي روحاني و حلقه اوليه مشاوران ایشان داشتند، اجازه داده نشد همه ظرفيتها را نشان دهيم. امروز ميبينيم نمايندگان اصلاحطلبي که بهاصطلاح با اسم ليست اميد وارد مجلس شدند، گاهي از اينکه به برخي طرحها رأي شفاف دهند، ابا دارند و حاضر به هزينهدادن نيستند. بنابراين من نميتوانم آنچه را در دولت و مجلس وجود دارد، آينه تمامنماي ظرفيتهاي اصلاحطلبي بدانم. درعينحال معتقدم وقتي اين اتفاق افتاد، بايد شفافتر و صادقانهتر با مردم صحبت ميکرديم؛ ولي ما دچار رودربايستي و محافظهکاري شديم و نخواستيم به شرايط قبل برگرديم. مجموع اينها، روند سرمايهاي را که براي اصلاحات شکل گرفت، با چالش روبهرو کرد و امروز ميتوانم بگويم نسبت به سال 92، جريان اصلاحات در سال 96 در سطح پايينتري از مقبوليت و اعتماد قرار دارد.
سعيد رضويفقيه نیز گفت: طبيعي است که با سختگيري نهادهاي نظارتي بعد از وقايع مجلس ششم، بهویژه شوراي نگهبان، ما نميتوانستيم انتظار داشته باشيم اتفاقي مثل انتخابات مجلس در سال 78 تکرار شود و نميتوانيم انتظار داشته باشيم کانديداهايي مثل خود آقاي خاتمي بهعنوان رقيب در انتخابات رياستجمهوري وارد عرصه شوند؛ کسي که بعد از هشت سال رياستجمهوري با محدوديتهاي جدي مواجه بود.
نکته اینجاست که اين جنبش از ظرفيتهاي خود در جامعه چگونه استفاده کرده است؟ اساسا برنامهاي که براي بهدستگرفتن قدرت در قوه مقننه و قوه مجريه داشتند، چيست؟ سؤال اصلي من اين است که به فرض، همه محدوديتهايي که ما به آن واقفيم برطرف شود؛ يعني نهادهاي نظارتي اجازه دهند اصلاحطلبها همه ظرفيتهاي خودشان را وارد ميدان کنند و در يک رقابت آزاد و عادلانه براي کسب آراي مردم تلاش کنند، برنامه آنها براي اصلاحات چيست؟ در حوزه سلامت و درمان، اقتصاد و بانکداري، محيط زيست و خشکسالي چه برنامهاي دارند؟ گمان دارم نيروهاي جريان اصلاحات، علاوه بر اينکه نگاهشان معطوف به انتخابات و حضور در قدرت سياسي بوده، برنامه مداومي ندارند.
او ادامه داد: از همين ماجراي شوراي سياستگذاري اصلاحطلبان استفاده ميکنم؛ به نظر من مکانيسم تصميمگيري در رأس اصلاحات شباهت بيشتري با مکانيسم تصميمگيري در عربستان سعودي و کويت دارد.
اين ماجرا يک وجه مثبت دارد که تصميمگيري بدون مناقشه و در نهايت با تأييد آقاي خاتمي مورد تمکين قرار ميگيرد؛ اما ميتواند وجه منفي هم داشته باشد. يکي از وجوه منفي اين است که آنها افرادي هستند که تلاش ميکنند خارج از چارچوبهاي قانوني نفوذ کنند تا سادهتر به اهدافشان برسند. در نهايت چنين شکلي از تصميمگيري، دموکراتيک نيست و معلوم نيست اين تصميمات به نفع جنبش اصلاحات باشد. در نتیجه ممکن است منافع شخصي و گروهي بر منافع ملي و منافع جبهه اصلاحات ترجيح پيدا کند. به نظر من يکي از مشکلات ما اين است که اين معضل را حل نکرديم. الان انتقاداتي به همين شيوه وارد شده است؛ مانند نامه انتقادياي که چند ماه پيش منتشر شد، يا نامه 35 تشکل دانشجويي که خدمت آقاي خاتمي ارائه شده است.
تعداد درخور توجهي از احزابي که درون جبهه اصلاحات بهشمار ميآيند و خود را اصلاحطلب ميدانند و سابقه فعاليت اصلاحطلبانه دارند، به روند موجود انتقاد دارند. با اين انتقادها، در نهايت بايد به سمت مکانيسمي برويم که اجماعي و پذیرفتهشده باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.